Vandaag ben ik even flink :boos2: geweest op de huisarts van mijn moeder.
Zij is vandaag naar de HA geweest (op mijn aandringen). Mijn moeder vertelde natuurlijk dat ik Hashimoto heb en gezien de klachten zij het misschien ook wel eens kon hebben.
De HA vond het allemaal maar onzin en volgens haar was de info op internet niets, want zij had tenslotte een universitaire opleiding gedaan! :?: (zie ook mijn profiel) Nou ja! Ben ik nou gek??!!
Gelukkig mocht ze wel bloedprikken, dus we'll see.
Zelf ben ik bij de internist geweest, daar werd ik ook al niet vrolijker van. Hij zei: je bloed is goed ("iets"was zelfs wat te hoog), dus je zult je wel wat beter voelen. Voel me helemaal nog niet beter (eerder slechter) en heb verteld dat ik vorige week nog ziek ben geweest. Nou ja mijn lichaam moest nog wennen aan de hormonen, hij gaf me 4 tot 8 maanden voor ik me beter zou voelen.
Ik had een lijst met vragen, maar het enige wat ik gevraagd heb is of de B12 ook getest was, niet dus. Dat kon volgende keer wel (over 7 weken). Nou ik wist niet hoe snel ik die kamer weer uit moest komen, had het gevoel dat ik maar snel op moest hoepelen!
Die bloedwaarden vraag ik bij de huisarts dan maar, die neemt me gelukkig wel serieus en ook de tijd.
Volgens mijn vriend kon zo'n arts ook niet iedereen van alles vragen, het bloed was toch goed?
Waarom voelt het dan niet goed?!
Heb nog steeds zorgen. Of ben ik gek, maak ik van een koe een olifant?
Ik had bijvoorbeeld wel willen weten of de bijnieren nog goed functioneren, daar kan toch ook wat mis mee zijn als je al een poos (denk 3 jaar) hypo bent?
Groetjes Tess

dat ze die niet gingen controleren.