Voel me al enkele dagen zo down en gefrustreerd.
Ben al lange tijd erg hypo (TSH; 8,18) en ben al iets verhoogd met de Euthyrox.
Aankomende woensdag krijg ik de uitslag van mijn schildklier waarden van de internist en hoor ik of ik verder moet ophogen en hoeveel.
Voel me wel iets beter lichamelijk, iets minder moe en wat actiever, maar ik ben wel erg snel nog moe.
Ik merk ook dat ik snel hoge eisen stel aan mezelf en dat ik dan meer moet kunnen dan ik in feite aankan.
Hierdoor raak ik gefrustreerd, boos en verdrietig.
Ga al snel over mijn eigen grenzen heen, waardoor ik dan nog minder kan.
Voel me dan ook snel een zeur en klaagster zoals nu momenteel.
Wil zoveel doen en inhalen wat ik heb laten liggen toen ik helemaal niets kon.
Zou het komen dat ik mijn ziekte nog steeds niet geaccepteerd heb na al die jaren?
Moet wel toegeven dat ik mezelf soms erg beu ben en denk dat anderen mij ook beu zijn met mijn klachten.
Moest even mijn ei kwijt hoor, hoop dat dit hier ook mag.
Groetjes Thea.

