door Ankje3 » donderdag 16 oktober 2008 - 14:04
Lieve allemaal,
Bedankt voor alle lieve woorden, jullie medeleven doet heel goed.
Ik ben nu mijn spulletjes aan het pakken, in ieder laadje, kastje ligt wel wat,
het is maar een heel klein appartement, kamer met open keuken, een slaapkamer,
douche, toillet en een kleine berging.
Het was echt behelpen dus, maar Harry had dit appartement net gekocht voor we
elkaar hebben leren kennen, de bedoeling was dat we beiden onze zaak zouden gaan
verkopen, een woonboot weer zouden kopen, veel reizen en wat vrijwilligers werk
in het buitenland zouden gaan doen, maar ja helaas.
Morgen ga ik weer naar mijn eigen flat, mijn oudste dochter Herma die in
Vlaardingen woont komt me ophalen, mijn autootje staat in Epe in de garage, hier
in Utrecht deed ik alles per fiets.
Weet je het voelt ook niet goed meer hier in dit huis nu Harry weg is, het is nu
het huis van zijn zonen, als ik nu een laadje of deurtje van een kast open maak
heb ik het idee dat ik dat eigenlijk niet mag doen.
Ik heb gisteren zijn zonen gebeld en gezegd dat ik morgen weer naar mijn eigen
huis ga, ze zeiden dat ze geen tijd hadden om nog te komen,ze hadden afgesproken met vrienden, maar ze zouden wel
contact houden en als het huis is verkocht me bellen, dan willen ze graag
met mij erbij het huis leeg halen.Ga straks de buren even zeggen dat ik morgen
wegga en of ze de boel in de gaten willen houden, tja daar houd mijn taak bij
op.
Ik zal de boel netjes achterlaten, bed verschonen, koelkast leeg, bloemen
verzorgen, stofzuigen. Maar wat is dit dubbel.Heb nu de knop omgedraaid, dit
moet, straks in mijn eigen veilige huisje heb ik weer de tijd om te denken en te
gaan rouwen.
Pffffff is wel een lang verhaal geworden.
Knuffels Ankje
Jij hebt je eigen unieke pad te bewandelen