staat een artikel over B12 tekort (2 pagina's)
Via de website van SN staat dit ook aangegeven
http://www.schildklier.nl/asp/default.a ... w&var=1082
maar dit artikel geeft geen link en dus daarop niet te downloaden (lezen)
Voor degene die geen lid zijn van SN hieronder een paar stukjes uit dit artikel:
Sluipende storingen:
Door de grote voorraad in de lever ontstaat een vit.B12-tekort sluipend.
Patienten ontwikkelen vage klachten waarmee ze niet snel naar de ha gaan.
Wordt het vit.B12-gehalte te laag, dan kunnen de klachten plotseling en binnen enkele weken escaleren.
Dan kan iemand letterlijk ineens door zijn of haar benen zakken.
Heeft het tekort te lang bestaan dan zijn de zenuwbeschadigingen onherstelbaar en blijft de patient hiervan (ernstige) klachten houden.
Meest voorkomende klachten:
vermoeidheid, tintelingen, op 'watten lopen', geheugenverlies, koud hebben, misselijkheid, spierkrampen, concentratieproblemen, ontstoken tong, mesntruatieklachten, depressiviteit, verkeerde woorden zeggen, onhandig zijn, struikelen.
Duistere diagnose:
Voor de ha is de diagnose lastig te stellen.
De klachten bij een vit.B12 tekort zijn legio.
Er bestaat geen typisch klachtenpatroon omdat iedereen een andere combinatie van klachten heeft.
Als de patient ook een andere ziekte heeft, ligt het voor de hand om de klachten toe te schrijven aan de al bekende ziekte zoals bijvoorbeeld een schildklierziekte.
De normaalwaarde van vit.B12 in het bloed is 200-750 pmol/l.
Maar bij een waarde onder de 300 pmol/l kunnen er al klachten ontstaan.
In dat geval is het raadzaam om na drie maanden opnieuw bloed te laten prikken om te kijken of deze waarde zakt.
Vervelende ervaring:
Het lijkt raadzaam dat patienten met een autoimmuun schildklierziekte jaarlijks het vit.B12-gehalte laten bepalen.
Juist omdat bij deze patienten de vermoeidheidsklachten snel worden toegeschreven aan de schildklierziekte, bestaat de kans op een gemiste diagnose.
In de huisartsenstandaard voor de behandeling van schildklieraandoeningen echter, staat niets vermeld over een mogelijk vit.B12 tekort op de langere termijn.
Daarom is het wel eens moeilijk om de medewerking van de ha te krijgen voor het laten bepalen van de vit.B12-waarde.
Constaterende conclusie:
Het is moeilijk om te bepalen of een vit.B12-tekort de oorzaak is van bepaalde klachten.
Het is dan ook het beste om in overleg met uw arts, gelet op de klachten en de bloedwaarde, een behandeling te overwegen.
Gelukkig zijn er nieuwe bepalingen in opkomst die een vit.B12-tekort beter kunnen aantonen.
Artsen zullen deze testen (methylmalonzuur, homocysteine) steeds vaker gebruiken zodat een tekort eerder duidelijk wordt en een behandeling op tijd gestart kan worden.
