HypoForum.com

Hoi allemaal,

Ben 50 jaar, getrouwd en twee kinderen.
Kwam in sept. 2005 thuis te zitten wegens een burn out.
Na 5 weken weer langzaam de draad opgepakt maar in febr. 2006 ging het weer behoorlijk fout. Toen bloed laten prikken en daar kwam de hypo naar voren.
Begin 2007 begon de ellende opnieuw. Doorgestuurd naar internist. Prikken etc. tabletje erbij.
Drukke tijd want we waren een huis aan het bouwen. Dus weinig vrije tijd en rust maar wel leuke tijd. Doe maar eens rustiger aan.
Juli 2007 klachten worden weer heftiger en opnieuw prikken. Tabletje erbij.
Krijg de mededeling mee dat deze klachten horen bij het ziektebeeld dus ook depressiviteit.
November 2007. Het gaat niet goed. In overleg met huisarts doorgestuurd naar psychologe maar deze kan mij niet echt helpen. Zij geeft ook aan dat zij te weinig inzicht heeft in de relatie schildklier en depressiviteit.
In maart 2008 wederom naar huisarts dat er toch een keer wat moet gebeuren en dan bedoel ik extra of andere medicijnen.
Wordt doorgestuurd naar internist. Aangezien ik al vele malen geprikt ben, doet hij dit nu niet maar laat mij een cortisol test doen.
Daar kom niet veel uit en krijg van hem de mededeling mee dat het dan wel eens tussen de oren kan zitten.
Wordt er soms zo depri van, dat je momenten hebt dat je het niet meer ziet zitten.
April/mei 2008. Het gaat wederom niet goed. In overleg met huisarts doorgestuurd naar psychiater. Hij stelt voor om PMT (Psychisch Motorische Therapie) te volgen. Het leert jou je lichaam te beheersen en niet overbelasten. Dit helpt zeer zeker. In overleg met psychiater ben ik ook CGT (Cognitieve Gedrags Therapie) gaan volgen. Dit gebeurt in een groep.
Daar krijg je handvatten mee inzake gevoel-gedachte-doelgeval en doelgedachte. Hoe ga je met je depressiviteit om en de even zovele andere klachten. Leerzaam en het dwingt je om je negatieve gevoelens en gedachten uit te dagen. Is het waarheid wat je denkt? Denken anderen ook zo over jou. Zie je het echt niet meer zitten of zijn het momenten.
Soms ook erg confronterend maar wel aan te raden.
Oktober 2008. Zag op dat moment de zon niet meer schijnen en ben behoorlijk depri naar huisarts gegaan met verzoek medicijnen voor te schrijven. Direct in ziektewet en tot op heden nog niet aan het werk.
Krijg nu antidepressiva. Eerst cytalopram en nu sinds kort lexapro, dit ivm met bijwerkingen. Klachten worden wel wat minder en zeer zeker minder heftig.
April 2009. Naar huisarts voor controle en bloed laten prikken.
Aangekaart dat ik in overleg met ARBO en psychiater doorgestuurd wil worden naar het UMC te Nijmegen. In eerste instantie is zij daar niet voor en wordt er eerst geprikt. Uitslag is nagenoeg al van te voren bekend. Alle uitslagen liggen tussen de normaal waarden. Alléén ik voel mij nog steeds niet normaal.
Weet wel dat klachten blijven bestaan en volgens haar val ik een beroerde categorie. Meer thyrax helpt niet en zowel huisarts als internist denken dat een ander medicijn ook niet veel zal helpen.
Krijg van huisarts nu toch de goedkeuring om het elders te gaan zoeken.
We wachten af.
Ben half juni 2009 in Nijmegen geweest bij Dr. Pieters. Intake gesprek gehad en onderzocht. Zelf een lijst gemaakt met klachten en aangegeven waarom ik mij door heb laten sturen. Uitgebreid bloedonderzoek gehad en na 14 dagen werd ik gebeld door hem. De waardes liggen binnen de normaal waardes. Ik had ook niet anders verwacht en misschien toch wel weer.
Het enigste wat hij kan doen, is kijken of T3 (Cytomel) wat kan verbeteren/verminderen.
Eind juni begonnen met Cytomel. 3 Keer per dag een kwart tabletje. Dit komt overeen met in totaal 0,01875 mg. Ik neem nu 0,125 mg Thyrax ipv 0,1875 mg.
Voel me wel wat beter maar het grootste probleem is het op tijd innemen. Dat vergeet ik nog weleens. Vooral tijdens de vakantie en de weekenden.
Heb geen last van bijwerkingen. Zou eerst in de 1e week van september voor controle moeten en dat wordt nu half oktober 2009. Ik merk wel wat verbetering maar kan niets zeggen over mijn waardes. De werking is in ieder geval wel sneller dat merk je wel.
Begin september 2009 dan toch weer een terugval. Teveel gedaan, te druk zeg het maar. Moe, lusteloosheid, depri en toch weer niet. Niet stil kunnen zitten en alles willen. Dat is dus funest. Ben bij psychiater geweest en blijf voorlopig nog 5 mg lexapro slikken. Daarnaast naar fysio/haptonoom geweest.
Met haar lichaamsoefingen gedaan en gepraat.
Als ik zo met haar de week doorneem en ook de voorgaande weken dan komt daar wel uit naar voren dat ik te druk ben.
Moet vaker nee zeggen en meer tijd voor mij zelf nemen.
Door de week minimaal 2 á 3 avonden niets plannen en in het weekend ook je lichaam de rust gunnen. Als je actief bent of wilt zijn is dat een hele opgave. Van nu af aan ga ik het dan toch doen.
Ga deze week, 7 oktober 2009, voor controle naar Nijmegen.
Afgelopen anderhalve maand ging het goed. Maandagavond zoweer in ineens een terugval. Of dat te maken heeft met de controle ik weet het niet.
Maar ik voel me weer down en moe. Ik zeg vaak het is niet zo dat ik niet wil maar ik heb de energie gewoonweg niet. En dat is nog steeds moeilijk te begrijpen voor je naasten en anderen. Over 2010 weinig te melden. De normale controles doorlopen. Voel me wel eens een paar dagen niet lekker maar niet zoals eerder weleens. Vakantie lekker en ook daarna. Weer volledig aan het werk. Werkgever wil niet dat ik elke woensdag een 1/2 dag thuis werk. Dus werk ene week 4 en de andere week 5 dagen. Vanaf sept. 2010 t/m febr. 2011 bezig geweest met huis leeg maken van een overleden tante. Daar is menig vrij uurtje in gaan zitten. Omgerekend 10 weken van 40 uur. In die tijd ook weer aangekomen.
Vanaf febr. 2011 weer nieuw bestuurlijk werk opgepakt.
April 2011. Lexapro stopgezet

Alles wat je doet is wel leuk maar kost ons schildklierpatienten verschrikkelijk veel energie. En dat is nauw het probleem. Je kunt eten wat je wilt maar het lichaam heeft gezien de lage stofwisseling geen energie om het voedsel om te zetten in voldoende energie. Conclusie: je wordt dikker.

Uitslagen, zie onder voor de laatste bloedwaarden.
Slik nu in totaal dus: 0,1375 mg Thyrax en 0,125 mg Cytomel (2x een kwart).
Het beestje heeft nu ook een naam: Hashimoto


6 Oktober 2011 weer bloed laten prikken TSH 0,17 - Vrij T4 18 - T3 2,4 - TPO 143 en Vit. B12 338
Overlegd dat ik nu een halve 0.025 mg Thyrax minder ga nemen en de cytomel verdeel over drie keer. Nu in totaal 0,125 mg Thyrax en 0,1875 cytomel.
Laat me halverwege november weer prikken en moet eind december voor controle naar Nijmegen.

Mei en juni behoorlijke inspanning geleverd. 5 tot 6 weken avond aan avond druk. Heeft z'n weerslag wel. Lichaam komt niet meer tot rust en klachten worden weer heftiger ondanks de vakantie. Wie herkent dit en hoe lost jij dat op. Ben er benieuwd na. Eind aug naar Nijmegen geweest. Waarde TSH te hoog. Krijg nu in 1e instantie 1/4 cytomel erbij en over 6 weken weer prikken. Dan nog niet goed dan ophogen met 1/4 of 1/2 thyrax.
Bloeddruk aan de hoge kant en krijg hier komende week een kastje voor. Nieren en hart zijn goed. Wel weer naar psychiater geweest. Nog geen medicatie voor depressie. Over 3 weken hier weerkomen en dan evt. anti-depri (ad). Hij verwachte door lage TSH en de vele inspanningen dat het lichaam weer volledig van slag is en weer volledig moet herstellen.
Twijfel zelf nog steeds of ik nu wel ad ga nemen of niet.
Advies gevraagd en in overleg met hem/endocrinologe en huisarts is het beter om te stoppen met bestuurlijke werkzaamheden hoe graag ik dat ook mag doen.
Het moet voor mij geen moeten zijn want dat gaat ten koste van mijn gezondheid. De psychiater zegt als je zo doorgaat graaf je je eigen graf
Mocht je meer willen weten of heb je advies voor mij laat het me dan weten.

Vanmorgen bij de huisarts geweest. Voelde me al een paar dagen niet lekker en kreeg vannacht weer darmkrampen.
Haal dan weer van alles in me hoofd en ben behoorlijk gespannen. Met haar overlegd dat ik vandaag de psychiater ga bellen voor medicijnen.
Het hele gedoe met het UWV en wat andere zaken hebben zo'n invloed op mijn bovenkamer dat ik het niet verwerken kan met alle nare gevolgen vandien.
Als vrijdag de Arbo belt dan moet ik van haar gewoon duidelijk aangeven voor wat betreft het UWV en de onsteking van de uitstulpingen van de darm.
Voor de darm krijg ik nu poeders en voor de 1e rust krijg ik nu oxazepam. Niet aan het werk eerst zorgen dat je in een rustiger vaarwater komt en hoe de ad aanslaat. Pas dan weer een keer aan het werk denken. Het is niet zo dat ik niet wil maar ik kan het gewoonweg op dit moment niet opbrengen om ook maar eventjes te gaan koffie drinken op het werk.

18 november 2011 weer bloed laten prikken. TSH 0,12 T4 15 en T3 2,1. Verschil met vorige keer prikken is dat ik een 1/2 blauwe thyrax minder slik.
Heb afgelopen week laten prikken. Waarde TSH 0,17 FT4 14 en T3 1,9. Slik nu 1 wit 1 blauw en 3/4 cytomel van 25 ug.
Eind december (deze week )weer naar Nijmegen voor controle en wil met haar overleggen wat te doen met restklachten, zoals:
Rusteloosheid; onrustig van binnen; slecht kunnen ontspannen, altijd het gevoel 'opgejaagd' te zijn;
Vergeetachtigheid; een kamer binnen lopen en afvragen wat je daar ook al weer moest + vergeten van sleutels, pasjes etc.;
Stemmingswisselingen; soms wel vaker op een dag;
Korte perioden van depressies.
Wil ook overleggen om meer dingen te laten prikken zoals Vit. B12 en vit. D.

2febr. 2012.
vanmiddag heeft endo gebeld met uitslag. TSH 0,52 T4 13 en T3 1,6 en vit. B12 398.
Klachten blijven en worden niet veel minder.
Met haar afgesproken dat ik stop met cytomel. Ik slikt 1 wit-1 blauw en 1cytomel 12,5.
Ze is niet zo'n voorstander van de combitherapie. De cytomel kan de opname van T4 storen. Het lichaam krijgt met de cytomel iedere keer een stoot t3 en de t4 die ook gedeeltelijk omgezet wordt in t3 blijft achterwege omdat het lichaam denkt er is al genoeg t3.
Gevolg is dat er te weinig t3 geledielijk geproduceerd wordt.
Ga nu beginnen met 1 wit en 2 blauw. Over 7 weken naar haar toe.
Was eerst de bedoeling telefonisch maar aangezien klachten niet veel minderen naar haar toe.
Krijg morgen dikke darm onderzoek. Heb vanaf september elke 3 á 4 weken diarree en daarna verstoppingen met koorts. Dit duurt elke keer een week.
Vorige week naar psychiater geweest en was eind december begonnen met 5 mg lexapro. Met hem afgesporken dat ik dit na het darmonderzoek ga verhogen naar 10 mg.
Werk gemiddeld 2 uur per dag. Kan me niet voldoende concentreren, moeite met onthouden,rustloos en vergeetachtig en moe en begin te malen en daar wordt je weer een beetje depri van. Kan soms de moed niet opbrengen om wat te doen. Begin dan te malen van komt dit nog wel goed en kom ik wel weer volledig aan het werk. Heb cursus Mindfulness gevolgd en doe trouw iedere dag de oefeningen en kan dan de aanvallen redelijk pareren maar wordt het te bont dan neem ik een oxazepam, daar wordt ik dan redelijk ontspannen van. Op andere dagen kan ik alles en heb nergens last van en ben dan weer de oude. Heb wel in de gaten dat als ik me goed voel ook terdege rekening mee moet houden niet teveel te doen want de energie die je dan verbruikt ben je kwijt en dan duurt het weer even voor je opgeladen bent en niet in die periode wordt je weer beroerd.

1 Juli 2012 Hoi weer even wat bijpraten.
Herken veel van de dingen die Anjaw opnoemt. Het blijft een gevecht. Je weet precies hoe het moet maar het lukt je niet.
Ben in febr. begonnen met 10 mg lexapro en de cytomel eraf daarvoor in de plaats een blauwe thyrax.
Ging een hele tijd goed. Half april tot half mei heel veel gefiets op mijn nieuwe E-bike en veel andere dingen gedaan. Weining gerust.
Eind mei begon het weer zo uit het niets. Moe, lusteloos, malen etc. etc. Ondertussen weer bij psych geweest en ga nu naar 15 mg lexapro.
Vorige week bloed geprikt en waar ik al bang voor was dat de TSH weer gedaald is van 0,14 naar 2,2. Overleg met Endo ophogen met een halve blauwe.
Veel rusten tussen door is nu weer het remedie. 1e week van juni slaaponderzoek gehad. Neurologisch gezien is alles oké. Het enig wat een probleem kan zijn is de ademhaling. Die stokt af en toe maar valt volgens neuroloog net niet onder apneu. Wel een probleem is het snurken. Wordt hiervoor doorgestuurd naar KNO-arts. Slaap sowieso de hele nacht goed door maar kan overdag ook zo weer slapen. Wel 's morgens vaak last van zware benen. Half september weer naar Nijmegen voor controle. Werk nu gemiddeld13 uur in de week waarvan 3 dagen thuis van 3 uur. Aangezien ik 2 uur moet reizen werk ik op kantoor 2 uur.
TSH 2,2 (was 0,14) Vrij T4 15 (was 17) en T3 1,6 (was 1,7). Wie herkent zich hierin.
Hebben jullie dit ook en hoe gaan jullie ermee om?
Werken jullie weer volledig of zitten jullie gedeeltelijk thuis?


Groet,

Hans

Dat is een heel bekend verhaal. Helaas heb ik ook geen oplossing voor je.
Ik loop ook bij een psycholoog en psychiater. Krijg CGT en mindfullnesstechnieken en AD. Voor de rust pammetjes. Het is nog even afwachten hoe de AD aanslaat.

Als ik tips heb zal ik je berichten

Groetjes!

Hoi Schommel,

je slikt nu een tijdje AD en je bent bezig met Mindfulness.
Wat zijn je ervaringen tot nu toe.
Als je pammetjes neemt (ik neem aan oxazepam) hoeveel neem je dan en hoe vaak achter elkaar.

Groet,

Hans

Hallo Hans,

Zelf heb ik Hasimoto, ik kan me dus niet zo erg concentreren op jouw verhaal, maar het valt me wel op dat je geen energie meer heb en last heb van depressie.

2 dagen geleden heeft mijn man te horen gekregen dat hij aan Apneu lijd.
Op dit forum is het ook een keer ter sprake gekomen dat iemand meldde dat zijn schildklier slechter is gaan werken door apneu, dit kon echter niet bevestigd worden.
Ik heb wat informatie gevonden.

Het lichaam is net een fabriek
Wat doet apneu met je? Door zuurstofgebrek en te weinig diepe herstelslaap raakt de menselijke fabriek ontregeld. Er zijn stoffen die in je hersenen die zorgen voor overdracht van informatie. We noemen ze neurotransmitters. Stoffen zoals serotonine, dopamine en noradrenaline beheersen emoties, geheugen en de eetlust. Bij een tekort voel je je gedeprimeerd, prikkelbaar, futloos, er ontstaat hoofdpijn, onvoldoende controle over emoties etc.
Vooral de hypofyse, een klein orgaantje in de hersenen, kan veel te lijden krijgen door apneu.
Zo maakt de hypofyse een aansturend hormoon voor vele organen, o.a. voor de schildklier en bijnieren. De bijnieren maken in het merg de "pep" hormonen adrenaline en noradrenaline en in de schors cortisol en aldosteron. Bij onbalans kan dit het bekende "korte lontje"veroorzaken. Noradrenaline is het hormoon dat je nodig hebt voor je geheugen. Het lijkt dus vaak of een apneupatient een "selectief" geheugen heeft, want het ene kan hij wel onthouden en het andere is hij kwijt. Maar de waarheid is anders, is je hormoon noradrenaline op of wordt het niet op tijd aangemaakt dan slaan je hersenen de informatie niet op.
Je kan het vergelijken met een auto, je hebt een volle benzinetank nodig om van A naar B te komen maar je hebt maar een halve tank, dus val je onderweg stil. Door gebrek aan diepe slaap raakt je hormonentankje maar halfvol. Je blijft ook 's nachts gebruiken. En nog belangrijker je maakt gedurende de nacht onvoldoende aan. Niet genoeg om de dag door te komen. Een middagdutje kan een beetje helpen om bij te tanken.

Wat doet apneu?

•Door zuurstofgebrek en te weinig herstelslaap:
•verstoringen in de aanmaak van neurotransmitters
•verstoringen in de werking van de hypofyse
•verstoringen in de aanmaak van bijnierschorshormonen
•verstoring in de werking van de schildklier
•door nachtelijke inspanning onvoldoende hormonen "over"voor de dag. Tankje is snel leeg!

Dus Hans, snurk jij? Zo ja, vraag dan een slaaptest aan.
Wie weet heb je iets aan deze informatie.

Sterkte

Sorry, reageer op een oud verhaal

Hans

Ja ik herken veel in je verhaal. ik heb ook een burnout gehad, werk in de verpleging, 24 uur. Dat is goed gegaan, nu na 2 jaar weer erg moe, en ziek gemeld vandaag. Teamleider zegt dan ja we moeten maar is praten? gelukkig ben ik pas naar de bedrijfarts geweest en die heeft er wel begrip voor.

En dat terwijl de werkdruk alleen maar zwaarder wordt. het is ook voor mijn jongere en gezonde collegas zwaar. ik ben 59 en loop hard, doe yoga en mindfullnes.
Ik weet het soms ook niet meer, ik probeer gezond te leven en goed voor mezelf te zorgen. vandaar dat ik me heb ziek gemeld, jammer dat er zo weinig nog bekend is over Hashimoto.
Ja er zijn veel restklachten maar niemand weet volgens mij wat er mee te doen.
we moeten hetzelf toch doen denk ik!! en goed voor onszelf zijn.

Groetjes en succes Idje

Hallo Hans,

Herken heel veel in jou verhaal , het eindeloze achter jezelf aan blijven hobbelen noem ik het altijd.
Toen ik begin 20 was ( ben nu 41 ) heb ik een enorme burn-out gehad en ben toen ongeschikt verklaard voor eigen beroep ( horeca ) en 15% op arbeidsvermogen.
Rond mijn 30ste werd ik neurotisch en depressief verklaard door mijn huisarts en heb 3 jaar anti-depressiva geslikt.
De huisarts weet het aan mijn gezinssituatie , een man met MS en een kind met klassiek autisme waar ik veel tijd in moest investeren.

In die tijd kwam ik kiloos aan en sliep zowat 16 uur per dag.Mijn huisarts bleef maar roepen dat hij mij naar de psychiater wilde hebben maar ik zag daar geen heil in.Ik voelde op een of andere manier dat een psychiater me verder de put in zou helpen dan eruit. Mijn huisarts bleef daar herhaaldelijk op terug komen als ik met veelal lichamelijke klachten kwam. Totdat ik daar knettergek van werd en uit pure wanhoop een bloedtest eiste ook omdat ik knoeperds van lymfe klieren in mijn hals had gekregen. Dus een bloedtest. Daar kwam dus Hashimoto uit.

Ik wilde acuut stoppen met ad want depressiviteit en schildklier gaan hand in hand .Dat stoppen met ad bleek een gevecht opzich zelf te zijn . Die ad blijkt niet zomaar wat gewenning van je lijf teweeg te brengen maar een ordinaire verslaving van je lijf met bijbehorende afkickverschijnselen. Die verschijnselen hebben weer verdacht veel weg van verschijnselen van depressiviteit dus weet je niet wat er gebeurd ."komt de depressie weer de kop op steken of is dit de ontwenning ? " Dit hoeft overigens niet voor iedereen te gelden.
Uiteindelijk heeft het mij ruim 1 jaar gekost om van de anti depressiva af te komen .

Ik ben blij dat ik er vanaf ben want nu voel ik weer iets, mijn gevoelens waren totaal afgevlakt ook de leuke dingen raakte mij niet , ik kon niet huilen maar ook niet lachen.
Ondertussen kwam ik er achter dat het instellen op thyrax helemaal niet zo simpel was als de huisarts beweerde. Die beweerde dat ik met een maand of 3 tot een half jaar weer helemaal de oude zou zijn met een max van 1 jaar ,zowel geestelijk als lichamelijk.

Ondertussen ben ik alweer 6 jaar aan het vallen en opstaan op mentaal en lichamelijk gebied, waarvan 2 jaar met cytomel erbij. Vooral met cytomel erbij ben ik veel meer in balans gekomen en ben ik de afgelopen twee jaar nog het dichtstbij "normaal functioneren " gekomen. Ik las dat jij ook cytomel hebt geslikt , ervaarde jij toen ook verbetering ?
Bij mij kwam daar in ieder geval een raar einde aan. Mijn cytomel is per ongeluk bevroren geweest in de koelkast en ging geleidelijk in werking achteruit. Mijn lijf kreeg dus geleidelijk te weinig. Daar ben ik na 1 maand achter gekomen en ik heb" verse" gehaald bij de apotheek.Nu ben ik weer ruim 3 maanden bezig om weer back on track te komen maar het lukt niet. Vooral geestelijk zit ik er bij tijd en wijle doorheen.Emotioneel heel instabiel,onzeker, doordenken over futiele dingen,onzeker over wat mensen van mij denken.Nou ja noem de hele santekraam maar op.

Jij schreef dat je bent gestopt met cytomel , heb je dat geleidelijk verwisseld met T4 en kreeg je toen geen schommelingen of een verergering van depressive gevoelens ? En hoe gaat het nu ?

Groet Thyranie

Hallo Thyranie,
Ben wat laat met reageren maar zat de laatste tijd niet lekker in mijn vel.
Sinds de vakantie meer dan 10 kilo aangekomen en had het gevoel dat dat niet alleen door het eten en drinken kon komen.
Begin oktober geprikt en ja door de TSH was weer gestegen naar 6,5.
Kwart tabletje erbij en zit nu op 175 ug Euthyrox. Ben afgestapt van Thyrax aangezien ik nu 1 tablet kan slikken.
Volgende week weer controle prikken en ik denk weer een kwartje erbij
Daarnaast ben ik per half augustus voor 42 % afgekeurd en wegens reoganisatie per 1 december boventallig.
Het hakt er dus nogal in en dat zal ook wel van invloed zijn op ons welbevinden. En misschien heeft de tijd van het jaar ook wel invloed.
Het ging eigenlijk sinds januari goed en sinds ik ben aangekomen ging het weer bergafwaarts.
Denk je na een paar dagen dat het weer goed gaat en zeg je tegen jezelf ik heb vandaag geen last gehad dan kan het zijn dat het weer niet goed gaat.
Om het negatieve denken weer om te zetten in positief is niet altijd even gemakkelijk.
Maar ik denk wel altijd: het kan een tijdje duren, je weet de oorzaak (dat kleine rotding) maar het wordt wel weer minder.
Heb inderdaad Cytomel gebruikt. In het begin heeft dat zeker effect. Alleen na een 1 1/2 jaar werd dat minder en begon de ellende opnieuw. In overleg met Endo gestopt en weer opgehoogd met toen Thyrax.
Blijf in overleg met psychiater de 15 mg lexapro gewoon gebruiken. Het geeft mij rust. Ben ik te onrustig in lichaam en geest dan neem ik wel eens een half oxazepammetje.
Kreeg van de week van iemand op het Sonforum deze link: www.lisanneleeft.nl/de-lepel-theorie-zo ... k-te-zijn/
Lees het maar eens op je gemak door en je zult zien dat er veel overeenkomsten zijn.
groet,

Hans