boos

Vertel hier waar je zoal tegenaan loopt

boos

Berichtdoor carola » maandag 09 juni 2008 - 9:15

Dag allemaal, :zwaai:

het goede nieuws is dat het steeds beter gaat, hoewel ik nog helemaal niet goed met drukte en stress om kan gaan. Ik moet gewoon op tijd me terugtrekken en denken: ik doe even niet meer mee. Soms wel moeilijk met 2 puberende jongens die nu ook nog proefwerkweek hebben.

En natuurlijk de zenuwen voor de wedstrijd voor vanavond! :-D

Maar ik wilde het volgende vragen:

Zitten jullie ook nog vaak vol met een boosheid, omdat "ze"  je zolang hebben laten doorlopen, dat niemand eens op het idee kwam om de schildklierfunctie te onderzoeken?

Soms moet ik bijna huilen als ik bedenk hoeveel jaren ik verloren heb van mijn leven.

Bij familie en vrienden heb ik het hier niet meer over, want hoewel ze heel lief en begrijpend zijn, zeggen die meestal: Ja, maar nu gaat het toch goed?

Deze vakantie, we gaan naar Sicilie, ga ik voor het eerst in 6 jaar weer echt genieten, dus toch wel weer een optimistisch einde aan dit bericht. ;-)

Liefs
Carola
Avatar gebruiker
carola
Veteraan
 
Berichten: 311
Geregistreerd: dinsdag 05 februari 2008 - 11:25
Woonplaats: amsterdam

Berichtdoor lisatje » maandag 09 juni 2008 - 9:50

hey Carola,

Wat fijn te lezen dat het steeds beter met je gaat.

Die boosheid... ja hoor soms komt die echt opzetten. Ik probeer me daar ook niet teveel in op te jagen, het helpt ons niet verder en kost alleen maar energie, maar dat lukt natuurlijk niet altijd. Och ja het is ook maar normaal dat we die boosheid ervaren toch. Des te meer ik erover nadenk, des te  :boos3:  :boos2:  :boos3:

Geniet van je vakantie hoor. Uhm Sicilië klinkt me alvast als muziek in de oren.

:zwaai:
Liefs
Lisa
Avatar gebruiker
lisatje
Beheerster
 
Berichten: 1711
Geregistreerd: zaterdag 08 maart 2008 - 8:30
Woonplaats: België

Berichtdoor Erika » maandag 09 juni 2008 - 9:56

Hoi Carola,

Fijn dat het al beter met je gaat, joh.

Boos, neu, ben ik wel geweest, maar heb ik losgelaten. Het kost verschrikkelijk veel (negatieve) energie en het wordt er niets anders van.

Lekker genieten op Sicilicë, wie weet zakt de boosheid daar nog wat van.

:kus2:
Erika
Erika
Forumverslaafde
 
Berichten: 1394
Geregistreerd: woensdag 29 maart 2006 - 13:14

Berichtdoor ria » maandag 09 juni 2008 - 10:12

Ik voel, geloof ik, wel erg met je mee. Ook ik heb er veel te lang mee rond gelopen. Daar ik al 16 jaar diabeet bent, zijn veel klachten, zoals vermoeidheid, daar aan toe geschreven. Het maakt mij ook heel boos, maar ook verdrietig als je nu leest dat sommige internisten jaarlijks de schildklier controleren omdat het bekend is dat de mogelijkheid bestaat dat je een twee auto-immuumziekte kunt krijgen. Dit is bij mij nooit gebeurd. Geen leuke informatie, maar wat moet je er mee.

Ik voel me nog steeds niet lekker/goed. Waarschijnlijk moet er toch nog iets veranderd worden in de medicatie. Met mijn huisarts kom ik niet verder. Deze week ga ik naar een nieuwe internist. Hopelijk kan zij mij helpen.

Het blijft moeilijk; zeker als je vast loopt bij de bahandelende artsen. Als zij je al niet begrijpen, hoe moet dat dan met je omgeveing. Ik neem me zelf elke keer weer voor om maar niks meer te zeggen tegen familie en vrienden. Maar schijnbaar ben ik er zelf nog heel erg mee bezig, dat dat niet echt lukt. Maar als je vertelt dat je het idee hebt dat de behandelend arts het niet "goed" doet/weet, komt dat bij anderen heel raar over.

Het blijft moeilijk om begrip te krijgen, en dat is wat we graag willen. Misschien moeten we dat gewoon niet (meer) willen.
ria
Gebruiker
 
Berichten: 30
Geregistreerd: dinsdag 20 november 2007 - 8:45
Woonplaats: Midden van het Land

Berichtdoor lisatje » maandag 09 juni 2008 - 10:20

hey Ria en anderen,

Begrijp het heel goed hoor. Vaak hebben mensen een 'blind' vertrouwen in artsen, voor ons hypo's is dat jammer genoeg vaak anders. Dat krijg je niet uitgelegd aan mensen. Gisteren nog zo'n telefoontje 'jamaar dan moet je naar de dokter e'. Dat doe ik dus al maanden, maar ja.

Als ik bedenk dat geen enkele dokter het in zijn hoofd kreeg om mijn sk eens te onderzoeken en me telkens met vitamientjes wandelen stuurde. Ja dan word ik boos.

Eigenlijk de houding van artsen in het algemeen, zowel voor de diagnose gesteld werd als toen ze gesteld werd... ja happy word ik daar niet van. Op naar betere tijden denk ik dan maar.


:kus2:
Liefs
Lisa
Avatar gebruiker
lisatje
Beheerster
 
Berichten: 1711
Geregistreerd: zaterdag 08 maart 2008 - 8:30
Woonplaats: België

Berichtdoor Nieke » maandag 09 juni 2008 - 11:40

Ik ben niet echt boos over al die 'verloren jaren', al ben ik dat wel eens geweest, maar meer verdrietig. Net als Erika probeer ik het los te laten, want het helpt me niet verder. Ik probeer me te richten op het hier en nu, op de dingen die ik ondanks het me klote voelen bereikt heb, op de dingen die goed gaan, enzvoorts.

***: Lekker gaan genieten van je vakantie! En maar hopen dat onze toekomst qua gezondheid (en daardoor de rest ook) alleen maar mooier en beter wordt dan het verleden. :-)
Avatar gebruiker
Nieke
Forumverslaafde
 
Berichten: 1320
Geregistreerd: dinsdag 03 juli 2007 - 8:36

Berichtdoor zon&zee » woensdag 18 juni 2008 - 13:10

Hoi Carola,

Ik ben ook wel boos, want ik heb wat afgedokterd met klachten die nu achteraf al bij die schildklier hoorde, maar ik ben ook blij dat mijn huidige arts wel ging prikken en wel goed behandeld (tot nu toe).

Alleen....ik ben zo vaak boos, omdat die schildklier zoveel invloed heeft op zoveel lichamelijke en geestelijke dingen elke dag weer. Ik ben nog niet goed ingesteld en loop makkelijk tegen schommelingen aan.
Familie en vrienden leven dan wel mee, maar snappen echt niet welke inpact het heeft op je leven (en dat van je gezin).

Ik ben ook vaak boos op mijn omgeving (m.n partner) omdat we door alle drukte langs elkaar gaan leven en dan voel ik me nog rotter omdat hij dingen moet oppakken die ik normaal doe.

Ook ben ik vaak boos, omdat ik nu levenslang heb, hoewel ik begrepen heb dat er een moment komt waarop ik stabieler ben ingesteld en dus stabieler kan leven.

Trix
pluk de dag
TSH tussen 2-3, FT4 met medicijnen rond 16/17. FT3 volgens arts goed. B12 voldoende. Slik Eutyrox 100mg.
Heb er fybromyalgie bij en ben zeer gevoelig voor hormoonschommelingen.
zon&zee
Gebruiker
 
Berichten: 12
Geregistreerd: woensdag 16 april 2008 - 15:07

Berichtdoor dwarreltje » donderdag 19 juni 2008 - 7:06

Ik ben woest geweest, omdat er bij mij al 6 bekend was dat ik een sk ziekte had, maar omdat er een mis communicatie was tussen de arts en mijn HA. Ze dachten van elkaar dat ik het al wist en dat was niet zo. 6 jaar later ( nu 2 jaar terug) kwam dit aan het licht bij de Endo. Die had alle bloedwaarden in de pc staan en opeens zag mijn tante die mee was dat ik 6 jaar terug ook al als rood in de computer stond.... Ik was boos, heb een heel gesprek gehad met mijn HA, maar ja gebeurd is gebeurd en ik wil nu alleen nog maar vooruit en niet meer terug kijken.
Gedachten zijn krachten!

Hasimoto sinds juni 2006
tsh 1.2 en ft4 19.6  18 maart 2011
0.150.thyrax
B12 185 en 1 x per 4 week injectie
Avatar gebruiker
dwarreltje
Forumverslaafde
 
Berichten: 546
Geregistreerd: donderdag 20 september 2007 - 14:30
Woonplaats: friesland

Berichtdoor Maria v V » donderdag 05 maart 2009 - 15:38

Boos vanwege een late diagnose, nee, dat herken ik niet.
Heb toen ik 1 jaar was een jaar groeistilstand gehad. (ben gewoon van lengte 1.71 m, dus dat is niet erg, wèl de kleinste in het gezin.)
Toen ik 26 was, ging ik van 66kg in 3 weken naar 80kg en ging ik naar de dokter, want ik had niets veranderd in mijn eetpatroon met de vraag of hij mijn schildklier niet wilde prikken. Ging hij in eerste instantie niet doen, want "ieder dik persoon heeft een excuus!"( :?: ) Toen ik hem daarop zei, dat al mijn tantes er last van hebben en een oom op 33jarige leeftijd overleden is aan schildklierperikelen, wilde hij onmiddellijk prikken en het was fout. Geen excuus, natuurlijk  ;-) Maar hier ben ik nooit boos over geweest.

Boosheid heb ik wel. Ik kan werkelijk EXPLODEREN. Voor mijn man erg moeilijk op dit moment..... Ik sta dan zelf te kijken van mijzelf!! :boos: Ik had dit nooit met de schildklier gecombineerd!
Wat doen jullie in zo'n situatie?
(ik zal ook weer eens een keer gaan prikken, want dat laat ik nogal eens versloffen, maar dat zullen er wel meer onder jullie zijn.)
Groetjes, Maria vV
Maria v V
Nieuwtje
 
Berichten: 3
Geregistreerd: donderdag 05 maart 2009 - 14:56


Keer terug naar Hypothyreoïdie en psychische klachten

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast