door Erika » vrijdag 26 januari 2007 - 17:29
Leven de bio-resonantie. Wat ben ik blij dat dat bestaat. Als ik daar niet geweest was, was het met mijn zoon Joran nooit wat geworden.
Joran is geboren met slijm in zijn keel. Al 3 uur na de bevalling had hij de eerste neusdruppels te pakken. Om een lang verhaal kort te maken: eindelijk vond ik iemand die me (dacht ik) serieus nam en zei: Joran is astmatisch, hij moet pufjes, dan groeit hij er wel overheen. Inmiddels was al wel vastgesteld dat hij een koemelk-allergie had (hij was toen ca. 3 maanden oud). Met ongeveer een jaar was hij volgens de dietiste over de koemelk allergie heen gegroeid, en dus mocht hij alles weer hebben. Intussen bleef hij "astmatisch", alleen hielpen die pufjes geen ene malle m...
Toen Joran 1,5 was kreeg hij diaree. Zo'n 5 poepluiers per dag, het liep hem langs de broekspijpen naar beneden (hoe vaak ik de vloer hier niet heb lopen dweilen......) En ondertussen altijd hoesten, altijd verkouden, ingevallen wangen en veel spugen vanwege al het slijm in zijn keeltje. Zijn spraak kwam niet op gang, dus naar de KNO-arts: mevrouw, uw zoon hoort niet veel, hij moet buisjes. Oke, 22 maanden oud en buisjes in de oren. Is niet zo bijzonder, nu zou zijn spraak op gang moeten komen. Niet dus, hij heeft in 10 maanden tijd 8 oorontstekingen gehad. De brut bleef er uitlopen. En ondertussen nog steeds altijd verkouden en altijd diaree. Nog naar een kinderarts geweest: mevrouw, ik zou het echt niet weten. Misschien gaat het vanzelf wel over.
Na een jaar diaree, Joran was toen 2,5, gehoord over de bio-resonantie. Snel een afspraak gemaakt en ja hoor, hij was allergisch voor koemelk, suiker en gist. We hebben het 2 weken uit zijn voeding weggelaten, en wat denk je: ik krijg een totaal ander kind. Niks astmatisch, alle slijm ging weg en de diaree was ook direct over. Hij ging weer goed eten en er stukken beter uitzien.
Inmiddels zit hij wel op het speciaal onderwijs, vanwege ESM (Ernstige Spraak-taal Moeilijkheden), maar ja, wat wil je als je de eerste 2,5 jaar van je leven bijna niks hoort vanwege de brut in je oren.
Ik schrijf dit verhaal alleen op om jullie te laten zien hoe goed het kan zijn om naar een bio-resonantie therapeut te gaan. Het klinkt misschien overdreven, maar het heeft er voor gezorgd dat Joran (en wij dus ook) na 2,5 jaar eindelijk een normaal leven kregen. Trouwens, in Duitsland is het heel normaal om naar een bio-resonantie arts te gaan. Als je daar doorverwezen wordt naar een specialist, moet je altijd eerst langs voor bio-resonantie, om te ontdekken wat je allemaal hebt. Dus zo apart is het ook weer niet. Misschien even wennen voor ons nuchtere Hollanders, maar het werkt echt (vraag me niet hoe, maar het werkt wel). En het voordeel is (met name voor kinderen): het is pijnloos.
Nou, het is een lang verhaal geworden, maar het is vooral bedoeld als stimulans voor de twijfelaars onder ons om beslist (als je klachten hebt tenminste) eens aan bio-resonantie te denken.
Groeten,
Erika