OUDE Hypoforum

Ps. Wist je dat uit onderzoek is gebleken dat moeders die bv geven meer slaap krijgen dan moeder die flesvoeding geven?

Dat ging bij mij echt niet op! Ik sliep gewoon nauwelijks, en het voeden zoog echt de energie nog meer uit me. Toen we met de fles begonnen deden we hem om de beurt, dus kreeg ik veel meer slaap. Na 7wk sliep ze door.
Maar ook overdag was ik zo moe en dan 'moest' dat voeden er ook nog bij. Toen ik niet meer kon, overgestapt op kolven, maar dat vond ik echt mensonterend. Voelde me net een melkkoe. Wat een opluchting was het toen we met de fles begonnen!
(aanhappen en hoeveelheid was bij mij ook allemaal in orde)
Dit was gewoon hoe het voor mij persoonlijk was, ik vind borstvoeding natuurlijk heel goed, maar ik vind dat je eigen persoon ook heel belangrijk is.

Ik vind het super dat je het weer gaat proberen, en wil alleen maar zeggen: kies ook voor jezelf, want door ploeteren tot je niet meer kan is voor jezelf ook niet goed, en dus ook niet voor de baby.
Ik ga er maar vanuit dat ik de persoon er niet voor ben, en begin dit keer meteen met de fles.  ;-) Heel veel succes in iedergeval!


[/quote]

Jetje schreef:Al is mijn jongste al weer 14 jaar, ik kan het toch niet laten om te reageren.
Wat ik me vooral herinner, tijdens het voeden had ik het gevoel of ook al mijn energie uit me werd gezogen.
Waarschijnlijk had het ook te maken met een moment van rust en ontspanning.
Het enige wat hielp, was hier aan toe geven. (als ik daar de tijd voor had)

Dat is heel normaal, je voelt je letterlijk "leeg gezogen". Dit wordt na een tijdje beter. Komt indd door de oxitocine, die vrijkomt. Daardoor vallen jij en de baby makkelijker in slaap.
Ik had op een gegeven moment zelf dat ik zonder voeden niet meer in slaap kon komen  :-D

Ik heb onze oudste 11 maanden borstvoeding gegeven (toen ze 10 maanden was, werd hashimoto geconstateerd) en heb me ook heel vaak héééél moe gevoeld. Achteraf gezien voornamelijk door de schildklier natuurlijk, maar toen ik stopte met bv, viel er wel een soort last van mijn schouders. Al was het maar omdat je onbezorgd de deur kan uitstappen zonder kolf & omdat je de "zorg" kan delen met je partner. Ik ben helemaal pro-borstvoeding, maar de nadelen mogen ook best benoemd woden.

Dus oxytocine... zal allemaal best, maar het feit dat je als moeder de enige bent die bv kan leveren, maakt het voeden toch best een vermoeiende extra taak van het de al best vermoeiende eerste tijd met baby, vond ik. In combinatie met op je werk steeds je bezigheden onderbreken, 's nachts  af en toe nog moeten voeden, enz... geen eitje!

Ik ga het nu met de tweede absoluut weer proberen en ongetwijfeld volhouden, omdat ik het graag wil, maar zie er net als Kabo wel tegenop, hoor!

Nou ja... moe, moeier, moeder zullen we maar zeggen  :-D.

***
Ben benieuwd naar jou ervaringen nu met medicijnen. Wanneer ben je uitgerekend?

Ik ben 12 april uitgerekend.
Tot nu toe ben ik nog niet echt enthousiast over de werking van de medicijnen... ik kan wel bedenken dat ik me waarschijnlijk nog veel waardelozer zou voelen zónder, maar het afgelopen half jaar (sinds ik met Thyrax gestart ben) heb ik me welgeteld 2 hele weken als 'vroeger' gevoeld. Zucht...
Dinsdag weer een telefonisch consult met de endocrinoloog, maar ik vermoed dat die niet happig zal zijn op verhoging van de dosering. In dat geval zou ik echt niet meer weten wat ik dan nog kan doen om de laatste 10 weken van de zwangerschap een beetje ontwaakt door te komen  :-( .
Ik ben nu met verplicht ziekteverlof, maar ik geniet er totaal niet van: voor mijn idee lig ik halve dagen in bed en de rest van de tijd voel ik me alsof ik maar half leef.  :boos2:
Komt dat je bekend voor of heb je hoopvollere berichten?

Groeten Suzan

Suzan, dat klinkt dramatisch. Hoe zijn je waarden dan?

Nou, soms voelt het inderdaad ook dramatisch.
Mijn laatste waarden waren:
29-12  1.1  12.7
Toen ben ik opgehoogd naar 125 mcg thyrax. Afgelopen dinsdag heb ik weer laten prikken. Daar hoor ik a.s. dinsdag meer over: dan belt mijn altijd communicatief vaardige (ugh) endocrinoloog met de uitslag (waar ik altijd om moet vragen) en vertelt mij wat we gaan doen. Ben benieuwd, maar het kan bijna niet anders dan dat de waarden zijn verbeterd. Nu de bijbehorende praktijk nog...  :sip:.

Ik herken je klachten en problemen wel van het eerste jaar dat ik thyrax gebruikte. Maar voordat ik zwanger werd ging het juist  (ruim een jaar na ik gestart was met thyrax) een stuk beter. VOel me nu juist erg goed. Maarja ik heb ook op  het moment geen werk en stress.

Ik heb het even opgezocht. Het tweede trimester moet de FT4 boven de 12 zijn, het 3de boven de 11. Dus 12.7 zal goed bevonden worden door je endo. De TSH moet ruim onder de 1 blijven.

Heel veel sterkte met de laatste loodjes.

sb schreef:Mijn laatste waarden waren:
29-12  1.1  12.7

Ik neem aan: TSH = 1,1 en FT4 = 12,7.

Je FT4 mocht zeker wat hoger, maar je TSH is wel mooi.

Zolang er maar mensen zijn, die zeggen dat ze zich na een jaar beter gingen voelen, dat stemt weer hoopvol ;). Geduld is een schone zaak, zullen we maar zeggen!!!
Het gaat iets beter sinds ik niet meer werk, hopelijk over een paar weekjes genoeg fut om kleertjes uit te zoeken, te wassen en te strijken, babykamer en kamer van ons oudste meisjes uit te soppen... dan ben ik allang blij!!!

Kabo, ik zag in jouw profiel dat je toch iets bent opgehoogd toen je je in mei 2010 moe voelde, zelfs al had je goede waarden. Dus wie weet, heeft de endo nog een creatief idee.

Anyway, dit is al heel wat postjes off topic ;).
Dus weer on topic: Kabo, ken je www.borstvoeding.com en http://www.borstvoedingsforum.nl/?
De info die daar op staat is vaak (hm, of in mijn geval: meestal zelfs!) beter dan wat ze je op het cb vertellen of waar je huisarts verstand van heeft (zucht...) en je vindt er lotgenotenverhalen als je het ff niet meer ziet zitten... Het heeft mij door een periode van spruw en achterblijvende groei geholpen - hoefde dat zeker niet van cb of huisarts te verwachten!

Toen kende ik die sites niet. Zal er nu eens gaan kijken.
Ben toen ook niet naar de huisarts geweest (pas ruim een jaar na de geboorte toen ik echt niet meer kon). Ik ging af op mensen met ervaring om me heen en zat wel eens op een ander forum. Kreeg eigenlijk vaniedereen hetzelfde te horen.
JE moet het de tijd geven dan wordt het wel beter.

Borstvoeding geven zelf was niet het probleem, meer hoe ik me voelde. Heb geen spruw of ontstekingen gehad. Ook m'n zoontje groeide goed. Het was dus echt een mentaal/emotioneel probleeem bij mij.

Mijn moeder had bij mij soortgelijke problemen, maar daar is nu pas een schildklier probleem vastgesteld (op aanraden van mijn arts heeft ze zich laten testen). Zij heeft het bij mijn broertje niet meer geprobeerd.

Ik ga het toch nog een keer proberen. WIl nu toch wel weten of het nu beter gaat. WEet ook wel dat het vermoeiend is ed, dus verwacht neit dat het fluitend gaat. Maar ben wel benieuwd of ik het nu mentaal beter aankan.
VOelde me goed voor de zwangerschap en nu ook, dus hoop die trend voort te kunnen zetten.

Ik zal ook eens op die sites gaan rondneuzen. Bedankt voor de tip

groeten, Kabo