Ontslagversoepeling. 40 jaar gewerkt en (n)ergens recht op.

Ontslagversoepeling. 40 jaar gewerkt en (n)ergens recht op.

Berichtdoor Hispoine » zaterdag 10 november 2007 - 21:21

Oh, oh, ik ben zo boos, help!!.

Ik ben 55 jaar en in 14 maanden tijd drie keer gekeurd door het UWV.
Heb buiten Hashimoto ook last van mijn nieren en mijn hele leven last van zeer slecht slapen.
Ben uit eigen beweging minder gaan werken om het vol te kunnen houden.
De conclusie van UWV: Met al die klachten en antibiotica, kun je makkelijk werken. Je bent geen stratenmaker.

Ik weet dat zo'n boos draadje  :boos3: niet erg veel reactie ontlokt, want met boze mensen kan ik zelf ook niks.

Wie kan me helpen om niet het gevoel te krijgen dat ik klem zit.
Ik heb het gevoel dat ik geen kant op kan.
Van UWV moet ik werken en dan kunnen ze me met het nieuwe ontslagrecht willekeurig wanneer ontslaan.
De WW is ook een half jaar en dan sta je na bijna 40 jaar te hebben gewerkt, na een half jaar in de bijstand.
Wie weet hoe ik dit een (voor mezelf) positieve draai kan geven.

Ik heb die man van Starbucks gezien en toen kreeg ik weer hoop.
Maar hij kan de hele dag door en ik ben na twee uuur hartstikke moe.
Wie weet een oplossing (al is het maar een kleintje :dizzy: ).

Hispoine
Laatst bijgewerkt door Hispoine op zondag 11 november 2007 - 11:16, in totaal 1 keer bewerkt.
Gebrek aan bewijs is  geen bewijs voor gebrek
Avatar gebruiker
Hispoine
Forumverslaafde
 
Berichten: 770
Geregistreerd: vrijdag 03 november 2006 - 17:50

Berichtdoor Anne » zaterdag 10 november 2007 - 21:30

met het nieuwe ontslagrecht


Ik ga je zorgen niet kleineren maar in dit geval loop je wel op de feiten vooruit. Weet je nog: 'een mens lijdt het meest door het lijden dat hij vreest' ?

Een oplossing heb ik natuurlijk ook niet! Maar ik zou zeggen, leef bij de dag, doe wat je moet doen en laat wat niet gaat.

Wie is die man van Starbucks?

Positieve draai? Hoe zit het met je pensioenopbouw, kun je evt. wat eerder stoppen (kun je je dat veroorloven financieel). Wellicht hoef je dan niet tot je 65e 'verplicht' door te werken.

Zomaar wat reacties op je berichtje. Ik begrijp dat het je hoog zit maar ook ik weet inmiddels dat het leven niet rechtvaardig is......

Kop op meisje, groetjes van Anne
met groetjes van Anne (Overijssel)
Avatar gebruiker
Anne
Forumverslaafde
 
Berichten: 1362
Geregistreerd: donderdag 19 oktober 2006 - 22:11
Woonplaats: Overijssel

Berichtdoor MonRoe » zaterdag 10 november 2007 - 21:42

Het is vreselijk balen allemaal en je mag gerust even lekker boos zijn.

Maar het nieuwe ontslagrecht is er nog niet door, de bonden zijn er vreselijk op tegen.

Verder zat ik even op de site van het UWV te kijken en volgens mij krijg je langer dan 6 maanden een WW uitkering, alles afhankelijk van je arbeidsverleden.
Kijk even op http://www.uwv.nl/particulieren/werkloo ... index.aspx

sterkte ermee en laat die boze gevoelens nou niet al je energie verbruiken, schiet je zelf helemaal niets mee op.

;-)
Avatar gebruiker
MonRoe
Veteraan
 
Berichten: 289
Geregistreerd: dinsdag 03 april 2007 - 9:33

Berichtdoor Hispoine » zaterdag 10 november 2007 - 22:03

Anne en Moroe,

Ja, een mens lijdt het meest
Door het lijden dat hij vreest.

Nou en ik ben inderdaad best bang.
Ik probeer inderdaad bij de dag te leven.
Heb ook wel gedacht, nou dan ontslaan ze me maar, wie weet, wat voor leuks er in het verschiet ligt en kan ik eindelijk eens aan m'n gezondheid werken.
Dat is dus niet zo, want dan heb je sollicitatieplicht.
Dus als het UWV je niet lust (wel altijd voor betaald) en je wordt na 2 jaar ontslagen (dat mag namelijk), dan kan je in de WW, maar ben je verplicht te solliciteren, dus zit je nog helemaal klem.
Als ik nou gezond zou zijn, dan zat ik daar absoluut niet mee, maar ik ben niet gezond (helaas). :sip:

Dat bedoel ik dus.
Je kunt tegenwoordig geen kant meer op, dat maakt me zo bang.
Ik heb me er al wel een beetje bij neergelegd, zo van niet iedereen wordt oud.

Die meneer van Starbucks vond op z'n 65 nog een leuke baan als koffie-meneer. Hij was eerder schatrijk.
Wordt verfilmd met Tom Hanks.

Hispoine.
Gebrek aan bewijs is  geen bewijs voor gebrek
Avatar gebruiker
Hispoine
Forumverslaafde
 
Berichten: 770
Geregistreerd: vrijdag 03 november 2006 - 17:50

Berichtdoor Jogijsje » zaterdag 10 november 2007 - 22:36

Hispoine, misschien helpt het stukje wat Anne3 hier http://www.hypomaarniethappy.nl/phpbb/viewtopic.php?t=10571&start=20 schrijft je een beetje.
= 2e pagina, 1e bericht
groeten,
Jennie

Het gras bij de buren is niet altijd groener. Het hangt er maar van af hoe het licht er op valt.


Tom Lewis
Jogijsje
Forumverslaafde
 
Berichten: 1932
Geregistreerd: donderdag 27 januari 2005 - 15:50

Berichtdoor Treeske » zaterdag 10 november 2007 - 22:38

Hoi Hispoine,

Waarom denk je dat je maar een half jaar een WW-uitkering krijgt?

Ik heb het nog even op de site van het UWV nagekeken.
Zoals ik het begrijp, krijg je voor ieder jaar dat je gewerkt hebt, 1 maand uitkering.
Met een maximum van 38 maanden.
Dus als je 40 jaren gewerkt hebt, heb je recht op dat maximum.

Lees het anders zelf even na.
Hier is de link http://www.uwv.nl/particulieren/werkloo ... index.aspx

Tja, je moet dan wel solliciteren.
Maar laten we eerlijk wezen, welk bedrijf neemt iemand aan die 55 jaar is?

Ik kan me voorstellen hoor, dat je jezelf soms erg boos maakt.
En die boosheid mag je gerust laten zien.
Dat is de beste manier om ervan af te komen.

Groetjes,
Treeske
Avatar gebruiker
Treeske
Forumverslaafde
 
Berichten: 786
Geregistreerd: zondag 10 december 2006 - 16:32

Berichtdoor MonRoe » zondag 11 november 2007 - 10:13

Ik heb de afgelopen 6 jaar aardig wat ervaring (helaas) opgedaan met de WW en ik kan je vertellen dat die solliciatieplicht helemaal niets voorstelt.

Je moet 4 sollicitaties doen per maand, hoeft niet meer wekelijks, maar je mag bijv. gelijk in het eerste weekend 4 emails versturen naar bedrijven met een open sollicitatie of bellen naar die bedrijven.

Wat wel erg lastig is, dat je in het begin een paar keer langs moet komen, maar na een paar maanden ben je daar ook vanaf.

Mijn vader (nu 63 jaar) loopt al 4 jaar in de WW en heeft al 4 jaar lang sollicitatieplicht en doet niet anders dan dat ik hierboven aangaf (hij hoeft gelukkig nog maar 1 jaar en dan zit hij aan zijn maximum WW tijd) Als je echt niet wilt werken dan is dat helemaal niet zo moeilijk.
Avatar gebruiker
MonRoe
Veteraan
 
Berichten: 289
Geregistreerd: dinsdag 03 april 2007 - 9:33

Berichtdoor Hispoine » zondag 11 november 2007 - 10:46

Hallo Monroe,

Bedankt voor je geruststellende woorden echter,

Als je echt niet wilt werken dan is dat helemaal niet zo moeilijk.


Dat is het helemaal niet. Ik heb altijd gewerkt en ik mis het vreselijk. Ik heb behoefte om m'n zinnen te verzetten weer collega's om me heen, nuttig zijn, want ik zit maar thuis en iedereen om me heen werkt, dus veel aanloop heb ik niet, hoeft ook niet, want ik heb genoeg verplichtingen in m'n leven gehad.

Ik hoop dat ik ooit nog eens iets kan doen, misschien mijn eigen werk, misschien ander werk. IK heb wel een idee daarover.

Vandaar die meneer Starbuck, die vond het geluk in een simpele baan en.... hij werd er gelukkig van, Hij vroeg zich ook niet af waarom, hij zei, dat zijn de misteries van het leven en gelijk heeft hij.

Ik weet ook, dat ik blijf hangen in het hier en nu en ben bang dat het nooit beter zal worden.
Eigenlijk ben ik nu pas woedend/verdrietig  :boos3: dat ik zo moe en slecht enzo geworden ben. 5 Reorganisaties in 10 jaar en huiswerk en cursussen.
Ik moet het los gaan laten, maar ik ben een binnenvetter en pas nu, na twee jaar komt het er af en toe uit.
Soms sta ik ineens te huilen onder het afwassen en geef ik mezelf niet zo de schuld meer (had beter voor mezelf moeten zorgen, dan was het vast niet zo ver gekomen). :huil:

Hispoine.
Gebrek aan bewijs is  geen bewijs voor gebrek
Avatar gebruiker
Hispoine
Forumverslaafde
 
Berichten: 770
Geregistreerd: vrijdag 03 november 2006 - 17:50

Berichtdoor Hispoine » zondag 11 november 2007 - 10:58

Ik vond hier de samenvatting van het boek vanMichael Gates Gill.
Het boek: Hoe starbucks mijn redding werd.
Op Managementboek.nl

Ik zag deze man in een tv-programma, en hij straalde zoveel uit.
Dan denk ik , er is hoop!! :kus:
Het sleutelwoord is hier respect. Iedereen in die koffie-branche werkt, wordt met respect behandeld (althans zo ervaart hij het).
Ik denk, dat dat er in deze verharde maatschappij aan ontbreekt. Respect en een beetje menselijkheid. Tenminste, dat is wat ik ervaar op mijn werk.
Iedereen is zo druk bezig om naar boven te klimmen ten koste van alles.

[
Samenvatting
Het inspirerende verhaal van een man die alles had, het allemaal verloor, en het terugvond waar hij het niet verwachtte…

Het verrassende en waargebeurde verhaal van een directeur die wordt ontslagen, wordt verlaten door zijn vrouw, grote gezondheidsproblemen krijgt, failliet dreigt te gaan en uiteindelijk op zijn 63ste onderaan begint bij een filiaal van de koffieketen Starbucks. Voortaan geen zakenlunches, maar toiletten schoonhouden. Niet meer bediend worden, maar anderen bedienen. Een stap die zijn leven volledig (ten goede!) veranderde.

Gill geeft ons niet alleen inzicht in zijn weg naar geluk, maar biedt ons tegelijk een kijkje achter de bar van een concern dat klanten én medewerkers weet te inspireren.


Hispoine.
Laatst bijgewerkt door Hispoine op zondag 11 november 2007 - 11:03, in totaal 1 keer bewerkt.
Gebrek aan bewijs is  geen bewijs voor gebrek
Avatar gebruiker
Hispoine
Forumverslaafde
 
Berichten: 770
Geregistreerd: vrijdag 03 november 2006 - 17:50

Berichtdoor jesse » zondag 11 november 2007 - 11:00

Lieve Hispoine,

Ik denk dat je nu in het verwerkingsproces zit en daarom al die gevoelens van verdriet en boosheid naar boven komen. Het is onrechtvaardig omdat je niet voor je ziekte hebt gekozen, maar je gezondheid moet altijd voorop staan.

Het lijkt me wel rot om je zo machteloos te voelen maar waarschijnlijk had je je Hashimoto toch niet kunnen voorkomen.
Als je ontslagen wordt, krijg je WW en zoals Monroe zegt valt het heus wel mee met je sollicitatieplicht.

En kop op, je kunt dan eindelijk goed de tijd nemen om goed te herstellen en stil te staan wat je nog verder met je leven wilt.
Ik ben begin volgend jaar mijn WW uitkering kwijt en daar word ik ook soms boos en verdrietig van, want ik heb ook altijd vrijwillig uren ingeleverd en daarmee mijn rechten op een hogere WAO verspeeld.

Droog je tranen, sla tegen die boksbal en heb vertrouwen in de toekomst. Het komt echt wel goed  :kus2:

Liefs Jesse
Een lach of een traan? Soms misschien wel allebei tegelijk!
Avatar gebruiker
jesse
Forumverslaafde
 
Berichten: 2341
Geregistreerd: vrijdag 21 april 2006 - 11:25
Woonplaats: omgeving Goes

Berichtdoor Hispoine » zondag 11 november 2007 - 11:10

Droog je tranen, sla tegen die boksbal en heb vertrouwen in de toekomst. Het komt echt wel goed  


Dank je wel Jesse,

In mijn arrogantie (of angst) heb ik altijd gedacht dat het leven maakbaar was, of dat je in ieder geval er heel veel zelf aan kon/moest doen.
Als kind kan ik me herinneren dat ik verdwaald was in de efteling en naar zo'n huisje gebracht werd, waar je ouders je dan zouden ophalen.
Alle kinderen zaten rustig te wachten alleen, ik niet.
Ik schreeuwde de hele boel bij elkaar, kreeg klappen (toen nog wel  :-_-: ), maar ik ging ze zelf zoeken, en heb ze gevonden.

Wat ik hier mee wil zeggen, als ik rustig daar was gebleven, was het ook wel goed gekomen. :boos:  :-(  :-_-:

Hispoine.
Gebrek aan bewijs is  geen bewijs voor gebrek
Avatar gebruiker
Hispoine
Forumverslaafde
 
Berichten: 770
Geregistreerd: vrijdag 03 november 2006 - 17:50

Berichtdoor jesse » zondag 11 november 2007 - 11:22

Het doet mij denken aan wat mijn vader altijd zei:

Soms verlies je een veldslag maar dat betekent nog niet dat je de oorlog hebt verloren. Er is ook een oosterse gezegde die ik heel mooi vind, maar nooit goed kan onthouden.

Vrij vertaald:

Geef me de kracht om te aanvaarden wat ik niet kan veranderen, de moed om te veranderen wat ik kan en de wijsheid om het onderscheid te kunnen maken.

Wat een wijsheid zo vroeg op de morgen  :-_-:
Een lach of een traan? Soms misschien wel allebei tegelijk!
Avatar gebruiker
jesse
Forumverslaafde
 
Berichten: 2341
Geregistreerd: vrijdag 21 april 2006 - 11:25
Woonplaats: omgeving Goes

Berichtdoor Hispoine » zondag 11 november 2007 - 13:28

Hoi,

Ja het wordt wat zwaar, I know, sorry daarvoor, maar het helpt me zo, om te lezen dat ik niet alleen ben.
Ja mooi, dat oosterse gezegde.

Is de laatste zin zoiets van; en leer mij te aanvaarden wat ik niet veranderen kan.
Nou, daar mag ik wel meer aan denken.

Als je zoals ik op deze leeftijd bent, dan kijk je terug en dan denk je (in mijn geval), was dat het nou?
Vandaar dat ik die Starbucks zo'n groot voorbeeld vindt.
Het heeft veel overeenkomsten met mijn leven. Alleen was ik geen millionair  :-D  :-D .


Ga naar V&D een spijkerbroek kopen. Dat snijdt nog eens hout :-D

Thanx voor jullie lieve woorden.
Hispoine.
Laatst bijgewerkt door Hispoine op zondag 11 november 2007 - 13:42, in totaal 1 keer bewerkt.
Gebrek aan bewijs is  geen bewijs voor gebrek
Avatar gebruiker
Hispoine
Forumverslaafde
 
Berichten: 770
Geregistreerd: vrijdag 03 november 2006 - 17:50

Berichtdoor jesse » zondag 11 november 2007 - 13:40

Shopse  :-D en verwen je lzelf dat doet je vast wel goed en geeft je wat afleiding.

En na "wat was dat het nou" past  " wat voor moois staat me te wachten" . Je hebt nog vele jaren voor de boeg om mooie dingen mee te maken, een leuke vriend, een leuke baan, meer gezondheid etc.

Ik wens je het allemaal toe  :kus2:
Een lach of een traan? Soms misschien wel allebei tegelijk!
Avatar gebruiker
jesse
Forumverslaafde
 
Berichten: 2341
Geregistreerd: vrijdag 21 april 2006 - 11:25
Woonplaats: omgeving Goes

Berichtdoor Anne3 » zondag 11 november 2007 - 15:38

Hispoin, er spelen verschillende dingen door elkaar denk ik.

Op de eerste plaats je boosheid omdat je je niet begrepen voelt door de UWV en zij maar mogen vinden en zeggen wat ze willen.

Dan je boosheid/rouw/verdriet om jezelf omdat je wel wilt maar voelt dat je niet kan.

Ook de onzekerheid of je ooit nog wel in staat zult zijn om ooit weer iets te kunnen gaan doen maakt je boos/verdrietig.

Geld speelt natuurlijk ook een grote rol!
Bedenk wat het ergste is dat je kan overkomen als je geen geld hebt.
Wat ga je doen als je angsten waarheid worden?
Heb je een vangnet?

Je kunt pas verder, of laat ik bij mijzelf blijven:
ík kon pas verder toen ik wist dat het geen zin had te gaan bedenken wat mijn mogelijkheden misschien zouden kunnen zijn later.....dat is koffiedik kijken en het belemmerde me in het nu te leven.

Ook alle boosheid/verdriet om wat mij werd aangedaan door niemand (want wie maakte mij ziek?) en iedereen die mij niet begreep slokte mij op.

Het was een soort rouwproces om alles een plek te geven waarin ook het werkzaame leven los te moeten laten een grote rol speelde.

Mijn werk was zo verweven met mijzelf als persoon.
Ik haalde er eigenwaarden uit en nog veel meer.

Nu pas begin ik te beseffen dat ik niets minder of anders ben zonder werk!
En ik probeer me voor te bereiden op een leven zonder inkomsten, hoe ga ik dat opvangen?

Wat kan dan nog wel, wat niet?
Zijn daar alternatieve voor te bedenken?

Alvast je pensioen aanspreken is misschien een optie?

Het is al eerder gezegt, probeer bij het nu te blijven.
Wat kan je nu?
Maak daar gebruik van, en besteed zoveel mogelijk tijd en energie aan leuke dingen. Haal daar extra energie uit.

Leuke dingen doen geeft je energie en die energie maakt je sterker waardoor je weer in kan haken op nieuwe mogelijkheden.

Richt je dus op de dingen die je nog wel kan!

Het is namelijk niet goed steeds weer te moeten horen en lezen en te voelen wat je allemaal nu niet kan.

Ik sleepte me in het begin naar schilderles en eenmaal daar bleek het eigenlijk best goed te gaan, pas thuis was ik weer dood moe maar ik had het gepresteerd!

Zo ook met Nordicwalken, soms lukt het niet en moet ik afzeggen maar vaak lukt het wel en dan ben ik moe maar zo trots!

Ik hoop altijd dat ik door mijn eigen ervaringen te delen een ander een heel klein beetje een zetje kan geven....iemand die mee huilt kan je ongelooflijk troosten.

Maar iemand die zegt: kom op meis je gaat niet dood!
Er is ook leven zonder een werzaam leven voor een baas én met een schildklier ziekte, wil ook wel eens helpen.

Ik hoop zo voor je dat je je snel kan gaan richten op, en kan gaan ervaren wat je nog allemaal wél kan!

<a href="http://www.sweetim.com/s.asp?im=gen&ref=11" target="_blank"><img src="http://content.sweetim.com/sim/cpie/emoticons/00020154.gif" border=0 ></a>
Groetjes Anne
************
http://www.bergsma-web.nl
Avatar gebruiker
Anne3
Forumverslaafde
 
Berichten: 1182
Geregistreerd: zaterdag 05 februari 2005 - 23:27
Woonplaats: N.Holland

Berichtdoor Hispoine » zondag 11 november 2007 - 17:41

Lieve Anne,

Alles wat je hier neerzet, speelt zo ongeveer een rol. :dizzy:

Om te beginnen werk.
Die UWV-arts zei, dat ik best al m'n uren kon werken, want nierproblemen, slecht slapen, Hashimoto, darmkolieken, ik had bewezen dat ik met antibiotica en slaaptabletten best kon werken, dus waarom nu niet meer?? :?:

Nou, daar ben ik bang voor.
Dat volledig werken, daar moet ik dus aan gaan beginnen over twee weken. Zelfs de ba keek verbaasd.

Dan geld.
Tja, ik heb geen vangnet.
Ik kan goed met geld omgaan, maar om nu zo met heel erg weinig te moeten leven, dan word je leven wel heel klein.

Pensioen.
Ik had ooit een brief waarin stond dat ik met 55 met pensioen (VUT) kon. Dat is voorbij. Nu is het tussen de 60 en de 70 jaar. Ik heb geen idee wat ik dan krijg. Maar straks is het waarschijnlijk vanaf 62 jaar.

Ik probeer iedere dag uit, hoeveel ik nog kan.
Ik maak een schema om dingen te doen en niet op de bank te hangen. Dat lukt aardig, maar in mijn eigen omgeving.

Ik ben aardig wat kwijtgeraakt, gezondheid, relatie, straks werk en niet te vergeten m'n haar.

Het klinkt allemaal zielig en heel soms voel ik me ook wel zielig.
(dat is pas de laatste tijd en ik vind het wel goed een beetje compassie met mezelf).
Ik zit in een gigantisch rouwproces denk ik. :huil:

Ik heb sinds ik ziek ben geworden, nu twee jaar geleden ook wel knopen doorgehakt om beter te worden.
Ik heb een ander huis, waar ik lekker in de tuin kan rommelen. Mijn relatie gaf veel stress en die heb ik (met alle respect) beeindigd.
Ik heb die energie hard nodig om door te kunnen.

Ik loop ook tegen mensen op die het helemaal niet snappen en dan heb ik daar geen zin meer in.
Mijn leven is blanco geworden en dat moet heringevuld worden, maar voorlopig laat ik het even blanco zo veel als kan.

Het helpt me enorm wat ik hier las over die ww enzo.
En jouw verhaal, dank je wel. :kus2:
Ik denk maar zo, misschien is het allemaal over een jaar duidelijker.

Hispoine.
Gebrek aan bewijs is  geen bewijs voor gebrek
Avatar gebruiker
Hispoine
Forumverslaafde
 
Berichten: 770
Geregistreerd: vrijdag 03 november 2006 - 17:50

Berichtdoor Anne3 » zondag 11 november 2007 - 18:23

Het is echt te hopen dat het over een jaar anders is, want anders zou je stilgestaan hebben en dat zou niet zo best zijn denk ik.

Hispoine, wat de UWV arts zegt is belangrijk voor de inkomsten en het traject waarin hij/zij je wilt hebben.

Je wilt het het liefst houden zoals het nu is of zo als het was.

De UWV wil ook dat het blijft zoals het was dat spaart hen geld.
Het lukt maar een enkeling helemaal afgekeurd te worden en daardoor het geld te blijven krijgen wat ze tot dan toe gewend waren te ontvangen.

Maar jij zelf bent altijd de regiseur over jezelf en je eigen leven.
het gaat er niet om wat het UWV wil maat wat jij wilt.

Als jij niet meer wilt werken zoals je tot nu toe gedaan hebt, om wat voor reden dan ook, zal je een weg moeten bewandelen die je niet kent.

Het is dan zoeken naar hoe je verder kunt en wilt.
Maar anders wordt het zeker.

Zet je wensen eens op een rij en bekijk wat haalbaar is, of hoe je die kan bereiken.

Hispoin moet je in een keer weer voltijds gaan werken of krijg je een reintegratie periode?
Moet je terug naar je oude werkgever of moet je gaan sollisiteren?

Is het zo wie zo mogelijk om van een bijstands uitkering rond te komen?
Wat heb je minimaal nodig om je gelukkig te kunnen voelen?

Weeg de belangen goed af, zoals: armoe maar rust?
Rust en tijd om te genezen en om naar iets nieuws toe te groeien?

Misschien is het voor jou echt niet mogelijk om van een bijstand uitkering rond te komen, en moet je wel weer aan het werk.

Ik hoop dan dat je het eerst mag gaan proberen voor een paar uurtjes in de week en mocht dat niet lukken meld je je gewoon weer ziek.

Gezien onze leeftijd komen wij niet meer zo maar aan de bak zeg maar.
En om die sollisitatie plicht zou ik me dan ook niet zo druk maken.

mijnarbeidsdeskundige bij het UWV weet dit ook en zegt al tussen neus en lippen door: Anne mijn papier is geduldig hoor, rustig aan.....
Laatst bijgewerkt door Anne3 op zondag 11 november 2007 - 23:48, in totaal 1 keer bewerkt.
Groetjes Anne
************
http://www.bergsma-web.nl
Avatar gebruiker
Anne3
Forumverslaafde
 
Berichten: 1182
Geregistreerd: zaterdag 05 februari 2005 - 23:27
Woonplaats: N.Holland

Berichtdoor Anne3 » zondag 11 november 2007 - 23:44

Quote: Dat volledig werken, daar moet ik dus aan gaan beginnen over twee weken. Zelfs de ba keek verbaasd.

Sorry, voor mijn vragen, je had ze al beantwoord.

Ik moest ook weer terug bij mijn oude werkgever, heb het geprobeerd maar het ging niet en heb me weer ziek gemeld.

Meis, laat zien dat je het wilt proberen en meld je weer ziek als blijkt dat het niet gaat.

Blijf naar je eigen gevoel luisteren, dat is zo belangrijk!  :kus2: [/i][/quote]
Groetjes Anne
************
http://www.bergsma-web.nl
Avatar gebruiker
Anne3
Forumverslaafde
 
Berichten: 1182
Geregistreerd: zaterdag 05 februari 2005 - 23:27
Woonplaats: N.Holland

Berichtdoor Hispoine » maandag 12 november 2007 - 17:29

Hoi Anne,

Ja, het meeste heb ik geloof ik al neergpend.

Maar ik mag bij mijn oude werkgever beginnen. Dat kan ook, want ze hebben genoeg banen. Het is een groot bedrijf.
Allereerst probeer ik het weer in mijn eigen werk.

Gelukkig mag ik reintegreren in de vorm van opbouwen.
Hoe snel of langzaam dat zal gaan heb ik geen idee van.
Momenteel knal ik nu ook van de hoofdpijn, vanwege stress.

Maar daar hebben eer meer hier last van, van stress en hoofdpijn. :-_-:

Ja, als het niet gaat kan je je weer ziek melden, maar wat er dan gebeurt dat weet ik niet. Ze kunnen je dan ontslaan denk ik.

Of ik van armoe kan leven, dat weet ik niet. Ik heb altijd gewerkt en wil dat het liefst zo houden.
Waar ik zo boos over ben, is, dat ik heel m'n leven heb betaald en als je dan echt niet kunt, dan mag je in armoede leven.
Als verslaafde o.i.d. krijg je meer zorg en aandacht.
Ik vind het zo bizar.

Ik kan pas een beetje een weg uitstippelen als ik weet wat ik kan. Pas dan kan ik weer verder kijken, dus ga ik me maar eerst daar op focussen.
Armoede overkomt je denk ik. Daar vraag je niet om.

Lief dat je zo met me meedenkt.
Tegenwoordig is gewerkt hebben helemaal geen garantie meer voor de toekomst, zo blijkt.

Je hebt trouwens prachtige kleinkinderen.

Liefs,
Hispoine.
Gebrek aan bewijs is  geen bewijs voor gebrek
Avatar gebruiker
Hispoine
Forumverslaafde
 
Berichten: 770
Geregistreerd: vrijdag 03 november 2006 - 17:50

Berichtdoor Anne3 » maandag 12 november 2007 - 22:28

Ik weet ook niet wat er gebeurt als je je nu weer ziek zou moeten melden.....

Vind je je werk nog wel altijd leuk? Want dat scheelt de helft!

Ik kan me niet voor stellen dat je dan direct ontslagen kan worden.
Zo wel dan heb je toch in ieder geval recht op een of andere uitkering?

En ja, ik vind het ook niet eerlijk. Ik heb ook van de 57jr die ik nu ben 30jr gewerkt waarvan de laatste 20jr. bij mijn laatste baas.

En als ik om wat voor reden geen uitkering meer krijg wordt het ondanks dat mijn man een salaris heeft, ook flink in krimpen....

Maar dan ga ik mijn pensioen aanspreken om zo doende toch wat eigen geld te kunnen behouden, want geheel afhankelijk zijn lijkt me helemaal niets.

Je staat met je rug tegen een muur maar je moet toch weer vooruit.

Er is een uitspraak: als de nood het hoogst is, is de redding nabij..
Mijn ervaring is dat dat klopt, ik hoop dat deze uitspraak ook voor jou opgaat! Sterkte

(en ja, het zijn heerlijke meiden!)
Groetjes Anne
************
http://www.bergsma-web.nl
Avatar gebruiker
Anne3
Forumverslaafde
 
Berichten: 1182
Geregistreerd: zaterdag 05 februari 2005 - 23:27
Woonplaats: N.Holland

Volgende

Keer terug naar Werk en inkomen

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast

cron