Hydrocortisone en DHEA; ervaringen gezocht

Heb je andere aandoeningen of klachten dan hypothyreoïdie? Hier kun je erover discussiëren.

Hydrocortisone en DHEA; ervaringen gezocht

Berichtdoor steentje » maandag 26 mei 2008 - 14:14

Dag iedereen,

Ik plak hieronder even mijn probleem, nader toegelicht in het draadje "Help, ik verdraag geen L-thyroxine meer!".

Ik ben op zoek naar mensen met ervaringen in hydrocortisone en DHEA.

Enkelen, waaronder mijn internist, raden me aan te starten met een lage dosis hydrocortisone en DHEA, omdat er een bijnierprobleem vermoed wordt.
De huisarts en endocrinoloog zijn van mening dat mijn bijnieren perfect werken. De internist vind mijn vrije cortisol aan de lage kant en de transcortine aan de hoge kant en wil mijn bijnieren wat ondersteuning geven. (Meer info in profiel).
Maar ik blijf twijfelen of ik hier wel mee wil beginnen.

Naar ik begrepen heb, zijn er heel wat voor- en tegenstanders en kennis is macht, ik zou graag wat wijzer worden  ;-) , dus vandaar...

Heeft iemand hier ervaring mee, is opstarten een goed of eerder een slecht idee en waarom?

Alle tips zijn welkom!

Alvast bedankt en groetjes,

Steentje





Hallo iedereen,

Ik schrijf dit omdat ik nergens anders meer terecht kan en ik met een vreselijk probleem zit.

Hashimoto is ontdekt bij mij, vrijwel gelijktijdig met het begin van een zwangerschap vorig jaar.
Toen ben ik gestart met L-thyroxine en tijdens de zwangerschap mooi opgehoogd tot 112,5 mcg.

Na de bevalling begon ik te hyperen: zwetende handen en voeten, erg onrustig gevoel, misselijk, erge draaiingen, diarree...

Geleidelijk aan ben ik omlaag gegaan met de medicatie en het hyperen was vaak zo erg dat ik de raad van huisarts en dr. X opvolgde: een tijdje helemaal niets meer nemen en stilletjes terug opstarten.

Afgaande op de bloedresultaten èn op symptomen (erg moe, constipatie, watten in hoofd...), probeer ik sinds enkele weken opnieuw terug op te starten maar dat lukt niet.

Telkens ik opnieuw opstart, ook al is het maar met 25 mcg krijg ik hyperaanvallen. En die aanvallen worden met de keer heviger en heviger. Afgelopen donderdagnacht zat ik na twee dagen 25 mcg te hebben genomen te beven als iemand die parkinson heeft.
Mijn partner schrok van de ernst van mijn aanval maar het heeft te kort geduurd om naar spoed te gaan.
Beven, braakneigingen, extreem duizelig (als in een draaikolk), zwetende handen en voeten, adem tekort, extreem droge mond, neiging tot klappertanden...
Na een uurtje ging het beter en kon ik weer slapen.

Dus, ik voel me erg hypo, en wil ontzettend graag terug opstarten,

TSH 3,08 (ref 0,30 - 4)
FT4 12,8 (ref 9 -19)
FT3 3,4 (ref 3,4 - 6,3)

maar kan dat dus niet want bij iedere poging tot opstarten krijg ik die aanvallen, die telkens in hevigheid stijgen.

Dokter X had gesproken van bijnierinsufficiëntie en had hydrocortisone voorgeschreven.
Mijn huisarts was daar enorm tegen want er zou niets mis zijn met mijn bijnieren, heeft me erge angst aangejaagd en verboden nog terug te gaan naar dr. X.

Bij de laatste aanval heb ik bloed laten prikken bij de huisarts en toen sprak die toch van symptomen die lijken op vergiftiging, of toch maar weer dat hyperventilatieverhaal - en nu zijn ze het bloedstaal kwijt gespeeld! Het labo heeft het nooit ontvangen!

Ik durf geen L-thyroxine meer nemen!
Mijn laatste aanval gaf me het gevoel dat ik het bij een volgende keer niet zou overleven, zo erg was het.

Op de bijsluiter staat letterlijk dat de symptomen bij te snelle dosis zijn: braken, diarree, bevingen... allemaal dingen die ik had.
Maar dat stemt niet overeen met mijn bloedwaarden!

Wat nu?

Ik ben werkelijk ten einde raad want het medicijn dat ik o zo nodig heb, durf ik met geen vinger meer aan te raken
!
Mama van Lara, Arno en Jesse

<a href="http://lilypie.com/"><img src="http://lb1m.lilypie.com/1Gdap1.png" width="200" height="80" border="0" alt="Lilypie First Birthday tickers" /></a>
steentje
Veteraan
 
Berichten: 483
Geregistreerd: woensdag 21 maart 2007 - 13:33
Woonplaats: België

Berichtdoor *suze* » maandag 26 mei 2008 - 15:35

Beste Steentje,

Misschien heb je iets aan deze discussie?

Kiek geeft commentaar, maar ook ene Carla vertelt over haar ervaring.
*suze*
hypo na graves
*suze*
Forumverslaafde
 
Berichten: 2270
Geregistreerd: zondag 06 februari 2005 - 14:01

Berichtdoor Rit » maandag 26 mei 2008 - 15:57

Hey Steentje,

Moeilijk he als je zo twijfelt of iets goed voor je is of niet, ik ken dat gevoel :kus2:
Ik heb daarstraks nog wat medische lectuur (bedoeld voor artsen dus) mondeling laten vertalen door mijn ventje.
Hij had het afgedrukt vanuit het ziekenhuis waar hij werkt.

Ik wou es weten wanneer je dan wel hydrocortisone' mag' nemen- lees wanneer er indicatie voor is- en wanneer je cortisol te laag is en je dus behandeling nodig hebt.
Daar zeggen ze  dat je bij een lage Vrije cortisol (8u) en lage of laagnormale waarden van iets anders (ben ik even vergeten zoek ik straks op)kan spreken over een minder goed functioneren van de bijnieren.

Wat er ook vermeld staat is dat de cortisol om 8 u 's morgens het hoogste piekt, als je daar al laag staat is er een vermoeden van slechte bijnierwerking.
Ze hebben daarvoor onderzoeken gedaan bij gezonde personen.
Dan vraag ik me af, als mijn Vrij cortisol om 8 u maar 7,2 en het moet tussen 10 en 30 liggen, dan zit je ook echt laag he
?
Ik weet dat die bepaalde dokter het wel respecteert dat je iets niet neemt, heb ik persoonlijk ondervonden  :-) dus dat kan geen probleem zijn.

Kiek heeft natuurlijk wel gelijk dat er voorzichtig moet mee omgesprongen worden..maar de uitslagen liegen niet he, en dan kan het nodig zijn om iets te nemen dat je misschien liever niet neemt.

Het is natuurlijk moeilijk om te vergelijken met wat andere dokters aanbevelen want de meesten hebben die jarenlange ervaring ook niet, ik bedoel dan op dat vlak he.
Het blijft moeilijk, volg je gevoel én je verstand, dan kom je er wel.
Wanneer mag je naar haar?
Knuffel
Rit
Avatar gebruiker
Rit
Veteraan
 
Berichten: 497
Geregistreerd: woensdag 16 mei 2007 - 22:50
Woonplaats: in het antwerpse

Berichtdoor *suze* » maandag 26 mei 2008 - 17:07

Steentje,

Over onderzoek naar de bijnierfunctie vind je hier nog wat info:
- http://www.lumc.nl/patfolders/patientenfolders/endocrinologie/acth-test.html
- http://memoboek.dynapaper.nl/23/cortisol.html
- http://www.labtestsonline.org/understanding/analytes/cortisol/test.html
Het doel van de ACTH-test is te onderzoeken of de bijnier nog in staat is Cortisol te maken. Cortisol is een belangrijk hormoon dat onder andere een rol speelt bij het kunnen doorstaan van lichamelijke stress zoals ziektes. Een tekort aan Corticol kan daarom gevaarlijk zijn. Om een goede dosering van het ACTH te kunnen vaststellen wordt deze test meestal twee keer uitgevoerd. De test wordt met twee verschillende doseringen uitgevoerd. De eerste keer met een lage dosis, de tweede keer (na ongeveer één week) met een normale dosis.

Je test de bijnierfunctie dus niet alleen met een cortisoltest.
*suze*
hypo na graves
*suze*
Forumverslaafde
 
Berichten: 2270
Geregistreerd: zondag 06 februari 2005 - 14:01

Berichtdoor Rit » maandag 26 mei 2008 - 17:32

Hey Steentje, wat Suze zegt klopt: je moet eigenlijk verder testen doen na eerst het bloed en de urine te laten nakijken.
Die lage cortisol 's morgens is dan een indicatie van een mogelijke chronische bijnierinsufficiëntie en moet verder moet onderzocht  worden.
Hebben de artsen dat gedaan of nog niet? Indien niet zou ik dat alsnog laten doen, door bv dr X (je zou kunnen afspreken dat je daar de resultaten wil van afwachten he)
Daar kan je eventueel naar vragen, hoe en wat er moet nagekeken worden en bv die synactentest.
Ik stuur je een pbtje
Rit
Avatar gebruiker
Rit
Veteraan
 
Berichten: 497
Geregistreerd: woensdag 16 mei 2007 - 22:50
Woonplaats: in het antwerpse

Berichtdoor steentje » maandag 26 mei 2008 - 20:38

Hoi Rit en Suze,

Bedankt voor de antwoorden!

Rit, ik heb je pb'tje beantwoord, dank je.

Suze, ik ga zeker de door jou aangegeven links checken, dank je wel alvast!

Wat betreft al dan niet geteste bijnieren: de enige twee testen die er bij mij zijn uitgevoerd aangaande mijn bijnieren, het afgelopen half jaar, zijn de volgende:

(Ik moet hierbij vermelden dat het mogelijk is dat mijn internist ook over vroegere resultaten beschikt maar daar ben ik niet van op de hoogte).

25 maart
               DHEA 92 (ref 45 - 270) niet nuchter en 's middags
               cortisol 11,6 (ref 5 - 25) niet nuchter en 's middags
               vrije cortisol 4,32 (ref 10 - 30) niet nuchter en 's middags
               transcortine 57 (ref 20 - 50) niet nuchter en ’s middags

15 april
            Totale cortisol 20,9 (ref 5 - 25) nuchter, 's ochtends


Op basis hiervan, èn mijn bovenstaande klachten, zegt mijn internist: zorg voor ondersteuning van je bijnieren, en ook op basis hiervan zeggen mijn huisarts en endo: geen sprake van!

Twee zeer tegenstrijdige adviezen dus, allebei van medici.

Suze, ik ga zeker de links bekijken. Hopelijk kom ik er snel uit.

Dank jullie beiden!
Ik hou je op de hoogte  ;-)

liefs,

steentje
Mama van Lara, Arno en Jesse

<a href="http://lilypie.com/"><img src="http://lb1m.lilypie.com/1Gdap1.png" width="200" height="80" border="0" alt="Lilypie First Birthday tickers" /></a>
steentje
Veteraan
 
Berichten: 483
Geregistreerd: woensdag 21 maart 2007 - 13:33
Woonplaats: België

Berichtdoor steentje » maandag 26 mei 2008 - 21:07

Nog es hoi,

Suze, ik heb de links gecheckt (de links binnen de links nog niet), verhelderend, dank je!

Even een paar bedenkingen:

Misschien een gek idee van me, maar zouden dan ook de hypofyse en de hypothalamus niet óók moeten gecontroleerd worden?

Symptomen van Tim zijn erg gelijkaardig aan die van mij; vooral dat trillen is herkenbaar! Iemand anders herkent daar dan toch weer de bijnierwerking in...

Mijn internist heeft me wel al eens een 24-uurs urine test laten uitvoeren, dat was ik straal vergeten. Mogelijk heeft zij toen al opgemerkt dat mijn cortisolwaarden aan de lage kant waren.
Belangrijk vindt zij ook de hoge transcortine, en daar lees ik dan weer niets over hier...

Vrijwel alle testen die bij mij zijn uitgevoerd dateren van tijdens de zwangerschap of net erna. Heeft dat invloed?

Stom hè, antwoorden die weer naar andere vragen leiden...

Nog maar even verder zoeken...

liefs,

Steentje
Mama van Lara, Arno en Jesse

<a href="http://lilypie.com/"><img src="http://lb1m.lilypie.com/1Gdap1.png" width="200" height="80" border="0" alt="Lilypie First Birthday tickers" /></a>
steentje
Veteraan
 
Berichten: 483
Geregistreerd: woensdag 21 maart 2007 - 13:33
Woonplaats: België

Berichtdoor *suze* » dinsdag 27 mei 2008 - 11:39

steentje schreef:Mijn internist heeft me wel al eens een 24-uurs urine test laten uitvoeren, dat was ik straal vergeten. Mogelijk heeft zij toen al opgemerkt dat mijn cortisolwaarden aan de lage kant waren. Belangrijk vindt zij ook de hoge transcortine, en daar lees ik dan weer niets over hier... Vrijwel alle testen die bij mij zijn uitgevoerd dateren van tijdens de zwangerschap of net erna. Heeft dat invloed?


hoi Steentje,

Net eens verder gezocht met transcortine. Dat wordt ook wel cortisol bindend globuline genoemd.

Daar is 'ie dan. Kijk nog eens in http://memoboek.dynapaper.nl/23/cortisol.html.
Wat staat daar:
Verhoogde waarden bij:
Fysiologisch (tot licht verhoogd):

- zwangerschap, gebruik van oestrogenen bevattende anti-conceptie, oestrogeentherapie. Oorzaak in deze gevallen: verhoging van de concentratie van het cortisol bindend globuline.

Met andere woorden: de zwangerschap had invloed op jouw waarden.

Overigens moet cortisol op z'n minst een keer 's ochtends geprikt worden en later op die dag 's middags.

Kijk hier.
*suze*
hypo na graves
*suze*
Forumverslaafde
 
Berichten: 2270
Geregistreerd: zondag 06 februari 2005 - 14:01

Berichtdoor steentje » dinsdag 27 mei 2008 - 12:12

Hoi Suze,

Dank je voor de links! Inderdaad, zwangerschap kan dus invloed hebben. Is wel van belang denk ik. Kaart ik zeker aan met dr. X.

Suze, heel erg bedankt voor je hulp en dat méén ik, maar ik heb het gevoel dat de voorstanders zich onthouden in dit topic...
Zijn er zo weinig voorstanders?
Of is het moeilijk dit soort discussie publiek te voeren?

Mijn bedoeling is allerminst mensen tegen elkaar op te zetten, ik weet uit ervaring dat een alternatieve stroming behoorlijk wat heftige tegenkanting kan krijgen van de klassieke medische wereld en omgekeerd.

Maar ik ben geen medicus,  ik ben ook niet op zoek naar discussies, ik ben een hypo-patiënt op zoek naar mensen met ervaringen in hc en dhea, positief of negatief.

Het lijkt me dat het tijdperk voorbij is waarin patiënten blindelings slikten wat de dokter hen voorschreef, ik wil me graag verdiepen in de kwestie en daar horen dus ook ervaringen van anderen bij.
Vandaar dit topic.

Zijn er mensen met ervaringen terzake?

Zo ja, pb'tjes zijn méér dan welkom!! En ik beloof, een pb'tje is een pb'tje en dus persoonlijk  ;-)

Alvast dank voor reacties!!

liefs,

Steentje
Mama van Lara, Arno en Jesse

<a href="http://lilypie.com/"><img src="http://lb1m.lilypie.com/1Gdap1.png" width="200" height="80" border="0" alt="Lilypie First Birthday tickers" /></a>
steentje
Veteraan
 
Berichten: 483
Geregistreerd: woensdag 21 maart 2007 - 13:33
Woonplaats: België

Berichtdoor lisatje » dinsdag 27 mei 2008 - 15:44

hey Steentje,

Eigen ervaringen heb ik niet, dus kan je die ook niet geven. Hoop dat er inderdaad nog reacties komen, kan ons alleen maar meer kennis opleveren toch.

Wel kan ik je ervaringen geven van mensen die ik persoonlijk (niet via internet) ken. Tja door het ziek zijn, wordt er al eens gepraat en kom je zo al eens iets te weten  :-D .

Een vriendin van me heeft 2 jaar 40 mg Medrol moeten nemen (geen skpatiënt, had iets te maken met haar longen). Dit heeft ze langzaam terug afgebouwd en haar bijnieren functioneren terug optimaal.

Een andere kennis van me heeft lang onbehandeld rond gelopen (geen skpatiënt, maar haar bijnieren trokken het niet). Ze heeft nu maar 1 bijnier meer en moet dus wel hc en dhea nemen. Ze is begonnen met heel hoge dosissen (140 mg dhea ofzo) en zit nu nog op 20 mg. Haar dosis hc ken ik niet.

Verder heb ik al vernomen dat als de skmedicatie opbouwen niet goed lukt, dit vaak aan de bijnieren zou liggen. Hoe en wat weet ik ook niet. Staat ook in de hmnh-map, dat bij langdurige onbehandelde hypothyroidie de bijnieren soms tijdelijk ondersteund moeten worden.

Mijn ervaring met hc beperkt zich tot af en toe een shot bij een allergische reactie. Wist toen helemaal van niets en ook niets van de bijnieren en hun werking. Het enige dat ik daarvan weet, is dat ik 's morgens naar de dokter ging en me doodziek voelde en 's avonds sprong ik in het rond. Een shot kan je niet vergelijken met een hc pilletje, ik denk dat die dosis veel hoger moet gelegen hebben en toen was ik ook niet zo hypo als nu. Dus de vergelijking gaat niet op, maar het is wel een ervaring met hc. Dit klinkt misschien alsof ik een voorstander ben, maar ik val zelf nog in het twijfelhokje :-) (als we dan toch in hokjes zouden denken)

Voor-of tegenstander vind ik ook een moeilijke, maar ik begrijp de woordkeuze wel :-). Ik denk gewoon en ik weet niet of dat in jou geval zo is, ik ben geen dokter. Soms moet je gewoon. Ergens schort het wel, aangezien we moeten ophogen en dit gewoon niet lukt. Wat daarvan de oorzaak is... tja wou ik dat ik oplossing uit mijn mouw kon schudden.

Daarnaast weet ik dat hc en dhea meestal samen gegeven worden. Dit omdat dhea een tegengewicht zou vormen voor de hc. De negatieve gevolgen tegengaan en dergelijke meer.

Hc en dhea zouden ook gegeven worden om het ontstekingsproces (de auto-immuniteit) te temperen.

Wat dhea betreft blijkt een andere vriendin van me dit al jaren te nemen. Ze neemt 20 mg per dag en is er heel tevreden over. Ze is rond de 50j.

Ik wacht nog altijd tot ik mijn boeken terug heb die ik uitgeleend heb.(die info volgt nog).

Liefs
Lisa
Liefs
Lisa
Avatar gebruiker
lisatje
Beheerster
 
Berichten: 1711
Geregistreerd: zaterdag 08 maart 2008 - 8:30
Woonplaats: België

Berichtdoor lisatje » dinsdag 27 mei 2008 - 15:53

hey Steentje,

Hier een stukje uit de hmnh-map (pg 42)

Er bestaat ook een milde vorm van verminderde bijnierfunctie. Het Low Adrenal Reserve Syndrome, die met de reguliere bloedtesten niet duidelijk kan worden aangetoond. Sommige patiënten voelen zich redelijk goed, tot dat zij bloot komen te staan aan (ernstige) stress en/of ziekte. Dit kan net de druppel zijn die de emmer doet overlopen: ze storten in. Anderen hebben voortdurend een zekere mate van tekort aan bijnierschorshormoon waardoor zij zich slap voelen, met pijn in botten en spieren, kortom een zwakke gezondheid hebben.
Deze vorm van uitputting van de bijnieren kan optreden als gevolg van een falende schildklier

Bijnier en schildklier
Omdat schildklierhormonen iedere cel in het lichaam beïnvloeden is het niet verwonderlijk dat ook het hormonaal stelsel als geheel de invloed van een gebrek aan schildklierhormoon ondergaat.  Ook de bijnieren zullen minder efficiënt zijn gaan werken, door het lagere energie-aanbod en omdat er door de hypofyse minder acth wordt aangemaakt.

wanneer een hypothyreoïdie langdurig onopgemerkt is gebleven bestaat er dus vrijwel altijd een zekere makte van bijnier-insufficiëntie.

Verminderde bijnierfunctie in relatie tot verminderde schildklierfunctie corrigeert zichzelf doorgaans zodra de schildklierhormoon-niveaus verbeteren.

Maar als de behandeling van de schildklier onvoldoende is, of na jarenlang T3-tekort - door conversieproblemen of het uitsluitend gebruik van T4- kunnen de bijnieren uitgeput raken. Het gevolg is dat de patiënt zich lamlendig en moe voelt, ondanks 'goede' bloedwaarden.

Sommige artsen zijn van mening dat bij ontdekking van hypo, zeker wanneer deze al langdurig bestaat, sowieso eerst de bijnieren moeten worden behandeld, voordat sk-hormoon wordt gegeven.
Anderen kijken pas nader naar de bijnierfunctie als de patiënt slecht reageert op schildklierhormoonsubstitutie.

Skpatiënten wordt vaak aangeraden waar meer aan sport en beweging te doen, maar mensen met verminderde bijnierfunctie reageren hier slecht op: het veroorzaakt nog meer uitputting. Allereerst is een juiste behandeling van de bijnieren nodig.


Heb onlangs ook een artikel geplaatst over bijnieren en sk onder topic met bronvermelding.

Liefs
Lisa
Liefs
Lisa
Avatar gebruiker
lisatje
Beheerster
 
Berichten: 1711
Geregistreerd: zaterdag 08 maart 2008 - 8:30
Woonplaats: België

Berichtdoor steentje » dinsdag 27 mei 2008 - 16:47

Hai Lisatje,

Dank je voor je aanvullende info!

Eén vraagje: wie is de auteur van de HmnH-map? Het staat er allemaal zo neergeschreven als zijnde een vaststaand feit en dat is eigenlijk de eerste maal dat ik dat in die mate ergens lees...
Zijn dat bevindingen van hypo-patiënten of is het door (een) arts(en) geschreven?

Wat betreft jouw ervaringen en die van je vrienden; mijn moeder heeft lange tijd medrol moeten slikken - zij had een hersentumor -, en ik heb van heel kortbij meegemaakt wat dat met haar deed.
Ik herinner me nog goed dat zij bijnierproblemen kreeg.
Vandaar mijn terughoudendheid.
Maar medrol is niet hetzelfde als hydrocortisone als ik het goed begrepen heb...
En dus verlang ik naar meer kennis terzake  ;-)


Hopelijk krijgen we gauw meer reacties...

Liefs,

Steentje
Mama van Lara, Arno en Jesse

<a href="http://lilypie.com/"><img src="http://lb1m.lilypie.com/1Gdap1.png" width="200" height="80" border="0" alt="Lilypie First Birthday tickers" /></a>
steentje
Veteraan
 
Berichten: 483
Geregistreerd: woensdag 21 maart 2007 - 13:33
Woonplaats: België

Berichtdoor *suze* » dinsdag 27 mei 2008 - 17:09

Beste Steentje,

Het hoofdstuk over 'low adrenal reserve syndrome' is geen zogeheten evidence-based medicine. En nu is 'EBM' heus niet per se heilig. Maar reguliere richtlijnen en artsen kennen dat 'syndroom' helemaal niet.

Kijk, als iemand lang, echt flink hypothyreoot is geweest, kan het verstandig zijn om rustig op te bouwen met thyrax. Dan krijgt het lichaam (plus bijnierfunctie) tijd om te herstellen. Bij een heel milde hypothyreoïdie - zoals bij jou - doen bijnieren gewoon hun werk.

Als de hypofyse de oorzaak is van de hypothyreoïdie, dan moet naar de bijnierfunctie gekeken worden. Want dan kan het hormoon ACTH net als het TSH onvoldoende worden gemaakt. Jouw hypofyse maakt gewoon TSH.

Voor dat hoofdstuk in de hmnh-map is geciteerd is uit werk van B.J. Durrant-Peatfield. Hij is enkele jaren terug geschorst als arts in Engeland. Ook wordt de website http://www.thyroidpower.com genoemd. Daar proberen twee artsen (?) hun boek te verkopen. Ook heb je Gail's Thyroid Tips. Zij is geen arts.

De hmnh-map is geschreven door mensen met hypothyreoïdie. In de verantwoording staat overigens ook dat het hoofdstuk over problemen met de bijnieren (zoals dat syndroom) waarschijnlijk niet kan rekenen op veel bijval uit regulier medische kring.
*suze*
hypo na graves
*suze*
Forumverslaafde
 
Berichten: 2270
Geregistreerd: zondag 06 februari 2005 - 14:01

Berichtdoor lisatje » dinsdag 27 mei 2008 - 17:39

Hey Suze,

Bedankt voor je antwoord. Ik ga even enkele kanttekeningen maken, niet om iemand aan te vallen, maar uit oprechte interesse. Vele vragen, waarop ik graag duidelijkheid/helderheid krijg.

*suze* schreef:Kijk, als iemand lang, echt flink hypothyreoot is geweest, kan het verstandig zijn om rustig op te bouwen met thyrax. Dan krijgt het lichaam (plus bijnierfunctie) tijd om te herstellen. Bij een heel milde hypothyreoïdie - zoals bij jou - doen bijnieren gewoon hun werk.


Een milde hypo, zoals ook in mijn geval, zijnde regulier genoemd subklinische. Maar deze kan ook wel jaren aanslepen alvorens ontdekt te worden. Subklinisch wordt regulier wel vaak gezien als zijnde met minder/weinig klachten en naar mijn ervaring (enfin ik hoef maar even te voelen hoe ik me voel), gaat dit niet altijd op.

Dus hoe zit het dan met een jarenlange subklinische hypo? Die sleept toch ook jaren aan?

*suze* schreef:De hmnh-map is geschreven door mensen met hypothyreoïdie. In de verantwoording staat overigens ook dat het hoofdstuk over problemen met de bijnieren (zoals dat syndroom) waarschijnlijk niet kan rekenen op veel bijval uit regulier medische kring.


Dit had ik niet gelezen, goed dat Suze hier nog alert is. Ook hier stel ik me weer de volgende vragen, bij het ophogen (ook bij alleen T4) schiet ik net zoals Steentje in een hyper (en geen klein beetje ook). Dat wordt ook niet erkend door de reguliere medische kring. Op papier hyper ik niet, dus ik hyper niet. Maar ik voel me wel hyperen.
Dus blijkbaar schort er iets aan. Maar wat? Automatisch denk ik dan wel aan de bijnieren.

Stel nu... dat het hyperen (niet erkend) komt door die bijnieren (ook niet erkend), dan hebben we wel een probleem toch. Hoe kan dit dan opgelost worden?

:zwaai:
Liefs
Lisa
Avatar gebruiker
lisatje
Beheerster
 
Berichten: 1711
Geregistreerd: zaterdag 08 maart 2008 - 8:30
Woonplaats: België

Berichtdoor steentje » dinsdag 27 mei 2008 - 20:45

Hoi Suze,

Dank je voor de verhelderende antwoorden!

Lisatje, dank je voor de heldere vragen!  :-)

Mijn huisarts zei ooit: de medische wetenschap is geen exacte wetenschap en je mag die ook zo niet bekijken. We weten niet alles, we proberen ook maar een antwoord te geven op klachten/ oplossingen te bieden voor problemen. We hebben het vaak juist maar moeten evengoed soms gissen.

In dit geval denk ik dat die uitspraak wel degelijk van toepassing is.

Want inderdaad, de oorzaak van dat doorschieten van mij naar hyper (?) bij de minste ophoging/opstarting van medicatie kan geen enkele regulier arts pinpointen.
Maar ook de niet-reguliere arts niet. Die denkt richting bijnieren en wil het een en ander uitproberen.
Maar dat is nu net het vervelende van de zaak; "uitproberen", is dat wel van toepassing op zulke "ernstige" middelen als hc en dhea? Zelfs wanneer alle signalen in die richting wijzen, binnen de jarenlange ervaring van deze arts?

Ik begin meer en meer te denken dat (Lisatje en) ik een keuze moet(en) maken: hoe schadelijk zijn hc en dhea in dit geval, ben ik bereid dit uit te testen en hoe schadelijk is het om het op z'n beloop te laten en het nièt uit te testen...

Ik vind het jammer dat het naar een situatie lijkt te evolueren waar men zijn gevoel zal moeten volgen en zonder garanties van deze of gene als het ware op de tast een keuze zal moeten maken.

Of vergis ik mij hierin?

Als ik eerlijk moet zijn, neigt de balans voor mij eerder richting niet dan wel, en ik heb het daar moeilijk mee omdat ik het op een labiele grond van gevoel moet baseren...

Liefs,

steentje
Mama van Lara, Arno en Jesse

<a href="http://lilypie.com/"><img src="http://lb1m.lilypie.com/1Gdap1.png" width="200" height="80" border="0" alt="Lilypie First Birthday tickers" /></a>
steentje
Veteraan
 
Berichten: 483
Geregistreerd: woensdag 21 maart 2007 - 13:33
Woonplaats: België

Berichtdoor steentje » dinsdag 27 mei 2008 - 20:51

Vraagje voor Suze nog: hoe weet men precies waar de oorzaak ligt van hypothyreoïdie? Dat is mij in mijn geval nooit verteld.
Ik had "gewoon" plots een verhoogde TSH, een verlaagde FT4 en een ontsteking aan de schildklier die vastgesteld is door middel van een echografie (dikke keel ook).

Wellicht stel ik hier dezelfde vraag als Lisatje:
Hoe weet men zeker dat de hypothyreoïdie zijn oorzaak niet vindt in de hypofyse? De diagnose is op een gegeven moment gesteld maar wie weet wat daaraan vooraf is gegaan? Moet daar geen uitsluitsel over gegeven worden?

Want blijkbaar weet men aan de hand daarvan of de bijnieren mee in het spelletje zitten of niet.
Of zie ik dat verkeerd?

Liefs,

steentje
Mama van Lara, Arno en Jesse

<a href="http://lilypie.com/"><img src="http://lb1m.lilypie.com/1Gdap1.png" width="200" height="80" border="0" alt="Lilypie First Birthday tickers" /></a>
steentje
Veteraan
 
Berichten: 483
Geregistreerd: woensdag 21 maart 2007 - 13:33
Woonplaats: België

Berichtdoor *suze* » dinsdag 27 mei 2008 - 21:37

steentje schreef:Vraagje voor Suze nog: hoe weet men precies waar de oorzaak ligt van hypothyreoïdie? Dat is mij in mijn geval nooit verteld.
Ik had "gewoon" plots een verhoogde TSH, een verlaagde FT4 en een ontsteking aan de schildklier die vastgesteld is door middel van een echografie (dikke keel ook).


Meestal gaat het om een autoimmuun hypothyreoïdie. Antistoffen tegen de schildklier zijn verhoogd en maken de schildklier kapot. Door te meten, kan men weten. Dat meten kan met bloedonderzoek.

Hoe weet men zeker dat de hypothyreoïdie zijn oorzaak niet vindt in de hypofyse? De diagnose is op een gegeven moment gesteld maar wie weet wat daaraan vooraf is gegaan? Moet daar geen uitsluitsel over gegeven worden?


Dat ziet men ook door te meten. Een hoge TSH geeft aan dat de hypofyse reageert op ninder schildklierhormoon in het bloed.

Want blijkbaar weet men aan de hand daarvan of de bijnieren mee in het spelletje zitten of niet.
Of zie ik dat verkeerd?


Als de hypofyse het probleem is, komt dat meestal door een adenoom. Dat is een klein goedaardig gezwelletje in de hypofyse. Dat kan ervoor zorgen dat de hypofysehormonen (ook ACTH) uitvallen.

Overigens gelooft mijn (heel) reguliere arts direct dat je van een kleine verhoging van dosis kunt hyperen. Hij vindt het totaal geen punt dat ik mijn dagelijkse dosis met kwart tabletjes (6,25 mcg) aanpas. Dat neemt hij serieus.

Uitproberen met hc of dhea? Dat lijkt mij geen goed idee. Het gaat niet om pepermuntjes of dropjes. Je hebt het over hormoonsuppletie, dan moet er toch echt iets aan de hand zijn; is mijn mening.
*suze*
hypo na graves
*suze*
Forumverslaafde
 
Berichten: 2270
Geregistreerd: zondag 06 februari 2005 - 14:01

Berichtdoor steentje » woensdag 28 mei 2008 - 15:44

Hey Suze,

In mijn geval gaat het inderdaad om auto-immuun, Hashimoto dus; de antistoffen zijn duidelijk aanwezig.

Dank je voor de verheldering.

liefs,

Steentje
Mama van Lara, Arno en Jesse

<a href="http://lilypie.com/"><img src="http://lb1m.lilypie.com/1Gdap1.png" width="200" height="80" border="0" alt="Lilypie First Birthday tickers" /></a>
steentje
Veteraan
 
Berichten: 483
Geregistreerd: woensdag 21 maart 2007 - 13:33
Woonplaats: België

Berichtdoor Rit » woensdag 28 mei 2008 - 16:44

Hey Steentje,

Ben je al eens getest op antistoffen van Graves?
Want je kan de beide hebben en dan kan je moeilijk ophogen en dan is het ook niet zo gemakkelijk om stabiel te geraken que schildklier he?
Misschien de moeite om es na te vragen bij dr X?
Hopelijk kom je uit je dilemma, ik heb zelf mijn keuze al gemaakt :-D
Groetjes
Rit
Avatar gebruiker
Rit
Veteraan
 
Berichten: 497
Geregistreerd: woensdag 16 mei 2007 - 22:50
Woonplaats: in het antwerpse

Berichtdoor lisatje » woensdag 28 mei 2008 - 17:55

hey Steentje,

Zelf behoor ik blijkbaar tot de 'gelukkigen' en heb antistoffen van beiden. Vandaar dat ik zo zou reageren.   :huil:

Sterkte :zwaai:
Liefs
Lisa
Avatar gebruiker
lisatje
Beheerster
 
Berichten: 1711
Geregistreerd: zaterdag 08 maart 2008 - 8:30
Woonplaats: België

Volgende

Keer terug naar Andere aandoeningen/klachten

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast

cron