OUDE Hypoforum

Vloeibaar kwik?

Dan krijg je wel zoiets van: behandeling geslaagd, maar helaas patiënt overleden  :zwaai:

Nog een plagerijtje kan er wel bij:

'k Heb jarenlang onder strenge controle Ridaura geslikt i.v.m. RA, da's reuma.
En nu maar raden wat die Au in de naam betekent...........

Kiek

PS: Het is natuurlijk dwaasheid om zomaar ongecontroleerd zware metalen in te nemen. Volgens mij noemen ze dat vergiftigen.

Gek genoeg wordt kwik niet eens goed opgenomen door maag/darm.
Colloidaal ligt zeer waarschijnlijk anders, door zeer fijne verdeling in de vloeistof. Zie ook kanttekeningen van Jan in eerdere berichtjes over colloïdale oplossingen.

Opname via huid is zover ik weet (maar zou het moeten opzoeken om zeker te zijn) veel groter dan via inname maag/darm.

Maar vooral het kwik uit kwikdampen wordt via de luchtwegen bijzonder goed opgenomen.

De manier van toepassing/blootstelling maakt nogal uit voor de gevolgen.

Om terug te komen op colloidaal: daar is eigenlijk nog onvoldoende zeker wat de toxische risico's zijn. Oppassen dus met dergelijke therapieën.

Groet,
SASkia

Het heeft nauwelijks meer iets met het oorspronkelijk onderwerp te maken,
maar ik ga er toch nog even op in, omdat het belangrijk is - kwik -


Ja, je hebt gelijk, SASkia, vloeibaar metallisch kwik wordt vrij slecht opgenomen in het maag/darm-kanaal. Een geluk bij een ongeluk wanneer iemand vloeibaar kwik binnen zou krijgen.
Ook via de huid wordt vloeibaar metallisch kwik slecht opgenomen, voor zover ik weet.

Maar kwikdamp daarentegen, is erg gevaarlijk.
Bij inademing van kwikdamp wordt deze zeer goed opgenomen.
Kwikdamp is uiterst giftig.

Het vervelende van vloeibaar metalisch kwik, dat is dat het gewoon bij kamertemperatuur al gevaarlijk veel kwikdamp afgeeft.
Een heel kleine hoeveelheid kwik in een ruimte, in een werkplaats of in een kamer, kan al tot een onaanvaardbaar hoge concentratie kwikdamp in de lucht leiden.

Gelukkig werken de meeste mensen niet met kwik.
Zou iemand echter nog een ouderwetse kwikthermometer of een kwikbarometer in huis hebben, dan is het belangrijk om daar uiterst voorzichtig mee te zijn.
In een kwikbarometer zit dusdanig veel kwik, dat wanneer je die in huis zou breken, die ruimte gereinigd zou moeten worden door een reinigingsploeg in persluchtpakken. En zelfs daarna kan de lucht in zo'n vertrek nog jaren verontreinigd blijven met kwikdamp, wanneer kwik bijvoorbeeld in kieren in de vloer is terechtgekomen.
[Correctie 1:
Ik bedoelde eenvoudiger adembescherming, zoals speciale kwik-maskers, of eventueel beperkte adembescherming met perslucht.
Ik drukte me verkeerd uit toen ik schreef "in persluchtpakken".
Zie vooral ook m'n verduidelijking in m'n onderstaande bijdragen van 15 juli.]
[Correctie 2:
In een kwikbarometer kán een flinke hoeveelheid kwik zitten. Maar ik heb inmiddels voorbeelden gezien van moderne kwikbarometers die een veel kleinere hoeveelheid kwik bevatten. Daaruit zal bij breken een veel beperktere hoeveelheid kwik vrijkomen. Ook dat zou een zeer ongewenste situatie opleveren, maar de risico's zijn veel beperkter dan bij het breken van de eerder door mij bedoelde kwikbarometer met een relatief groot volume kwik.]
Maar zelfs een ouderwetse glazen kwikthermometer bevat genoeg kwik om een kleine kamer jarenlang van een ongezond hoge concentratie kwikdamp te voorzien. De ellende is, dat wanneer zo'n thermometer breekt, de kwikdruppeltjes doorgaans alle kanten op rollen en je die nooit meer terug vindt - waarna je jarenlang aan kwikdamp blootgesteld wordt.
Verder: opzuigen van de resten van een gebroken kwikthermometer met de stofzuiger is een heel slecht idee - het opgezogen kwik wordt via de stofzuiger in de lucht verspreid.


Daarom,
Heb je nog een glazen kwikthermometer in huis, wees daar dan erg voorzichtig mee. Liever nog: lever die kwikthermometer in bij de apotheek, of bij een inzamelpunt voor huishoudelijk chemisch afval, en koop een elektronische/digitale thermometer.

Zou je een glazen kwikbarometer in huis hebben, overweeg die dan weg te doen. Zou de kwikbarometer breken, dan bestaat er een zeer ongezonde situatie.
[Tekst aangepast.]
Lever een kwikbarometer in bij de plek waar die ooit gekocht is, of bij een inzamelpunt voor huishoudelijk chemisch afval.

Kortom, kwik is te gevaarlijk om in huis te hebben.
Ruim het op als gevaarlijk chemisch afval.



Dag,
veel groeten van Jan

Hoi Jan,

Wat je schrijft roept bij mij een vreselijke herinnering op. Als kind heb ik eens samen met mijn broer met kwik gespeeld. Ik weet niet meer hoe we eraan kwamen, maar wellicht was er ook één of ander instrument dat kwik bevatte gebroken.

We waren bij mijn grootouders en die mensen kenden echt de gevaren er niet van. De kwikbol rolde over de keukentafel, en wij speelden ermee, waardoor hij zich in talloze kleine balletjes verdeelde, precies zoals je het beschrijft.

Ik vraag me af of mijn ziektetoestand hier enig verband mee kan houden. Is het zinvol om dat nu nog te laten onderzoeken, en zo ja, om welk onderzoek gaat het dan denk je?

dank voor de info, en lieve groetjes,
Ann

Hai Ann,


Als dat spelen met die kwik eenmalig was, dan was het risico vrij beperkt, hoor.
Ik zou wat meer bezorgd zijn over je grootouders, omdat die woonden in een een huis waar wellicht nog lange tijd druppeltjes kwik rondslingerden in de keuken.

Het nu nog onderzoeken van de gevolgen van een kwikbelasting van lang geleden is erg lastig, en weinig zinvol.
Kwik die opgenomen is in het lichaam wordt gedeeltelijk uitgescheiden en gedeeltelijk vastgelegd in de botten. Een klein deel blijft aanwezig in orgaanweefsels, waar het ook min of meer vast ligt. Het is daarom erg moeilijk om te meten hoeveel kwik er aanwezig is in het lichaam en of dat meer is dan normaal is.
Er bestaan wel middelen waarmee een deel van de kwik losgemaakt kan worden uit de weefsels, waardoor er vervolgens kan worden gemeten of dat een afwijkende hoeveelheid is. Maar met het losmaken van die kwik wordt het tevens weer actief beschikbaar in het lichaam en kan het mogelijk schadelijke effecten uitoefenen.

Bij een acute of anderszins aangetoonde ernstige kwikvergiftiging kan behandeld worden met middelen die kwik losmaken en helpen bij het afvoeren ervan.
Bij een 'oude' kwikbelasting, of een verdenking daarvan, is het waarschijnlijk een betere strategie om gewoon het lichaam te laten doen wat het doet: kwik vasthouden in de botten, en de kwik die niet in de botten vastzit geleidelijk uitscheiden.

Het enige waar op gelet zou kunnen worden is of de inname van ondersteunende stoffen goed genoeg is. Selenium, zink en vitamine C hebben tot op zekere hoogte een ontgiftend effect.
Bij een 'normale' voeding, inclusief vlees en vis, is de inname van selenium en zink in principe optimaal. Vegetariërs en vooral veganisten kunnen wellicht een beperkt selenium- en zink-supplementje gebruiken (dit geldt in het algemeen, niet alleen met betrekking tot een eventuele kwikbelasting). Voor vitamine C geldt in principe het normale "eet voldoende groenten en fruit".

Heb ik je hiermee wat kunnen geruststellen, Ann?


Dag hoor,
Veel groeten van Jan

 :zwaai:  :zwaai:

Wisten jullie dat in een spaarlamp ook kwik zit?
En dat het gebruik van spaarlampen van overheidswege zeer aangemoedigd wordt, terwijl van overheidswege de verkoop van kwikthermometers verboden is...?

Een hartelijke groet van Anna

Hallo Ann!

Jouw verhaal roept bij mij mooie herinneringen op.

Intrigerende kwikzilveren vlugge bolletjes in een luciferdoosje uit een kapotte thermometer. Mijn broers en ik hebben heel wat gevallen bolletjes verzameld. Tien bolletjes bijeen, en plop! één mooi bolletje.

Tijdens scheikundeles kwikhamertjes maken: vloeibare stikstof op een papiertje beetje gevouwen als hamertje met wat kwik, en een stokje: kwik stolt prompt en je hebt een hamertje.

Dat was toen. Het is voor de volgende generaties goed dat de veiligheidsnormen door de giftigheid aangescherpt zijn.

'k Heb gespeeld met kwik, en 'k heb ook nog kwikhoudende vullingen.

Ann, slaap er niet minder om,  en koester je fijne herinneringen.

Een vriendelijke groet,
Kiek

Jan schreef:In een kwikbarometer zit dusdanig veel kwik, dat wanneer je die in huis zou breken, die ruimte gereinigd zou moeten worden door een reinigingsploeg in persluchtpakken.

hoi Jan,

Ben je misschien in de war met asbest?

Deze website van de GGD raadt aan wat je zoal het beste kunt doen.

Het grote 'gevaar' komt dan van vis.

En hoe het zit met een overdosis zink en selenium? Dat zijn ook zware metalen, net als kwik.

Dag Jan,

Bedankt voor je heldere uitleg.
Ook al is het een beetje off topic, blijft wel interessant.

Ik begrijp inmiddels dat kwikzouten/organisch kwik (zoals in vis) wel weer makkelijk via maag/darm worden opgenomen.

Niet dat we hier moeten panikeren (leuk dat Belgisch hier) en dat het tot minder visconsumptie moet leiden trouwens. Voor alles geldt immers: (Paracelsus) de dosis maakt het vergif! Ofwel, gewoon alles met mate, metalen zowel als vitamines, etc...

En in alles wat we eten zit wel wat toxisch. Van nature, als  afweermechanisme van planten of natuurlijke conservering van de vruchten (de natuurlijke benzoaten in de vruchten) bijvoorbeeld of omdat planten op van nature (niet uit vervuiling!) rijke mineraalgronden worden geteeld. Soms met een concentratie mineralen die in overmaat niet zo gunstig is voor het lichaam. Meestal eten we zo gevarieerd, van verschillende leveranciers en van verschillende gronden (tegenwoordig vanuit zo'n beetje heel Afrika/Europa, Zuid-Amerika) dat dat theoretisch weer geen probleem is.

Gelukkig kan ons lichaam ook van nature zichzelf van de meeste giffen ontdoen.

En ja, wij speelden tijdens de chemielessen ook met metallisch kwik (en andere zaken/proeven die nu strikt alleen in zuurkasten mogen worden gedaan/uitgevoerd). 't was leuk en intrigerend, die bolletjes.

Groet,
SASkia

Leuk stukje in Wikipedia trouwens:

http://nl.wikipedia.org/wiki/Vergif

Groet,
SASkia

*anna* schreef:Wisten jullie dat in een spaarlamp ook kwik zit?
En dat het gebruik van spaarlampen van overheidswege zeer aangemoedigd wordt, terwijl van overheidswege de verkoop van kwikthermometers verboden is...?

Yep. Ik ben dan ook niet zo verzot op gewone spaarlampen.
Wanneer je ze niet per ongeluk breekt, en ze nadat ze versleten zijn inlevert als huishoudelijk chemisch afval, dan is er geen probleem. Zou je een spaarlamp wél per ongeluk breken, dan is dat vervelend. Gelukkig zit in een spaarlamp slechts een zeer kleine hoeveelheid kwik, minder dan in een kwikthermometer.
Zou je per ongeluk een spaarlamp breken, dan zijn de tips op de webpagina die *suze* aanstipte nuttig:
GGD-informatie over kwik

Ik hoop dat de LED-spaarlampen snel verder door-ontwikkeld worden en betaalbaarder worden. Dat zal een prachtig alternatief voor de momenteel gangbare spaarlampen zijn.

*suze* schreef:hoi Jan,
Ben je misschien in de war met asbest?

Hahaha, dat zou je wel denken, hè, gezien wat ik schreef over een reinigingsploeg in persluchtpakken.
Je hebt gelijk, ik verwarde persluchtpakken met eenvoudiger adembescherming, zoals speciale kwik-maskers, of eventueel adembescherming met perslucht. Maar dat meende ik wel serieus.

Ik had het daarbij niet over het breken van een kwikthermometer, met een bescheiden druppel kwik. Ik had het over het breken van een glazen kwikbarometer, daarin zit een flinke plens kwik.
[Correctie:
In een kwikbarometer kán een flinke hoeveelheid kwik zitten. Ik heb inmiddels voorbeelden gezien van moderne kwikbarometers die een veel kleinere hoeveelheid kwik bevatten.]
En ja, ook dat kan in theorie opgeruimd worden zoals de door jou getipte web-pagina adviseert:

*suze* schreef:Deze website van de GGD raadt aan wat je zoal het beste kunt doen.

Jammer is echter, dat hierbij nauwelijks onderscheid wordt gemaakt tussen de kleine kwikbelasting door het breken van een spaarlamp, de wat grotere hoeveelheid die vrijkomt bij het breken van een kwikthermometer, en de ronduit grote hoeveelheid kwik die vrij zou komen wanneer een glazen kwikbarometer zou worden gebroken.
[N.B. Ook hier de volgende correctie:
Ik heb inmiddels voorbeelden gezien van moderne kwikbarometers die een veel kleinere hoeveelheid kwik bevatten. Daaruit zal bij breken een veel beperktere hoeveelheid kwik vrijkomen.]
In die laatste stituatie, bij het breken van een glazen kwikbarometer, komt dermate veel kwik vrij dat ik het eigenlijk niet verantwoord vind om te doe-het-zelven. Spettert een dergelijke hoeveelheid kwik op de grond in een bedrijfssituatie, in een laboratorium bijvoorbeeld, dan wordt de ruimte ogenblikkelijk ontruimd, en wordt deskundig personeel ingezet om de gemorste kwik op te ruimen en de ruimte weer veilig te maken voor betreding. Dit gebeurt door personen met adembescherming, hetzij een speciaal masker, of zelfs perslucht.
Natuurlijk zal dit in een huishoudelijke situatie niet gebeuren, het wordt aan de bewoners overgeladen het gemorste kwik op te ruimen. Maar ik zou er na het breken van een kwikbarometer, met een grote hoeveelheid gemorste kwik, beslist niet gerust op zijn dat de op de bovengenoemde website vermelde tips voldoende zijn om de kamer weer voldoende vrij van kwik te krijgen. Dit met name vanwege het feit dat hoogstwaarschijnlijk niet meer alle kwik terug te vinden is.
[N.B. Ook hier de volgende correctie:
Ik heb inmiddels voorbeelden gezien van moderne kwikbarometers die een veel kleinere hoeveelheid kwik bevatten. Daaruit zal bij breken een veel beperktere hoeveelheid kwik vrijkomen.]

Dat op die webpagina van de GGD ook vermeld wordt dat je nooit een stofzuiger moet gebruiken om kwik op te zuigen, en zou je dat wel hebben gedaan, dat je dan de hele stofzuiger (inclusief de stofzuigerzak natuurlijk) in een plastic zak moet doen en moet inleveren bij het klein chemisch afval, dat is heel goed.
En ook is het heel goed dat vermeld wordt dat tapijt waarop kwik gemorst is, niet goed te reinigen is, dat in dat geval het tapijt (gedeeltelijk) als chemisch afval verwijderd moet worden.

Voorkómen van het morsen van kwik blijft het allerverstandigste.
Vandaar ook het advies van de GGD:
Gebruik geen koortsthermometer (of andere meetapparaten [zoals een kwikbarometer]) met kwik. Lever hem in als chemisch afval voordat hij breekt.

*suze* schreef:En hoe het zit met een overdosis zink en selenium? Dat zijn ook zware metalen, net als kwik.

Een langdurig te hoge inname van zink leid tot een tekort aan koper.
Een normale voeding, met vlees en vis, bevat voldoende zink, pakweg 10-15 mg per dag.
Alleen bij een voeding die krap is in zink is een zinksupplement mogelijk aan te raden. Dit kan gelden voor vegetariërs en voor veganisten.
De totale zinkinname mag niet langdurig hoger zijn dan 30 mg per dag. Het gebruik van een zinksupplement mag dus niet langdurig hoger zijn dan pakweg 20 mg per dag voor vegetariërs en veganisten. Bij een normale voeding met vlees en vis zal een eventueel zinksupplement beperkt moeten zijn tot hoogstens 15 mg per dag, om overdosering te voorkomen.

Voor selenium is de situatie wat onduidelijker.
Onduidelijk is wat teveel selenium is.
Meer dan 400 µg selenium per dag lijkt beslist teveel.
Maar ook een chronische/jarenlange inname van 200 µg selenium als supplement bovenop de kleine 100 µg selenium uit de normale voeding is al verdacht. Er lijkt bij een dergelijke selenium-inname sprake van een toename van de kans op diabetes type 2.
Zie:
verwijzing naar artikel 'Selenium en type 2 diabetes'
Bronnen:
artikel:
http://www.annals.org/cgi/content/full/0000605-200708210-00175v1
als pdf:
http://www.annals.org/cgi/reprint/0000605-200708210-00175v1.pdf
editorial:
http://www.annals.org/cgi/content/full/0000605-200708210-00177v1
als pdf:
http://www.annals.org/cgi/reprint/0000605-200708210-00177v1.pdf

Uit het bovengenoemde topic,
verwijzing naar artikel 'Selenium en type 2 diabetes':

Jan schreef:Uit dit artikel + editorial is met wat puzzelen volgens mij het volgende af te leiden:

De uiterste bovengrens voor selenium-inname (totale inname, uit voeding plus eventuele supplementen) lijkt meer in de buurt van 300 µg/d dan 400 µg/d te liggen. Zelfs bij in totaal 300 µg/d lijkt al een verhoogd risico op diabetes type 2 aanwezig te zijn.
Bij een selenium-inname met voeding in de richting van 100 µg/d (wat bij een gangbaar Nederlands voedingpatroon ongeveer te verwachten is), wordt bij gebruik van 200 µg selenium per dag als supplement die 300 µg/d al zo ongeveer bereikt.

Dit terwijl de optimale dagelijkse inname eerder in het gebied 50-100 µg/d lijkt te liggen (of misschien 50-150 µg/d?).

Eventuele supplementjes zouden daarom wellicht beter niet hoger dan 0-50-100 µg/d gedoseerd moeten/mogen worden, afhankelijk van het dieet.
Aangezien, in Nederland althans, vooral dierlijke voedingsmiddelen duidelijke selenium-bronnen zijn (in tegenstelling tot de meeste plantaardige voedingsmiddelen), zouden vooral veganisten, en in wat mindere mate vegetariërs, een selenium-supplementje kunnen gebruiken. (Vegetariërs 50 µg selenium per dag als supplement? Veganisten 100 µg selenium per dag als supplement?)
Of voor niet-vegetariërs een selenium-supplement wel echt verstandig is, valt te betwisten, en zou wellicht in ieder geval beter de 50 µg/d niet moeten overschrijden...

[...]

N.B.
Lees voor de volledigheid ook even de rest van dat onderwerp-draadje.



Ja, volop details en nuances dus.
Dankjewel, *suze*, voor je kritische vragen.
En sorry voor iedereen die vindt dat dit alles teveel off-topic is.



Dag,
veel groeten van Jan

Een belangrijke aanvulling.

Ik vond zonet een PBtje van iemand die me er op wijst dat ik wellicht overdrijf, en mensen tevens onnodig ongerust maak.
Dat laatste is beslist niet mijn bedoeling, maar het is wel wat misschien aan het gebeuren is, realiseer ik me. Mijn oprechte excuses daarvoor!

Ik werd er tevens op gewezen dat een kwikbarometer helemaal niet zoveel kwik zou bevatten als ik wel beweer.
Dat verrastte me. Ik heb eerder afbeeldingen gezien van antieke en meer modernere kwikbarometers met een aanzienlijk kwikreservoir. Dat is waarop ik mijn bezorgdheid ten aanzien van kwikbarometers baseerde.
Zie bijvoorbeeld dit:
http://www.barometeratelier.nl/?p=barometer1
en http://www.weerclubgouda.nl/overhetweer/algemeen/luchtdruk2.jpg
Een moderner type kwikbarometer met een hoeveelheid kwik die niet veel groter is dan die in een kwik-koortsthermometer, levert vanzelfsprekend een veel minder groot risico, daarop zijn mijn beschrijvingen van een opruimploeg met adembescherming beslist niet van toepassing.

Mijn beschrijving van het opruimen van gemorst kwik door een opruimploeg met adembescherming werd ook overdreven geacht.
Ik ken deze praktijk echter via mijn neef die op een laboratorium werkt, en die me eerder eens beschreef wat de procedure was toen er een keer een hoeveelheid kwik op de vloer gemorst werd.
Of m'n neef me toen vertelde dat die veiligheidsmensen die de kwik moesten opruimen kwik-maskers droegen of dat zelfs perslucht werd gebruikt, dat kan ik me niet meer herinneren. Wel staat vast dat toen een extreme veiligheidsprocedure werd gevolgd.
Mijn eerdere opmerking dat "persluchtpakken" werden gebruikt, dat had ik in m'n vorige bericht al gecorrigeerd. Nogmaals excuus voor die foute omschrijving.

En ook nogmaals excuus wanneer ik mensen onnodig ongerust gemaakt heb.
Ik denk dat iedereen weet dat ik altijd zo zorgvuldig mogelijk probeer te zijn, en mensen eerder zal willen geruststellen dan ongerust maken.
Wat kwik betreft, vond ik informeren, en het voorkomen van ongelukjes met kwik in huis, belangrijker dan het proberen te voorkomen van ongerustheid.

Het advies van de GGD om geen koortsthermometer met kwik te gebruiken, of andere kwik-bevattende meetapparaten, zoals een kwikbarometer, en deze beter in te leveren als chemisch afval voordat hij breekt, dat is er niet voor niets.
Misschien is het niet prettig om te weten dat een dierbare mooie kwikbarometer of handige en betrouwbare kwikthermometer een veiligheidsrisico in zich draagt, maar ik denk dat het toch beter is om met zo'n risico bekend te zijn.


Tenslotte -
Ik zal in het vervolg nóg sterker afwegen of mogelijke ongerustheid door informatie opweegt tegen het nut van de informatie.
Ook zal ik proberen nóg voorzichtiger te formuleren en op te letten geen fouten te maken zoals het verwarren van zoiets als adembescherming en persluchtpakken.


Dag,
veel groeten van Jan

Hoi Jan,

Het is beslist niet zo dat je mensen onnodig ongerust zou maken. Ik ken je al lang hier op het forum, en stel jouw bijdragen zeer op prijs. Ik stelde je een vraag, gewoon uit nieuwsgierigheid, omdat ik zoveel mogelijk wil leren, altijd nieuwe info opslorpen.

Zo zit ik in elkaar, ik word pas ongerust bij onwetendheid. En ik noemde mijn herinnering aan de kwikbolletjes vreselijk, niet zozeer omdat ik erdoor beschadigd zou zijn, maar omdat ik het vreselijk vind dat de vorige generaties die voor het eerst met een massa schadelijke stoffen geconfronteerd werden, totaal onwetend waren over de impact ervan op mens en milieu.

Mijn grootouders rusten al lang in vrede, maar ik heb mijn grootmoeder met de blote hand hele dozen DDT zien strooien in de tuin. Zij vertelde dat de verkoper die met dat nieuwe wondermiddel aan de deur kwam er zelfs zijn vinger in stak en eraan likte, om aan te tonen dat het écht geen kwaad kon. Die man is op jonge leeftijd aan kanker gestorven.

Ik ben het ermee eens dat paniekzaaierij geen nut heeft, maar anderzijds vind ik het helemaal niet gepast dat jij een pb krijgt omdat je mensen aanmaant tot voorzichtig omgaan met mogelijk gevaar. Je doet het grondig, dat is jouw stijl, en daar is niets mis mee, en als je een fout maakt zet je die zo snel mogelijk recht. Ik wens maar één ding: dat is dat je dit blijft doen op jouw manier.

En ja, Jan, nu is het mijn beurt om jou gerust te stellen.  :-D

lieve groetjes,
Ann

Dank voor de lieve geruststelling, Ann,
fijn, dankjewel.

Maar dat ik een PBtje ontving, om me er attent op te maken dat ik mogelijk overdreef, mogelijk onvoldoende zorgvuldig was, en mensen mogelijk onnodig ongerust maakte, dat vind ik goed, beslist niet ongepast.
Ik vind het altijd goed wanneer kritiek wordt geuit, of ik het er nu volkomen mee eens ben, of gedeeltelijk, of soms helemaal niet. Het draagt altijd bij aan een gezonde discussie en een zo evenwichtig mogelijke informatie op het forum.
Ik prefereer opmerkingen en kritiek open op het forum, voor maximale duidelijkheid (zoals bijvoorbeeld *suze* regelmatig voortreffelijk kritische vragen stelt), maar ook kritische opmerkingen of uitingen van bezorgdheid via een PBtje zijn altijd welkom bij me.


Dag,
veel groeten van Jan

Ik hoorde pas op tv, bij Radar of Kassa ofzo dat er kanttekeningen worden gezet bij nano-deeltjes. Het is niet bekend wat het op lange termijn doet. Intussen zitten er zilverdeeltjes in sokken, in deodorant en weet ik allemaal. En dat kan dus het lichaam binnendringen omdat het zo klein is.

Als je het dus waarschijnlijk al binnenkrijgt via weet ik wat voor een bronnen, waarom het risico nog vergroten door het in te nemen?

Ach, je kunt alles groter maken dan het is
Maar kijk gewoon eens in het Dossier Kwik van het het ministerie van VROM: klik hier.

Daar staat:

Kwikhoudende producten die voor 1 januari 2003 zijn aangeschaft en in gebruik zijn genomen, mogen gebruikt blijven worden en eventueel ook weer als tweedehands product worden verhandeld.

Oude thermometers en barometers mogen dus gewoon verhandeld worden.

Met Bromeliaantje deel ik eenzelfde gevoel. Of misschien een tikkie drastischer:
laten we maar direct in onze kist gaan liggen, we weten immers dat 't toch zo eindigt  :zwaai:

*suze* schreef:laten we maar direct in onze kist gaan liggen, we weten immers dat 't toch zo eindigt

Da's warm hoor, in zo'n kist, bij deze zomerwarmte.
En een graf graven, dat is ook nog een hele klus.
Maar als je zo'n graf dan klaar hebt, dan is het misschien wel heerlijk koel daar beneden.

Heb je nog plannen voor deze zomer?
Ja, ik wacht op de wormen.



Dag,
macabere groeten van Jan

Waarom ineens al die venijnige angels? Vinden de bijtjes geen bloemetjes soms????

Ann

Ann schreef:Waarom ineens al die venijnige angels?

Je hebt gelijk hoor, Ann, dankjewel.
Ik liet me verleiden tot een stijl die ongewoon is voor mij, op het forum.
Ik liet me teveel beïnvloeden door het sarcasme in de laatste paar reacties en vooral die opmerking over het maar direct in onze kist gaan liggen.

Zoals ik woensdag al zei, ik ben altijd blij met commentaar en kritische opmerkingen open op het forum. Ook vrij scherp commentaar. Maar vervelend sarcasme vind ik iets anders. Dat maakt het gelijk wat onaangenaam, wat mij betreft.
Ik neigde er sterk toe dit draadje verder maar te negeren. Ik koos er echter voor om er juist nog een overtreffende portie sarcasme bovenop te doen. Om te illustreren dat zoiets misschien helemaal niet gezellig is. Misschien was dat geen goeie keuze.

Wat mij betreft gaan we weer over tot een wat zakelijker of neutraler toon.
Of we kunnen dit topic/onderwerpdraadje misschien als afgerond beschouwen.


Dag,
veel groeten van Jan