OUDE Hypoforum

Hai! Ik had een vraagje..

Kan iemand me uitleggen hoe het kan dat ik niet hyper word (zelfs helemaal niks merk) van 7 x mn ochtenddosis cytomel slikken?

ik heb vanochtend expres een enorme overdosis Cytomel geslikt om te kijken wat het deed, maar merkte er helemaal niks van.

Ik ben de afgelopen 11 weken ontzettend moe en erg kouwelijk en het lijkt telkens maar erger te worden. Ik slaap als een bus, maar heb het desondanks nodig om ook overdag af en toe te rusten, omdat ik me anders heel beroerd ga voelen.

Voorheen gebruikte ik 112,5 microgram Euthyrox.
Op deze site las ik dat veel mensen baat hadden bij een T4/T3 combinatie. In overleg met mijn arts ben ik overgestapt naar 67,5 microgram Euthyrox icm. 2x/dag 12,5 microgram cytomel.
Na twee weken merk ik er echter nog niks van.

Omdat ik heel graag wil weten of meer hormoon überhaupt een oplossing kan zijn heb ik vanochtend een overdosis cytomel genomen.
Ik wilde elk half uur een half tabletje (12,5 microgram)  erbij nemen totdat ik er iets van zou merken.
Na 3,5 tabletten ben ik maar gestopt, maar ik merk er nog steeds helemaal niks van!
Ik snap niet hoe dit kan, dit is 87,5 microgram cytomel, dus omgerekend ongeveer 350 microgram T4. Samen met mn bloedspiegel euthyrox zou ik dus een spiegel van ongeveer 412,5 microgram moeten hebben.
Voorheen was ik (qua bloed goed, qua klachten dus niet) ingesteld op 112,5 microgram.
Nu heb ik bijna 4x zoveel en ik merk helemaal niks!
Nog steeds moe en zeker niet gejaagd, trillerig of wat dan ook..

Kan iemand me uitleggen hoe dit kan?

Alvast bedankt!

Dag,

Sorry dat ik het zeg, maar ik vind dit niet echt slim.

Je kunt ook een flinke hartritmestoornis krijgen.

Hopelijk was je niet alleen thuis.

Ger

Hallo xyzz,

Wat is de achtergrond van jouw hypothyreoïdie?
Of, waarom gebruik je schildklierhormoon?
Hoe oud ben je?
Wat zijn je TSH's/FT4? Nuchter of niet-nuchter?
Gebruik je andere medicatie?
Of heb je andere kwalen?

Dat je wilt experimenteren kan ik me voorstellen.
Maar gebruik dan een wat onschuldiger middel.

Wist je dat een overdosis liothyronine een hoge bloeddruk kan geven, ritmestoornissen kan veroorzaken, en onrust, hoofdpijn en toevallen?
Daarnaast hersenbloedingen, slapeloosheid, diarree en haaruitval?

Weet de voorschrijvende arts dat je op deze manier experimenteert?

Enkele decennia geleden gebruikten de mensen ook hoge doses liothyronine. We weten niet hoeveel van die mensen een vroege dood stierven. "Aan wat is ie/ze dood gegaan?" "Aan een hartstilstand...." "Ach, wat erg...." En men ging weer over tot de orde van de dag.

Je bent nu ruim 24 uur verder.
Dat wil zeggen dat de helft van de T3 alweer uit je lijf is. De impact op je schildklierhormoonbalans is vele malen groter.
Daar gaat wel een paar weken overheen voordat dat weer wat normaal is.

Lees je eerst in, voordat je weer iets nieuws uitprobeert.

Suppletie met een combinatie van levothyroxine en liothyronine is een kwestie van mogelijke subtiele veranderingen/verbeteringen.
Dat geldt niet voor iedereen.
Het is echt geen wondermiddel.

67,5 microgram Euthyrox in combinatie met  2x/dag 12,5 microgram cytomel is geen lekkere verhouding T4/T3.

Een gezonde schildklier van de mens scheidt per 24 uur T4/T3 uit in een verhouding van ca. 12:1 (ca. 120/10 µg).
Omdat je slechts 75% van de Euthyrox/Thyrax opneemt, zou je meer Euthyrox/Thyrax kunnen gebruiken. De Cytomel wordt vrijwel in z'n geheel opgenomen.

Succes!

bedankt voor je reactie!

Ja ik weet dat het gevaarlijk kan zijn, maar het is me wel heel wat waard om eindelijk van die moeheid af te komen.
Ik heb ook niet alles in één keer geslikt, maar elk half uur een half tabletje erbij. Van een andere T3-gebruiker had ik namelijk begrepen dat je het effect van T3 al na een half uur al heel goed kan merken, ook de bijbehorende gejaagdheid als het iets teveel was.

Wat ik heel graag zou willen weten is hoe het kan dat ik er helemaal niets van merkte. Ik bedoel of het nou goed doet of niet, je moet er toch iets van merken??

Een vriendin bij mij, een studente medische biologie, zei dat het theoretisch gezien maar twee logische verklaringen zijn:
- of ik neem het T3 niet goed op
- of er is iets mis met mijn T3-receptoren, waardoor het geen effect heeft.

De eerste verklaring lijkt me niet erg logisch, en mn cytomel komt gewoon van de ziekenhuis-apotheek dus dat zal wel werken.

Een probleem op receptor-gebied klinkt wel aannemelijk, maar ik heb er nog nooit van gehoord mbt. schildklierproblemen. Iemand van jullie wel?

Of weet er iemand een andere verklaring??

Over wat je vroeg over de achtergrond van mn hypo:
- het is op mn 16e geconstateerd (had t misschien al veel langer, want ben altijd bekend geweest met obstipatie, heesheid en vrij abrupt gestopt met groeien)
- Hashimoto
- Mn bloedwaarden waren de laatste paar keren goed, de laatste keer weet ik niet precies hoe, maar die keer daarvoor TSH 1,02, fT4 13,4 en T3 1,6. Niet nuchter. (maakt dat uit?)
- Wel had ik nog actieve antistoffen tegen mn schildklier.
- Ik ben nu 21.
- op mijn 16e ben ik anderhalf jaar erg moe geweest, of dat nou pfeiffer was of van mn schildklier, dat was destijds niet duidelijk. Achteraf miss het beste te begrijpen dat ik me na afloop een soort race-auto voelde wat betreft hoe snel ik weer kon denken haha ;)
- nu ben ik wel op een andere manier moe, nu is het met name s ochtends, terwijl ik me destijds juist het minst moe voelde na een lange nacht.
- naast heel veel moe, heb ik het heel vaak koud (ondanks dat ik intussen heel crea ben met meerdere truien, broeken en jassen over elkaar heen trekken), en ik heb het idee dat ik heel traag denk door die moeheid, en vaak last van mn buik
- als ik door mn moeheid heen ga krijg ik hoofdpijn en soms black-outs waarin ik me ineens dingen niet meer herinner
- afgezien van al mn gezeur hier ben ik - ondanks dat ik op t moment bijna nergens toe kom - een best wel happy persoon want ik heb hele lieve ouders en vrienden en dat maakt een hoop goed ;)
dus van somberheid heb ik nog totaal geen last ;)

Bij een korte, tijdelijke overdosering zul je niet trillerig worden. Wel zou je kunnen merken dat je hartslag verandert. Als ik net te hoog zit, ligt mijn hartslag net iets hoger, en slaat af en toe een keer een slag over. Ik merk dan niet dat hij over slaat, maar dat hij het daarna weer bij probeert te halen, zeg maar.

Het zou best kunnen dat jij geen verbetering merkt omdat je niet genoeg T4 slikt. Als de verhouding verkeerd is, blijf je klachten houden.

Nu ben ik zelf ook niet gebaat bij perfecte verhoudingen, maar jij hebt het wel heel extreem. Om over je extra slik actie maar niet te spreken. Kleine stapjes, rustig aan, dat is de manier om aan je lijf te werken.

Er zijn families waarin veel mensen resistent zijn voor schildklierhormoon.
Het lijkt me sterk dat jij daar last van hebt.

Want:
Presenting symptoms and signs are goiter, hyperactive behavior, learning disabilities, developmental delay and sinus tachycardia. The finding of elevated serum TH levels in association with nonsuppressed TSH usually leads to the diagnosis.

Jij bent immers gediagnosticeerd met een gewone Hashimoto: hoge TSH en lage FT4.

In the untreated subject, a high serum free T4concentration and nonsuppressed TSH are sine qua non requirements for the diagnosis of RTH. They are usually accompanied by high serum levels of T3and rT3concentration is also high. Serum T4and T3values can be just above to several fold the upper limit of normal but are usually congruent, resulting in a normal T3:T4ratio [5].

Alles te lezen over resistentie:

http://www.thyroidmanager.org/Chapter16/16d-frame.htm

Overigens is de behandeling van deze mensen hele hoge doses T3!

Samuel Refetoff, een hoogleraar in Chicago, is dé onderzoeker op dit gebied. Wil je meer weten, dan scharrel je z'n e-mail op.

Ben je bij een kinderendocrinoloog onder behandeling geweest?
Is jouw groeihormoon/IGF-1 al gecheckt?
Sommige mensen hebben een tekort aan groeihormoon en kunnen daar ook doodmoe van zijn.

En last but not least: je vitamine status, zoals B12 en D.  Tekorten daarvan komen ook meer voor bij mensen met een autoimmuunziekte.

Hou je taai en zoek door.

Een vriendelijke groet,
Kiek

Aanvulling op Kiek:

Ik zag dat je ook buikklachten hebt. Denk ook eens aan het volgende. Een bijkomend probleem bij sommige Hashimoto patiënten.

http://www.bartmeijervanputten.nl/archief2003/Coeliakie_volwassene.htm
Zie ook dit deel uit de publicatie:

Dankzij het internet komen patiënten nu vaker zelf met de diagnose. Prof. Mulder: "Vorig jaar had ik nog een bouwvakker met de ziekte van isHashimoto - een auto-immuun-schildklieraandoening. De man had de laatste jaren ook last had gekregen van diarree en een chronische honger. Volgens de endocrinoloog die hem behandelde, kwam dat gewoon door de schildklierafwijking. Maar de man had op het internet gelezen dat er bij Hashimoto zo'n 10% overlap is met coeliakie. Uiteindelijk kwam hij bij mij en hij had inderdaad coeliakie. Artsen moeten leren dat bij auto-immuunziekten als diabetes type 1, Hashimoto en Sjögren later ook nog coeliakie kan ontstaan. En kinderartsen moeten er aan denken dat coeliakie de oorzaak kan zijn van een groeiachterstand en dus niet meteen groeihormoon gaan bepalen. 1 op 2000 kinderen heeft een tekort aan groeihormoon, terwijl coeliakie bij 1 op de 100 voorkomt!"

Dit artikel stond in het VUMC blad, kon dat op het net zo gauw niet meer vinden. Bart is de journalist die het schreef: dus van zijn website de tekst hierboven.
Ben je ooit op coeiliakie getest? Antistoffen bepaald? Hoewel je ook coeliakie kunt hebben zonder antistoffen! Alleen een biopt is uitsluitend.

En inderdaad zo'n experiment nooit meer doen! Gelukkig dat je geen nadelige effecten ondervond.

Groet,
SASkia

Over het verband van schildklier en coeliakie hieronder nog meer:

Coeliac disease in Dutch patients with Hashimoto's thyroiditis and vice versa.  
http://www.hypomaarniethappy.nl/phpbb/v ... highlight=

en hier uit 2008:
TABLE 2. Celiac disease and risk of subsequent hypothyroidism
http://jcem.endojournals.org/cgi/conten ... 10/3915/T2

met het gehele artikel:
Risk of Thyroid Disease in Individuals with Celiac Disease
http://jcem.endojournals.org/cgi/conten ... 93/10/3915

Overigens;
In de laatste uitgave (dec. 2010) van de magazine Glutenvrij, staan in aan aantal vragen aan de Med. Advies Raad van de Coeliakieverening o.a. deze antwoorden van de doktoren (gastroeneroloog en een kinderarts):

"Coeliakie heeft een sterk verband met een aantal auto-immuunziekten, met de ziekte van Hashimoto, maar ook met andere vormen van schildklierproblemen.
De associatie van de ziekte van Hashimoto met coeliakie is bekend en het advies is dan ook altijd te testen als een patient klachten heeft die zouden kunnen duiden op coeliakie"

"De assocoatie met de ziekte van Hashimoto is heel sterk, net als die met diabetes type 1.
Maar de associatie met psoriasis is niet zo sterk."

Hartstikke bedankt voor jullie reacties!
Ik zal het allemaal eens ter sprake brengen bij mijn arts de volgende keer ;)