Wat fijn om te ontdekken dat er een uitgebreide website inclusief forum is over schildklierproblemen. Veel nieuwe info, maar ook heel veel wat bekend voorkomt :)
Ik ben 29 en zo'n anderhalf jaar geleden is vastgesteld dat mijn schildklier te langzaam werkt. Na een jaar opbouwen kwam ik uit op drie blauwe rakkers thyrax en m'n waardes waren goed. Toen in juni van dit jaar gestopt met de thyrax, om te kijken of mijn schildklier uit zichzelf goed ging werken. Al heel snel voelde ik me net zo moe, lusteloos en somber als voordat ik begon met de thyrax dus mij was al snel duidelijk dat mijn schildklier te langzaam bleef werken.
Na drie maanden dus weer aan de thyrax. Aan de ene kant blij dat ik me weer goed zou gaan voelen, aan de andere kant kostte (en kost) het me wel moeite om te accepteren dat ik elke dag medicijnen moet slikken. Maar het is niet anders.
De laatste drie maanden voel ik me helaas nog steeds niet zo goed als toen ik stopte met de thyrax: ik ben moe, lusteloos en heb gewoon nergens zin in. Vorige week de uitslag van m'n bloedonderzoek gehad: T4 15,5 en TSH 4,6. De huisarts geeft aan dat ik niet meer thyrax hoeft te slikken omdat dit alleen van invloed is op de T4 en die is okee, dus hopen dat de TSH 'achter de feiten aanloopt' en over drie maanden op het goede niveau zit. Dan opnieuw bloedprikken en verder kijken.
Ik hoop dat het vooruit gaat, maar ik baal er wel van omdat ik me nu niet goed voel en wel weet hoe goed ik me kan voelen. Het is lastig om aan mensen uit te leggen hoe je je voelt met een trage schildklier. Dat je niet gewoon moe bent na een dag werken, maar dat je hele lichaam en geest vermoeid zijn en je gewoon nergens meer zin in hebt. Als ik het aan mensen uitleg, gebruik ik soms het voorbeeld dat het net is alsof je aan het fietsen bent zachte banden tegen de wind in. Je gaat wel vooruit, maar het kost zoveel moeite. Aan de andere kant denk ik dan: er zijn altijd ergere dingen. Maar ik hoop wel dat m'n waardes binnenkort wat beter worden, want ik weet hoe goed ik me kan voelen :)

