Haai Allemaal,
Ik ben vandaag voor het eerst op deze site. Ik heb al een hele lange tijd een te traag werkende schildklier. Ik maak ook antistoffen aan, waardoor de kans heeel groot is dat ik er nooit meer vanaf kom. Ik hoop dus heel erg dat mijn medicijnen snel op het goede niveau zitten.
Het moeilijkste vind ik dat ik niet begrepen wordt. Ik ben zo vaak moe en dan krijg ik te horen, jaa dan moet je vroeger naar bed. Of mensen reageren totaal niet meelevend.
Ik begrijp het zelf vaak nog niet eens! Soms zit ik er zo doorheen dat ik al die mensen ga geloven en denk, misschien moet ik inderdaad wel eerder naar bed of misschien doe ik wel teveel. Maar ik ben pas 20 jaar, dan is het toch niet goed dat ik dan al zo enorm moe ben. Soms voel ik me wel een bejaarde vrouw, vooral als ik ook nog eens last heb van mijn gewrichten!
3 weken geleden ben ik weer naar het ziekenhuis geweest voor controle. Helaas ging mijn voormalige arst dr. Fischer met pensioen dus ik ben overgeplaatst naar dr Schop jr. Wat een eikel!!!
Ik vertelde hem dat ik zo enorm moe ben maar dat ik het ook vaak zo enorm koud heb ( natuurlijk niet koud omdat ik me niet warm genoeg aankleed maar kou tot op mij botten) Hij antwoorde daarop: ' Achh meis het is januari iedereen heeft het koud! Dit is dus niets raars' Ik voelde me zo verdrietig, zelfs de arts nam mij niet serieus! Zelfs na een paar ja heb ik nog steed zoveel moeite met mijn ziekte vooral omdat ik door niemand serieus genomen wordt.
Hoe gaan jullie hier mee om, of hebben jullie deze problemen niet en zit het in mijn hoofd!
Groetjes Jamie

