Oeps, dat is heel veel te veel jodium, als je bedenkt dat een gezonde schildklier zo'n 150 MICROgram per dag maar nodig heeft.
Men denkt op dit moment dat een inname van van 150-300 ideaal is, geen verhoogde kans op problemen voor schildklier. De veilige bovengrens is gesteld op 600 microgram/dag. Eenmalige of sporadische overschrijdingen geen probleem. Chronische kunnen wel problemen opleveren. Zo kan ook spirulina toch veel jodium bevatten. Het gaat om zo kleine hoeveelheden die of tekort of teveel vertegenwoordigen. Jodium heeft hele nauwe grenzen voor te weinig of te veel.
1 druppel Lugol bevat dan: 6500 microgram jodium. Totaal per dag dan: 52000 microgram.
Hier een artikel over de door teveel aan jodium ontstane hypothyreoïdie.
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC1070767/
Zoek stukje over iodides (jodium)
Iodide-induced hypothyroidism is most common, but goiter and hyperthyroidism also occur. Risk factors for drug-induced hypothyroidism in people who are not taking thyroid supplements are listed in the box below. Women are at greater risk than men, as are those who show thyroid antibodies before starting therapy. Iodide-induced hypothyroidism develops if the gland is unable to “escape” from the Wolff-Chaikoff block after several days to resume normal hormone production. Thyroxine therapy should be administered for at least 6 months before attempts to stop are considered.
Dit is een, wel wat oudere, publicatie over effect teveel jodium dat hypothyreoïdie kan veroorzaken. Normaal ontsnapt de schildklier na enkele dagen/week aan hypo die door teveel jodium ontstaat, maar soms dus niet en zou bij jou het geval kunnen zijn.
Ook staat in dit artikel dat er blijkbaar een half jaar schildklierhormonen worden voorgeschreven (misschien voor rustperiode voor schildklier?), alvorens te zien of de schildklier weer normaal werkt.
Ik weet niet of die aanpak (uit 2000) nog steeds geldt, maar dat zou zo maar kunnen! Dan moet je dus wel tijdelijk schildklierhormoon gebruiken om de schildklier rust te geven.
Dus lijkt het me heel verstandig dat je huisarts een endocrinoloog belt wat te doen hier. En dat je bij hem/haar onder behandeling komt.
Groet,
SASkia