Hai Claire,
Jouw uitgebreide stuk zal ik ook uitgebreid moeten beantwoorden.
Het wordt een erg lang stuk, maar met erg veel belangrijke informatie.
Neem de tijd er voor, lees het eventueel in gedeelten, en herlees het zonodig een paar keer.
- Je schildklier -
Ik weet niet precies wat je bedoelt met de mogelijkheid dat je FT4 door omzettingsproblemen niet goed zou zijn.
Misschien bedoel je T3 en FT3?
Een echt T4 --> T3 omzettingsprobleem is vrij zeldzaam. Wel komt het vrij vaak voor dat de T3 of FT3 laag-normaal is bij een normale TSH en normale FT4. Of dit enige werkelijke betekenis heeft is maar zeer de vraag.
Jouw FT3 is normaal/laag-normaal, niet slecht.
Ik denk dat het met jouw waarden niet verstandig zou zijn daaraan te gaan rommelen met schildkliermedicatie.
En, je kunt jouw situatie
niet vergelijken met die van je dochter.
Inderdaad, bij behandeling van hypothyreoïdie met schildklierhormoon-medicatie, zoals bij je dochter, is het zo dat wanneer goed ingesteld is, de TSH-waarde dan veelal laag-normaal is (1 mU/l, of nog wat lager) en de FT4 is dan meestal hoog normaal (hoger dan 15 pmol/l, veelal wel 18 pmol/l of hoger, veelal wel ongeveer 18-22 pmol/l). Dit is echter
'veelal'en
'meestal' en
'ongeveer'. Sommigen voelen zich uitstekend bij een ietsje hogere TSH en een minder hoge FT4.
Jij wordt echter
niet behandeld met schildklierhormoon.
Bij jou hoort je FT4 daarom ook beslist
niet hoog te zijn.
Jouw FT4 en TSH en FT3 zijn samen gewoon normaal.
Verderop in je stuk schrijf je:
"[...] schildklier is voor mij een onbegrijpbaar iets, ik snap het niet, maar dat kan ook komen omdat ik wat ik lees niet kan rijmen met wat mijn dochter heeft."
Wat bedoel je daarmee precies?
Wat kun je niet rijmen met wat je dochter heeft?
Je schrijft dat je dochter Ziekte van Hasmimoto heeft,
antistoffen TPO en Tg,
instelling met FT4 van 20 pmol/l.
Dat lijkt me vrij klassiek ziekte van Hashimoto, ook de antistoffen.
99,9% van de patiënten met ziekte van Hashimoto heeft auto-antistoffen TPO en/of Tg,
volgens deze informatie van de Schildklierstichting:
http://www.schildklier.nl/asp/default.asp?t=show&var=1037#antistoffen
Je eigen schildkliersituatie is normaal.
- vitamine B12 -
Je B12-verhaal lijkt vrij klassiek, jammer genoeg:
Gedurende ruime tijd te weinig of zelfs geen injecties krijgen, terwijl je die nog wel volop nodig had.
Het is goed dat je nu twee injecties per week krijgt.
Gezien de neurologische klachten heb je dat voorlopig ook beslist nog nodig.
Het Farmacotherapeutisch Kompas schrijft het volgende voor:
Bij duidelijk neurologische afwijkingen: 1000 microgram een- à tweemaal per week gedurende bv. 2 jaar.
http://www.fk.cvz.nl/preparaattekstFrameset.asp?bestandsnaam=hydroxocobalamineVooral omdat je eerder te weinig injecties kreeg, kan het zijn dat je nog langdurig twee keer in een week een injectie nodig hebt.
Je moet in ieder geval uitgaan van nog eens een jaar.
Misschien dat je daarna terugkan naar eens per week of minder, maar nu gewoon nog niet, zo blijkt.
Wat bedoel je, als je zegt dat ze je op het forum van Stichting B12 Tekort niet verder kunnen helpen?
Zeggen ze daar dan niet hetzelfde als ik, dat je waarschijnlijk gedurende geruime tijd te weinig B12-injecties hebt gekregen en dat je nu gewoon voorlopig nog twee injecties per week nodig hebt?
Wat betreft de reden van je B12-tekort,
dat is in eerste instantie niet het belangrijkste,
in eerste instantie komt het vooral aan op het zeer grondig aanvullen van je lichaamsvoorraad vitamine B12.
En dit aanvullen moet volgens protocol gebeuren, met voldoende vaak injecties, beslist bij een diep tekort of bij neurologische klachten.
Maar vervolgens is het toch ook wel nuttig om te proberen te ontdekken waar het tekort vandaan kwam.
Een B12-opnamestoornis, dat in ieder geval, zo lijkt het.
Maar waardoor?
Een auto-immuun B12-opnamestoornis komt vaak voor.
Zie ook:
http://www.stichtingb12tekort.nl/auto.htmMaar ook andere aandoeningen kunnen een B12-opnamestoornis veroorzaken,
en gezien jouw vitamine D die ook zo laag was en slecht moeilijk hoger is te krijgen, zou wellicht gedacht moeten worden richting een darmaandoening, zoals bijvoorbeeld coeliakie.
Dat is waarom ik in mijn eerste reactie ook de volgende informatie gaf:
Het kan beslist geen kwaad alsnog onderzoek te doen naar de oorzaak van je B12-opnamestoornis,
vooral vanwege ook dat probleem met de opname van vitamine D.
Een auto-immuun oorzaak van een B12-opname stoornis kan alsnog vastgesteld worden d.m.v. de volgende onderzoeken:
- antistoffen tegen intrinsic factor,
- antistoffen tegen de pariëtale cellen van het maagslijmvlies,
- serumgastrinewaarde.
Zie:
http://www.stichtingb12tekort.nl/diagnose.htmOok andere oorzaken kunnen alsnog vastgesteld worden:
http://www.stichtingb12tekort.nl/oorzaken.htmNogmaals, ik moet gezien je vitamine D opnameprobleem denken aan coeliakie. Ik denk dat het goed is dat op een gegeven moment te checken.
Nog meer belangrijks over vitamine B12:
Je schrijft:
"als het van mijn B12 afkomt dan zou ik deze klachten niet mogen hebben omdat ik de laatste maanden/ jaar heel goed heb gespoten en mijn klachten zouden eigenlijk beter moeten zijn geworden en niet zoals nu het geval is slechter. of het zou stabiel moeten zijn gebleven."
Je klachten worden dus erger?
Dat had ik eerder niet begrepen.
Het ligt niet voor de hand dat dat door je B12-situatie veroorzaakt wordt, omdat je nu netjes twee injecties per week krijgt.
Het lijkt me daarom belangrijk om verder onderzoek te laten doen.
Wat kan die klachten veroorzaken?
Een ander tekort, veroorzaakt door een darmaandoening zoals coeliakie, bijvoorbeeld?
Iets heel anders?
Het lijkt me werkelijk belangrijk dat je bij je artsen aangeeft dat je klachten weer toenemen. Ik denk dat nader onderzoek door een regulier internist nodig is.- Ook uiterst belangrijk: je kinderen -Je schrijft dat alle vijf kinderen lage B12-waardes hebben.
Één nu met een waarde van 169 en begin dit jaar 248.
Is dat in pmol/l of in pg/ml?
169 lijkt hoe dan ook te laag, zowel in pmol/l als in pg/ml.
Ken je de informatie van Stichting B12 Tekort over vitamine B12 tekort bij kinderen?
Zie:
http://www.stichtingb12tekort.nl/kinderen.htmEen vitamine B12 deficiëntie bij kinderen (onder de 19 jaar) wordt gedefinieerd als een serum B12 waarde lager dan 229 pmol/l of een MMA waarde hoger dan 0.29 µmol/l
(in pg/ml: lager dan 311 pg/ml)
Ik kan niet beoordelen of de B12-waarden bij je andere kinderen ook wekelijk te laag zijn, ik heb die informatie niet.
Weet je dat die waarden werkelijk te laag zijn, dan lijkt onderzoek naar de oorzaak belangrijk, maar vooral natuurlijk goede behandeling.
Is eenmaal vastgesteld dat er een B12-opnamestoornis bestaat,
en is voldoende lang met injecties de lichaamsvoorraad aangevuld,
en is de B12-waarde mooi hoog en zijn er geen klachten meer,
dan zou eventueel overgeschakeld kunnen worden naar hooggedoseerde tabletjes voor 'onderhoud', om de B12-waarde goed te houden,
dagelijks een B12-smelttabletje voor onder de tong met 1000 µg B12 of meer.
Dit zou een optie kunnen zijn voor je dochter die bang is geworden voor de injecties.
LET WEL OP:
Het gebruik van hooggedoseerde B12-tabletjes is pas een optie wanneer een tekort al verholpen is met lang en vaak genoeg B12-injecties.
Bij een diep B12-tekort of een B12-tekort met neurologische klachten gaat het aanvullen d.m.v. hooggedoseerde tabletjes te langzaam, en zouden neurologische klachten chronisch kunnen worden.
Daarom bij een diep B12-tekort of een B12-tekort met neurologische klachten altijd behandelen met injecties, volgens protocol.
Een tweede reden om niet zomaar met tabletjes te beginnen,
dat is dat bij het gebruik van B12-tabletjes de bloedwaarden hoger worden, en het daarna erg moeilijk wordt om een arts nog te overtuigen van de noodzaak van B12-injecties.
Dus
- eerst B12-tekort vaststellen,
- daarna behandelen met injecties (in ieder geval bij een diep B12-tekort en/of een B12-tekort met neurologische klachten!!),
- nadat voldoende lang volgens protocol met injecties behandeld is, kan eventueel overgegaan worden op onderhoud d.m.v. hooggedoseerde tabletjes.
Tenslotte,
- fibriomyalgie -
Je zegt dat er niks te vinden was op de MRI's en dat dat de diagnose fibriomyalgie bevestigde?
Ik denk dat de diagnose fybriomyalgie niet gesteld hoort te worden wanneer andere oorzaken van je klachten niet uitgesloten zijn.
Aangezien je B12-tekort langdurig niet goed behandeld is,
en er mogelijk een onderliggende oorzaak bestaat die niet is gediagnostiseerd,
vind ik het veel te voorbarig om een diagnose fybriomyalgie (of ME/CFS) te stellen.
Het kan op zich niet zoveel kwaad dat een diagnose fybriomyalgie (of ME/CFS) gesteld wordt,
mits dat maar geen belemmering is om verder onderzoek te doen naar een onderliggende reden van je klachten (iets anders dan fybriomyalgie of ME/CFS),
en mits eventuele aangetoonde problemen goed behandeld worden.
Sorry, het is een érg érg lang stuk, dat ik geschreven heb.
Maar het is nodig, alle informatie die ik geef is belangrijk.
Nogmaals, neem de tijd er voor, lees het eventueel in gedeelten, en herlees het zonodig een paar keer.
Dag,
veel groeten van Jan