Hallo allemaal!
Eigenlijk zou ik het van de daken willen roepen "Ik voel mij zo goed!!!!!
Zoals jullie in het onderwerp al zien, ik heb mij zelfs een paar goede loopschoenen aangeschaft!!!!
Mijn schildklierwaarden zijn al een tijd (2 jaar) stabiel (TSH < 0,03, FT4 ca. 20 en T3 2,9). Ik slik daarvoor 106,25 Thyrax, 25 mcg Cytomel en 3 x 1/2 grain Thyreoidum.
Naast mijn hypothyreoidie heb ik al een tijd last van een vorm van weke delen reuma, diagnose Polymyalgia Rheumatica (PMR). Of het PMR is, daar heb ik mijn twijfels over. Maar omdat voor al dat soort vormen van reuma toch Prednisolon de remedie is, maak ik me maar niet meer druk om het naamkaartje wat er aan is gehangen.
Nadat het een tijdje dus heel slecht met mij is gegaan, al tijdens het afbouwen van de Prednisolon, bleek ik zelfs toch weer ontstekingen te hebben in de weke delen. Deze ontstekingen waren zelfs op rongtenfoto's zichtbaar.
Ik was weer heel moe (bij toch goede sk-waarden) en had veel pijn. Omdat mijn bezinking ook weer hoog was en ik totaal niet meer functioneerde ben ik dus afgelopen begin juni weer aan de Prednisolon gegaan.
Toen ik de Prednisolon eerder volledig had afgebouwd mocht voor mijn gevoel op dat moment de vlag uit (december 2006). Maar toen ik afgelopen juni (2007) weer aan de Predisolon mocht, had ik de vlag ook wel weer uit willen hangen. Zo dubbel voelde dat!
Vanaf dat ik weer aan de Prednisolon was, voelde ik me gelijk weer beter en tijdens onze vakantie juni/juli 2007 in Spanje ben ik weer heerlijk gaan fietsen. Ik kon mijzelf zelfs weer voorzichtig doelen stellen op de fiets!
Na de zomervakantie ben ik weer op de fiets en mijn crosstrainer verder gaan oefenen. Ik heb mijn conditie inmiddels zelfs zodanig kunnen verbeteren dat ik weer ben gaan joggen in het bos!
In het bos joggen was toch wel wat anders dan oefenen op de crosstrainer en de fiets!
Mijn spieren in mijn benen en rug gingen wat tegensputteren. Ik ben daarom wat advies gaan inwinnen. Mijn loopschoenen die ik gebruikte op de crosstrainer, bleken niet goed genoeg om in het bos te gaan joggen.
Ik heb nu een paar, voor mij goede, loopschoenen aangeschaft en inderdaad het joggen gaat nu steeds beter. Na nu een week deze schoenen gebruikt te hebben, krijg ik voorzichtig zlefs het gevoel dat de spieren in mijn benen sterker worden.
Van verzuurde benen heb ik totaal geen last op dit moment. In 1995 waren mijn verzuurde benen de reden om te stoppen met joggen.
Als ik nu terug ben van mijn rondje joggen, heb ik nog steeds het gevoel dat ik de wereld aankan!
Op dit moment heb ik eigenlijk een best wel hoge FT4. Volgens de normen hier op HmnH zou de FT4 zo 15-17 moeten zijn bij T3-gebruik.
Ik zit op een FT4 van 20 en een T3 van 2,9. Bij deze waarden voel ik mij al een tijdje super! Mijn reuma speelde mij echter nog steeds parten. Ik had toen al steeds het gevoel dat als ik die reuma niet zo hebben ik mij super zou voelen bij die sk-waarden.
Nu de reuma onderdrukt is door de Prednisolon en mijn SK-waarden zo goed zijn, voelt het inderdaad alsof ik weer de oude ben. Voorzichtig, heel voorzichtig ga ik nu denken "Welk doel zal ik mij nu eens gaan stellen?"
Mijn doel spreek ik nog niet uit, omdat ik eerst nog de Prednisolon wat verder wil afbouwen. Maar er zit een duveltje wat mij al wel iets influistert......!
Ik wil jullie mijn verhaal niet onthouden. Misschien hebben jullie er wat aan in die dagen dat je niet vooruit bent te branden en dat je denkt dat het nooit meer goed komt. Ik heb die dagen ook gekend, zelfs zo dat ik dacht "Ik wil echt niet oud worden!".
Ik weet niet of het mij steeds zo goed zal blijven gaan als nu, maar voor dit moment geniet ik er van.
Ik moet de Prednisolon nog wel verder afbouwen. Maar als het afbouwen niet helemaal lukt, dan ga ik lekker verder met mijn SK-medicijnen zoals nu zijn en probeer ik daarbij een voor mij minimaal acceptabele dosering Prednisolon te zoeken!
