door Annevand1974 » woensdag 08 april 2009 - 17:10
Hoi,
heb eve na zitten denken over je vraag ....
Wat ik merk van een rommelende schildklier, is dat ik momenten ken dat ik mezelf bijna als depressief zou classificeren, soms bruis van energie (in mijn hoofd dan, mijn lijf wil niet mee), emoties soms heel intens kan beleven, ik ervaar het als een emotionele achtbaan. En niet te vergeten met hyperen de hoge ademhaling,. lichamelijke klachten en de angst die erbij ontstaat .....
Los van dat al, weet ik dat het mijn schildklier komt, en blijf proberen het mijn dagelijks leven niet teveel te laten beinvloeden. Ik denk dat hoe je ermee omgaat een heel eblangrijk stukje is, die zeker als er sprake van borderline is, heel lastig kan zijn.
Zelf heb ik een vriendin gehad die volgens de artsen borderline had, zelf vond zij van niet. Ik weet inmiddels alles van de stemmingswisselingen die een schildklier kunnen veroorzaken, en herken dit deels in wat zij beschreef. Tegelijkertidj ga ik niet eimand uit bed bellen om iets wat de volegnde dag opgelost kan worden, en een drama maken als de ander op wil hangen, werkelijk gebeurd. Ze heeft weken niet tegen mij gesproken omdat ik wilde slapen in plaats van praten over iets onbenulligs waar zij over in paniek was. Daar raak ik de link kwijt, ik kan daar niet bij.
Of telefoontjes dat ze dood wilde, in haar armen wilde snijden, en als ik ophing het zeker zou gaan gebeuren, mij verantwoordelijk maken voor wat ging komen ..... in het begin deed ik mijn best om haar te steunen, maar toen dat meer dan eens per week gebeurde, en mij hele avonden ging kosten, werd het mij teveel. Dit ervaarde zij dan weer als afwijzing, en dat ze in haar armen sneed was mijn schuld ....
Op mijn verjaardag zaten we in het ziekenhuis, ze was met de trein gekomen, en ze gaf aan dat ze ontzettend bloedde, dat ze bloed poepte en nauwelijsk nog op haar benen kon staan. Gelijk naar het ziekenhuis ...... toen ze weg mocht zei ze: ik ben ook ongesteld geworden, misschien was het toch dat ..... mijn feestje was zo goed als over, de meeste mensen waren al weg ..... de eerste hulp kost tijd ..... ik zei niks. En dan was zij weer blij dat ik niet boos werd ....
Hoe erg ik het ook voor haar vond dat haar hersenen een spelletje met haar speelden, ik hield dit niet vol. In volle gezondheid al niet, laat staan nu ik zelf mijn eigen klachten heb.
Vanwege deze ervaringen heb ik misschien een eenzijdig beeld van wat borderline is, ik weet het niet. Maar voor mij zitten er toch grote verschillen in, op gedragsniveau.
Sterkte met het traject wat je bewandelt, ik hoop oprecht dat je een voor jou passende oplossing vind om je klachten te verminderen.
Groetjes, Anne
jun 2008: TSH 7.3, ft4 13.6 start 0,50
jul 2008: TSH 3.1, ft 4 16.2 0,75
sept 2008: TSH 2.1, ft4 16.7 3 en een halve blauwe tab
nov 2008: TSH 1.8, ft4 17 1 witte
jan 2009: TSH 2.6, ft4 18.9 1 witte, halve blauwe
mrt 2009: tsh 1.01, ft 4 19.8