Hoi lieve mensen,
Voel me op mijn werk door sommige mensen echt onbegrepen.
Zit nu 5 weken aan de thyrax 100mcg. Voel me 's morgens uit bed nu wel fit maar mijn onderbenen willen nog niet. Erg naar gevoel erin, onrustig en spierpijn. Ik heb fysiek best pittig werk met veel dozen oppakken. Ik zit nu op 5 uur per dag maar dan ben ik ook echt opgebrand. Ik beland elke middag op bed. Ik ben dan zo moe en mijn benen voelen zo naar. Heb de internist nog gebeld en uitgelegd hoe ik me nu na 5 weken voel. Gelukkig wel beter maar ik ben er nog echt niet hoor. De assistente belde me terug en zei dat ik nog even moest volhouden. De internist vond het nu nog te vroeg om de medicatie aan te passen. 5 weken is wel kort dat weet ik ook wel maar dan voelje je zo ellendig. En dan komt mijn ongeduldigheid om de hoek kijken. Ik wil zo graag mijn werk weer doen maar m'n lichaam kan het niet. Zo frustrerend. Collega's zeggen dan ook nog en ja de arbo arts ook (jee wat dom) je bent er een tijdje uitgeweest. Je moet weer wennen aan het werken. Ja maar daar heb ik die spierpijn niet van. Kennen jullie dit ook? Ik wil niet moe zijn maar het is er gewoon. Sommige mensen begrijpen het wel omdat ze een familielid hebben die dit ook heeft. Mijn TSH is belabberd dus ik zal veel geduld moeten hebben. Er is wel begrip op het werk maar voel me vaak verplicht langer te blijven maar ik kan het gewoon (nog) niet. Van de arbo mag ik ook maar 5 uurtjes werken. Ik vind het al heel wat dat ik dat kan. Maar ja normaal werk ik 3 ploegen maar daar hoef ik nu helemaal nog niet aan te denken. Ik blijf wel positief maar kan soms echt wel huilen zo naar voel ik me. Het frustreert me dat ik niet kan wat ik graag wil. Hoe gaan jullie hier mee om? Moest even mijn verhaal kwijt. Bedankt, Liefs Daisy
