Hoi meiden,
Vorige week had ik zo'n goeie week ook qua werk. Dacht echt van hee wat heerlijk. Van de week mijn eigen werk gedaan wat toch meer tillen en lopen is. Ik brak maandag en moest er dinsdag en woensdag mijn vrije dag nota bene echt van bijkomen. Lag gister middag op bed. Vandaag weer mijn eigen werk en een collega vraagt hoe het met me gaat en ik begin te huilen. Het was me allemaal te veel. Mijn benen doen zeer en m'n lichaam is moe. Mijn ongeduldigheid en de frustratie dat ik niet kan wat ik graag wil maakten me zo verdrietig. Ik kon niet stoppen met huilen. Wat voelde ik me naar. Ander rustig werk gekregen en toen bedaarde ik later wat meer. Kennen jullie dit ook? Ik heb zoiets huil maar even lekker uit. Mijn chef zei misschien gaat het allemaal te snel. Dus fijn gepraat met hem en nu voorlopig rustig aan met rustig afwisselend werk. Adviseerde de bedrijfsarts vandaag ook. Gelukkig kreeg ik daar geen huilbui. Ik wil zo graag maar ik kan het nog niet. :boos2:
Zou ik de internist ook kunnen vragen wat ik het beste kan doen?
De arbo begon met 4 uur per dag maar ik zit nu al op 4 dagen van 6 uur. Maar er zitten dagen tussen dat het me te veel wordt. En daar kan ik dan weer emotioneel van worden. Moe is zo'n naar woord. Maar ik ben dan echt uitgeput en erg zere onderbenen.
Ik vind het echt moeilijk. Ik moet meer aan mezelf denken.
En elke week weer die vragen wat goed bedoeld is hoor van hoe gaat het nu met je? Vind ik echt moeilijk.
Ik moest dit even aan jullie kwijt. Even het nare gevoel van me afschrijven. Liefs Daisy.
