Toxoplasmose, 2x ziekte van Pfeiffer waarvan de laatste keer in 1981 ernstig met aangetaste lever, vele voedsel- en inhalatie-allergieën waarvoor dagelijks medicijnen, chronische luchtweginfecties, stemmingswisselingen.
Maar dat moet ze niet doen enkel op jouw advies!
Dat weet ik niet. Welke tests zijn daarvoor nodig? Ik heb uitslagen van cortisol (bijnieren?) van maart 2007: 's ochtends om 09.00 uur 0,52 en 's middags om 16.00 uur 0,33. Verder DHEA-sulfaat 6,1 (ref. 0,54-9,05). Zegt dit iets over de hypofyse?De TSH is eigenlijk altijd goed. Heeft jouw arts wel eens de werking van de hypofyse gecontroleerd?
Ik neem altijd om ongeveer 10.30 / 11.00 uur mijn medicatie, en ik laat altijd bloedprikken om 15.00 / 15.30 uur. Ik heb niet precies bijgehouden hoe ik me voelde, maar ik weet wel dat ik me bij die hogere T3 waarde niet beter heb gevoeld. Maar of dit veel zegt weet ik niet want tegelijkertijd is mijn FT4 gezakt, dus alles was uit balans.Op welk moment van de dag laat je bloedprikken? Voor of na de inname van je medicatie?
Heb je ook een beetje bijgehouden hoe je je voelde bij welke waarde?
Ik ben benieuwd hoe jij je bijv. voelde in de periode dat de T3 wat hoger was?
Is dat dan nog mogelijk na drie jaar medicatie slikken? En ga ik mij dan eerst nog veel slechter voelen? Moet het afgebouwd worden of ineens? En regelmatig bloed laten prikken?Gun jezelf en jouw eigen schildklierwerking de kans om de draad weer op te pakken.
Ik begrijp niet zo goed wat dat er mee te maken heeft. Ik ben niet al 25 jaar in de overgang, maar ik heb wel al al die jaren klachten. Wat bedoel je precies?Je bevindt je in de jaren waarin de overgang een grote rol speelt/gaat spelen. Probeer daarin een evenwicht te hervinden.
Dat valt heus niet altijd mee (is mijn ervaring).
Ja, zo denk ik er eigenlijk ook over aan de ene kant. Aan de andere kant is er nog die hoop dat het vanaf nu beter zou kunnen gaan, omdat nu pas voor het eerst mijn waarden uit een disbalans-dal zijn en ik pas kan beoordelen of ik me beter ga voelen bij hogere waarden als ik het nu nog even volhoud en de Euthyrox ophoog.Omdat je je mét schildklierhormoon net zo slecht voelt als zonder en je waarden zónder net zo goed zijn als met, zou mijn advies ook zijn: stoppen. Minder kan het immers niet worden!
Tja, dat is natuurlijk al wel gebeurd in al die tijd. Helaas is daar verder niets aantoonbaars uitgekomen. Dus dan eindig je met de "diagnose" ME/CVS, of "Fibromyalgie", of "ik weet het niet" of het is psychisch. De Seroxat die ik slik werkt prima voor mijn stemmingswisselingen, maar voor al mijn lichamelijke klachten doet het helaas helemaal niets.Misschien dat je de oorzaak van je klachten en je niet-goed voelen toch ergens anders moet zoeken?
Leg je vraag eens voor aan je huisarts of een internist/endocrinoloog.
Je voorgeschiedenis in je profiel vermeldt:Toxoplasmose, 2x ziekte van Pfeiffer waarvan de laatste keer in 1981 ernstig met aangetaste lever, vele voedsel- en inhalatie-allergieën waarvoor dagelijks medicijnen, chronische luchtweginfecties, stemmingswisselingen.
Je bevindt je in de jaren waarin de overgang een grote rol speelt/gaat spelen. Probeer daarin een evenwicht te hervinden.
Dat valt heus niet altijd mee (is mijn ervaring).
Ik begrijp niet zo goed wat dat er mee te maken heeft. Ik ben niet al 25 jaar in de overgang, maar ik heb wel al al die jaren klachten. Wat bedoel je precies?
Ja, ik ben inderdaad flink ziek geweest in 1981, maar of dat na zoveel tijd nog zoveel gevolgen kan hebben? Aan de andere kant voelt het eigenlijk nog altijd net zo alsof ik die ziekte van Pfeiffer nog steeds heb voor wat betreft de intense vermoeidheid, het voelt meer als griep dan als moe. Alleen dan nu zonder koorts en zonder keelontsteking, en ook geen opgezette klieren meer. Wel nog altijd bijna dagelijks hoofdpijn.Je bent dus ongeveer 25 jaar geleden flink ziek geweest. Ik zou me me zomaar kunnen voorstellen dat dat allemaal gevolgen kan hebben.
Dan denk ik aan je lever, maar ook aan medicijnen die je allemaal slikt.
Misschien gebruik je voor je astma een inhaler met corticosteroïden en voor je eczeem zalf/creme met corticosteroïden? Dat kan de werking van de bijnieren beïnvloeden.
Je hebt een goed verstandhouding met jouw internist. Heb je dit alles met hem/haar goed besproken? En dat je je helemaal niet goed voelt en veel klachten hebt? En wat is zijn/haar visie hierop? Of kan hij/zij niets meer voor je betekenen? Heb je binnenkort nog een afspraak met hem/haar?
Ik vraag me af waarom neem je de medicatie zo laat op de morgen in.
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast