Ik ben al een tijdje niet meer op het forum geweest, omdat het eigenlijk erg goed gaat met me. Ik ben lekker aan het werk en voel me in het algemeen goed en kan alles weer doen zoals ik van mezelf gewend was voor ik hypo werd (zie profiel).
Nu ben ik in het kader van mijn ik-ga-gezonder-leven plan op 22 april 2010 gestopt met roken. Het gaat heel goed en ik hou het prima vol, ondanks dat mijn vriend nog wel rookt.
Ik had al op internet gevonden (had als voorbereiding flink gesurft) dat roken schildklierproblemen kan maskeren. Ik verwachtte dus al zo half en half dat ik wel wat zou moeten ophogen, een halfje of zo...
In mei ging ik ineens langzaam steeds meer vocht vasthouden (+3 kg op de weegschaal), kreeg dikke wallen onder mijn ogen en mijn huid werd ineens veel droger en ruwer. Ik voelde me niet typisch hypo, niet heel moe of depri.
Toch maar weer geprikt en TSH 4.9 en FT4 15.3, dus ineens weer even slecht als bij mijn diagnose. Toch voel ik me nu lang niet zo beroerd als toen, wie weet omdat ik er nu vroeg bij was?
Ben nu iom de HA aan het ophogen. Ik zat op 112.5 mcg thyrax, nu inmiddels per kwartje blauw langzaam opgehoogd naar op een kwartje na 150 mcg. De hypo verschijnselen verbeteren langzaam weer.
Die 150 mcg voelt voor mij als heel veel en ik ben verbaasd dat ik hier niet op hyper, normaal voel ik de kleinste dosisverandering heel goed en speel hier ook steeds mee, beetje eraf of beetje erbij, afhankelijk hoe ik me voel. Ben benieuwd waar ik uit ga komen, was juist zo blij eindelijk stabiel te zijn, maar ja... Half juli maar weer prikken.
Wat ik vooral verbazingwekkend vind, is dat mijn verhaal 'subklinisch' wordt genoemd door artsen, terwijl ik nu vrolijk 150 mcg slik zonder problemen en ik niet wil nadenken over hoe ik me waarschijnlijk zou voelen zonder thyrax. Ik voel altijd weer mee met alle mensen met onbegrepen klachten die nog met artsen aan het soebatten zijn...
Fijn om even mijn verhaal kwijt te kunnen, ben er toch wel vol van merk ik en mijn vriend snapt toch niet helemaal hoe precair ons evenwicht als schildkliermens kan zijn.
Is dit verhaal herkenbaar? groeten en succes iedereen, Helena
