Hallo allemaal,
ik weet niet of jullie mij nog herinneren.
Maargoed mn verhaal staat in ieder geval hier nog op het forum.
En een gedeelte in mn profiel.
Na een tijdje niet hier meer te zijn geweest is er veel gebeurd.
Ik ben volgens mn Internist + HA goed in gesteld.
En dat zal ook wel kloppen aangezien ik het niet meer koud heb.
Na vele ups en vooral downs, begin ik er eindelijk een beetje aan te wennen dat ik echt voor mn leven aan de medicatie zit.
Al heb ik het er echt nog super moeilijk mee.
Sinds mn operatie heb ik veel mensen niet meer gezien, en vind ik het ook rot om op straat te komen en dat mensen steeds weer dat litteken bekijken.
Vooral die mensen die niets beters kunnen verzinnen dan: "Wilde je zelfmoord plegen?"
Dat word steeds vervelender.
Gelukkig ben ik niet op mn mond gevallen en heb ik er ook een harde reactie op terug!
Maar je verwacht niet dat mensen echt zo dom zijn :x
En dat komt natuurlijk vooral omdat mn litteken nog erg rood is, en dat vind ik erg vervelend.
Ik word er ook vaak niet vrolijk van als ik er aan denk of dat ik het in de spiegel bekijk!
En make-up er overheen helpt niet:(
(dan weet ik wel, dat het tegenwoordig bij me hoord)
Dus weet niet precies wat ik er mee aan moet, aangezien het niet goed is voor mn zelfvertrouwen.
Maar ik ben in ieder geval al blij dat ik me beter voel op dit moment dan dat ik met schildklier had moeten blijven leven.
*\o/*

)en dat litteken verdwijnt echt niet, ook niet bijna
