of mijn cortisol is gechekt, zou ik op moeten zoeken, ik weet wel dat er getest is op bijnier ziektens maar dat was allemaal goed.
ik zal het een en ander op papier zetten, maar meestal stellen (de neuroloog tenminste wel) rare vragen, die probeerde het verhaal zo te maken dat het door dingen van vroeger waren, dus wat voor operaties ik allemaal had gehad etc. maar goed ik ga niet alleen mijn vriend gaat mee, die is assertiever dan dat ik ben.
maar een lijst met belangrijke punten neem ik zowiezo mee. (mijn kennende zal ik op een gegeven moment wel janken

)
ik heb 1 map waar alles in zit, alle uitslagen, zeg maar alles vanaf jan 2009 tot nu. die gaat Zowiezo mee en alle artikelen die ik van jullie heb gehad en wat ik zelf heb gevonden.
ik heb 8nov afspraak maar kan ook eerder bloedpriken, daar doen ze niet moeilijk over, en ik verwacht niet dat we volgende week al naar amsterdam moeten, kan ook niet want ik moet oppas regelen (mijn moeder) aangezien die 2 week van te voren pas kan aangeven vooor vrij of ze dat krijgt, mijn vriend moet vrij vragen, dat gaat nu ook lastig aangezien zijn collega nog 3 week vakanatie heeft en hij dan de enigste truckmonteur is op dit moment. zal denk ik toch pas nov worden.
ik vind het stuk van radbout wel belangrijk, ik heb niet 1 bloeding gehad, ik ben bijna dood gebloed, daar voor kern gezond en in 2 uur tijd naar bijna invalide, mijn gaat het vooral om dat er bekend is dat veel moeders ziek worden, dat dat ook gewoon bekend is bij ziekenhuizen. want ik zit nog steeds met 24 uur per dag pijn, tintelingen,1 arm die snel in slaap valt de pijnen zitten vooral in het pols gebied waar de infuzen hebben gezeten, ik durf te beweren dat dat niet komt door mijn schildklier, daar heb ik pijnen van in mijn benen en voeten(enkel) dat is een heel andere soort pijn, dat is meer gewoon spierpijn stijfheid, die in de loop van de dsag beter wordt, maar in mijn armen wordt dat juist erger en soms kan ik niks, laatste tijd ook meer trillingen.
en daarbij zit er bij mij gewoon nog steeds heel veel woede/boosheid dat dit alles gewoon voorkomen had kunnen worden, helemaal na het lezen van die artikelen. en verhalen van andere mensen, overal worden kinderen al gehaald na 1 max 1,5 liter bloed verlies en ik wordt doodleuk naar huis gestuurd omdat ze in het weekend bedden leeg willen hebben.
boosheid dat de revalidatie arts na 2 dingen al zegt dat ik uitbehandeld ben, terwijl ze alleen fotos heeft laten maken en een emg heeft laten doen, meer niet en dan aan mij vraagt welke arts ik nog wil bezoeken. en als ze dan hoort dat ik hashimoto heb dan staat te juichen dat zij heeft ondekt dat mijn schildklier te traag was, maar me dan doorleuk door stuurd naar de huisarts die eigenlijk niet vind dat ik medicatie nodig heb.
want ja volgens hem ben ik depresief en overspannen, nee ik ben woedend, voel me machteloos voel me niet begrepen. idee dat ze me niet serieus nemen.
maar onder tussen heb ik veel vedriet omdat ik niet eens fatsoenlijk voor mijn kind kan zorgen, niet mijn werk kan doen, en uiteindelijk mijn bedrijf moet sluiten, mijn hobbys niet meer kan uitvoeren, honden sport kan ik dag zeggen, mijn verzorgpony ben ik kwijt, paardrijden wil totaal niet, motor rijden wil ook niet echt meer, heb op het punt gestaan mijn beide motoren te verkopen.
fietsen wil amper, wandelen. vroeger 3 uur nu is een uur de max en soms 30 min al, autorijden wil ook niet echt (moe=concentratie problemen) schakelen sturen alles.
van fulltime werken ( max 3 uur per dag thuis was) tot 24 uur per dag thuis zitten, nog net niet tegen de muren aan te vliegen, het is moeilijk. met gevolg dat we op een gegeven moment relatie problemen kregen van de tress en we ons huwlijk hebben afgezecht.
sorry,
ikke samen met mijn 2 nieuwe ongewenste maatjes Hashimoto en Dystrofie.
T3 4.8 anti tpo 129.0 anti tg <20.0
14-05-10 TSH 0.04 T4 22.2
23-08-10 TSH 3,8 T4 15