Pagina 1 van 1

Mensen begrijpen het niet

BerichtGeplaatst: donderdag 14 januari 2010 - 12:42
door Daisy73
Hoi lieve mensen,

Voel me op mijn werk door sommige mensen echt onbegrepen.
Zit nu 5 weken aan de thyrax 100mcg. Voel me 's morgens uit bed nu wel fit maar mijn onderbenen willen nog niet. Erg naar gevoel erin, onrustig en spierpijn. Ik heb fysiek best pittig werk met veel dozen oppakken. Ik zit nu op 5 uur per dag maar dan ben ik ook echt opgebrand. Ik beland elke middag op bed. Ik ben dan zo moe en mijn benen voelen zo naar. Heb de internist nog gebeld en uitgelegd hoe ik me nu na 5 weken voel. Gelukkig wel beter maar ik ben er nog echt niet hoor. De assistente belde me terug en zei dat ik nog even moest volhouden. De internist vond het nu nog te vroeg om de medicatie aan te passen. 5 weken is wel kort dat weet ik ook wel maar dan voelje je zo ellendig. En dan komt mijn ongeduldigheid om de hoek kijken. Ik wil zo graag mijn werk weer doen maar m'n lichaam kan het niet. Zo frustrerend. Collega's zeggen dan ook nog en ja de arbo arts ook (jee wat dom) je bent er een tijdje uitgeweest. Je moet weer wennen aan het werken. Ja maar daar heb ik die spierpijn niet van. Kennen jullie dit ook? Ik wil niet moe zijn maar het is er gewoon. Sommige mensen begrijpen het wel omdat ze een familielid hebben die dit ook heeft. Mijn TSH is belabberd dus ik zal veel geduld moeten hebben. Er is wel begrip op het werk maar voel me vaak verplicht langer te blijven maar ik kan het gewoon (nog) niet. Van de arbo mag ik ook maar 5 uurtjes werken. Ik vind het al heel wat dat ik dat kan. Maar ja normaal werk ik 3 ploegen maar daar hoef ik nu helemaal nog niet aan te denken. Ik blijf wel positief maar kan soms echt wel huilen zo naar voel ik me. Het frustreert me dat ik niet kan wat ik graag wil. Hoe gaan jullie hier mee om? Moest even mijn verhaal kwijt. Bedankt, Liefs Daisy

Hallo Daisy,

BerichtGeplaatst: donderdag 14 januari 2010 - 18:28
door janetje
Het is inderdaad een lastig ziektebeeld voor mensen om te snappen, omdat ze niet zo heel veel aan de buitenkant zien en moeheid is een breed begrip.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik 5 uur per dag werken al vrij veel vind.
Het vervelende van deze ziekte is dat je geduld en dat van mensen om je heen enorm op de proef word gesteld.

En dat jezelf heel alert moet zijn op signalen die je lichaam aangeeft, het betekent ook dat je de tijd moet nemen om te herstellen en de medicatie zijn werk te laten doen en niet teveel van jezelf te vergen.

Dat andere mensen daar een oordeel over hebben is jammer en misplaatst het gaat om jou gezondheid en herstel.

Succes, Groetjes Jantje

BerichtGeplaatst: donderdag 14 januari 2010 - 18:31
door dwarreltje
Als eerste even een dikke knuf. Ik weet als geen ander hoe je je voelt. Ik had vorig jaar een soort gelijk topic. Zie draadje.. hoe vertel ik het mijn baas ik ben zooo moe.
Schrijf het hier van je af.

Heel veel mensen snappen het niet dat is heel hard. Ik vond het ook heel moeilijk om naar huis te gaan, bang wat ze wel niet zouden zeggen. Want ja ze zien niks aan je. Nu ik een andere werkgever heb, is bij mij de situatie heel erg veranderd. Mijn directe collega en ook mijn leidinggevende maken dat het voor mij heel goed te doen is nu.

Ik heb me er ook eindelijk bij neer gelegd dat ik in bepaalde periodes even wat minder kan. Acceptatie is ook een heel proces hoor.


Heel veel sterkte..

BerichtGeplaatst: donderdag 14 januari 2010 - 20:01
door Daisy73
Och wat een lieve berichtjes, dat doet me echt goed.
Mijn voorman heeft alle begrip. We werken maar met z'n twee.
Maar soms al die vragen. Gaat het al goed? Net of de mensen
denken dat ik meteen weer de oude ben na een paar pillen. Zelf ben ik al ongeduldig maar ik wil zo graag weer werken. Maar heb me er nu bij neergelegd. Was vanmiddag hondsmoe. Heb wel 2,5 uur geslapen.
Eigenlijk is 5 uur meer dan genoeg,dan ben ik ook op. Ik moet beter naar m'n lichaam luisteren. Daarbij heb ik hoge bloeddruk wat onderzocht wordt. Ook veel medicatie voor en nu wel p peil. Maar met mijn 36 jaar ben ik te jong zegt de internist. Dus krijg een MRI. Gaan ze de aderen bij mijn nieren onderzoeken of daar een vernauwing zit. Daar kwam ik voor bij de internist maar toen kreeg ik dit te horen, een trage schildklier. Ik vind het niet niks hoor. Voelde me al maanden beroerd niet wetende dat ik dat had. Accepteren is best moeilijk vooral her relativeren. Bedankt voor jullie lieve woorden. XXX

Mensen begrijpen het niet

BerichtGeplaatst: donderdag 14 januari 2010 - 20:06
door kabo
Herken het helemaal. Er is niks aan je te zien overdag, maar ze zien je niet na het werk. En iedereen heeft goedbedoelde adviezen..... Alsof ik voor mijn lol (gedeeltelijk) thuiszit....

Vind het nog best veel wat je werkt. Heb zelf het afgelopen jaar niet meer dan 3 uur per dag gehaald en sinds gisteren weer volledig thuis. Hopelijk lukt het volgende week weer een paar uur te werken. Weet dat ik niet te snel moet willen, maar wil zelf ook wel heel graag.

Veel sterkte en luister naar je lichaam.

groeten,Kabo

BerichtGeplaatst: vrijdag 15 januari 2010 - 12:37
door Daisy73
Ja Kabo dat van die goedbedoelde adviezen ken ik ook.
Maar van binnen voel ik me dan echt rot. Op dat moment
werk ik op karakter door. Maar ooh wat doen mijn benen zeer.
Ben blij dat ik dan naar huis kan. Vind mijn werk echt leuk.
Maar op het moment kan ik echt niet meer uren. Dat zal
ik de arbo dokter ook wel zeggen. Ze drukken er zo elke 4
weken een uur bij op. 5 uur is al best veel ja. Dat laatste uurtje
krijg ik het wel moeilijker. Vanmiddag moet ik gewoon weer
een paar uurtjes op bed rusten. Ik vind het moeilijk om me erbij
neer te leggen. Ik ben te ongeduldig. Maar ik heb vorig jaar heel
lang doorgelopen niet wetende wat ik had maar bijna te ver gegaan. Zover laat ik het nu niet meer komen. Ze moeten maar
even begrip hebben voor de situatie. Een collega zei sporten is
ook goed voor je. Krijg je energie van. Ja moet je wel de energie
er voor hebben. Mensen denken dat je geen zin hebt om te gaan.
Jee heb me rot gezwommen vorig jaar. Daarna kon ik het niet meer
zoveel vermoeidheidsklachten had ik. Vind het best moeilijk om met bepaalde reacties van mensen om te gaan. Meer dan dit kan
ik nu nog niet helaas. Liefs mij.

Mensen begrijpen het niet

BerichtGeplaatst: vrijdag 15 januari 2010 - 13:31
door kabo
Ja dat sporten ken ik..... En ik zou teveel slapen... Het zou mijn werk zijn.... Of het thuis wel goed gaat..... enz enz.

Maar ze zien gewoon niet dat het enorm frustreert dat je niet kan doen wat je wil doen. En dat je je echt niet aanstelt. Ik heb ook een tijdje teveel gedaan, omdat dat van me verwacht werd. Ze verwachten gewoon dat je op een gegeven moment wel weer beter bent. Na een paar weken of zo. Je krijgt eenpilletje en hup je bent weer beter. Maar inmiddels ben ik erachter dat het zo niet werkt.


groeten, Kabo

BerichtGeplaatst: vrijdag 15 januari 2010 - 13:49
door Daisy73
Echt Kabo het is precies wat jij nu zegt. Ook van als je steeds gaat
slapen wen je jezelf daaraan. Dat is niet goed. Echt zo erg.
Toen ik nog gezond was lag ik toch ook niet op bed. Nu heb ik dat nodig anders val ik erbij neer. Ik gun dit niemand maar zulke mensen die alles zo goed weten moesten het even een weekje voelen hoe het is. Maar ja zo gaat dat. Misschien bedoelen ze het niet kwaad maar ze weten niet hoe je je voelt. Het is niet dat moe zijn. Dat kun je niet uitleggen. Groetjes.