wat?! niet kunnen werken?! wie reageert?

wat?! niet kunnen werken?! wie reageert?

Berichtdoor draakje » donderdag 24 januari 2008 - 21:48

Hoi iedereen,

Ben nieuw hier (sinds 1 mnd aan de thyrax). Ik schrik mij rot van alle berichten op dit onderwerp :??: Ben net geemigreerd en door de hectische hashimoto (van hyper naar hypo in een paar maanden tijd) nog niet aan het werk.

Hoewel mijn waarden alweer binnen de norm vallen, ben ik uitgeput :-(
Is het om deze reden dat jullie niet meer (volledig) kunnen werken, of zijn er hierbij ook andere omstandigheden?

Maak me echt zorgen.....
draakje
Veteraan
 
Berichten: 492
Geregistreerd: donderdag 24 januari 2008 - 19:21

Berichtdoor Patricia » donderdag 24 januari 2008 - 22:05

Hoi Draakje,

Dat is bij iedereen verschillend.

Ik ben echt verschrikkelijk moe geweest. Dat kunnen de meesten zich niet voorstellen omdat ze het zelf nooit hebben meegemaakt.

Ik zit nu al bijna 2 jaar in de ziektewet en heb gedurende een jaar 5 dagen in de week 2 a 3 uur per dag gespecialiseerde thuishulp gehad. Op dit moment heb ik eigenlijk ook huishoudelijke hulp nodig maar ik heb die toendertijd opgezegd omdat ik samen met hen het huishouden moest doen omdat de huisarts zei dat ik depressief was.

Het iedere dag verplicht thuis werken brak me vaak op. Ik heb gesmeekt om op bed te mogen liggen (en ik ben echt niet lui van aard, ik ben liever moe van het werken dan lui) maar mijn lichaam was helemaal op. Dat werd niet geaccepteerd, ik moest iets doen.

Van de huisartsen krijg ik ook heel weinig begrip. Ik ben een keer naar een huisarts gegaan die zei dat als ik zo moe was als ik dat zei, dat ik dan ook niet naar de huisarts kon komen. Ze hebben er helemaal geen begrip voor dat ik de hele dag op bed lig en dan het kleine beetje energie dat ik heb, gebruik om naar de huisarts te gaan voor hulp.

Ik heb trouwens ook wel eens de huisarts gevraagd om bij me thuis te komen maar dan wordt door de assistente gezegd dat ze alleen op huisbezoek komen als ik slecht ter been ben.

Ik kan er ook niet tegen dat zoveel mensen tegen me zeggen dat als mijn bloedwaarden binnen de referentiewaarden vallen ik me dan ook goed moet voelen. Of ze zeggen, je slikt toch medicijnen, dan ben je dus toch ook beter.

Ik ben er zelf achter gekomen dat dat dus niet altijd het geval is.
Avatar gebruiker
Patricia
Forumbekende
 
Berichten: 124
Geregistreerd: dinsdag 10 april 2007 - 13:04

voor patricia

Berichtdoor draakje » donderdag 24 januari 2008 - 22:47

Patricia,
Wat een narigheid! Het depressief zijn, hoort naar ik heb begrepen bij hashimoto. Ik denk dat je je vanzelf een stuk minder depressief voelt als je omgeving je begrijpt. Dat je gewoon rust kan nemen wanneer je het zo voelt en geen uitleg hoeft te geven.

Gelukkig woon ik samen met een man die mij hiervoor alle ruimte geeft. Het is wel vervelend dat artsen je soms het idee geven dat je je binnen een paar weken weer goed moet voelen. Ik ben wel bang dat mijn vriend denkt dat ik een aansteller ben, als hij dit soort dingen van de dokter hoort.

Rust maar lekker hoor, misschien krijg je dan ook sneller weer energie en zin om te werken.
draakje
Veteraan
 
Berichten: 492
Geregistreerd: donderdag 24 januari 2008 - 19:21

Berichtdoor Patricia » vrijdag 25 januari 2008 - 10:21

Dat is heel fijn dat je een man hebt die je de ruimte geeft.

In mijn omgeving krijg ik echt van niemand begrip. Een vriendin belde me laatst op om een kopje koffie te komen drinken, ik zei dat ik op bed lag te slapen en toen zei ze dat ik van slapen ook niet beter word. Zij begrijpt niet dat ik die rust heel hard nodig heb.

Mijn man heeft er ook geen begrip voor. Hij verwacht van mij dat ik het huishouden pico bello in orde heb ondanks dat ik ziek ben. Daar hebben we vaak ruzie over gehad. We leven nu al sinds september gescheiden.

Het huishouden is een puinhoop en daar kan ik zelf ook slecht tegen maar ik heb de afgelopen 2,5 jaar meer gedaan dan ik lichamelijk aankon en heb nu besloten om eerst voor m'n gezondheid en rust te kiezen en dan pas voor de rest.

Het in m'n eentje voor m'n zoon zorgen valt me ook zwaar. Ik breng hem nu wel sinds november 2007, 2 dagen per week naar het kinderdagverblijf. Maar hij is nu constant verkouden of ziek terwijl hij dat de eerste 2 jaar van z'n leven niet is geweest. Hij is nu vaak 's nachts wakker terwijl hij voorheen altijd doorsliep.
Die gebroken nachten doen me ook geen goed. Als ik eenmaal wakker ben dan val ik ook niet meer snel in slaap. En als m'n zoon wel slaapt dan lig ik wakker van zijn hoesten.

Verder breng ik m'n zoon vaak naar de opa's en oma's maar ik vind het jammer dat ik niet zelf voor m'n zoon kan zorgen. En de opa's en oma's zijn ook een geval apart. Ze denken het allemaal beter te weten en laten zich niets door mij zeggen. Daarom heeft mijn zoon nu al overgewicht omdat hij daar de hele dag door te eten krijgt. Mijn schoonmoeder kookt altijd apart voor mijn zoon. Dat eet hij allemaal op en als zij zelf gaan eten dan eet mijn zoon nog een keer mee.

P.s. zin om te werken heb ik altijd gehad, heb ik zelfs meerdere keren geprobeerd maar ik trek het op dit moment echt niet. In het half jaar dat ik bezig ben geweest met instellen heb ik ups en downs gehad. Ik krijg iedere keer weer een terugval. En sinds november 2007 ben ik constant verkouden of heb ik de griep. Ik heb heel erg de griep gehad. Van buikgriep met overgeven en diaree tot gewone griep met koorts enz. maar ook een ontzettende keelpijn en heel erge hoestbuien.

M'n stembanden waren ook ontstoken en ik heb een keer 's nachts de huisartsenpost gebeld en ik kon alleen maar huilen en hoesten. Mijn stembanden deden het niet meer. Uiteindelijk heb ik codeine kunnen fluisteren en dat kon ik toen afhalen. Nu heb ik nog gekneusde ribben van het verschrikkelijke hoesten.

Sorry voor al m'n geklaag.
Het lucht wel op om mijn frustratie's even op te schrijven.

Groetjes Patricia
Avatar gebruiker
Patricia
Forumbekende
 
Berichten: 124
Geregistreerd: dinsdag 10 april 2007 - 13:04

Berichtdoor Treeske » vrijdag 25 januari 2008 - 21:10

Hoi Draakje,

Ik ben 5 maanden gedeeltelijk in de ziektewet geweest.
Normaal gesproken werk ik fulltime.

Ik heb me gedeeltelijk ziek gemeld, nadat ik ongeveer twee weken schildklier medicatie slikte.
In eerste instantie ging ik me namelijk niet beter maar slechter voelen.

Ik ben begonnen met 20 uur werken en heb dit dus in die 5 maanden weer opgebouwd naar fulltime.
Achteraf heb ik erge spijt dat ik niet een aantal maanden volledig thuis ben gebleven.
Ik denk dat ik dan sneller en beter hersteld zou zijn.

Inmiddels werk ik alweer meer dan 1 jaar fulltime.
Soms valt het me zwaar, maar ik heb toch ook hele periodes dat het best allemaal wel lukt.
En ik heb toch een behoorlijk zware baan, al zeg ik het zelf.

Ik heb het thuis gelukkig erg gemakkelijk.
Geen kinderen meer om voor te zorgen, huishoudelijke hulp bij het schoonmaken en als ik eens te moe ben om te koken gaan we wel naar de afhaalchinees ofzo.

Groetjes,
Treeske
Avatar gebruiker
Treeske
Forumverslaafde
 
Berichten: 786
Geregistreerd: zondag 10 december 2006 - 16:32


Keer terug naar Werk en inkomen

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast

cron