Nieuwsgierig naar goed ingestelden en de weg erheen

Het is niet altijd kommer en kwel! Hier kun je een verslag doen van successen en tips geven die geholpen hebben.

Nieuwsgierig naar goed ingestelden en de weg erheen

Berichtdoor hissy » donderdag 21 juni 2007 - 9:01

Hoi,

Misschien een heel vreemde vraag of beter verzoek, maar ik ben zo benieuwd hoe de mensen die goed zijn ingesteld en zich dus weer goed voelen die weg hebben belopen en gevoeld.

Niet het ziek zijn gedeelte, maar zeg maar de periode dat je merkte dat het de goede kant op ging. Hoe merkte je dat en wat voelde je? En hoelang na de laatste ophoging of wist je al eerder dat je richting goede dosering ging?

Gewoon nieuwsgierigheid. We hebben het altijd over de klachten en het ziek zijn, maar ik ben benieuwd naar het laatste stukje genezing :-D

Beetje vreemd, maar tja .. that's me!

Hissy
Groetjes

Hissy

Besef wat er allemaal niet eng is als je er niet bang voor bent!
hissy
Forumverslaafde
 
Berichten: 1412
Geregistreerd: zaterdag 18 november 2006 - 11:19
Woonplaats: belgie

Berichtdoor jesse » donderdag 21 juni 2007 - 9:23

Niet vreemd hoor! Een goed idee voor een nieuwe topic....

Ik ben ook wel benieuwd naar dat soort verhalen want het is vaak een lang proces met vallen en opstaan en uiteraard beleeft iedereen het op zijn eigen manier.

Ik hoop dat velen op je verzoek zullen reageren.

groetjes
Een lach of een traan? Soms misschien wel allebei tegelijk!
Avatar gebruiker
jesse
Forumverslaafde
 
Berichten: 2341
Geregistreerd: vrijdag 21 april 2006 - 11:25
Woonplaats: omgeving Goes

Berichtdoor greet-1 » donderdag 21 juni 2007 - 13:55

Tja ,
Hoe leg je dat nu uit ........................

Jesse gebruikt het vallen en opstaan , nou als je aan de beterende hand bent worden de periodes na het vallen korter , dus je staat eerder weer op !!!

In mijn meest slechte periode had ik drie maanden nodig om enigzins te herstellen van een hyper of een hypo dip .
Kon dan alleen maar liggen en slapen , last van pure uitputting en veel pijn.

Eerst overheersten de slechte perioden en waren de goede byzonder kort .

Nu is het precies andersom , meer goede dan slechte en ik ben na één nachtje goed slapen weer oké !!!

ook al wil dit niet zeggen dat klachtenvrij ben .

groetjes Greet
Kijk naar je mogelijkheden en niet naar je beperkingen.
greet-1
Forumverslaafde
 
Berichten: 1642
Geregistreerd: zondag 06 februari 2005 - 0:22

Berichtdoor krijger » donderdag 21 juni 2007 - 14:20

Hissy.............


Heb meerdere periodes gehad waarin ik weer opnieuw moest instellen..........de laatste begon met een TSH van 6.3 en ik was zwaar depressief en was tot niets meer in staat.

Wanneer ik wist dat het einde in zicht was??

Hummmmmmmmmmmm..................

* Ik kon weer spontaan lachen van binnenuit ( zonder te denken"ow nu moet ik lachen...ha-ha-ha-ha")

* Ik kon weer spontaan mensen begroeten,en niet pas als ze al lang en breed verder waren gelopen ik besefte dat ik "gedag" had moeten zeggen.

* Ik had weer zin om uit mezelf dingen te ondernemen inplaats van denken dat ik iets zou gaan doen en het vervolgens niet doen.

* Ik deed weer mee met gesprekken die om me heen werden gevoerd inplaats van alleen maar stil wat meeluisteren en net doen alsof het interessant was. :??:

* Ik kon weer over straat met een open blik de wereld in en niet zoals een hypo het gevoel hebben alsof je in een glazen cocon zit.

*  Ik kon weer mijn omgeving in mij opnemen en er deel van zijn.

*  Ik begon de gedachte aan sex weer bijzonder lekker te vinden. :-p

* Ik kwam er achter dat ik weer spontaan met de radio in de auto of thuis kon meebrullen......had ik ongemerkt tijden niet gedaan.

* Ik was weer in staat om helder na te denken en kon weer relativeren.

* Ik werd een compleet ander persoon eigenlijk..........degene die ik hoor te zijn.


Tis heel moeilijk om precies aan te geven wanneer je op de goede weg zit,maar tijdens die weg vallen sommige stukjes vanzelf op hun plaats.
Zoals in huis je radio keihard aanzetten en in de kamer lopen swingen op de maat van de muziek.
Je hebt het tijdens je hypo zijn niet gemist maar op het moment dat je het weer doet weet je dat je het heel lang niet gedaan hebt.


Ik had ook ineens weer mijn innerlijke dialoog.........dat wil zeggen dat ik weer met mezelf en in mezelf aan het praten was over dingen die me bezig houden.

Daarbij besteede ik ook weer aandacht aan mijn uiterlijk en begon ik mezelf weer te waarderen en mooi te vinden.


Even denken of ik nog meer kan bedenken hoor.............ppppffffffff


Eigenlijk is het zoiets als verliefdheid.............je denkt vaak dat je het bent je vind iemand leuk en aardig maar als het dan uiteindelijk ECHT zo is dat je tot over je oren bent dan weet je het gewoon en is er geen twijfel meer.
Zo is het ook met goed ingesteld zijn.........de twijfel is weg,je denkt er eigenlijk niet meer aan dat je schildklierpatient bent.

Het enigste wat je er aan herinnert is je dagelijkse routine om je pilletjes te slikken maar dan houdt het ook echt op.
En dat je op dit forum komt natuurlijk ;-)


Hoop dat je wat aan dit verhaal hebt.................. :kus2:
De dwaas doet wat hij niet laten kan........de wijze laat wat hij niet doen kan.
Avatar gebruiker
krijger
Forumverslaafde
 
Berichten: 1599
Geregistreerd: woensdag 16 november 2005 - 10:35

Berichtdoor hissy » donderdag 21 juni 2007 - 14:30

Bedankt Annet en Greet,

Het is fijn om te horen hoe het voor jullie in zijn werk is gegaan. Vooral dat met periodes slecht en goed herken ik, maar ik heb vaak 3 goede dagen en dan weer 2 weken niks :sip:

Ik hoop echt dat voor mij de ommekeer ook snel komt.

En voor de anderen, kom maar op met jullie ervaringen :-D Blijf nieuwsgierig :-D
Groetjes

Hissy

Besef wat er allemaal niet eng is als je er niet bang voor bent!
hissy
Forumverslaafde
 
Berichten: 1412
Geregistreerd: zaterdag 18 november 2006 - 11:19
Woonplaats: belgie

Berichtdoor W. » donderdag 21 juni 2007 - 16:35

Annet, wat mooi beschreven zeg!!

Hopelijk krijg ik ook genoeg energie om die weer te kunnen doen :-p
:zwaai:
w


Het leven is wat je gedachtes ervan maken!!
Avatar gebruiker
W.
Forumverslaafde
 
Berichten: 7024
Geregistreerd: zondag 03 juli 2005 - 11:02

Berichtdoor zazoo » donderdag 21 juni 2007 - 16:57

Ik had er jaren niets aan gedaan, en heb me aangemeld op dit forum, omdar mijn reintegratie voor de deur stond :?:
en via dit forum, bij v.Loon terecht gekomen,

aan de cytomel en carnitene, ben heerlijk aan het expirimenteren geslagen met de cytomel en de tyrax, en heb de juiste instelling nu te pakken :-_-:  ik denk dat een van de peilers bij het genezen --jezelf goed aanvoelen-- heel belangrijk zijn :????:

en nu, ik ben relaxter, kan de hele dag doorgaan, geen dipjes meer, kan beter met tegenslagen omgaan, heb weer zin om te zingen, ben heel actief aan het PSP en, en

ik zit mijn reintegratiecoach op zijn nek, want ik hoop in september toch een beetje uitzicht te hebben op een cursus of werk(partime om te beginnen)

ik ben er nog niet helemaal denk dat er nog ergens een cortisol probleempje zit, maar het gaat hard de goede kant op :zwaai:
Afbeelding
Baco 7-2-2005 - 26-08 2009 Rust zacht mijn vriend
Avatar gebruiker
zazoo
Beheerster
 
Berichten: 1827
Geregistreerd: zaterdag 30 december 2006 - 15:30
Woonplaats: West-friesland, Andijk

Berichtdoor hissy » zaterdag 23 juni 2007 - 9:02

Dank je Zazoo,

hoop dat het eventuele cortisol probleempje snel wordt opgelost. Ik heb gisteren echt super veel lichamelijk werk gedaan. De tuin afgemaakt (schoffelen en onkruidvrij) en het gras gemaaid incl de randjes.

En dacht gisteren echt dat ik vandaag een mega inzinking zou hebben, maar dat valt eigenlijk wel mee. Had wel gisteravond een paar paniekaanvalletjes en nu ontzettende spierpijn, maar niet extreem moe!!!

Bedoelen jullie dat met steeds vaker geen terugslag?

Ik ben er nog niet hoor dat voel ik wel aan mijn lichaam, maar het is weer een stapje! :-D

:zwaai:
Groetjes

Hissy

Besef wat er allemaal niet eng is als je er niet bang voor bent!
hissy
Forumverslaafde
 
Berichten: 1412
Geregistreerd: zaterdag 18 november 2006 - 11:19
Woonplaats: belgie

Berichtdoor ellen » zaterdag 23 juni 2007 - 10:23

hoi,

ik vind dat het goed met mij gaat. Ik voel me (bijna) een normaal mens. Al lijk ik nog steeds niet echt stabiel ingesteld te blijven.
Het blijft op en neer gaan.
Maar was het in de beginperiode één grote puinhoop en kon ik echt niets meer, nu gaat mijn conditie nog steeds vooruit. Beetje bij beetje.
Zo'n 8 jaar terug was ik voortdurend uitgeput en deed mijn hele lijf erg pijn. Na de start met thyrax, 5 jaar terug, kreeg ik eerst af en toe een goed uurtje, daarna een goede dag. En na een tijd verbaasde ik me er over dat ik bijv. me al 3 dagen aan een stuk goed voelde.
Nu zijn dat veel langere periodes. Helaas om de zoveel tijd nog steeds afgewisseld met veel mindere periodes.
Maar in de tussentijd heb ik mijn conditie weer zo weten op te bouwen, dat ik me in die mindere periodes toch beter staande kan houden dan daarvoor.

Sinds 2 jaar werk ik weer, voor halve dagen als secretaresse. Een maand of 2 daarvoor begon ik me veel beter te voelen dan voor die tijd. Minder pijn en meer energie. De winter daarvoor had ik juist een echt slechte periode gehad, waarin mijn hele immuunsysteem op de kop leek te staan. Toen dat beterde, kon ik de thyrax en toen nog cytomel ophogen en knapte ik zienderogen op.
Zin in werken begon meteen te kriebelen, al raadde iedereen in mijn omgeving, incluis huisarts, me dat af. Ik heb dat toch doorgezet en had het geluk vrijwel meteen een baan te krijgen. Nog een heel leuke ook, met fijne collega's en werktijden naar mijn zin.

En ik denk dat dat stapje om weer te gaan werken, het beste is wat ik mezelf heb kunnen geven. Het is heel zwaar geweest in het begin. Ik heb in het begin voor mijn collega's verborgen hoe beroerd ik me bijv. 2 uurtjes werken al voelde.
Maar daardoor was ik tegelijk ook veel minder bezig met het ziek en patiënt zijn. Ik denk dat die 2de psychologische stap echt cruciaal voor mij is geweest in het herstel.
Dat hypo zijn raakte op het 2de plan en ik voelde me daardoor echt een normaler mens. De hypo is niet meer de baas over mijn leven...

Inmiddels ben ik veel opener tegen mijn collega's over hoe het met me gaat. Je kunt het aan mij ook te goed zien als het niet goed is. Maar over de hele linie ben ik echt veel minder met de hypo bezig. Dat is ook erg fijn voor mijn directe omgeving. Thuis durfden ze me dat naderhand pas te zeggen: dat ze het wel als belastend hadden ervaren dat het er almaar over ging hoe ik me voelde, moe, pijn, ziek, soms goed.

Ik heb best periodes dat ik een beetje twijfel hoor. Momenteel ben ik ook weer wat te hypo en daardoor vooral moe. In zo'n periode lig ik na het werk vooral op de bank of op bed bij te komen. En dan denk ik ook wel eens: is dit het nou allemaal?
Maar door ervaring weet ik nu dat dat overgaat. Extra rusten en een beetje bijstellen met schildklierhormoon en er volgt weer een fijne periode.

En ik vergeet nog helemaal de B12 te vermelden. Sinds ik die erbij heb, is mijn welbevinden echt met een heel grote sprong gestegen.

Ik vind dus dat het mij goed gaat. Al kan ik niet doen wat ik wil. Een echt grote fysieke inspanning kan ik moeilijk aan. Na een uurtje overwerken lig ik een dag gevloerd.
Maar de winst die ik geboekt heb ik geweldig. Zo merk ik iedere vakantie bijv. dat ik weer wat beter en verder kan wandelen.
Wie weet hoe ver ik nog kom.
Het is wel chronisch met die hypo, maar de meeste tijd voel ik me toch echt géén patiënt meer.

ik denk dat ieder zo zijn eigen verhaal heeft. Je moet roeien met de riemen die je hebt. En soms ook een beetje het geluk aan je kant hebben....

liefs voor allemaal van
ellen :-)
ellen
Forumverslaafde
 
Berichten: 1235
Geregistreerd: zondag 06 februari 2005 - 15:07

Berichtdoor greet-1 » zaterdag 23 juni 2007 - 15:39

Ellen ,


Bedankt voor jou verhaal , echt super dat het je zo goed gaat .

Herken sterk het gedeelte over de hypo die niet meer op het eerste plan staat en je niet meer de baas is .

Ik ervaar dat ook zo .

En Hissy , Jahhh dat bedoelen we . ;-)

Groetjes Greet
Kijk naar je mogelijkheden en niet naar je beperkingen.
greet-1
Forumverslaafde
 
Berichten: 1642
Geregistreerd: zondag 06 februari 2005 - 0:22

Berichtdoor W. » zaterdag 23 juni 2007 - 16:23

Hay Ellen,

Wat geweldig dat het zo goed met je gaat zeg!

Wel heb ik een vraagje.Heb jij ook een tijd last gehad van geestelijke moeheid zeg maar, het gevoel dat alles en iedereen om je heen sneller was dat jij kon verwerken?
:zwaai:
w


Het leven is wat je gedachtes ervan maken!!
Avatar gebruiker
W.
Forumverslaafde
 
Berichten: 7024
Geregistreerd: zondag 03 juli 2005 - 11:02

Berichtdoor hissy » zaterdag 23 juni 2007 - 16:36

:-D  :-D
Groetjes

Hissy

Besef wat er allemaal niet eng is als je er niet bang voor bent!
hissy
Forumverslaafde
 
Berichten: 1412
Geregistreerd: zaterdag 18 november 2006 - 11:19
Woonplaats: belgie

Berichtdoor ellen » zaterdag 23 juni 2007 - 18:48

Wendela,

wat je beschrijft, die geestelijke moeheid, die herken ik eigenlijk niet zo erg. Mijn lichamelijke uitputting en pijn was het ergst.
Nou moet ik zeggen: ik ben in normale toestand behoorlijk druk. Veel praten en zwaaien met mijn armen erbij, haha. In mijn hypotijd was het misschien wel prettiger voor mijn omgeving soms.
Ik voel wel dat ik bij hypo wat matter ben dan anders. Maar ik heb zelden of nooit last gehad van drukte om me heen. Dat ken ik wel van de begintijd na mijn operatie begin dit jaar. Toen had ik wel moeite om anderen geestelijk bij te benen. Helemaal in het zweet zat ik na een ziekenbezoekje. Terwijl het toen allemaal verder prima met me ging hoor. Maar ik denk dat dat in zo'n ziekenhuissituatie heel gewoon is.

In een tijd dat ik erg moe ben, heb ik wel meer moeite met mijn concentratie en werk ik (veel) langzamer. Bedoel je dat misschien ook? Wat dat betreft ben ik blij dat ik een zelfstandige baan heb, dan valt het niet zo op als het wat minder gaat.

Iedereen heeft toch weer z'n eigen pijnpunten met de hypo. De een is meer depressief, een ander heeft de meeste last van gewrichtspijn. Moeheid geldt wel voor allemaal. en de koubibbers...
In de begintijd ben ik wel erg hypodement geweest, afschuwelijk.
Is er bij jou ook niet nog veel meer aan de hand Wendela? Ik kan me voorstellen dat dat er dan dubbel of nog meer inhakt.

Trouwens: soms druk ik me misschien wat al te enthousiast uit. Dan denkt iedereen dat het mij super gaat. Dat is fijn natuurlijk, om zo over te komen. Maar het gaat me, naar omstandigheden, gewoon goed. Dat 'super' dat kan ik maar heel kort volhouden, haha :hamer:

ellen
ellen
Forumverslaafde
 
Berichten: 1235
Geregistreerd: zondag 06 februari 2005 - 15:07

Berichtdoor Noiram » zaterdag 23 juni 2007 - 20:04

Hoi, ik wil toch ook mijn verhaal eraan toevoegen, heb weer even een hypertje te pakken, "what else is new", sta momenteel zeker erg strak, toch maar weer eens aankaarten volgende week..... bij mn endo.

Bij mij ging het pas redelijk weer omhoog toen ik eindelijk zelf de beslissing nam om meer en sneller te gaan ophogen met euthyrox dan alle dokers steeds hebben gezegd in de eerste 12 a 14 maanden van mij hashimoto.

In de 12e maand kreeg ik na lang zeuren, en uiteindelijk janken aan de telefoon bij de endo mn, proefbehandeling B12 spuiten en vanaf toen ging alles beter......langzaam maar toch.

Ook hier weer eigenwijs langzaam van 1x per week naar 3x per week spuiten en uiteindelijk de schillingtest moeten afdwingen om gelijk te krijgen in mijn B12 behoefte. Dan pas wordt alles toegegeven en vallen alle dingen op zn plek...

Ophogen mocht ik van mn HA tot max 125 mcg euthyrox, bij mn endo tot 160 mcg...en dat vond hij toch echt genoeg.

Toen ik me beter voelde door de B12 spuiten en ik vond dat ik achterbleef met mn euthyrox/kliergevoel, heb ik tegen de endo gezegd dat ik ging ophogen tot een hyper....ik hoorde er vanalles over maar kende hetwoord in daad niet. Hij vond het niet zo'n goed idee maar het mocht.

Langzaam aan ben ik gaan ophogen met 12.50 mcg per 2 weken en ik kwam uit op 237,50 mcg en toen pas kwam de hyper...... lastig een week maar daarna ben ik gestabiliseerd op 225 mcg euthyrox.

Je voelt dat je je leven weer terug krijgt en ook alle gevoelens die Annet had, voelde ik ook, op mn eigen manier,..... ik kon weer gaan werken en dat was net als voor Ellen een hele mooie stap. Dat is toch een groot stuk van mn leven en van mn sociale leven, dat heb ik nu weer terug...Heerlijk.

Helaas bleef ik achter met een restklacht, die nog niet helemaal onder controle is, een herkenbare....de middagdip.

Gezien mij geestelijk inspannen veel pillen vreet, ben in smiddags snel even onder zeil.

Dat heb ik met cytomel (1 jaar instellen helaas ook weer) gedeeltelijk goed kunnen ondervangen. Maar cytomel is erg scherp en ik val de laatste tijd snel in een hyper, dus de fijnafstelling voor mij persoonlijk vind ik nog niet. Kijken of Pieters mij kan helpen.

Sleutelen met mn t4 en t3 heb ik al gedaan maar het lukt niet echt.

Ik wil niet klagen, toch merk je dat het jammer is dat je niet alles kunt oplossen, maar ik denk dat er velen jaloers op me zouden zijn en graag zich zo zouden willen voelen als ik dat doe. Tja ik ben maar een mens en als je al veel hebt bereikt, dan wil je ook alles....

Ik ben tevreden. Maar ik ga kijken of ik dat kleine beetje nog kan bereiken.

Ik voel me niet stabiel, net als Ellen, maar je veert heel snel weer terug, zoals ook Greet zegt.

mensen, knokken...het is de moeite waard.

Prettige vakantie voor later.....
Noiram

143,75 mcg euthyrox,, B12 elke 2 weken. ijzer dagelijks NOW, momenteel Multi 2x extra zink en Methionine voor Methyleren B12
Avatar gebruiker
Noiram
Forumverslaafde
 
Berichten: 3562
Geregistreerd: zaterdag 05 februari 2005 - 21:06

Berichtdoor W. » zondag 24 juni 2007 - 9:55

Hay Dames,

Kan mij goed voorstellen hoor dat je je ook steeds beter wilt voelen.

Ellen jij hebt echt een zware operatie gehad hoor! Dan kost alles lange tijd veel moeite.Ik vind het heel knap hoe je daardoor heen bent gekomen.

Ik bedoel bij geestelijke vermoeidheid dat ik een dof gevoel krijg in mijn hoofd zeg maar.In het aller begin kon ik geen kruispunt oversteken omdat ik verschillende kanten niet kon overzien.Ik heb toen een MRI scan gehad omdat ik dacht dat ik echt dement aan het worden was.Ook in een supermarkt en afrekenen en boodschappen in de tas doen dat ging gewoon niet.Ook naar de bakker lopen ging niet.En wat dat betreft kan ik sporten als de beste ;-) Wel alleen in de ochtenduren want dan voel ik mij goed.

Die moeheid geestelijk is heel moeilijk te omschrijven.Ik geef een voorbeeld met autorijden.Ik ben daar mee gestopt omdat het verkeer om mij heen sneller ging dan ik kon bijbenen.Dus als ik doordat 'he daar komt een auto'voordat dat in mijn hersens kwam was de auto al lang voorbij.Ik hoop dat ik het goed uitleg.

Ook met sporten ,ik doe ook in een groepje, dan moet je allemaal tegelijk dezelfde bewegingen maken en de leraar zei 'wendela je bent steeds een kwart seconde later dan de rest'Ook de acupunctuur viel het op, zonder dat ik er iets over heb gezegd, dat ik ietsje later antwoord geef op zijn vraag.
Zelf denk ik dat het komt door een te lage t3.Of ik die b12 injecties nodig heb weet ik niet.De shillingtest doen ze helaas niet meer.

Maar het kan natuurlijk ook met andere ziektes te maken te hebben.Je weet gewoon niet meer wat er nu door wat komt.
Mijn conditie is gelukkig stukken beter.

Marion, vervelend nu die hyper.Laat je wel bloedprikken of niet?

:kus2:
:zwaai:
w


Het leven is wat je gedachtes ervan maken!!
Avatar gebruiker
W.
Forumverslaafde
 
Berichten: 7024
Geregistreerd: zondag 03 juli 2005 - 11:02

Berichtdoor ellen » maandag 25 juni 2007 - 10:12

Wendela,

zoals jij het beschrijft, heb ik het niet. Ik herken wel hypodement uit mijn echte hypotijd. En ook dat ik soms langzamer kan werken, door de moeheid en slechte concentratie. Maar anderen valt dat niet op. Ik denk dat het bij mij vooral een kwestie van 'een gevoel' hebben langzamer te zijn doordat alles gewoon meer moeite kost.
Ik voel me ook wel eens matter in mijn hoofd, duidelijk bij moeheid.

Maar mijn reactiesnelheid gaat niet noemenswaardig omlaag. Merk ik dan bijv. bij het vangen van een glas, dat valt. Ik hypotijden durfde ik niet goed auto te rijden trouwens, omdat ik bang was te langzaam en sloom te zijn. Maar in de praktijk viel dat eigenlijk wel mee.

Maar wellicht hebben meer andere mensen wat jij ervaart.
In jouw geval zou ik trouwens zeker eens denken aan goede en blijvende substitutie van de B12. Want een B12 tekort heeft heel veel invloed op het zenuwgestel. Bij mij is dat vooral pijn, maar bij een ander kan het misschien zenuwzwakte zijn, etc.

groetjes,
ellen :-)
ellen
Forumverslaafde
 
Berichten: 1235
Geregistreerd: zondag 06 februari 2005 - 15:07

nieuwschierig naar goed ingestelden

Berichtdoor manon » dinsdag 26 juni 2007 - 21:18

hoi Hissy

met mij gaat ook stukken beter

zie verhaal Annet hierbij sluit ik me aan
ik kan zelf echt niet beter verwoorden

super hoor Annet :-_-:

ik doe zelfs met mijn zoontjes jumpen :-D
en een lol dat we hebben  zeker omdat er bij mij nog 2 dingen extra meejumpen  :-_-: ik durf alleen maar thuis te doen hoor :-_-:


paar mnd terug had ik nooit gedacht dat ik nu aan t jumpen ben

en ik fiets 2x per week met een vriendin per keer zeker een uur
en dat is ongv 20 kilometer dus doe ik er effetjes zomaar 40 kilometer in een week en tussendoor ook nog veel op de fiets

en ik wandel graag dus doe ik ook ongv 2x per week

en iedere dag dag ik goh ik ben nog niet moe of uitgeput

dus ik profiteer ervan want ik weet dat zomaar ineens weer stukken minder kan

en wat ik bij mijn profiel heb staan ik wil wel maar kan niet
en ik ben op zoek naar mezelf

echt dat willen lukt erg vaak wel nu :-_-:

en ik heb al erg veel van mezelf teruggevonden :-_-:

groetjes Manon :zwaai:
manon
Forumbekende
 
Berichten: 138
Geregistreerd: woensdag 10 mei 2006 - 20:23

Berichtdoor tyger » maandag 08 oktober 2007 - 20:53

Hoi Forumverslaafdes,

Heb nu een jaar een schildklierziekte,maar voelde me al langer tijd kl*te.
Wat krijger beschreef kwam me bekend voor,nu gaat het een stuk beter met 3 blauwtjes thyrax per dag.
Alleen  binnen een half jaar van tsh 7,1 en t4 13 nu naar tsh 0,04 en t4 18.
Dus als binnenkort de endo contact opneemt,mag ik misschien gaan minderen. :-D
Van hypo naar hyper dus,alleen het rare is dat mijn gewicht ongeveer hetzelfde blijft. (hypoperiode 68 en nu met hyper 67 kg)
En toen ik hypo was zat ik ook nog op een goed gewicht en nu ook.
Het rare was dat anderhalf jaar geleden mijn linkerlymfeklier in mijn nek opzette en de arts niets in mijn bloed kon vinden.
Een paar maanden erna viel ik zes kilo af in drie maanden tijd,daarna veranderde het, en kwam ik in drie maanden vijf kilo aan.
Voelde me niet goed en uit bloedonderzoek kwam hypotheroide naar voren.
Na met thyrax te zijn begonnen en 5 maanden  later ben ik aan het hyperen. (1.71 en 67 kg)
Hoe zit dit bij jullie?

Groetjes Tyger.
Avatar gebruiker
tyger
Veteraan
 
Berichten: 345
Geregistreerd: vrijdag 06 april 2007 - 19:35

Berichtdoor odette » dinsdag 09 oktober 2007 - 8:04

ik wil ook wel even mijn ervaring vertellen.

ik kwam drie en half jaar geleden bij de huisarts.Ik had 'klachten' maar de grootste klacht op dat moment waren wel mijn voeten...Ik kon er niet meer op staan.Ben door manlief naar de dokter gebracht en deze kon het niet helemaal thuisbrengen.Wilde me een injectie in de hielen geven maar vertelde wel dat je dan weefsel doodspuit wat niet meer herstelt.Ik kreeg diclofenac en lag na drie dagen slikken voor zombie in de tuin. :eek: ...het was zomer

mijn buurman zag me en zei me dat het niet echt goed met me ging...'wat is er met je aan de hand?' ik vertelde van de pijn in mijn voeten en de diclofenac....
Ik ben wel gestopt met de diclofenac want ik voelde zelf dat ik er ook aan onderdoor ging(waarschijnlijk niet gezond voor mijn trage stofwisseling al wist ik dat toen nog niet).

terug naar arts...een andere...ik heb wat afgejankt bij de huisarts...vooral de het eerste jaar.deze huisarts vroeg nog wat algemene vragen ...' hoe voel jeje ? :huil:  :huil:  ik vertellen dat iedereen dood gaat en dat het buiten regent en dat ik last heb van zwaar pms (d8 ik) en dat ik zo zwaar wordt (+25kg in 1 jaar tijd).Zij voelde mijn sk en wilde bloedprikken...of ik misschien hiervoor erg druk was geweest......ik d8 dat ze dacht dat ik manisch depressief was dus heb nee geroepen maar achteraf kan ik me wel herinneren dat ik een periode van slank zijn gehad heb wat toch ook ineens gebeurde...

affijn uitslag bloed tsh 73 en ft4 niet meetbaar.

om een lang verhaal iets in te korten....(kmoet zo werken)
Ik ben nu drie en half jaar verder en voel me best ok...of  ik echt goed ingesteld ben ...daar ben ik nog niet van overtuigd.Ik 'speel' nog met mijn b12 en thyrax....slik nu 281.25 thyrax en heb geen b12 injecties meer. ft4 is gezakt naar 15 dus maar weer overleggen met arts... tsh nu 0.1

ik wordt weer wakker met dikke oogleden (bovensteoogleden....ze vouwen dubbel) en ik kom weer aan in gewicht....maarrrr........

ik werk 4 dagen per week...ik zing in een rockkoor op woensdaga vond...ik ga dan regelmatig een borrel doen en kom dan om twee uur thuis snachts....ik doe voor de rest alles weer....ik lach dans en zing...ik ben blij  :-)

zo rot als ik me heb gevoeld voel ik me gelukkig niet meer.Ik heb zoveel ge :huil:  en kon niet eens fatsoenlijk de tanden poetsen smorgens...een trap oplopen was een ramp en fietsen werd al na 100 meter beloond met verzuring in mijn benen.ik was de winkelwagen altijd kwijt....wist niet meer waar ik de auto geparkeerd had....stopte suiker in de koelkast...vergat mijn boodschappen ook vaak mee te nemen uit de winkel...Dan had ik alles afgerekend en was zo druk bezig om alvast na te denken waar de auto zou kunnen staan dat ik de boodschappen op de band liet liggen.
ik kon niet in menigte zijn terwijl ik vroeger boven op de tafels stond te hossen ....stond ik nu te janken in een hoekje en smeekte manlief om naar huis te gaan(dat is gelukkig volledig over...sta weer te dansen)
Ik zag licht randen in het donker...ik hoorde mijn man tegen me praten terwijl hij niets zei.....ik zag een panter door de tuin wandelen....Vooral het denken dat mijn man tegen me praatte terwijl dat niet zo was zorgde voor de nodige  ruzietjes om niets.
ik huilde spontaan midden in een gesprek met mensen ....zonder enige reden...ik heb zelfs een tijd zo scheel gekeken dat ik een bril heb aangeschaft via oogarts....plus 3 maar niet voor dichtbij maar voor de afstand tussen anderhalf en drie meter... ervoor zag ik scher erachter ook maar ertussen alles dubbelt.
ik heb nog steeds een contract met de brillenwinkel en mag nu elk jaar een nieuwe bril :???: terwijl ik hem nuniet meer nodig heb(gelukkig is de bon die ik hiervoor krijg aan iemand kado te geven).
ohja niet vergeten de spontane blauwe plekken op benen....de melk uit de borsten....en het totaal geen zin hebben om ook maar enigzins de gedachte te hebben om weer eens te vlooienwippen met manlief...(is ook weer normaal naar het gemiddelde van eens per 6 weken :-D

affijn het gaat nu best ok...goed ingesteld raken duurt lang.trek er maar drie jaar voor uit en dan nog blijf je aanpassen...bedenk wel dat jeje steeds beter gaat voelen.ik ben negen maanden thuis geweest maar werk nu weer vollop.ik ben kok in een brasserie eetcafe...ik sta gemiddeld 8 uur op de beentjes...en he leukt me allemaal. ik moet er wel bij vertellen dat hypomaarniethappy mij enorm geholpen heeft. vooral wanneer je denkt met een gekke vraag te zitten en er toch mensen zijn die je meteen begrijpen. je krijgt een antwoord etc. door dit forum raken we ook wijzer omdat we ons goed kunnen inlezen...worden er mondiger van en ook daar ben ik van overtuigd dat dat mij geholpen heeft tot dat waar ik nu ben.

tis toch nog een lang verhaal en ik kan zo doorriedelen maar mijn 'werk' roept'...enne eerst het toilet :-D

:kus2:  :liefde:  :kus2: hypodetje met haar happy days :zwaai:
november2007  tsh-0.1  ft4-15  igf1-12  b12-398,krijg weer injecties slik 287.50 thyrax 1rz 1 witte &anderhalf blwtje
gewicht 86kg ..lengte 164cm

pers;prettig gestoord/vrolijk. beroep;kok
getrouwd;ja 2 kids...j/12 &j/16
Avatar gebruiker
odette
Forumverslaafde
 
Berichten: 565
Geregistreerd: zondag 06 februari 2005 - 9:57

Berichtdoor W. » dinsdag 09 oktober 2007 - 13:39

Hay Odette,

Goh wat fijn zeg dat je nu zoveel kan!! En jij hebt zeker in een diep dal gezeten maar echt tof wat je nu allemaal kan!!

:kus2:
:zwaai:
w


Het leven is wat je gedachtes ervan maken!!
Avatar gebruiker
W.
Forumverslaafde
 
Berichten: 7024
Geregistreerd: zondag 03 juli 2005 - 11:02

Volgende

Keer terug naar Succesverhalen

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast

cron