Hoi
Ik ben hardstikke nieuw hier.
Ik heb mijn klachten op het zwangerschapsforum waar ik kwam opgeschreven en iemand kwam met dit adresje.
Ik hoop zo verder te komen.
Ik ben bevallen op 13 maart 2009
Mijn kraamzorg gaf aan in de kraamweek dat ik mijn klachten in de gaten moest houden. Want misschien had ik wel last van me schildklier.
Ik zal even me dingen opschrijven want misschien kunnen jullie me verder helpen.
In de zwangerschap was is vanaf week 28 erg moe. Waarschijnlijk een combi met mijn werk. Ik kreeg ook vanaf die tijd last van een soort brokken in me keel. Dat is bij de verloskundige gezien als: je kindje zal wel tegen je maag aan liggen.
Ze lag erg laag dus dat kan niet. :boos2:
Ik heb me er verder geen zorgen over gemaakt.
Maar elke dag was overleven. Hoe voelde ik me en hoeveel energie had ik.
Me dochter is 1 week eerder dan de uitgerekende data gekomen.
Het was wel een zware bevalling. 32 uur en ik heb aan het infuus moeten zitten om de weeen op te wekken.
Ik snap dat ik daarna moet herstellen maar nu 6 weken later heb ik nog steeds het gevoel door dikke stroop te lopen. Last van me schouders en me nek. Ik dacht eerst ik moet wennen aan het tillen van me meisje. Maar nu al 6 weken lang? Dit is toch geen spierpijn?
Last van een soort van brokken in me keel. Slik soms moeilijk weg.
In de kraamweek had ik geen reuze honger maar ik werd wel volgepropt. Had ook gevoel constant over me nek te moeten gaan.
Ik heb mega veel dorst en zuip me een ongeluk. Heb constant een nare smaak in me mond wat niet weggaat. Veel slijm in me mond en slikken is niet makkelijk.
Lage pols wat ze verwijten dat ik altijd gesport heb voor de bevalling. Ik vertrouwde dit al niet.
Ik geef bv en dat kost extra energie maar dat heb ik niet.
Als ik de was ophang wordt ik zo moe. Slapen helpt wel even maar als ik daarna weer druk ga doen dan ben ik weer zo moe en het dikke stroop gevoel.
Ik onthoud niets. Kan slecht luisteren naar mensen, alsof ik oost indisch doof ben. Mensen nemen me het wel kwalijk. Het komt gewoon niet binnen en ik kan er niets aan doen.
Maak veel rare fouten.
Moeite met autorijden want dat zicht wordt soms steed kleiner.
Dit ben ik niet.
Ik zweet de hele dag door terwijl ik het gewoon koud heb. In huis is het 20 graden en ik heb het koud! Als ik in de zon ga krijg ik het bloedverziekend heet dat wel.
Mijn zicht is verkleind en kan me lastig concentreren.
Heb ook veel dorst. En veel hoofdpijn.
Is dit nou meer wennen aan de bevalling enzo of iets anders?
Ben ik gek of heb ik echt iets?



:huil: