Anne schrijft:
Wat omstreden behandelingen volgens mij kenmerkt, is dat deze artsen vaak zelf schi;dklierpatient zijn, en inderdaad een stap verder gaan dan de huidige normen.
Wat deze omstreden behandelingen kenmerkt, is dat deze artsen overtuigd zijn van de noodzaak om
ieder mens hormonen toe te dienen.
De huidige generatie van de familie Hertoghe is van mening dat de natuurlijke verlaging van hormonen, bij ieder mens, gezond of ongezond, gecompenseerd moet worden. Daarom kom je bij de familie niet de deur uit zonder een reeks van hormonen. En daarom gebruiken zijzelf ook tal van hormonen.
Even een stap terug in de tijd. Er waren geen laboratoriumtechnieken om stoffen in het bloed te meten. De dokters moesten op basis van uiterlijke kenmerken en de bevindingen van de patiënt hun diagnose stellen. Dat was hun specialiteit.
Grootvader Hertoghe (huisarts) is bekend vanwege zijn beschrijving van de haaruitval van eenderde van het buitenste deel van de wenkbrauwen (Hertoghe’s sign) bij een hypothyreoïdie.
Tot in de jaren zestig kregen kinderen schildklierhormoon voorgeschreven om het doorbreken van de tanden te bevorderen. En ook dacht men dat bij menig kind de lengtegroei en geestelijke ontwikkeling bevorderd kon worden door toevoeging van schildklierhormoon. In een artsenpraktijk werden geen schildkliermetingen in het bloed gedaan. Het waren andere tijden, met andere ideeën.
Met de komst van labtechnieken werd echter de combinatie van labmetingen, met uiterlijke kenmerken, én klachten standaard.
Doch niet bij broer en zus Hertoghe. Met hand en tand verzetten zij zich tegen de superioriteit van het lab. en stellen de uiterlijke kenmerken en de klachten van de patiënt voorop. Zij volgen hierin de opvattingen van hun vader (internist).
Met deze achtergrond zijn broer (‘opleiding voor huisarts’) en zus (endocrinoloog) in de van oorsprong Amerikaanse anti-aging wereld gestapt. De anti-aging past wonderwel in hun denkbeelden over hormonen.
“Verouderen is een ziekte die grotendeels te wijten is aan hormoontekort en ze kan dus voorkomen of afgeremd worden door de ontbrekende hormonen opnieuw aan te vullen,” aldus broer Hertoghe. “Rond dertig- à veertigjarige leeftijd vermindert de hoeveelheid van de belangrijkste hormonen. Dus moet men die tekorten aanvullen. Doet men dat niet dan is de kans op ouderdomsziekten zoals hart- en vaataandoeningen, botontkalking, kanker en zelfs een vroegtijdige dood, groter.”
Daartoe richt broer Hertoghe allerlei anti-aging-clubs op met indrukwekkende namen als “European Academy for Quality Life and Longevity Medicine” e.a.
Begrijp dus heel goed dat de therapie van de familie niet meer iets te maken heeft met de gewone geneeskunde. En dat toevoeging van allerlei hormonen zeker niet zonder gevaar is. Het is een therapie die je wel meer ziet in de alternatieve geneeskunst. Daar kies je voor, of niet. Maar een reguliere arts zal deze therapie op deze basis niet voortzetten.
Een vriendelijke groet,
Kiek