door Anne3 » dinsdag 19 september 2006 - 10:21
O, dineke dit is zo herkenbaar!!
En Ludje ik heb vrijdag een gesprek.
Het missen van je werk en collega's het niet meer instaat zijn tot..
het gevoel niet begrepen te worden, de worsteling om dan toch je eigenwaarde niet te verliezen, het toegeven en aanpassen aan je ziek zijn, het opnieuw zin geven aan je leven, het gevoel je te moeten verantwoorden waarom dit of dat .....en dat alles terwijl je al zo moe bent....
Ik ben nu bezig alles los te laten en te gaan voor een nieuwe manier van zinvol leven....met of zonder werk en bekijk van een afstand welke bestaande vrienden in staat zijn evengoed vrienden te blijven. Dit leverd veel verlies (gevoel) op.
Maar ik hoop vanuit deze rust en wetende waar ik aan toe ben weer beter te worden.
Het gaat me wel steeds beter af maar het valt niet mee om nu terwijl ik nog in die hele mallemolen zit stabiliteit en rust aan te brengen.
Ik probeer te kijken naar mijn mogelijkheden (en niet alleen naar mijn on-mogelijkheden van nu). Ik probeer het oude los te laten niet te veel vooruit te kijken maar te kijken naar wat nú voor mij goed voelt. De toekomst diend zich vanzelf wel aan.
Een ding weet ik door zo te denken nu zeker:
Na 15jr. gezondheidszorg stop ik hiermee, die koek is gewoon op.
Daar moet ik niet mee doorgaan, dat draagt niet bij tot herstel, eerder wordt ik er zieker van.
Dit is een heel besluit en heeft het volgende tot gevolg.
Van beiden kanten (werkgever en werknemer) moet er voldoende inspanningen geleverd zijn naar mogelijkheden tot re-intergratie.
Als dit niet tot werkhervatting heeft geleid mag hij mij na 2jr. ziektewet ontslaan.
Daarvoor moet hij mijn ontslag aanvragen bij de UWV en zal via de gemaakte re-integratie verslagen moeten aan tonen dat hij voldoende inspanning heeft geleverd om mij te behouden.
Zelf moet ik ook aan bepaalde eisen hebben voldaan, er moet uit de rapporten van zowel de bedr.arts als van mijn leidinggevende blijken dat ook ik voldoende hebt mee gewerkt aan het re-integratie project, wil ik voor een eventuele uitkering in aanmerking komen.
Is dit niet het geval dan zullen wij dat als nog moeten gaan doen.
Als de UWV de papieren heeft ingezien krijg ik een uitnodiging van de UWV voor een gesprek waarin ik het een en ander kan toelichten en met extra bewijzen van artsen o.i.d kan komen.
Hierna volgt een keuring waarin wordt bepaald in hoeverre ik eventueel arbeids on/geschikt zou zijn.
Als ik het daar niet mee eens ben kan ik in beroep gaan.
Omdat er tegenwoordig bijna niet meer wordt afgekeurd verwacht ik dat ik goed gekeurd wordt en weer aan het werk zal moeten.
Mijn hoop is dat ik misschien toch gedeeltelijk wordt afgekeurd en via omscholing of middels een re-integratie project ander werk kan gaan doen.
Lukt dit niet dan zit ik net als jij dineke w.s. zonder werk en geld dus thuis.
Gelukkig heb ik wel een man die mij steunt, heb jij dat ook?
Ludje,
Een wergever heeft dus het recht je te ontslaan na 2jr. ziektewet mits het middels re-integratie verslagen kan laten zien al het mogelijke gedaan te hebben jou weer aan het werk te helpen.
Maar dit is de normale gang van zaken en er zijn altijd uitzonderingen mogelijk heb ik inmiddels begrepen.
Bij werk weigering of bij een onhoudbare werksfeer/situatie of door bijzondere contracten of bezuinigingen wordt het vaak een ander verhaal.
Ik moet vrijdag voor een gesprek komen bij P&O op mijn werk en verwacht dan dat ze me mijn ontslag gaan aanbieden.
Best spannend aan de ene kant en een opluchting aan de andere kant. Want ik weet nu zeker dat ik niet meer terug kan en wil naar mijn oude werk.
Iets afsluiten, betekend vaak iets openen voor iets nieuws.....