Werk, hoe gingen jullie daar net na de diagnose mee om?

Werk, hoe gingen jullie daar net na de diagnose mee om?

Berichtdoor zu » donderdag 31 juli 2008 - 11:16

Hallo allemaal,

Ik ben nieuw hier. Twee weken geleden ben ik helemaal ingestort

op mijn werk. Ik was al ontzettend moe toen ik opstond en zag er  

niet uit (wallen!!). Toen een collega zei dat ik er

niet goed uitzag, kon ik alleen nog maar huilen  :huil:  dat ik zoooo

moe was! Ze hebben me naar huis gestuurd en de volgende dag

toch maar naar de huisarts. Was ik overwerkt of had ik toch iets

lichamelijks? Bloed geprikt en 2 dagen later de assistent gebeld.

Mijn schildklierfunctie was te laag (exacte waardes weet ik nog

niet). Aangezien de huisarts op vakantie ging, kan ik pas half

augustus terecht voor medicatie. Ben toch maar weer aan het

werk gegaan. Het ging wel weer. Nu 2 dagen geleden kon ik weer

mijn bed echt niet uitkomen. En ik zit nu weer thuis, terwijl ik zo

graag wil werken. Maar het lukt niet.

Ik ben erg benieuwd hoe dat met jullie gegaan is. Met werk enzo.

Ik vind het moeilijk om in te schatten wat wel en wat niet lukt.

Eigenlijk wil ik morgen wel weer gaan werken, want ik ben niet

meer helemaal uitgeteld. Maar ben ook weer bang dat het straks

weer mis gaat.

En hoe moe voelen jullie je? Ik kan me op zich redelijk

concentreren, maar mijn hele lijf is gewoon moe. En ik zie een

beetje wazig, met soms vlekken voor mijn ogen.

Nou dat was een heel verhaal. Hoop dat het een beetje duidelijk is.

Groetjes Zu
zu
Nieuwtje
 
Berichten: 2
Geregistreerd: woensdag 30 juli 2008 - 19:55

Berichtdoor Kiek » donderdag 31 juli 2008 - 12:12

Welkom op dit forum, Zu!

Mijn eerste advies is, dat je nu actie moet ondernemen.
Bel vandaag de assistente op, vraag je waarden, en maak een afspraak met een waarnemer.

Je labwaarden zijn niet goed, schrijf je.
Daarom heb je behandeling van een arts nodig.
Want je lichaam heeft echt medicijnen nodig.

De assistente had je moeten verwijzen naar een waarnemer.

Als je met medicijnen begint dan duurt het in eerste instantie nog weken voordat je een eerste effect merkt.
Het instellen kan maanden duren.

Jouw beschrijving is zo herkenbaar!
Zolang jij wacht met de start van levothyroxine (=schildklierhormoon), zolang kan jij niet goed functioneren op je werk. Dat is ook nog eens een economische reden om snel te starten. Want het kost geld.

Ikzelf had een TSH-waarde van 54 en fT4 4,5. En ik bleef doorwerken, op een laag pitje, ging vroeg naar huis, en sliep erg veel. Na ongeveer 8 maanden was ik goed ingesteld.

Mijn man had andere waarden; TSH 156 en fT4 0. Hem werd geadviseerd niet te werken, totdat zijn lichaam aan de medicijnen gewend was. Dat heeft zeven maanden geduurd. Daarna duurde het bij hem nog eens anderhalf jaar voordat hij perfect ingesteld was.

Doe het jezelf niet langer aan om te wachten totdat je huisarts terug is.
Vraag de assistente je TSH en je fT4 waarde.
Hou iedere waarde bij: maak een tabel.

Hoogst waarschijnlijk zit je levenslang vast aan de pillen met schildklierhormoon. In het begin wordt er om de zes weken bloed gecheckt. Later om de drie maanden, en weer later halfjaarlijks. En als je je helemaal weer goed voelt dan kan je kiezen voor een jaarlijkse controle.

Onderneem actie, want jij moet jezelf zo snel als mogelijk beter voelen!

Een hartelijke groet,
Kiek
Kiek
Forumverslaafde
 
Berichten: 2053
Geregistreerd: zondag 06 februari 2005 - 11:19
Woonplaats: NH

Berichtdoor Alma » donderdag 31 juli 2008 - 14:30

Hoi Zu,

Ik ben een week thuis gebleven van mijn werk omdat ik echt niet meer kon (ik was zo moe......) en in die week kreeg ik ook te horen dat ik hypo was en ben ik begonnen met medicatie.

De week erna heb ik direct een gesprek met mijn baas gehad en sindsdien (begin mei van dit jaar) werk ik 50%. Ik werk alle dagen, maar dus halve. Dit gaat goed.
Uiteraard zijn ook mijn taken op het werk gehalveerd. De andere helft wordt nu uitgevoerd door mijn vervangster.

Langzaamaan merk ik steeds meer verbetering bij mezelf en ook in mijn werk gaat het steeds beter. Ik kan weer wat meer aan.
Het kost wel tijd, maar die krijg ik ook van mijn baas. Misschien komt het omdat ik in de hulpverlening werk, maar ik vind het echt top dat er zoveel geduld is voor en met me.

Ik ben het met Kiek eens, onderneem actie en wacht niet tot half augustus!

En bespreek het met je baas, leg uit wat er speelt en vraag of je dan tijdelijk misschien minder kan werken of minder taken op je kan nemen (hangt natuurlijk van het soort werk af wat je doet).

Maar het belangrijkste is dat je heel goed moet luisteren naar je eigen lichaam, die geeft aan wat je kan. 50% werken gaf bij mij al minder 'druk' en hierdoor kan ik goed functioneren.


Groetjes Alma
Alma
Nieuwtje
 
Berichten: 8
Geregistreerd: woensdag 28 mei 2008 - 18:52
Woonplaats: In t Noorden

Berichtdoor zu » donderdag 31 juli 2008 - 16:22

Bedankt voor jullie snelle reacties!

Ik heb vanmiddag de huisarts proberen te bellen, maar kreeg het antwoordapparaat (dat vermoeden had ik al). Morgen maar de waarnemer proberen.

Net ook nog even mijn leidinggevende gebeld. We hebben afgesproken dat ik deze week nog thuis blijf en een spoedoproep krijg van de bedrijfsarts. Daar ben ik wel blij mee.

Ik zit zelf ook aan 50% werken te denken. Ik heb absoluut geen zin om hele dagen thuis te zitten. Daarvoor is mijn werk veel te leuk! Ik ben via vele omwegen komen te werken in de zorg en ik ben daar helemaal op mijn plek. Dus ik hoop ook dat ik me snel beter ga voelen met de medicijnen en er weer helemaal voor kan gaan.

Ik moet trouwens wel zeggen dat luisteren naar je lichaam moeilijk is, als je hoofd andere dingen wil. Al zeg ik vaak genoeg tegen patiënten dat ze naar hun lichaam moeten luisteren, het advies aan jezelf geven is niet zo makkelijk...
Maar ja, je wordt vanzelf wel weer effe uitgeschakeld als je teveel van jezelf hebt gevraagd.

Fijne avond!

Zu
zu
Nieuwtje
 
Berichten: 2
Geregistreerd: woensdag 30 juli 2008 - 19:55

Berichtdoor Kiek » donderdag 31 juli 2008 - 16:44

Goede acties, Zu!

Je bedrijfsarts zal ongetwijfeld naar je TSH- en fT4-waarden vragen. Zorg dat je die te weten komt.

Het allerbelangrijkste is dat jij zo snel mogelijk die ellendige intense moeheid van je af kunt schudden. Voor jezelf in eerste instantie. Maar ook voor je directe omgeving. En ook voor je werk.

Schildklierhormonen hebben invloed op iedere cel in je lichaam. Dus tekorten worden ook opgemerkt door de cellen in je hoofd, in je organen en in je spieren.

Ik had veel last van toenemende domheid. Ik kon de simpelste puzzel niet meer oplossen. Daarnaast was ik ook niet meer creatief.

Naarmate ik betere bloedwaarden kreeg, ontdekte ik ook allerlei andere symptomen, die ik aanvankelijk niet opgemerkt had. Kleuren werden weer helder, en ik kreeg een beter gehoor. En zo verdween ook het eelt op m'n voetzolen, als sneeuw voor de zon.

Ik hoop dat jij jezelf weer snel op de rails krijgt.

Kiek
Kiek
Forumverslaafde
 
Berichten: 2053
Geregistreerd: zondag 06 februari 2005 - 11:19
Woonplaats: NH

Berichtdoor Erika » donderdag 31 juli 2008 - 18:33

Hi Zu,

Welkom op het forum! Nou, het belangrijkste is al gezegd, denk ik. Goed dat je een spoed controle krijgt. Als je een arts treft die een beetje verstand heeft van de sk, komt dat gedeelte wel goed.

Zelf heb ik altijd doorgewerkt, maar dat komt meer omdat de diagnose zo lang op zich liet wachten. En zo lang ik 'niks had', kon ik me niet ziek melden, vond ik.

Het is heel herkenbaar, wat je schrijft. Anderen goede adviezen geven, maar als je ze dan op jezelf moet toepassen, wordt het opeens een ander verhaal. Het instellen tot je je weer goed voelt, kan heel lang duren. Dus stug doorwerken in die tijd is zeker niet verstandig. Op momenten dat ik me slecht voel, stel ik m'n baas altijd voor om om 11:30 te beginnen, zodat ik eerst lekker lang kan slapen. Dan om 17:00 uur weer naar huis, dat is goed vol te houden voor mij. Hij vindt dat geen probleem en heeft veel begrip voor mijn ziekte. Dat is heel belangrijk en heel prettig.

Ik hoop dat je snel je waardes te pakken krijgt, en dat je via een waarnemer alvast met medicatie kunt starten. Het is niet bepaald zo dat je je na 1 pilletje al een stuk beter gaat voelen. Helaas duurt dat bij deze ziekte een stuk langer.

Heel veel sterkte en blijf lekker posten. We vinden hier veel steun bij elkaar.

Groet,
Erika
Erika
Forumverslaafde
 
Berichten: 1394
Geregistreerd: woensdag 29 maart 2006 - 13:14

Berichtdoor lisatje » donderdag 31 juli 2008 - 18:50

hey Zu,

Heel herkenbaar hoor het conflict tussen hersenen en lichaam.
Mijn brein wou wel, mijn brein moest gaan werken, maar mijn lichaam protesteerde en ik...ik protesteerde mee.

Wat je werk betreft, ow meis wat begrijp ik je goed. Zelf wou ik allesbehalve thuiszitten, maar mijn lichaam wou niet mee. Kortom je lichaam zal voor je beslissen of een parttime lukt of je er beter even helemaal tussenuit bent.

Probeer jezelf ook niet teveel druk op te leggen wat het werk betreft. I know gemakkelijk gezegd en ow ik heb wat dat betreft weinig recht van spreken. Heb hier meermaals huilend gelegen van 'ik moet gaan werken, volgende week zal t wel lukken' en nee de week daarna lukte het nog niet.  Waarmee ik niet zeg dat het in jouw geval niet snel kan gaan. Dat zal je gauw genoeg merken.

Geef je lichaam en je geest de rust die ze nodig hebben, zal je herstel alleen maar ten goede komen.

Zelf ga ik maandag terug aan de slag, parttime weliswaar, maar toch...

Sterkte en ik hoop dat je snel terug opknapt.
Liefs
Lisa
Avatar gebruiker
lisatje
Beheerster
 
Berichten: 1711
Geregistreerd: zaterdag 08 maart 2008 - 8:30
Woonplaats: België

Berichtdoor Donny » donderdag 31 juli 2008 - 20:19

Het meeste is al je al vertelt dus zo snel je kan aan de medicijn en sterkte er mee.
En heb je een schouder nodig dan kom je maar hier wij weten wat die klier kan doen :????:


groetjes
Donny
 


Keer terug naar Werk en inkomen

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast

cron