OUDE Hypoforum

Hoi Sandy,

Gedachten zijn krachten! Als jij op voorhand al gaat denken dat het niks wordt, zal het ook niks worden. Probeer het van de andere kant te bekijken. Je hebt extra geld, sociale contacten een netwerk noem maar op.
Tuurlijk alle begin is moeilijk, dat zal ik niet ontkennen, maar over een week of wat zal je er heel anders over denken. Is dat niet zo dan kun je altijd nog anders besluiten. Missch moet je juist eerlijk zijn over je gezondheid. Dan pas kunnen ze rekening met je houden. En daarbij is het lochisch dat ze het 1 en ander van je verwachten, dat verwacht iedere baas.

Ik zou zeggen probeer het nog even...

Sterkte

Hoi Sandy,
Hoe is het nu?
Groetjes

Hoi Sandy,

Ik heb je een beetje gevolgd met je nieuw opdrachtgever na 2 jaar.
Als je er ziek van wordt letterlijk is het misschien toch beter terug te gaan naar een "kleiner" baantje.

Ook ik ben letterlijk ziek geweest van mijn werk. Zelfde als ik bij jou lees. Veel teveel stressen te hoge eisen werden aan me gesteld.
Heb dit jaren volgehouden met ongeveer 3 uur slaap per nacht.
Doorzettingsvermogen heet dat.  :???:
Uiteindelijk heb ik er dus verschillende chronische ziekten aan overgehouden. Dus ik snap je ongerustheid heel goed.
Misschien moet je inderdaad naar je man luisteren.
Heel veel sterkte ermee. En zie het niet als een mislukking.
Het is een moedige daad, maar misschien nog niet het juiste moment.

Sterkte,
Hispoine.

Hallo,

Ik werk nu 2 maanden maar heb me vandaag ziek gemeld.  Ik heb sedert enkele dagen last van hevige paniekaanvallen en hartkloppingen.  Ik snap het niet goed want het ging redelijk.

Ook ik zag er na 10 jaar enorm tegenop om weer aan het werk te gaan, maar ik had het veel eerder moeten doen.
Het heeft mijn leven heel erg veranderd. Ben id niet meer de hele dag bezig met mijzelf, de pijn, de vermoeidheid, mijn humeurschommelingen.  Ik heb wel wat anders te doen. Het maakt me ook trots dat ik het gewoon doe.

hee meiden,, ik sluit me even aan.
ik be al 9 jaar thuis, en ik maak van mezelf inderdaad een klein hoopje ellende..geen zelfvertrouwen meer en hele dagen maar groepen en piepen.. terwijl ik er ook zo graag uit zou willen

had een folderwijk genomen om te kijken of ik de afspraak kon nakomen die ik me de verspreider maakte.. Helaas bleek het lichamelijk te zwaar en moest ik voor mijn rug stoppen. kon wel janken.. weer iets wat ik NIET kon..

maar nu heb ik morgen weer een solicitatiegesprek... erg nerveus, maar het is zo'n simpele baan... ik kan soms wel janken... tussen wat ik kon en deed en NU zo zoveel verschil...
als ik dat dus zo lees, ben ik hoopvol, en krijg ik er weer zin in.

wordt vervolgd

gr Brigitte

Mijn partner heeft zelf gezegd dat dit het allemaal niet waard is, dat ik zo kapot ga van de stress met buikloop en braken tot gevolg.  Hij zegt dat ik eerst volledig terug mezelf moet zijn voor ik ga werken en hij heeft er wel gelijk in natuurlijk.  Ik heb heel het weekend geslapen en geen tijd gehad om met mijn dochter te kunnen spelen en dat vind ik wel erg.  Ik denk dat ik ook naar een psycholoog ga gaan om alles te verwerken wat er het voorbije jaat gebeurd is want ik kom van heel diep.

Ik werk nu 2 maanden maar heb me vandaag ziek gemeld.  Ik heb sedert enkele dagen last van hevige paniekaanvallen en hartkloppingen.  Ik snap het niet goed want het ging redelijk.

jezelf niet op je kop geven hoor.... je probeert he toch.. weet je.. misschien was dit net teveel, en is een baan met minder druk wel iets om te gaan proberen

Als ik kijk wat ik 9 jaar geleden deed... en nu heb ik morgen mijn sollicitatiegesprek bij de AlbertHeijn.. een baantje zonder druk, en zonder verantwoordelijkheden.. ik hoop dat het mijn opstart weer is..

maar eerst morgenochtend naar de huisarts.. ben gestopt met mijn AD en heb ook panierkaanvallen...
balen!!!

maar weet je... we zijn niet alleen.. we mogen er zijn...en we kunnen het hier delen

liefs Brigitte