Erika schreef: je komt zo gauw in een vicueuze cirkel terecht, en om dat te doorbreken ben ik gaan sporten.
..., omdat ik in mijn hoofd een hoop dingen wil doen, waar ik lichamelijk helemaal niet aan toe ben.
Begrijp het helemaal. Want inderdaad na een tijdje weet je niet meer of je moe bent van het hangen of echt echt moe. Hoewel... bij mij is het verschil nog wel heel duidelijk. Maar begrijp het wel.
Dat heb ik dus ook, in mijn hoofd ben ik zo actief. Dan heb ik mijn hele boel netjes opgeruimd en ben ik vanalles aan het doen. Als ik dan opsta, dan is het 'ok dat is nog niet voor vandaag, misschien morgen'.
Nou super van je dat je naar de sportschool gaat hoor. Is het niet te zwaar in het begin of valt dat allemaal nog mee? Natuurlijk op je eigen tempo en niets forceren.
Liefs
Lisa