Hoi allemaal,
Hieronder lees je een mening van iemand die natuurgeneeskunde
praktiseert. groetjes
De schildklier
Onderzoek bij de huisarts levert zelden op dat er een probleem van de schildklier wordt gevonden. Natuurgeneeskundig artsen denken dat dit deels veroorzaakt wordt, doordat de huidige laboratoriumtesten niet alle problemen opsporen. Veel mensen hebben klachten die duiden op een te lage activiteit van de schildklierhormonen, terwijl er volgens de laboratoriumtesten niets aan de hand is. Hier vind je informatie, die mogelijk kan helpen.
1. Functie van de schildklier en klachten.
2. Methode voor thuis meten van te lage activiteit van de schildklierhormonen.
3. Wat kan er aan de hand zijn?
4. Behandeling in de praktijk.
Functie van de schildklier en klachten:
De schildklier kun je vergelijken met de thermostaat van de kachel. Als hij hoog staat, gaan alle verbrandingsprocessen wat sneller en heftiger dan als de 'thermostaat van ons lichaam' te laag staat. Bij een te lage activiteit van de schildklierhormonen heb je het vaak letterlijk snel koud, je hele lijf of alleen koude handen en voeten. Het energiekacheltje staat ook te laag en er is dus vaak vermoeidheid. De voeding verteert wat te traag, waardoor het zwaar op de maag kan liggen, maar ook verstopping (heel trage ontlasting) kan hiermee samenhangen. Overgewicht, terwijl je normaal of zelfs weinig eet, want je kacheltje gebruikt weinig brandstof. Depressie, concentratieproblemen, apathie of vergeetachtigheid zijn een signaal van erg weinig energie in de hersenen. Klik hier voor een uitgebreidere lijst met symptomen.
Minder vaak komt het voor dat er een te grote activiteit is van schildklierhormonen. Dan gaat alles vooral te snel, zelfs het kloppen van je hart. Je verdraagt warmte vaak slecht en hebt snel de neiging om te gaan zweten. Diarree is het tegenovergestelde van verstopping; het kan het eerste symptoom zijn van een te actieve schildklier. Men kan veel eten en toch geen grammetje aankomen of zelfs afvallen. Emotioneel is er ook van alles teveel: angst, nervositeit en bijvoorbeeld slapeloosheid door veel onrust.
Een te hoge activiteit van de schildklier wordt veel beter herkend met behulp van laboratoriumtesten dan een te lage activiteit. Het kan handig zijn om de uitslagen van laboratoriumonderzoeken beter te leren begrijpen. Informatie hierover wordt beschreven bij de volgende link. Hier leest u ook dat de meningen tussen verschillende laboratoria verschillen over wat de 'normale waardes' zijn voor deze laboratoriumuitslagen.
Het stuk hieronder gaat alleen verder over een te lage activiteit van de schildklierhormonen, omdat die vaak niet goed herkend worden.
Thuismethode voor meten activiteit schildklier:
Met name natuurgeneeskundig artsen pleiten voor het vaststellen van te weinig activiteit van de schildklierhomonen middels een lichaamstemperatuurtest. Zij vinden de uitslag hiervan, in de praktijk, beter bruikbaar dan de uitslagen van bloedtesten. De test gaat als volgt:
Leg voor het slapengaan een thermometer klaar. Sla een kwikthermometer alvast naar beneden. Meet de volgende morgen, voordat je actief wordt en gaat opstaan, de lichaamstemperatuur door de thermometer 10 minuten onder de oksel te klemmen of 1½ minuut in de anus. Beweeg zo min mogelijk, sta niet op uit bed, blijf rustig liggen. Doe deze test op twee verschillende dagen. Menstruerende vrouwen moeten de test, vanwege temperatuurschommelingen in hun maandelijkse periode, op de tweede en derde dag na het begin van hun menstruatie uitvoeren.
Uitslag:
* 36,6 - 36,8 °C onder oksel: de schildklierhormonen werken goed (Rectaal: tussen 36,1 en 36,3)
* lager dan 36,6 ºC onder oksel; u heeft volgens de opvattingen van de natuurgeneeskundig artsen met 85% zekerheid een te lage activiteit van schildklierhormonen.
Als u ook nog bovengenoemde klachten herkent, dan is dit vrijwel zeker.
Wat kan er aan de hand zijn?
Hormonen hebben een sterke onderlinge wisselwerking. Als er een ontregeling is van bijvoorbeeld de bijnieren of de geslachtsklieren, heeft dat invloed op de functie van de schildklier. Bij bijvoorbeeld chronische stress moet de bijnier zo vaak en zo hard werken dat de schildklier op een lager pitje gaat branden. Bij mensen die last hebben van depressiviteit is dit vrijwel altijd het geval. Zij hebben meestal een hoog gehalte aan het bijnierhormoon cortisol dat wordt aangemaakt bij chronische stress. Dit remt het schildklierhormoon.
Ook insuline, het hormoon wat te hoge bloedsuikerspiegels moet reguleren, kan schildklierhormonen ontregelen. Voor sommigen is het daarom beter voeding te gebruiken die de bloedsuikerspiegel zoveel mogelijk stabiel houdt, zie diverse onderwerpen op deze site, o.a. overgewicht. Ook kunnen er tekorten zijn aan bepaalde mineralen. Iedereen kent jodium als belangrijke stof voor de schildklier, maar ook selenium en andere tekorten aan mineralen kunnen de reden zijn dat er wat te weinig schildklieractiviteit is.
Medicatie met lithium kan een remmend effect hebben op de schildklier, maar verandering in deze medicatie is zeer moeilijk. Inositol is een B-vitamine die een deel van de negatieve werking van lithium kan compenseren. Experimenteer daar echter niet mee zonder deskundige begeleiding.
De anticonceptiepil en andere chemische stoffen met een oestrogene werking maken de omzetting naar het actieve schildklierhormoon moeilijker. Hoe gevoelig je daarvoor bent kan van persoon tot persoon verschillen. Sommigen reageren zelfs op de hormonen die aan dieren in de bio-industrie worden gegeven en die als restant in de biefstuk zitten.
Fluor is een stof die toegevoegd is aan vrijwel alle tandpasta's. Deze stof lijkt chemisch veel op jodium. Soms zorgt dat voor problemen. Probeer eens een tijdje tandpasta zonder fluor; onder andere verkrijgbaar bij natuurvoedingswinkels. Ook pannen met een anti-aanbaklaag bevatten vaak fluorhoudende stoffen.
Behandeling in de praktijk
Ik ben geen arts (ik heb geen medicijnen gestudeerd), dus ik mag geen schildklierhormoon voorschrijven. Als ik dat wel zou mogen, dan zou ik het zolang mogelijk proberen te vermijden. Als er synthetische schildklierhormonen worden toegevoegd aan het lichaam, zal het lichaam gaan reageren met een vermindering van de hoeveelheid hormonen die het zelf aanmaakt. Je voelt jezelf waarschijnlijk wel beter, maar de functie van de schildklier kan achteruit gaan. Kijk dus eerst of er oplossingen zijn die dit nadeel niet hebben.
Er kan sprake zijn van een infectierestant, waardoor de schildklier niet goed werkt. De lever speelt echter ook een belangrijke rol bij de schildklierfunctie; mogelijk is daar iets mee mis. Infectierestanten kunnen goed behandeld worden. De lever en schildklier kunnen ook ondersteund worden met behulp van kruiden.
Tekorten aan bepaalde voedingsstoffen kunnen worden uitgetest met behulp van kinesiologie.
Soms kan het zinvol zijn kernen van emotionele stress uit te testen; korte adviezen en gesprekjes over de manier hoe je met stresssituaties omgaat, kunnen al veel effect hebben.
Verwante onderwerpen in deze website:
Overgewicht. Bij overgewicht is het zinvol om te kijken of er sprake is van een verlaagde schi
schildklierfunctie.
startpagina praktijk
Deze link alleen gebruiken indien u geen
inhoudsopgave aan de linkerzijde ziet.
©Deze website is gemaakt door Margreet Chardon, werkzaam in de Praktijk voor Natuurgeneeskunde in Utrecht. Op de teksten van deze website berust een copyright. Voor alle op deze website vermelde informatie geldt de algemene disclaimer.
http://www.natuurgeneeskunde-praktijk.n ... dklier.htm