Tja, op het moment gaat het niet zo best met me, en dat heeft voornamelijk oorzaken buiten mezelf. De hond loopt nu op het randje tussen leven en dood, en dat helpt niet. Een andere stressfactor is mijn vader, die sinds de ziekte van mijn tante alcoholist is.
Het begon met een mislukte darm operatie, en mijn tante heeft toen 2 maanden op het randje geleefd. Op een gegeven moment hebben ze haar buik niet eens meer dichtgenaaid voor het geval er weer geopereerd moest worden. Toen is mijn vader begonnen met drinken, en toen mijn tante na 3 maanden weer wakker was is hij er mee doorgegaan.
Hij weet dat hij een probleem heeft, en de dokter had pillen gegeven zodat hij ziek zou worden van de alcohol. Nadeel, de bijwerkingen maakten dat hij de hele dag slaapt.
Ik woon nog thuis, ik had nooit een reden om te verhuizen, en nu hij zo oud word (word 73) en met die drank zou ik me ook niet okee voelen... wat als hij valt?
Bovendien, ik sta nu een half jaar in de wacht voor een huurwoning, maar dat kan ook nog enkele jaren duren. Het plan was om de voorkamer boven te gaan verhuren. Maar, dit is een enorm groot herenhuis met een oud contract... maar valt wel in de zelfde prijsklasse als een sociale huurwoning. Niet terecht, de huur zou 1100 euro per maand moeten zijn, maar mijn familie woont hier sinds 1965 ofzo en op hetzelfde contract sindsdien. Recentelijk beginnen gemeentes wat te doen aan onderhuur/ kamerhuur, en een gerechtelijke uitspraak steunt de gemeentes daarin. Weg plan om wat geld te verdienen aan dit huis, maar ergens wel terecht.
Plan 2 was om ooit een huisje te kopen, maar met die oogziekte, geen baan en de WAO gaat dat ook niet lukken. Zeker niet in de nabije toekomst. Bovendien met alleen die WAO zit ik ook op een relatief hongerloontje en nu thuiswonend heb ik nog wat financiële ruimte.
Plan 3 is dus een huurwoning, maar ja, daar sta ik dus pas sinds September voor ingeschreven. Had ik 10 jaar geleden nou maar "voor de zekerheid" dat gedaan, maar ja in de toekomst kijken kan ik niet.
Het gebeurt nu al regelmatig dat hij dingen vergeet. Hij belt mensen en als ze terugbellen dan weet hij niet meer dat hij gebeld heeft. Ik kan tig keer zeggen wat we vanavond eten. Intussen is hij een of twee dagen per week echt behoorlijk teut, en gaat hij "leuke dingen" zeggen. Oftewel een uur in de wind kletsen. Vind hij bij mij geen gehoor dan gaat hij dus mensen bellen. En zit ik nog met het geluid.
Heeft iemand een idee hoe je met zo iemand om moet gaan? Af en toe word ik gestoord van zijn slappe gelul in de ruimte, en dan gaan mijn hersens uit. Dan hoor ik alleen "geluid". Alleen... als ik te lang "geluid" hoor ga ik me daaraan ergeren. Dat geld ook voor graafwerkzaamheden in de straat, of langdurig opknappen bij de buren.
Ik heb al meerdere malen met hem gesproken over zijn drankgebruik, maar er zit gewoon geen verandering in. Alle tips op van die alcoholsites werken niet. De huisarts kan mij niet echt helpen omdat hij dus het probleem is, en hij gaat niet in op mijn suggesties om naar de huisarts te gaan.
Iemand tips of suggesties? Ja, ik weet het, voor mijn eigen gezondheid (stress en Graves gaan niet fijn samen) zou ik weg moeten, maar dat zal dus nog wel enige jaren duren wegens wachtlijsten voor huurhuizen. Nu heb ik niet zo'n probleem met 3 hoog achter, maar dan moet het wel in een wijk zijn waar ik alleen over straat durf, met goed openbaar vervoer voor het geval mijn ogen slechter worden en ik niet meer met fiets e.d. durf/ kan. En voor mij hoeft het dus ook niet zo'n ellendig licht huis te zijn. Dit is een donker huis, maar al te licht voor mij. Ja ja, waar een mens allemaal rekening mee moet houden. Maar ja, dat gaat nog even duren, dus die logische tip helpt me op dit moment niet verder!

