door jolijt » zaterdag 04 maart 2006 - 16:36
He Habanera
Het eerste begin is er dus!!!
Bij mij merkten de mensen om mij heen ook haast eerder dan ikzelf de verbetering, zo kreeg ik te horen dat mijn stem weer energieker klonk en dat ik er beter uitzag, terwijl ik dat zelf nog niet zo voelde.
Het herstel gaat heel geleidelijk, en soms heb je ineens van die momenten ..... ze zijn ergens anders als Aha-erlebnissen beschreven, ik noem ze mijn "verhip-momenten". Bijvoorbeeld vorige week : Verhip, ik ben in mijn lunchpauze zomaar even snel heen en weer naar de HEMA gevlogen, net als vroeger, zonder dat als vermoeiend of belastend te ervaren.
Kleine verrassingen, als je je zoiets realiseert!
Om het bij de successtories te houden : met mij gaat het ook helemaal de goede kant op !
Vorige week waren mijn waarden voor het eerst helemaal goed, ook de cholesterol en de creatinine (nieren). Ik voel mij ook een heel stuk beter! Ik werk op dit moment 4 dagen per week buiten de deur, ik had daar van te voren best tegenopgezien, maar het gaat beter dan ik had durven dromen! Ook de mist in mijn hoofd is aan het optrekken, en ik begin heel voorzichtig weer te denken aan afvallen, op hometrainers fietsen etc (eraan denken is wat anders dan het ook doen, overigens ;-) :????: ).
Natuurlijk, ik ben er nog niet. Opstaan is nog steeds een ramp. 's Avonds is de bank nog steeds mijn stekkie, en het fleece-dekentje om onder te kruipen ligt er ook nog (tot groot plezier van de poes). Maar ja, màg ik moe zijn, met een 40-urige werkweek?
Ik merk wel dat ik nog niet teveel moet doen, dan krijg ik weer een terugval en ben ik weer dagen moe. Dan zijn meteen ook de dikke ogen en pijn in spieren en gewrichten weer terug. Maar ik herken dit nu als signaal voor "effe dimmen!".
Ik voel me veel beter dan ik vier maanden geleden had durven hopen!!!! Dus wat mij betreft alsnog de Nobelprijs voor degene die de thyrax heeft uitgevonden!
groetjes
Jolijt
Als het leven je citroenen geeft moet je citroenlimonade maken
(of citroenjenever natuurlijk!)