Schrijf toch even m'n verhaal op.
Ben zo down.
Rechtsbijstand zou in het verweer komen tegen de UWV beslissing.
Deze week moest dat de deur uit, voordat de termijn verstreken was.
Geprobeerd om die advocaat te bereiken, maar ze was er steeds niet. Vanavond te pakken gekregen, maar ze wist nog nauwelijks wie ik was.
Oh, wat een ellende. Nu moet ikzelf weer alles op gaan schrijven, terwijl ze het rapport van UWV voor haar neus heeft.
Ik snap er niks meer van. Wat een wereld leven we in.
Uiteindelijk sta je er helemaal alleen voor. Ik reken nergens meer op. Kan me ook niet schelen ook. Je krijgt toch geen cent, ook al liegen ze in dat rapport dat ze barsten. Het UWV heeft altijd gelijk.!!
Ik ben hyper-actief. Vandaag ging het echt niet meer, maar als ik ga zitten, ga ik zitten denken en daarom ben ik denk zo druk. Ik put mezelf volledig uit om maar niet stil te hoeven staan bij deze ontwikkelingen op mijn werk en mijn leven.
Kon ik maar eens lekker huilen, maar ik voel geen zieligheid of zelfmedelijden. Een beetje compassie met mezelf zou wel welkom zijn, maar niets van dat alles.
Ik ga ook weer werken, gewoon vanwege de agressie van de arbo-madam en de UWV-arts.
Ze wil nu van de internist iedere maand een verslag. (ik schaam me dood voor zo'n werkgever).
En.... (daar komt het) als ik volledig werk en ik presteer niet genoeg, krijg ik niet meer m'n volledige salaris.
Ik weet het echt niet meer.
Wie weet raad of heeft zelf hier ook mee te maken.
Ik heb verd*** een gewone baan, niks bijzonders.
Leuk om daar nu al mee te komen, ik moet nog beginnen
Hispoine.

:boos3:
:huil: