Even mijn hart wat luchten...

Even mijn hart wat luchten...

Berichtdoor Saille » donderdag 29 april 2010 - 21:36

Ik hoop dat jullie het niet erg vinden, maar ik wil even mijn ei kwijt zeg maar...

Hmmm, ok, laat ik om te beginnen mijn werksituatie uitleggen. Ik werk bij een callcenter van de overheid. Mijn werkzaamheden bestaan uit het coachen van de mensen aan de telefoon, heel soms ook zelf bellen en soms ook opleidingen geven, op zich een leuke, afwisselende baan die ik met 2 vingers in de neus kan omdat het 'iets' onder mijn niveau is (heb ingenieursdiploma, praktijk was minder leuk, ik overspannen, uiteindelijk ontslagen en besloten natuurgeneeskunde voor dieren te gaan studeren wat vele malen beter bij me past, maar jah, is dure studie, dus geld nodig, en parttime ingenieurs worden niet snel aangenomen dus je moet wat...)

Wat het grote pluspunt is aan mijn werkgever is het feit dat deze overheidsorganisatie beschikt over een orkest waar ambtenaren die een instrument spelen en goed genoeg worden bevonden door de dirigent en sectieleider lid van mogen worden. Het is een semi-beroeps orkest dus, met professionals op de belangrijkste plekken maar voor het grootste gedeelte dus amateurs die wel in de baas zijn tijd muziek mogen maken. Oftewel, ik weet nu toch ook een beetje hoe het voelt om beroepsmuzikant te zijn (heb ooit ook nog overwogen conservatorium te gaan doen, ik speel dwarsfluit) en dat is best leuk  ;-)  

Dit ter achtergrond info, nu komen mijn frustraties: ik heb me, na al maanden heel moe geweest te zijn, toch maar naar 3 dagen werk gaan ipv 4 zodat ik hopelijk aan de afronding van mijn studie toe kon komen (met als consequentie dat ik niet meer alle repetities mee mag spelen, wat ook met enige frustraties gepaard ging, kan me hun standpunt best voorstellen hoor, maar er was meer aan de hand, die details zal ik jullie besparen) me uiteindelijk 23 maart ziekgemeld omdat het echt niet langer ging. Ik kon me heel moeilijk nog concentreren, alsof je gedachten verstommen en afdwalen en dan geen idee meer hebben waar het ook alweer over ging, moest dingen steeds opnieuw vragen (bijvoorbeeld hoe lang ik iemand coaching gegeven had, moet allemaal doorgegeven worden, ik vroeg het, liep 3 meter verder om het op te schrijven en poef, weg was het, heel irritant). Ik twijfelde toen of ik het niet toch nog een weekje kon rekken, het ging alleen om de dinsdag dat ik 'gewoon' moest werken, woensdag zou ik repetitie hebben en donderdag concert en het is niet echt dat we ruim in de fluiten zitten dus ik vond het heel lullig dat op het laatste moment te moeten afzeggen, maar alleen die dinsdag, was ook nog een avonddienst en ik zou die avond ook nog moeten bellen waar ik als een berg tegenop zag (een collega vragen wat de vraag ook alweer was is toch anders dan als je dat aan een klant moet vragen vind ik...). Dus ik me ziekgemeld en ook de harmonie afgebeld.

Op dat moment zat ik alleen nog bij mijn huisarts voor  mijn klachten, die had besloten dat het niet puur somatisch was omdat mijn bloedonderzoek goed was  :boos: en had me doorverwezen naar een dame van mediant waar ik een week later gesprek mee zou hebben, ik dus toen doorgegeven dat ik dat gesprek wilde afwachten en dan daarna bellen over hoe en wat. De supervisor die ik aan de telefoon had, niet de mijne want die was toen net papa geworden, stelde toen al voor om gewoon een paar uur per dag te komen werken om er in te blijven (ofzoiets). Ik de week daarna bellen dat ik naar aanleiding van het gesprek (was best een goed gesprek op zich) had besloten in ieder geval nog een week rust te nemen, en helemaal toen ik hoorde dat ik nog een week later weer een andere supervisor zou krijgen wilde ik sowieso hem afwachten. Goed, hij me weer een poos later gebeld (mijn huidige supervisor), 8 april was dat volgens mij, en afgesproken om de maandag er na een gesprek te hebben op het werk.  (sorry, wordt een lang verhaal en mijn echte frustraties moeten nog komen...) Tegen die tijd was het voor mij al wel duidelijk dat het geen kwestie is van overspannen zijn of psychisch, en was ik zelf al tot de conclusie dat er iets meer aan de hand was, bijvoorbeeld een te langzaam werkende schildklier of een vitamine b12 tekort, maar wilde ik geen genoegen meer nemen met de houding van mijn huisarts.
Het gesprek dat ik had was eigenlijk geweldig, heel prettig, hij nam me heel serieus. Ik gaf zelf aan dat ik graag af en toe wat wil doen alleen geen idee wat, maar van thuis blijven zitten heel de dag wordt ik ook niet echt vrolijk en hij was daar heel makkelijk in, het is mijn verantwoordelijkheid wat ik wanneer hoe wil doen. Ik gaf ook aan dat ik in dubio zat over de harmonie, aan de ene kant wilde ik heel graag weer meedoen (we hadden afgelopen dinsdag en woensdag cd opnames, wilde ik aan de ene kant niet missen aan de andere kant twijfelde ik of ik het vol kon houden) en toen zij hij heel stellig 'moet je gewoon doen, dat vind je leuk, dus zal het je alleen maar goed doen'. Kortom, afgesproken dat ik zou nadenken over wat ik wilde en dat ik weer naar de harmonie zou gaan.

Eerste keer dat ik op de repetitie was heel goed mezelf in de gaten gehouden, was wel heel moe, maar het was erg fijn om iets te kunnen doen wat wel lukt... heel gek is dat, ik was redelijk gebroken na de repetitie (en de dag erna) helemaal omdat er ook nog wat reistijd bij komt kijken, maar was wel opgetogen en blij omdat ik iets had gevonden dat ik nog wel kon en ook ongeveer even goed als voor ik ziek werd (zeker even goed als je bedenkt hoe weinig, lees niet, mijn fluit hier uit zijn koffer komt...) en dat was me wel zoveel waard dat ik de dirigent toezegde dat ik met de cd opnames er zou zijn.
Op mijn werk geweest en vooral de mail gecheckt en wat bijgekletst met mensen (want velen was het een raadsel waarom ze me zolang niet hadden gezien), toen teamoverleg gehad wat ook wel prettig was om mijn nieuwe team te leren kennen maar ook wel heel erg vermoeiend. Ik had wederom afgesproken donderdag te komen na mijn echo van mijn schildklier (was inmiddels naar dr meijer in overdinkel gegaan, vele buisjes bloed geprikt waar alleen een laagnormaal waarde vit b12 uitkwam en een echo gehad inmiddels, voor hij 'spijkers met koppen' wil gaan slaan wil hij eerst die echo zien, uitslag is helaas nog niet binnen). Die echo was om 8 uur 's morgens op ongeveer een half uur afstand van waar ik woon, dus heel fit was ik niet, dus heb ik weer heel weinig gedaan, mail gecheckt en bij gekletst, dit keer met mijn oude supervisor waar ik heel lang bij in het team heb gezeten. Anywayz, afgesproken dat ik maandag om 10 uur zou komen en dat we dan echt zouden afspreken wat ik kon doen. Mijn supervisor zou contact opnemen met de superv. die het coachen e.d. coördineert (en waar ik feitelijk dus meer mee te maken heb dan met mijn eigen supervisor) om met haar te overleggen wat de mogelijkheden waren. Ik gevraagd: zal ik dan meteen naar haar toe gaan of eerst hierheen komen. Hij: nee, kom eerst maar hier heen!
Zo gezegd zo gedaan, ik maandag om 10 uur op zoek naar mijn supervisor, bleek hij in overleg te zitten tot half 11... grrrr, nou ja, ik moest toch nog strippenkaarten ophalen zodat ik met de bus naar de cd opnames kon (was in dordrecht helemaal, ik woon in Enschede dus ben ik bij mijn zus blijven slapen om de afstand wat kleiner te maken en dus langer te kunnen slapen, maar daarvoor moest ik wel veel bussen)
Ik weer terug, en jawel, daar was hij. En hij zei dat ik maar met de andere supervisor moest overleggen  :dizzy:  :?:
Dus ik daar heen, bleek zij in overleg te zitten. Dat gecombineerd met het feit dat ik een collega daar tegenkwam die uitriep 'hey, ellen, hoe is het nou? Ik hoor allerlei geruchten maar wat is er nou aan de hand?' en dus bleek dat lang niet al mijn collega's weten dat ik al een maand ziek ben en nu er alleen af en toe ben om mijn thuis zitten te doorbreken en ik zelfs ook nog ingeroosterd bleek te staan  :boos3:  :????: waardoor een deel van de geruchten was: hey, waarom is ellen hier niet terwijl dat wel zou moeten volgens het rooster, vreemd, ik heb haar nog wel zien lopen deze week...'
Met de betreffende collega nog even mijn frustratie gedeeld dat je als je je heup breekt (wat zij toevallig had vorig jaar) spontaan iedereen op de hoogte wordt gesteld en heel de vestiging spontaan kaartjes en kadootjes gaat kopen, maar als je 'iets vaags' hebt zoals ik mensen niet eens fatsoenlijk op de hoogte worden gesteld dat je ziek bent!! :-(

Anywayz, dat was genoeg, meer dan genoeg om te zorgen dat ik er helemaal doorheen zat, dus ben terug gegaan naar de vloer waar ik ingelogd was, heb een mailtje gestuurd dat ik dinsdag 4 mei langs zou komen om te bespreken hoe en wat en nu naar huis ging omdat ik me niet goed voelde, nog even bij mijn eigen supervisor langs geweest om het ook nog even persoonlijk te zeggen dat ik weer naar huis ging. Vraagt hij 'je kwam morgen weer of niet?' Ik (met al ergens vanuit mijn buik langzaam opstijgende tranen van frustratie die begonnen te friemelen): nee, ik ben er pas volgende week dinsdag, heb ik ook een mail over gestuurd met cc-tje aan jou, morgen en overmorgen heb ik cd opnames dus daarom was ik er ook vandaag (ben normaal maandag vrij) en niet donderdag omdat ik dan waarschijnlijk erg moe ben...' Zegt hij 'ja, maar je moet wel oppassen dat je werkzaamheden voor de harmonie niet ten koste gaan van je werkzaamheden hier'  :????:  :?:  :-(  :boos:  :boos2:  :boos3:

Wat er op dat moment, en nu nog af en toe, door me heen ging:
Ten eerste: het was jouw idee, ok, ik wilde het heel graag, maar als je tijdens ons eerste gesprek dit soort gedachtes had uitgesproken was het me het hele gezeur niet waard geweest en had ik de cd opnames gecanceld dus met wie heb jij in de tussentijd gepraat?
Ten tweede: hoezo ten koste van mijn werkzaamheden hier? Die kan ik op dit moment niet, terwijl ik wel kan fluiten, dus ik ben blij dat ik me nog bij één onderdeel van onze organisatie nuttig kan maken in ieder geval!!

Maar goed, de tranen kwamen al bijna tot mijn keel, dus mompelde ik iets over dat het nu wel erg extreem was maar dat het hierna ook even heel rustig is en liep ik snel weg...


Ik ga in ieder geval dinsdag wel naar mijn werk, maar wil wel mijn frustraties daar ook bespreekbaar maken, als ik daar met zo'n gevoel moet rondlopen dan maar liever thuis zitten
 :sip:

Anywayz, dat moest ik 'even' kwijt, sorry dat het een nogal ellenlang verhaal is geworden  :-$
Avatar gebruiker
Saille
Gebruiker
 
Berichten: 12
Geregistreerd: zaterdag 24 april 2010 - 12:17

Keer terug naar Werk en inkomen

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast