Huilbui om niets, of beter gezegd, om alles

Vertel hier waar je zoal tegenaan loopt

Huilbui om niets, of beter gezegd, om alles

Berichtdoor Wilma S. » woensdag 30 mei 2007 - 15:28

Tja, ik was op vakantie in Madeira. Tweede dag al meteen een kies gebroken, op de lijnen van de vullingen, zomaar in 3 of 4 stukken. Gelukkig goed gerepareerd.

Ok, een tegenslag kan ik nog wel hebben, was wel pissig, maar goed. Toen keer op keer slecht weer. Kon de dingen niet doen die ik wilde doen, kon niet rustig in de zon zitten als compensatie. Was vooral bewolkt, en soms behoorlijk nat. Tweede tegenvaller. Alleen jammer dat die 2 uit de 3 vakanties nu verregend maakt. En dan kom je ook niet echt tot rust.

En toen ik een autootje had gehuurd ramde een idioot die niet oplette bij het achteruit rijden zomaar mijn achterdeur. Niet mijn schuld, was goed verzekerd, all risk dus hoef niets te betalen. Maar ja, ben alle tegenslagen zo zat. Heb een middag op bed liggen janken. Rationeel gezien om niets, maar ik ben die tegenslagen zo zat. Het liefst wil ik een jaar in bed liggen.

Ik ben niet lichamelijk moe, maar mentaal zit er geen rek meer in. Dat constateerde ik al in oktober, en in januari, maar sinds die tijd zijn er meer erge dingen gebeurd.
Mijn vader die te horen kreeg dat hij moest stoppen met roken, anders raakt hij zijn benen kwijt. Hij doet zijn best, maar ja... flinke kans dat hij toch in een rolstoel beland wegens aderverkalking.
Mijn vader die van niets ineens een ton medicijnen moet slikken voor ouderdomskwaaltjes.
Mijn vader die blijkbaar een keer een hartinfarct heeft gehad zonder dat dat gemerkt is. Aangezien de 3e hartaanval vaak dodelijk is heb ik een soort van aftel-gevoel.

Ik werk bij de ABN AMRO, dacht eerst dat ik uitzicht had op een vast contract, eindelijk een keer zekerheid. Maar nee hoor, met die overname problemen weer eens totale onzekerheid.

Vakantie die misgaat.

Tandarts waaraan in duizenden heb betaald blijkt slecht werk geleverd te hebben volgens 2nd opinion. Uit de behandeling bij gebroken kies in Madeira blijkt dat 2nd opinion gelijk had. Mijn oude tandarts had gezegd dat als de kies brak hij eruit moest, en dat er daarom een kroon op MOEST. En bij een heleboel andere tanden en kiezen. Kosten liepen natuurlijk in de duizenden. Of mijn spaargeld eraan, of jaren niets leuks doen. Fijn.

En dan voorbije stress. Vriendin vorig jaar een goedaardige tumor. toch een zware operatie, en voordat je weet dat het goedaardig is...
Ik een knobbeltje in de borst... voordat je weet dat er niets aan de hand is.

Depressieve oma na overlijden van mijn tante. Het jaar daarvoor, heeft die tante een heel jaar tussen leven en dood gezwoven. Dat gooit ivm ziekenhuisbezoekuren heel je leven overhoop. Een jaar lang.
Net tijdens het begin van deze tijd overleed een andere tante ook zomaar ineens.

Rond die tijd onzekerheid over werk bij een bouwproject, wanneer was het werk over?

Schildklierperikelen, altijd op de achtergrond. En tussen 2000 en 2003/2004 moeten vechten om te kunnen blijven werken terwijl ik steeds meer hypo werd. Toen het gevecht om de juiste medicatie te krijgen, en er weer bovenop komen.

Ik ben mentaal uitgeput. Iedere keer weer denk ik "ok, nu eindelijk rust en bijkomen" en dan gebeurt er weer wat.

Het liefst wil ik een jaar slapen. Mijn werk is leuk, maar ik moet morgen na de vakantie weer beginnen en ik zie er tegenop als een berg.

Ik denk erover, of beter gezegd, ik realiseer me dat ik naar de huisarts moet gaan voor een doorverwijzing. Ik heb de afgelopen 2 tot 3 jaar de tijd niet gehad dingen te verwerken en mentaal tot rust te komen. Maar ja, hoe vertel ik zoiets op mijn werk? Als ik naar een psycholoog moet, zal ik toch afspraken moeten hebben, dus verborgen houden gaat niet lukken.

*zucht* Ik ben zo moe... nu wil mijn lichaam wil en is de rest moegestreden.
Avatar gebruiker
Wilma S.
Forumverslaafde
 
Berichten: 2161
Geregistreerd: zondag 06 februari 2005 - 11:27

Berichtdoor Femmke » woensdag 30 mei 2007 - 15:41

allereerst  :kus2:

huilen mag en moet.. zeker met jouw verhaal.. het is toch een onderdeel van verwerking..Ik vind het zeer naar wat er allemaal gebeurt is..

Ik hoop dat je een uitweg gaat vinden, eventueel met hulp..sterkte.. :kus2:
Avatar gebruiker
Femmke
Forumverslaafde
 
Berichten: 1197
Geregistreerd: maandag 26 maart 2007 - 16:26

Berichtdoor Noiram » woensdag 30 mei 2007 - 15:55

Tja meid, het is niet niks...en op een gegeven moment is de elastiek idd niet elastisch meer.....

Je hebt een nieuwe nodig.
Mogelijk heb je wat hulp nodig om de neus weer in de wind te steken, maar kijk eens wat je al allemaal voor je kiezen hebt gehad..... en je bent er nog en je lijf doet het inmiddels weer iets beter.....

Meid, kom op voor jezelf...je hebt die rust nodig, probeer ze zo goed als het kan te nemen en verzamel wat goed volk om je heen (HA, internist? endo? maatschappelijk werk?? psycholoog)
Er is best veel en je kunt zomaar een hele goeie treffen want dat heb je verdiend.

Kom op, aan de slag voor jezelf.... houd moed meis...we zijn er om te luisteren....
Noiram

143,75 mcg euthyrox,, B12 elke 2 weken. ijzer dagelijks NOW, momenteel Multi 2x extra zink en Methionine voor Methyleren B12
Avatar gebruiker
Noiram
Forumverslaafde
 
Berichten: 3562
Geregistreerd: zaterdag 05 februari 2005 - 21:06

Berichtdoor linnie75 » donderdag 31 mei 2007 - 8:05

hoi wilma.s

je verhaal is voor mij heel herkenbaar

ik ben nu meer als een jaar bezig om mijn sk in te stellen
het gaat nu iets beter maar heb nog wel ff te gaan

vorig jaar is mijn moeder helaas overleden toen dacht ik het komt nooit meer goed met me en wilde haar achterna

maar ook daar kwam ik door heen toen dacht ik nu heb ik wel alles gehad maar nee dus mijn schoonmoeder is half april overleden
5 maanden naar mijn moeder

ik zag het echt niet meer zitten en vroeg mezelf af waarom ik . ik wilde vluchten  en nooit meer naar huis komen

maar heb hulp gezocht want zoiets kan je niet alleen en nu gaat iedere dag een beetje meer de zon schijnen

ik heb ook geleerd om te kijken wat ik nog wel heb en probeer daar ook van te genieten

de weg is niet makkelijk maar je komt er wel

hou goede moed en zoek hulp

sterkte lin
een dag niet gelachen is en dag niet geleefd maar soms vergaat het lachen
Avatar gebruiker
linnie75
Gebruiker
 
Berichten: 78
Geregistreerd: donderdag 01 maart 2007 - 11:10
Woonplaats: waalre

Berichtdoor Wilma S. » donderdag 31 mei 2007 - 11:14

Vandaag was ik met mijn stomme hoofd de pasjes voor de bank vergeten. Om het gebouw in te komen en voor de computer toegang. Klein dingetje, maar heb moeten vechten tegen de tranen...

Morgen de huisarts bellen, vandaag was eerste werkdag na de vakantie en had de tijd niet de dokter te bellen omdat iedereen wou weten hoe het was.

Ik heb een aantal maanden terug toen ik ook zoiets had van "nu moet het eens ophouden met die problemen, anders..." Sint Janskruid gebruikt, en dat werkte toen meteen. Ik ben direct bij thuiskomst weer begonnen (maandagavond dus) en merk er nu niets van. Ben er dus erger aan toe dan voorheen, alsof ik dat nog niet wist.

Ik moet me door de dag heen slepen, ik vergeet alles en kan me niet concentreren, ondanks Cytomel. Wat van die internettesten gedaan, depressie was het niet volgens die testen, ook geen overspannenheid, maar wel erg aardig richting burnout. Geen idee of je dat ook kan krijgen door constant aanhoudende problemen in het privéleven, en dan dus niet in de relatiesfeer.
Avatar gebruiker
Wilma S.
Forumverslaafde
 
Berichten: 2161
Geregistreerd: zondag 06 februari 2005 - 11:27

Berichtdoor W. » donderdag 31 mei 2007 - 13:33

Nou hopelijk is het geen burnout ben er net herstellende van.

Een burnout kan je zowel psychisch oplopen als lichamelijk, zowel in je prive leven, werkomgeving, gewoon alles wat stress oplevert en je maar door blijft gaan.

Je kan dan niks meer en alles , iedere stap is teveel, ieder dingetje geeft stress.
:zwaai:
w


Het leven is wat je gedachtes ervan maken!!
Avatar gebruiker
W.
Forumverslaafde
 
Berichten: 7024
Geregistreerd: zondag 03 juli 2005 - 11:02

Berichtdoor Wilma S. » donderdag 31 mei 2007 - 13:39

Ik denk zelf dat ik er op weg naar ben, dus vandaar dat ik wil voorkomen dat ik bij het station Burnout aankom.
Avatar gebruiker
Wilma S.
Forumverslaafde
 
Berichten: 2161
Geregistreerd: zondag 06 februari 2005 - 11:27

Berichtdoor W. » donderdag 31 mei 2007 - 15:02

Heel goed Wilma dat je dat inziet.

Probeer de dingen die stress veroorzaken te verminderen en neem de tijd voor ontspanning.

Ik kan het wel tegen iemand anders zeggen maar zelf doe ik dat ook niet hoor :-)
:zwaai:
w


Het leven is wat je gedachtes ervan maken!!
Avatar gebruiker
W.
Forumverslaafde
 
Berichten: 7024
Geregistreerd: zondag 03 juli 2005 - 11:02

Berichtdoor Wilma S. » donderdag 31 mei 2007 - 15:25

Ik neem al jaren de tijd voor ontspanning. Alleen als er dramatische zaken gebeuren die je leven thuis/ gesprekken met vrienden en familie overhoop gooien, heb je dus nergens meer rust.
Avatar gebruiker
Wilma S.
Forumverslaafde
 
Berichten: 2161
Geregistreerd: zondag 06 februari 2005 - 11:27

Berichtdoor Wilma S. » vrijdag 01 juni 2007 - 14:10

Nou, ik heb een verwijzing gekregen naar een intake gesprek persoon van het Riagg. Nou is het Riagg misschien niet het beste, maar ik zeg ook "als blijkt dat het niet werkt voor mij, kan ik altijd zelf op zoek gaan naar een psych", en de dokter beaamde dat.

Ik heb zeker het stadium van besluiteloosheid nog niet bereikt, dus zelfs als het Riagg bereslecht is zullen ze me niet breken.  ;-)
Avatar gebruiker
Wilma S.
Forumverslaafde
 
Berichten: 2161
Geregistreerd: zondag 06 februari 2005 - 11:27

Berichtdoor W. » vrijdag 01 juni 2007 - 14:12

Hay Wilma,

Ik heb bij het Riagg een hele goede psycholoog hoor.Het belangrijkste is dat het goed moet klikken.

Goed dat je een afspraak hebt gemaakt.
:zwaai:
w


Het leven is wat je gedachtes ervan maken!!
Avatar gebruiker
W.
Forumverslaafde
 
Berichten: 7024
Geregistreerd: zondag 03 juli 2005 - 11:02

Berichtdoor marjon » zondag 03 juni 2007 - 19:08

Hoi Wilma,

Hartstikke goed dat je zelf hulp zoekt. Je bent op tijd!! Knap dat je het zelf inziet.

Jouw verhaal lijkt op mijn verhaal. Ik heb op het moment echt het idee dat de afgelopen jaren bijna alles van me af is genomen. Van mensen tot werk tot hobbys tot sociaal leven. Iedere keer moet ik afscheid nemen van iets wat me dierbaar is, waar ik eigenlijk heel m'n leven rond  heb opgebouwd.

Probeer toch de fles halfvol te houden en richt je op dingen die je wel kunt en leuk vind en denk niet, ojee dit kan ik allemaal niet.

Ik probeer dit ook, al lukt het niet altijd.

Je kunt ook bij de huisarts of het riagg wat ondersteunende medicijnen vragen, bv. anti - depressiva. Je hebt het nu nodig!!

Ik wens je veel sterkte en meid denk eraan : je komt hier echt doorheen en wel dubbel zo sterk!! Kop op !

Groetjes,
Marjon
marjon
Forumbekende
 
Berichten: 162
Geregistreerd: vrijdag 28 juli 2006 - 9:52
Woonplaats: rosmalen

Berichtdoor Wilma S. » zondag 10 juni 2007 - 10:58

Ik ben ook heel erg blij met mezelf dat ik er op tijd bij ben. Alleen heel jammer dat als ik vind van wat dan ook 'genoeg is genoeg, ik ben belangrijker, als ik moet rusten dan zal ik rusten' dat ik dan gelijk alle motivatie om te werken verlies. Ik vind mezelf gewoon belangrijker dan dat, en dat sneaky gevoel is erin gekomen na de instorting door de hypo. Dus ook al heb ik rationeel iets van 'hop aan de slag' en KAN ik het ook makkelijk redden, dan zit er iets in mijn achterhoofd alle energie uit mezelf weg te meppen en me bijna express ziek te maken. want geen energie en/of ziek = thuis = rust.

Dit rare fenomeen heb ik al jaren opgemerkt hoor, ook jaren terug toen we bijna iedere dag een telefoontje kregen van 'het zal binnenkort wel afgelopen zijn met tante'. Op het moment dat ik vind dat het een beetje teveel energie kost, gaat ALLE energie toevoer dicht. En ben ik ziek.
Avatar gebruiker
Wilma S.
Forumverslaafde
 
Berichten: 2161
Geregistreerd: zondag 06 februari 2005 - 11:27

Berichtdoor marjon » maandag 11 juni 2007 - 7:28

Hoi Wilma,

Ja , dat is inderdaad niet fijn. Je kunt er  ook een middenweg in zoeken. Dat is natuurlijk gemakkelijk gezegd van mij want ik weet niet precies wat jij voelt.

Misschien is er wel iemand die jou hier in kan begeleiden. Informeer eens bij de huisarts.

Groetjes en sterlte,
marjon
marjon
Forumbekende
 
Berichten: 162
Geregistreerd: vrijdag 28 juli 2006 - 9:52
Woonplaats: rosmalen


Keer terug naar Hypothyreoïdie en psychische klachten

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast