OUDE Hypoforum

Hallo allemaal!

Mijn naam is pamela, 26 jaar jong en moeder van 2 dochters.
Na mijn zwangerschap begonnen de kwaaltjes. Een blijvende menstruatie, haaruitval, veel pijn in de onderrug, dove handen en voeten. Lichamelijk ben ik helemaal op. Altijd koud hebben, psygische klachten, benauwd, kortademig, hartkloppingen, heel veel afgevallen (ik weeg nu 55 KG), geheugenverlies, mijn ogen zijn in korte tijd achteruit gegaan, nerveus en angstig, trillende vingers, heel veel duizelig en zo is er nog wel meer... Ik ontloop mensen en ben het liefst gewoon alleen, omdat ik aan mezelf op dit moment meer dan genoeg heb.

Ik ben niet iemand die vaak bij de huisarts komt, alleen als ik blijvende klachten heb of als het probleem zelf niet over gaat. Ik heb de moed opgegeven omdat je dan toch weer weg gestuurd word met "niks". Met de blijvende menstruatie kreeg ik een uitstrijkje, maar  daar kwam niks uit. Er werd toen simpelweg gezegd dat ik de pil door moet blijven slikken om van het probleem af te zijn.

Mijn zus is geboren met een schildklier afwijking. Mijn oma had het en met kerst sprak ik mijn tante. Ze zei dat ze pas had laten prikken op schildklier en dat deze te laag is. Ze had last van haaruitval en overal pijn in het lichaam. Ik herkende mezelf en dacht, jeetje, hoort dat ook allemaal erbij?!

Ik ben al een lange tijd erg moe. S'morgens slaap ik zo een uur door de wekker heen. Met gevolg dat de kinderen te laat op school komen. Soms zet ik mijn dochter bij de weg af omdat ik de confrontantie niet aan wil. Tja, ze moet optijd komen, maar het lukt me gewoon niet..
Met kerst had mijn man 2 weken vrij. Ik heb elke dag minimaal tot 12 uur in bed gelegen. En dan moest hij me echt uit bed halen anders kon het zijn dat ik nog wel langer blijf liggen. Op oudjaarsdag was het helemaal af met mij.. Sinds die dag ben ik helemaal op met huilbuien erbij. Ik ben toen op google gaan zoeken naar schildklier symptomen en ik schrok er best van. Ook heb ik toen op deze site veel gelezen en ik zie herkenning in een aantal verhalen. De dinsdag erop ben ik naar huisarts geweest, ze heeft me niet onderzocht en begon meteen over depressief enzo. Maar toch mocht ik bloed laten afnemen voor onderzoek. Ik was er al bang voor, aan de ene kant fijn, maarja alsje weet dat je iets mankeert dan wil je er gewoon aan geholpen worden, mijn bloed was goed.  

Meteen een nieuwe afspraak gemaakt en weer de schildklier voorgelegt, maar nee mevrouw, het bloed is goed. Ze wilde me slaap tabletten voorschrijven, depressiva en maatschappelijk werk.
Ik heb dit gewijgerd en gevraagd wat het kwaad kan, met al mijn lichamelijke klachten, om naar een internist te gaan.
Op een gegeven moment zegt ze,ik kan je wel tabletten voor de schildklier voorschrijven maar dan krijg je misschien nog meer hartkloppingen en val je nog meer af.
Ook dat heb ik gewijgerd, ik kan dat toch niet slikken als het niet zeker is en als ze niet weet wat ik nodig heb.
Op een gegeven moment zei ze, ik stuur wel een mailtje naar de internist om te kijken wat hij ervan vind en dan moet je over 1,5 week terug komen bij de praktijk om verder te praten. Ik heb meteen aangegeven dat voor mij die 1,5 week veel stres geeft en dat ik het lichamelijk en psygisch gewoon niet trek die onderzekerheid. En weer begon ze over de psygiater. Dan moest ik in tussentijd maar daarheen gaan. Maar mevrouw, als het de schildklier is dan heeft een psygoloog ook geen zin. Maar volgens haar wel en dan kon ik daarmee leren omgaan.

Ik weet het niet hoor, ik heb gewoon het idee dat ze de internist nietr gaat mailen en volgende week dinsdag zegt, de internist vind het niet nodig.
Zij is toch tenslotte de huisarts en ze kan zelf toch beslissen of ik een verwijzing krijg of niet.
Ik word er zo verdrietig van. Mijn voorstel naar haar toe was ook om de schildklier na te laten kijken en mocht dat niet zo zijn dat ik dan direct naar de psygoloog ga.

Niet alleen ik lijd eronder, maar mijn relatie ook. Mijn man heeft gelukkig alle begrip ervoor en na het lezen op internet en verhalen in zijn omgeving (de vrouw van zijn collega heeft precies hetzelfde gehad) heeft hij ook heel sterk het gevoel dat het mijn schildklier moet zijn. Ik zet mijn man al meer dan een jaar een beetje aan de kant en twijfel dan soms aan onze relatie, terwijl dat ik heel veel van hem hou en hem niet kwijt wil. Vorig jaar september zijn we getrouwd, kun je het je voorstellen, op mijn trouwdag voelde ik me zo ongelukkig. Maar hoe kun je nou ongelukkig zijn op 1 van de mooiste dagen van je leven?!

Soms krijg ik ook rare gedachtes, waarvan ik dan zelf wel denk, dat wil ik helemaal niet maar waarom komt het in me op?? Ik praat daar extra niet veel over, alleen mijn man en moeder weten dat. Anderen begrijpen het toch niet..

3 jaar terug ben ik voor mezelf begonnen. Ondertussen heb ik een goed lopende zaak. Maar ook deze zit nu dicht. Ik kan me er niet meer toe zetten. En ook daar word ik dan weer verdrietig van, want dat is 1 van de dingen wat ik het liefst doe. Ik hou van mijn werk! En ik heb er zo hard voor gewerkt om dit te bereiken.

Ik ben hier omdat ik veel herkenning zie en behoefte heb om erover te praten. Mensen in mijn omgeving begrijpen het niet en schuiven het direct op depressies en burnout.
Ik wil graag weten wat jullie van mijn verhaal vinden. En misschien hebben jullie tips voor me wat ik kan doen.

Ik vind het erg fijn dat ik hier de ruimte heb om mijn verhaal kwijt te kunnen.

Veel liefs Pam

Hallo Pam,

Wat vervelend dat je je zo voelt zeg!
Het is inderdaad fijn je verhaal kwijt te kunnen en waar mogelijk adviezen te krijgen.
Jouw bloeduitslagen zijn goed schrijf je, weet je ook wat er onderzocht is? TSH, Ft4? Vraag de assistente eens om een uitdraai van je uitslagen, dan heb je de exacte waardes met referentiewaarden erbij, als je die hier plaatst kan er even met je meegekeken worden, als je wilt.

Groetjes,
Petra

Hallo Petra,

Lief dat erna wil kijken.
Ik heb inderdaad een uitdraai gevraagd. Ik had hier op het forum al het een en ander erover gelezen. De bloedwaardes zijn goed.

TSH 1,8
T4 14.3

Ook heb ik over B12 gelezen en daarvoor ben ik ook geprikt.
Deze is 290 (150/700)

Wat me wel opvalt is dat kreatinine 42 is, de waardes daarvoor zouden moeten liggen tussen de 50/90.
Dit schijnt normaal te zijn volgens mijn huisarts omdat ik klein gebouwt hebt en daardoor minder spiermassa heb.

Liefs Pam

Hai Pam,

Is dat alles wat geprikt is? Dat is wel een beperkt onderzoekje  ;-)  
Je schildklierwaarden zien er (volgens mij) goed uit, misschien dat anderen daar nog even op kunnen reageren  :-D

Je B12 is laag-normaal en sluit een tekort niet uit, hier kun je vinden welke symptomen daar bij kunnen passen, je kunt hier meer over lezen en info verzamelen op het B12 tekort forum :  http://www.stichtingb12tekort.nl/forum/

Groetjes,
Petra

Ik heb inderdaad gelezen over het B12 te kort en daar herken ik me ook in.
Omdat de huisarts schildklier uitsluit vroeg ik haar of het door de B12 kan komen, maar dat kon niet, maar ik kon wel vitamen B gaan slikken omdat het niet kwaad kan.
Ze hebben het bloed onderzocht op 23 dingen. Maar  alle resultaten zijn goed.

Liefs pam

pam schreef:Omdat de huisarts schildklier uitsluit vroeg ik haar of het door de B12 kan komen, maar dat kon niet, maar ik kon wel vitamen B gaan slikken omdat het niet kwaad kan.

Lees je maar eens in op het B12 forum, en verzamel daar (wetenschappelijke!) informatie voor je huisarts.
Jouw klachten kunnen er zeker bij passen en met deze waarde én klachten is een tekort op weefselniveau niet uitgesloten.

Groetjes,
Petra

Is er bij jou geprikt om te kijken of je anti-stoffen maakt tegen je schildklier? zeker in combinatie met jou klachten en omdat er mensen in jou familie zijn met schildklierproblemen is het de moeite waard om dit uit te zoeken.

De klachten die je hebt komen zeker overeen met een trage schildklier, en ik zou inderdaad niet zomaar pillen nemen voordat je zeker weet wat het is want dat helpt zeker niet.

Sterkte, Jantje

Ik ga het nalezen Petra, bedankt voor de tip!

Jantje, antistoffen staat niet op de lijst met mijn bloedwaardes.
Onder welke benaming word dat vernoemd?

Liefs pam

pam schreef:Jantje, antistoffen staat niet op de lijst met mijn bloedwaardes.
Onder welke benaming word dat vernoemd?

Anti TPO en/of Anti TG...

Wat vervelend dat je huisarts je niet serieus neemt.
Wat dat betreft heb ik een hele goeie maar daar heb jij natuurlijk niets aan.
Die klachten die jij beschrijft die had ik ook mijn bloedwaardes waren ook binnen de gestelde peiling.

Maar mijn antilichamen waren heel erg hoog het mag maar 500 zijn maar ik had 9000.
Dus daarom had ik die vervelende verschijnselen.

Als je huisarts zo blijft maak je toch zelf een afspraak bij een internist je laat toch niet zo met je sollen.
Als er uit komt dat je antilichamen te hoog zijn krijg je medicatie en dan met de week voel je je beter.


Maar het is ook zo fijn dat er zo'n site is waar je je verhaal kwijt kunt en waar herkenning is dan heb je niet het gevoel dat je gek aan het worden bent dat je niet de enige bent.

Liefs Mtientje

Bedankt voor jullie fijne reacties. Het doet me al erg goed dat er naar me geluisterd word.
Ik bel zo mijn huisarts of ze mijn medische gegevens wil sturen naar mijn oude huisarts, ik ga dus weg bij haar. Mijn oude huisarts waar ik destijds weg moest in verband met mijn verhuizing heeft akkoord gegeven dat ik weer bij hem terecht kan.
Hij weet ook meer van mijn geschiedenis en meerdere familieleden (ook met schildklier problemen) zitten bij zijn praktijk.

De huisarts waar ik nu nog bij zit is ook een vervanger ik heb haar nu voor het eerst gehad. Ze zit alleen maar te lachen tijdens onze gesprekken en is erg eigenwijs. Ik zie er tegenop om weer erheen te gaan en mezelf te verdedigen alsof ik in een soort van rechtbank zit terwijl dat het om mijn eigen gezondheid gaat en natuurlijk ook voor mijn gezin.
Mijn dochter zei gisteren nog, mama waarom ben je altijd ziek?

Liefs pam

Fijn dat je weer bij je oude huisarts terecht kan!
Hopelijk ga je snel weer opknappen als hij serieus onderzoek doet!
Groetjes,
Petra

Pam,

Fijn dat je terecht kunt bij je oude huisarts.
Heel veel huisartsen weten weinig van schildklierproblemen en dan worden ze zenuwachtig.
Zoals jou huisarts die gaat dan maar lachen.
En schepen je maar af als depressief en geven je pilletjes mee en zijn er dan vanaf.

Maar ze hebben niet in de gaten dat het een groot probleem is voor ons patienten.
Je kunt je dingen niet meer doen die je gewend bent te doen.Want je hebt zoveel klachten die zoveel ellende met zich meebrengen.
Je vervreemdt van je omgeving omdat je te moe bent om nog iets leuks te gaan doen.
Probeer straks je eigen bedrijfje weer langzaam op te pakken als is het maar voor halve dagen.

Maar eerst naar de huisarts die je serieus neemt.
En dan komt alles weer goed.

Groetjes mtientje

Dankje!
Vanmiddag moet ik naar mijn oude huisarts mijn gegevens ophalen en dan rijd ik meteen door na de nieuwe om het af te geven en een afspraak te maken.
Ik ben erg benieuwd wat er dan verder gaat gebeuren nu.
Als ik meer weet over mijn gezondheid dan kom ik het melden hier.

Liefs Pam

De klachten die je omschrijft zijn erg algemeen.
Ze passen bij heel veel verschillende kwalen.

Wat je schildklier betreft:

TSH 1,8
T4 14.3

Dit zijn echt prachtige waarden voor iemand die geen Thyrax gebruikt.
Aan je schildklier ligt het dus niet.
Ik kan me daarom ook voorstellen dat je huisarts niet in de richting van een schildklierziekte denkt.

Maar je mag toch wel van haar verwachten dat ze je verder helpt met het zoeken naar de oorzaak.

Ik hoop dat je die zult vinden.

Sterkte, en een vriendelijke groet,
Kiek

Nou, kom ik bij mijn huisarts. Op verzoek van de assistent het dossier ophalen.
Nu krijg ik het ineens niet mee!
Morgen word het opgestuurd naar mijn nieuwe huisarts.

Ik, denk nog wel steeds sterk dat het de schildklier is.
Maar dat zal de tijd uitwijzen.

pam schreef:Ik, denk nog wel steeds sterk dat het de schildklier is.

Waarom denk je dat? Je waardes zien er goed uit...

Fijn dat je in ieder geval weer een afspraak met je oude ha kunt maken, bespreek met hem het B12 verhaal ook eens...
Lees ter voorbereiding eens hier, misschien herken je meer... Succes!
Groetjes,
Petra

Ja de B12 ga ik ook zeker voorstellen, dat kan natuurlijk ook het geval zijn met de symptomen.
Het gaat me alleen erom dat ik niet zomaar aan de depressiva gezet wil worden terwijl dat ik wel degelijk veel klachten heb die niet allen daarbij horen maar eerder bij de schildklier of B12 voorkomen.

Liefs pam