momenteel heb ik het zo gehad, ik word er zo wanhopig van. Ik ben nu 1,5j bezig en ... geen greintje beterschap, niks nihil. Hypo, hyper, alles tegelijk. Het circus blijft gewoon bezig.
Geen mens die er iets van lijkt te snappen. "dat kan toch niet", kan wel zijn dat het niet kan, maar het IS wel zo. Mijn leven glipt door mijn vingers door.
Zonder medicatie lukt niet, met evenmin. En zo blijven rondlopen, is ook geen optie, want rondlopen kan ik dat nog amper noemen. Ik zit en lig en voila that's it.
Een slechte droom waar ik niet uit lijk te ontwaken en potver... het is nu echt genoeg geweest. Ik heb nood aan enige beterschap, gewoon een stapje in de goede richting. Ja soms heb ik een dag dat het beter lijkt te gaan, ik zeg wel lijken. Zelfs dan is het slecht en minder slecht. Maar redelijk is zelfs geen woord dat ik in de mond kan nemen.
Dit kan toch niet blijven duren...
Zit er even door en had behoefte om het met jullie te delen.



