door Noiram » zondag 20 januari 2008 - 20:12
Lieve allemaal....
Ik wil even iets kwijt, aan jullie, lieve medelotgenoten die me kennen of nog niet kennen, lotgenoten die elkaar aanvoelen en begrijpen.
De boodschap die ik met dit stukje ervaring van de afgelopen dagen wil overbrengen is, dat het zooo belangrijk is dat je door blijft vechten en het toch niet al te snel goed moet vinden hoe je je voelt en wat je hebt bereikt.
Ik ben nu al een paar jaar "goed" maar heb ervaren dat er toch met aanpassen, instellen, luisteren en uitproberen, nog meer uit te halen valt.
Afgelopen weken zorgen mijn man en ik dat onze ouders in kunnen trekken in hun nieuwe woning. Er zijn nieuwe keukenkastjes nodig, verlichting, meubels, gordijnen en zo kan ik nog wel even doorgaan.
Vanaf afgelopen dinsdagmiddag ben ik in de weer geweest met gordijnen naaien. Eerst de stof knippen, 35 meter, 3 uur. Dan nog koken, terwijl ik smorgens al 5 uur had gewerkt.
Vanaf woensdag was ik vrij. toen begon ik met naaien van 9 gordijnen uit die 35 meter stof en was vrijdagmiddag rond 15.00 uur klaar. Toen had ik in 2,5 dag ca 30 uur genaaid, geplooid, geknipt, gemeten.....af en toe wat gegeten.....maar het ging. Moe was ik wel en ik sliep ook goed, maar ik kon het prima aan....
Zaterdag met alle klusmaterialen naar Limburg, want ze wonen niet naast de deur. 6.30 uur opstaan, 8.00 uur in de auto en karren maar. Daar gewerkt tot ca 17.00 uur, kasten ophangen, gordijnrails en de godijnen natuurlijk....verlichting, boren schroeven, kloppen, timmeren......poeh...heftig.... maar het ging!!
Savond nog een verjaardag meepikken als je toch in het Zuiden bent....erg gezellig en de Martini was erg lekker. Gelukkig had ik geen kater, want er moest zondag nog geklust worden. Ik lag pas om 1.00 uur op bed. We hebben wel iets uitgeslapen en heerlijk ontbeten in het hotelletje dat we hadden geboekt.
Zondag, nu, zit ik nog fris achter de computer, nadat ik thuisgekomen nog even alles uit de auto heb geruimd en opgeruimd, kleding, toiletspullen en zo...en ik verbaas de me dat het allemaal ging. Een jaar geleden ging het ook goed met me, maar had ik nooooooooit durven dromen...dat ik dit allemaal zou kunnen....
Daarom wil ik tegen jullie zeggen, jullie die nog niet het gevoel hebben alles uit de kast te hebben gehaald...blijf vechten en zoeken...... het kan!!
Er is nóg een boodschap:
Op het verjaardagsfeestje trof ik de zus van mijn vriendin die ook al jaren euthyrox slikt. Ik vroeg haar hoe het ging. Ze vertelde dat ze moest ophogen van 75 naar 87,50 en dat ze dat toch wel gedoe vond.....(????) pillen breken vond ze maar onzin....(???)
Ik vroeg haar waarom ze moest ophogen, nou ze was weer altijd moe en haar TSI (TSH) was 11,9 (dacht ze) zoiets in ieder geval.
Help....een TSH van 11,9 bij 75 euthyrox....... De HA had gezegd, dat ze nu officieel schildklierpatient werd. Ach gelukkig had ze nu een excuus waarom ze zo dik is zei ze......
Ook had ze tintelende vingers en veel meer kleine dingen (zo noemde ze het). Ik wilde vertellen dat ze toch vooral een groot bloedonderzoek moest laten doen en B12 moest laten prikken.
Ze wilde er niks van weten...... zal ook de overgang wel zijn zei ze. Ze moest over 2 maanden weer prikken, de TSI..........
Ik vind dit erg triest maar kon niet tot haar doordringen.....wat kan een mens zijn eigen leven toch verwaarlozen....... zo jammer.....
Ik heb mn best gedaan.....
Trek er alsjeblieft lering uit.
Lieve groeten.
Noiram
143,75 mcg euthyrox,, B12 elke 2 weken. ijzer dagelijks NOW, momenteel Multi 2x extra zink en Methionine voor Methyleren B12