stressreactie

Vertel hier waar je zoal tegenaan loopt

stressreactie

Berichtdoor zenya » maandag 14 april 2008 - 10:26

Ha,

Ik heb nu twee weken last van draaiduizelingen, wat wel wat minder wordt, maar ik krijg er steeds een soort stress schrikreactie van , en nu blijf ik maar oververmoeid. Ga overmorgen alweer naar de huisarts. Twee weken geleden was ik daar ook nadat ik snachts werd overvallen door de draaiduizelingen. De HA luisterde goed naar me en reageerde van joh dat ebt wel weg, en had wel in de gaten dat ik een paniekerig type ben. Ik heb geprobeerd er makkelijk mee om te gaan, maar helaas het lukt me niet. Zou het toch aan de schildklier liggen dat je zo n stresskip wordt, ik zie nu overal tegenop, werken doe ik nu even niet en daar zie ik ook erg tegenop om weer te beginnen.
Mijn waardes zijn TSH2,4 th4 16,1 en t 3  3,1 ,slik cytomel 12,5 en thyrax 0,1, wat denken jullie?     groet zenya
zenya
Gebruiker
 
Berichten: 20
Geregistreerd: zondag 02 december 2007 - 12:09
Woonplaats: utrecht

Berichtdoor Jan » maandag 14 april 2008 - 12:03

Hai Zenya,

Het is natuurlijk gewoon heel moeilijk om precies te weten waarvan dat komt - is iemand gewoon wat stressgevoeliger dan anderen, of heeft het te maken met het schildklierprobleem en het toch nooit zo volmaakt kunnen instellen met T4 en T3 als dat een gezonde schildklier de boel regelt.
Was jijzelf ook voordat je klier ging klieren al stressiger dan je handig vond? Iets wat er hoe dan ook niet beter op wordt door onze lastige schildklieren.

Op het forum heb ik diverse berichtjes gezien van mensen die een stuk stressgevoeliger zijn geworden dan voordat hun schildklier vervelend werd.
Ook ikzelf ben stressgevoeliger dan vroeger. Maar wel gaat het nu ik heel netjes scherp ingesteld ben met m'n T4 al stukken beter; nog niet zoals vroeger, maar het is weer goed te doen.

Gedeeltelijk is het wellicht een beetje accepteren dat je stressgevoeliger bent dan vroeger, en daar wat beter mee leren omgaan.

Maar, wat bij sommigen wel kan helpen, is het nog net wat verbeteren van de T4- en T3-instelling. Een ietsjepietsje meer of minder van één of beide kan net dat beetje verschil maken. Maar aan de andere kant, rommelen daarmee kan, wanneer je eigenlijk al optimaal ingesteld bent, je juist eerder labieler maken. Da's een afweging, afhankelijk van of iemand al erg goed ingesteld is, of nog aan het puzzelen is.

Wat ik ook wel belangrijk vind, is het checken van o.a. vitamine B12 en ijzer.
Allebei stoffen waarbij een tekort je akelig en labiel kan maken. En ook die draaiduizelingen zouden heel misschien daardoor veroorzaakt kunnen worden.
Ik zeg natuurlijk beslist niet dát dat bij jou het geval is (want nooit goed om  stresskippen als wij nog eens lekker verder op te jagen ;-)) maar checken van B12 en ijzer kan gewoon nooit kwaad. Beter voor niks checken, dan zoiets over het hoofd zien.



Dag hoor,
groeten van Jan
Avatar gebruiker
Jan
Forumverslaafde
 
Berichten: 1411
Geregistreerd: donderdag 16 juni 2005 - 15:33
Woonplaats: Nederland

Berichtdoor Doornroosje » woensdag 16 april 2008 - 11:18

Als ik daar ben waar ik nu ben, dus met ziekte van Hashimoto, is dat voor mij omdat ik nooit erg stressbestendig geweest ben, dat ik veel te veel op me nam en totaal aan mezelf voorbijliep.  Ziek worden was dus m’n lijf die aan de alarmbel trok.  Het heeft even geduurd voordat ik dat door had, baalde verschrikkelijk van het (tijdelijk) niet meer kunnen.  Ik heb veel af moeten zeggen, ben bijna een jaar verschrikkelijk asociaal geweest en voelde mij als en toeschouwer van mijn eigen leven.  Nu gaat het wat beter en ik begin weer wat energie en zin te krijgen maar ik heb mijn lesje geleerd, nooit niet méér als ik aankan.  Ik vind die teruggevonden rust gewoon véél te zalig, daar mag niemand meer aan komen.  En als andere mensen dat niet begrijpen, dan is dat pech hebben voor hun, ik zet m’n leven niet meer op spel om het tegendeel te bewijzen.  

Ja, ik ben lichamelijk niet meer dezelfde als voor de schildklierziekte maar dat hoort bij het leven.  Het is beter zich aan te passen dan er tegen te vechten want dat is een gevecht dat men alleen maar verliezen kan.
Doornroosje
Gebruiker
 
Berichten: 80
Geregistreerd: dinsdag 15 januari 2008 - 17:07

Berichtdoor carola » donderdag 17 april 2008 - 7:54

Hoi Doornroosje, :zwaai:

Ik geloof toch niet dat je Hashimoto krijgt omdat je stressgevoelig bent en niet op tijd rust neemt.

Voor ik ziek werd, was ik juist helemaal nooit opgefokt, kon overal van genieten en heel goed ontspannen.

Dus geef  nou niet jezelf of je levensstijl de schuld van je ziekte, hoor!

M
En inderdaad, niemand kan jou vertellen hoe je moet leven. Dat weet je zelf het beste.

Liefs,
Carola
Avatar gebruiker
carola
Veteraan
 
Berichten: 311
Geregistreerd: dinsdag 05 februari 2008 - 11:25
Woonplaats: amsterdam

Berichtdoor lisatje » donderdag 17 april 2008 - 8:22

hey,

Ik volg Carola toch in deze.

Voor ik ziek werd (ok op het einde minder, maar toen was ik al ziek, maar was het nog niet ontdekt), stond ik ten volle genietend in het leven. ok ik had stress (wie niet?), maar kon met alles best relativeren.

Ik kreeg inderdaad wat te incasseren, maar ook dat deed me nog meer genieten van de dagen zoals ze zich aanbieden.

Dus geloof allerminst dat ik daarvan ziek geworden ben.

Ik vind het soms ook 'gevaarlijk', vnl uit alternatieve hoek hoor je dan dingen als uit balans zijn, met die pillekes zal het nog erger worden... Kan er echt  :boos3:  :boos2: van worden. We hebben die sk-medicatie gewoon nodig en des te beter dat verloopt, des te beter en sneller we ons leven weer ten volle kunnen invullen.

Liefs
Lisa
Liefs
Lisa
Avatar gebruiker
lisatje
Beheerster
 
Berichten: 1711
Geregistreerd: zaterdag 08 maart 2008 - 8:30
Woonplaats: België

Berichtdoor jesse » donderdag 17 april 2008 - 8:32

Hallo,'

Je hoort het wel vaker dat stress een trigger is voor allerlei ziektes, maar volgens mij ligt daarin niet de oorzaak. Wel kan door een stressvolle periode de ziekte zich openbaren. Je draagt het dan wel in je lijf, dus een beetje het kip of het ei verhaal.

Ik was behoorlijk stressbestendig voordat ik ziek werd, maar kan er zeker nu slechter tegen omdat het mijn weerstand verzwakt. En ik eerder uitgeput raak.

Als je ziek bent is het nog belangrijker dat je een goede balans in je leven vindt. Ik accepteerde dat ik een aantal dingen niet meer kon, maar er kwamen daarvoor andere dingen op mijn pad.
Voor mij was dat het allerbelangrijkste en nu hoop ik dat de medicatie mij het laatste zetje in de goede richting geeft.

Heel veel sterkte en groetjes
Jesse
Een lach of een traan? Soms misschien wel allebei tegelijk!
Avatar gebruiker
jesse
Forumverslaafde
 
Berichten: 2341
Geregistreerd: vrijdag 21 april 2006 - 11:25
Woonplaats: omgeving Goes

Berichtdoor Doornroosje » donderdag 17 april 2008 - 9:02

Ja, en toch weet ik dat het voor mij door de overmatige stress kwam.  Niet veel slapen van de zorgen, onregelmatig leven, niet goed eten, het heeft zeker invloed gehad op de verloop van mijn schildklierziekte.  De aanleg daartoe is blijkbaar erfelijk en had ik dus al maar dat het nu begint te spelen is voor mij echt niet verwonderlijk.  Daar geef ik mezelf de schuld niet voor hoor, integendeel, ik ben juist ‘blij’ dat ik eindelijk de oorzaak ken van allerlei vage klachten  en nu eindelijk eens mijn lijf en de signalen die het uitzendt begrijpen kan.  Mijn lijf was/is uit balans, daar is geen twijfel over mogelijk, maar ik vind het geen probleem de sk-medicatie te gebruiken om het weer wat in balans te brengen.  Toch wil ik proberen om het hele proces wat beter te begrijpen zodat ik misschien erger kan voorkomen.  Mijn schilklier is ziek en funktioneert wat minder maar als ik het kan ondersteunen door er wat minder druk op te zetten, dan wil ik dat zeker proberen en als ik me daardoor bovendien nog beter ga voelen dan is dat toch helemaal top !

Dit is niet voor iedereen het geval hier, dat begrijp ik best !  De dochter van een vriendin van mij is zonder schildklier geboren dus dat is wéér wat heel anders.  Maar stress was en is de oorzaak van dit alles voor mij en ik weet nu dat ik daar op een andere manier mee om moet leren gaan.

Groetjes,

Doornroosje
Doornroosje
Gebruiker
 
Berichten: 80
Geregistreerd: dinsdag 15 januari 2008 - 17:07

Berichtdoor sandr@B » maandag 21 april 2008 - 21:44

Helemaal mee eens

Bij mij is de ellende ook begonnen na een stresserige periode op meerdere fronten.

Achteraf als ik het wist tja dan had ik het anders aangepakt want dit is ook niet leuk soms
Mama van Marijn december 2010
Avatar gebruiker
sandr@B
Veteraan
 
Berichten: 460
Geregistreerd: zaterdag 29 oktober 2005 - 13:22
Woonplaats: Drenthe

Berichtdoor carola » dinsdag 22 april 2008 - 9:14

Dag allemaal, :zwaai:

Wat denken jullie hiervan:

Hashimoto kan eerst je schildklier te snel laten werken, en dan gaat die pas na een tijdje langzaam werken (of helemaal niet meer). Zo heb ik dat toch uit alle literatuur over dit onderwerp begrepen.

In die eerste periode ben je dus hyper, en geneigd heel veel op je te nemen en te gaan stressen.
Vervolgens, als je schildklier steeds minder hormonen gaat produceren, krijg je hypo-klachten. Die hyper-klachten heb je niet als zodanig herkent, maar noemde je stressen.

Dus: van het stressen krijg je geen Hashimoto, maar door de Hashimoto ga je stressen.

Ik heb in elk geval het idee dat het zo bij mij is gegaan, terugdenkend aan de afgelopen 8 jaar.

Wat vinden jullie, herkennen jullie dit, of heb ik het helemaal mis?

Liefs
Carola
Avatar gebruiker
carola
Veteraan
 
Berichten: 311
Geregistreerd: dinsdag 05 februari 2008 - 11:25
Woonplaats: amsterdam

Berichtdoor zazoo » dinsdag 22 april 2008 - 9:31

Ikk denk dat het allebei kan, ik denk ook dat stress een trigger kan zijn voor vele aandoening.

Ik weet ook bijna zeker dat je hormonaal een rotzootje kan worden als je heel lang gestressed bent, en dat het een het ander uitlokt :????: . Ketting reactie :-(

ik ben ervan overtuigd, dat het dus beide kanten op kan werken en dat je het een absoluut niet los kunt zien van het ander. :zwaai:
Afbeelding
Baco 7-2-2005 - 26-08 2009 Rust zacht mijn vriend
Avatar gebruiker
zazoo
Beheerster
 
Berichten: 1827
Geregistreerd: zaterdag 30 december 2006 - 15:30
Woonplaats: West-friesland, Andijk

Berichtdoor Doornroosje » dinsdag 22 april 2008 - 10:19

Ja, ik ben wel zeker hyper geweest en heb nog steeds periodes, zoals vorige jaar september toen ik opeens een TSH van 0,25 had en binnen twee maanden op 60 zat.  Ik heb echt een yo-yo hashimoto.  Maar wat ik weet is dat ik een paar jaar onder vrezelijk veel druk gestaan heb vanaf vele kanten (verhuizingen, een huis laten bouwen (nooit meer !),  een dramatische dood in de familie en alles wat daar op volgt,  veel druk op m’n werk….)  een druk die ik zeker niet opzocht.  In hyper-periodes kon ik daar wat beter tegen (dacht ik) en de hypo-periodes ontweek ik het juist omdat ik het allemaal niet aankon.

Het kan volgens mij ook best in beide combinaties maar in mijn geval was het zeker, stress-trigger/Hashimoto.  Ik kan zeker minder hebben tegenwoordig en ik wapper veel sneller met  de handjes maar ik herken dat nu heel snel.  Ik weet dat het geen normale reaktie is dus ik ben er nu veel sneller bij om het in andere banen te leiden door de druk van me af te schuiven en ik heb er zodoende veel minder last van.
Doornroosje
Gebruiker
 
Berichten: 80
Geregistreerd: dinsdag 15 januari 2008 - 17:07


Keer terug naar Hypothyreoïdie en psychische klachten

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast