HypoForum.com

Wie herkent een toename van klachten na een zware inspanning en hoe ga je er dan mee om. Heb het gevoel dat lichaam nauwelijks hersteld van zoiets en de klachten alleen maar toenemen. Moe, lusteloos, depri etc.

Helaas heb ik hier ook last van.
Ik weet nu bijna een jaar dat ik last heb van de schildklier.
Na 15 jaar tobben met artsen die vonden dat de waardes goed waren.
Helaas ben ik nog niet goed ingesteld.
Hopelijk kan ik als dat beter is ook weer sporten.
Nu gaat dat echt helemaal nog niet.
Ik rij graag paard, van 20 minuutjes rustig paardrijden heb ik nog 3 dagen "lol"
Vermoeid en flinke hoofdpijn als gevolg. Ook de spieren in schouders en nek slaan dan volledig vast.
Er goed mee omgaan kan ik nog steeds niet, ik accepteer het niet en hoop nog steeds op flinke verbetering.

Lieve mensen,
Ik denk dat ik jullie als 58 jarige enigszins kan geruststellen: ik had dat ook. Maar na een jaar stabiel te zijn met kennelijk een uitgevlamde schildklier vind je een nieuw evenwicht. Je kunt weer wat conditie opbouwen en je kent je grenzen beter. Over je grenzen heen gaan is nog steeds riskant. Bijvoorbeeld helpen met verhuizen,hele dag staan en tillen; ja dat heb ik wel moeten bezuren.
Maar ik vermoed dat anderen van mijn leeftijd dat ook niet meer ongestraft kunnen doen.
Waar ik een tijd lang dacht op staande recepties na een half uur al door mijn hoeven te zakken, ben ik nu in staat een ¾ dag lang stevig te werken, maar als ik voel dat ik moe wordt, kan ik er geen schepje meer boven op doen, die reserve voorraad heb ik niet meer.
Het helpt als je jezelf dit niet kwalijk neemt.
Groetjes Inky

als je lichaam nauwelijks hersteld van zware inspanning, zou ik dat toch wel zien als over de grens gaan, de intensiteit van de inspanning hoger dan wat het lichaam momenteel aankan. Nodeloos te vermelden dat dit herstel niet bevorderd.
Eens goed ingesteld kan men dingen die nu niet lukken terug oppakken, tot het zover is, is doseren met daarbij de huidige grens van draagkracht te respecteren meer herstelbevorderend en geen overbodige luxe.

Misschien een late reactie, ben pas nieuw hier, maar wil toch even reageren.

Ik zit 18 uur per week in de thuiszorg als HbH.
Maar ik trek het niet meer.
Gisteren kon ik wel janken, zo moe en futloos en depri was ik.
Toen ik thuis kwam was ik gesloopt en hecb dan geen fut meer om thuis wat te doen.
Afgelopen weekend heb ik eindelijk weer eens mijn eigen huisje gestofzuigd en gedweild, dat kon wel goed 2 weken geleden zijn geweest
Dus die klachten herken ik zeer zeker na zware inspanning.

Denk er toch over om me maandag ziek te melden.

Ik zit 18 uur per week in de thuiszorg als HbH.
Maar ik trek het niet meer.
Gisteren kon ik wel janken, zo moe en futloos en depri was ik.
Toen ik thuis kwam was ik gesloopt en hecb dan geen fut meer om thuis wat te doen.

Heel herkenbaar.
Ik werk ook bij de thuiszorg als HbH.
12 uur per week.
Fietsend naar me klanten en ik was al zo ontzettend moe.
Kreeg op een dag ontzettende rugpijn en hiermee ook de ziektewet in gegaan.
Echter, deze symptomen en me vermoeidheidklachten herkende ik van vroeger; een bijschildklier was uitgegroeid tot een adenoom(140 gram) en dit veroorzaakte een hoog calcium in mijn bloed wat weer neersloeg op de nieren met het gevold dus een niersteenaanval.
Hiermee ging ik naar de huisarts en deze liet ook mijn schildklier testen.
Het gevolg:
Bijschildklier verwijderd in dec 2010, nog steeds een hoog calcium, vitamine-D tekort (laatste waarde was 39), Hashimoto, 0.250 mg thyrax, tot op heden nog bezig met instellen.
En ik loop nu al ruim 2 jaar in de ziektewet en zit in een re-intergratie en ben op zoek dus naar ander werk aangezien de thuiszorg te belastend voor me is.

Dus Lienepien,
Gun je lichaam de rust die het nodig heeft

Jullie weten niet half hoe BLIJ ik ben dit te lezen!
In sept 2 jaar geleden ben ik behandeld met raj (vanwege ziekte van Graves), daarna te traag geworden. vorige keer voor het eerst goede waarden en de endo heeft me meteen (tegen mijn wil) teruggestuurd naar huisarts.
Maar goed voel ik me helemaal niet. Sterker nog, ik voel me slechter dan ooit. Ik kan nog niet eens 10 minuten fietsen. Laat was ik op de fiets naar de stad en ik heb daarna 3 dagen amper kunnen functioneren.
Ik dacht echt dat ik gek aan het worden was. Tot ik jullie berichtjes las.

Hoi Mellie

Dacht er ook aan om iets minder te gaan werken, maar de ochtenden kom ik al bijna niet meer door.
Ga nu eerst eens aan mezelf denken en ga de ziektewet in.
Vind het altijd rot voor mijn clientjes, maar moet nu toch eerst aan mezelf denken.
Clientjes zijn zo gewend aan je na al die jaren en aan een vervanging moeten ze dan zo wennen.
Maar nu moet ik aan mezelf denken, want zo ben ik in mijn vrije tijd niets waard en dat is niet gezellig voor mijn gezin en familie en vrienden.

Cornelie, dit is inderdaad heel herkenbaar.
Gisteren was ik onderweg naar mijn client en dat is 10 minuten fietsen, ik was al "op" toen ik daar aan kwam.
En dan te weten dat je dan nog 3 uur moet poetsen en dan weer op de fiets naar de volgende cliente en dan weer poetsen.
Toen moest ik gister nog vanaf mijn werk naar de neuroloog voor de uitslag van CTS.
Daarna nog boodschappen doen, dus kan je nagaan hoe ik me gisteravond voelde
Lag om 22.00 uur op bed en kwam er om 8.00 uur uitgerold en ben nu nog steeds doodmoe.
Heb vanmiddag een begrafenis, maar denk ik manlief maar alleen moet gaan, ben nog zo depri en emotioneel als wat, dan hou ik het echt niet droog vanmiddag.

Het eerste jaar ging ik heel vroeg naar bed.
Inderdaad kiezen wat je wel en niet doet.
Ik heb twee jonge kinderen...toen helemaal jong, daar had ik mijn energie voor nodig.
Smiddags vaak een dutje op de bank.
Uiteindelijk wordt het beter.
Alleen dat lijf is dan nog wat slap en kan nog weinig inspanning aan.

Maar nu voel ik me alleen maar lekkerder als ik stevig in de tuin heb staan spitten.
Wat dat betreft ben ik weer helemaal de oude.
het is ook echt zo dat ik me nu beter voel als ik iets lichamelijks gedaan heb, dan dat ik heb lopen luieren.

Geeft het tijd, luister naar je lijf, geef toe aan je behoefte en neem veel rust!

gr a3n