OUDE Hypoforum

Hoi Allemaal,

Ik weet niet zo goed hoe ik het moet gaan omschrijven,maar ik ga mijn best doen.Ik heb de laatste keer op moeten hogen en als gevolg daarvan ben ik gaan hyperen en moest er weer een tabletje af.Ik voel me niet echt fijn en dan doel ik met name op het psychische vlak,want lichamelijk voel ik mij wel goed.Ik probeer aan mijn omgeving uit te leggen hoe ik mij voel,maar heb bij veel mensen het gevoel dat ze mij niet begrijpen.Ik ben de weg een beetje kwijt en voel me heel onzeker en twijfel aan alles en iedereen.Ik heb ook geregeld aanvaringen met mensen.Ik weet echt wel dat ik niet mezelf ben,maar vind het ook niet altijd terecht dat mensen het allemaal bij mij op mijn bordje leggen.Ik merk dat ik normaal makkelijker over dingen heen stap,maar nu ben ik heel snel geirriteerd en voel me heel snel aangevallen en word dan boos.Daardoor ben ik sterk geneigd om alleen thuis te blijven zitten,want dan kan ik ook geen verkeerde dingen zeggen,Ik weet af en toe gewoon zelf niet meer zo goed wie ik ben en wat ik wil.Mijn vraag aan jullie is,komt dit doordat ik misschien nog niet goed ben ingesteld,of ben ik misschien depressief.Ben nu een half jaar aan het instellen.
aug: TSH 170 T4 0,7
nov:TSH 0,82 T4 16,9
Dec:TSH 0,06 T4 26
Aan de hand van de laatste waarden moest er 0,025 thyrax af en moet ik over 4 weken weer bloed prikken.Vit b 12 is in orde.

Waarschijnijk ben je nog wat hyper. Ik herken uit mijn hyperperiode nog heel goed de vervreemding van mezelf, de onbeheerste uitvallen om niets en het gevoel niet-begrepen te worden, zelfs niet door mezelf. Ik heb me heel eenzaam gevoeld in die tijd.

Als je waarden helemaal gestabiliseerd zijn na die thyraxverlaging denk ik dat je je ook geestelijk veel beter zult gaan voelen. Fijn dat de thyrax meteen al zo goed aansloeg, want je bent van ver gekomen gezien je waarden in augustus.

Sterkte!
Een hartelijke groet van Anna.

Hoi Anna,

Hartsttikke bedankt voor je reactie dat geeft mij weer een beetje rust.Ik moest inderdaad van ver komen en had ook zo'n beetje alle klachten die erbij horen.Gelukkig ging het met name op het lichamelijke vlak al snel beter.Ik blijf alleen last houden van spier en gewrichtsklachten en om die reden moest ik ook ophogen met een blauwtje en ging ik dus hyperen.Ik moet zeggen dat ik de lichamelijke klachten beter kan verdragen dan het psychische.Ik heb het gevoel er al een tijdje mee rond gelopen te hebben en loop al een paar jaar bij een psycholoog,maar krijg het niet op een rijtje.Ik hoop dat er een tijd kom dat ik goed ingesteld raak en dat ik weer mezelf ben.Nogmaals bedankt.

Groetjes Jo

Ik herken jouw gevoel maar al te goed. Op het moment hyper
ik zelf ook. Vanmorgen huilde ik nog even. Nu gaat het wel weer.
Maar op mijn werk voel ik me door mijn werkgever ook zo onbegrepen. Mijn collega's wel hoor. Maar ja ze zien aan de
buitenkant niets he! Sterkte meid. Ik herken het allemaal.

Groetjes Daisy