Joanna heeft 3 maanden geen thyrax geslikt om te kijken hoe ze zich dan voelden, en om te kijken wat haar bloedwaarden dan doen. Dit om aan te tonen dat ze het daadwerkelijk nodig heeft, en voor eventuele toekomstige artsen daarvan te overtuigen voor als ze volwassen is.
Dit was in december, januari en februari. We hebben het overleeft
Jeetje, ik had geen idee dat een kind van 8 jaar zo onzettend chagerijnig kon zijn. Voor het minste of geringste ging ze over de rooien. Om de haverklap ziek, pikte weer alle virusen op. Ook had ze weer onzettende buikpijn en harde ontlasting. Maar als je aan haar vroeg of ze moe was: Natuulijk niet
Ja, je zal maar naar bed moeten
In maart een afspraak met Dr. Vulsma gehad, en zelfs hem was het in de korte tijd duidelijk dat ze niet haar vrolijke zelf was. Natuurlijk nog even bloedgeprikt. Maar de volgende dag gelijk weer op de volle dosis thyrax (we weten waar ze zich goed bijvoelt, en hoefde niet op te bouwen). Binnen 3 dagen weer mijn eigen meid terug. Zelfs de leraar viel het ontzettend op dat ze weer vrolijk en actief was. Wat een verschil, ze is weer om te :kus2:
Haar bloedwaardes waren nu ook TSH 9,8 en Ft4 12 Joanna voelt zich goed bij een waarden van TSH 0,5 en Ft4 27. Dus het was duidelijk dat zij Hypo is. Volgens de rest van nederland misschien Subklinisch maar Dr. Vulsma gelooft hier niks van.
In september weer een afspraak en dan gelijk ook weer een echo om te kijken hoe met de structuur en cysten in haar schildklier gesteld is.
Maar wij zijn erg blij dat deze beproeving er op zit, en ze gewoon weer haar thyrax kan slikken en zich weer goed kan voelen.
Groetjes, Hanneke
