Kiek schreef:Wat maakt het nou uit, of je antistoffen hebt of niet?
De constatering van antistoffen is handig en kan hooguit behulpzaam zijn bij een toekomstige diagnose als je nog voldoende schildklierhormoon in je bloed hebt. En verder niet.
Er zijn honderduizenden mensen in Nederland met schildklierantistoffen zonder een centje pijn.
Het gaat erom dat je voldoende schildklierhormoon in je bloed hebt.
En laboratoriumonderzoek is de beste methode om daarachter te komen.
Maria, laat je toch niet beïnvloeden door allerlei praat op allerlei fora.
Een vriendelijke groet,
Goede morgen Kiek,
Van de anti-lichamen hoeft men geen last te hebben, helemaal mee eens maar het is niet verkeerd te weten of men Hashimoto/Graves heeft of niet.
De behandeling is over het algemeen dezelfde maar de voortgang van de aandoening niet.
Ik vind het een groot verschil of een schildklier zichzelf vernietigd of juist niet.
Uiteraard, en dat is wat ik probeer te zeggen, dat de aandoening(en) correct worden behandeld. Maw dat het lichaam op ' TIJD' voldoende hormonen binnen krijgt. Met schrikbarende regelmatigheid is dat helaaaas niet het geval.
Het levende bewijs vind ik op dit forum terug waar mensen met TSH waarden van boven de 3 en 4 rondlopen of begonnen zijn schildklierhormonen te slikken toen de TSH al ver boven de 10 was.
Voor een Hashimoto of Graves patient bijzonder belangrijk dat de waardes binnen bepaalde normen zijn. (ook de ft3 en 4)
Hoe nauw dit bij een Hypo geldt weet ik niet; of voor hen over het algemeen ook een TSHwaarde van 05-1 nagestreefd wordt????
In sommige gevallen is een laboratoriumonderzoek niet voldoende.
Juist door dit standpunt lopen mensen met auto-immuuntyreopatie rond en weten het niet. Medici hanteren nog vaak oude TSH waarden.
Bovendien denk ik niet dat het verkeerd is gedachten met lotgenoten uit te wisselen en grensoverschrijdend te denken.
Sommigen landen zijn op endocrien gebied verder dan in Nederland. Doe soms pijn maar dat is mijn persoonlijke ervaring.
Groetjes, Maria