Schildklier en psyche

Vertel hier waar je zoal tegenaan loopt

Schildklier en psyche

Berichtdoor Wilma S. » maandag 09 april 2007 - 11:15

Voor diegenen onder ons die hier vragen over hebben, zal ik eens een lijstje maken wat voor een klachten ik allemaal gehad heb.

Hyper:
Overal bang voor, het onstaan van examenvrees, pleinvrees, er moest een toilet in de buurt zijn en ik moest weten waar het was want de angst sloeg op mijn darmen.

Hypo:
Depressief, angstig voor wat er met andere mensen kon overkomen, erg kort lontje, een enorm gevoel van oneerlijkheid en machteloosheid. Ergens naartoe durfde ik alleen als ik wist dat ik ten allen tijde terug naar huis kon voor het geval ik instortte.

Nu bij behandeling:
Angst voor de tandarts, maar daar houd het ook bij op. Depressief ben ik al niet meer sinds ik T3 ging gebruiken, en alle andere dingen zijn ook langzaam minder geworden, hoewel ik nog steeds vind dat ik sommige dingen niet hoef te tolereren en ik daar vrij snel de emoties (vooral kwaadheid) de vrije loop laat.
Naar mijn mening heb ik genoeg ellende meegemaakt en hoef ik mezelf niet te verzachten of te verstoppen voor anderen, dus als men vind dat ik het verkeerd doe (snel mijn mond open trekken, niet stil kwaad zijn) dan hebben ze pech. Ik ben zoals ik ben en vind men dat niet goed, dan vliegen ze maar op.

Ik loop al sinds mijn 17e met hyper, tot mijn 23e. Daarna snel hypo, en daar heb ik tot mijn 26e mee rondgelopen. Nu ben ik al zo'n 4 jaar in opklimmende vorm/ stabiel. Mijn eigen karakter als volwassene heb ik nooit gekend, hoewel het meer naar de hyperkant neigt dan naar de hypokant. Het was net Jekyll and Hyde. De dag en de nacht. Hoewel er wel die angst was voor vanalles.

Mijn ik had ik verloren, en uit de ruines ben ik weer teruggekeerd. Het was wel een avontuur om mezelf te leren kennen, maar nu zijn 'we' een goede eenheid (ipv naar jezelf te kijken en te denken "dat ben ik niet").

Ja, de schildklier en de psyche... het is toch wat.
Avatar gebruiker
Wilma S.
Forumverslaafde
 
Berichten: 2161
Geregistreerd: zondag 06 februari 2005 - 11:27

Berichtdoor Tess » dinsdag 10 april 2007 - 12:26

Hoi Wilma,

Je klachten komen niet overeen met die van mij maar ik herken wel het stukje dat je je zelf weer leert kennen/ontdekken.
Daar ben ik op dit moment erg mee bezig.
Ook ik doe sinds een aantal maanden alleen nog maar wat ik leuk vind, of wat ik graag wil, die schuldgevoelens ben ik grontendeels kwijt en dat is een bevrijding vind ik zelf.

Op dit moment heb ik weinig last van mijn depressie maar zodra ik hypo of hyper wordt/ben komen de symptomen die bij de depressie horen weer terug.

Leuk hondje op de foto trouwens, een labje?

Liefs Tessa
<a href="http://lilypie.com/"><img src="http://lbff.lilypie.com/dngzp1.png" width="400" height="80" border="0" alt="Lilypie Breastfeeding tickers" /></a>
Tess
Forumverslaafde
 
Berichten: 1888
Geregistreerd: maandag 07 maart 2005 - 12:02
Woonplaats: Friesland

hoi Wilma

Berichtdoor mvk78 » woensdag 11 april 2007 - 12:08

hoi Wilma

Vervelend al die klachten.

Maar een groot deel klinkt alsof het komt door ervaringen in je leven, die je hebt meegemaakt.
En van je moeder kun je als kind ook veel aan hebben gevoeld, heb ik zelf ervaren.
Niet alles hoort bij schildklierklachten.
Wel is het zo, dat als je hyuper bent ,dat het je emoties kan versterken.
Bijvoorbeeld als je dan boos bent, word je meer boos, las je wat hyper bent ingesteld.
Voel je, je onzeker ,dan kan dat ook versterkt worden, als je hypo of hyper bent oke ?
Dat is wel zeker zo, ben ik nu  na bijna 28 jaar achter.

liefs van Mar/MvK.

Ik heb wat pagina's over de spirituele betekenis van een schilkdlier ziekte.
En ik widle dat eerst niet geloven, maar er stonden wel erg veel herkenbare dingen in ook.

Vaak kan het te maken hebben dat je altijd alles weg hebt gelachen en weg hebt gestopt in je leven ook dat je een er last van hebt of krijgt.
Dat is niet wat iedereen geloofd.
(Ik heb c.h.t.)

Heb je wel psychische hulp ?

liefs van Mar/Mvk
Assertief wordt je tegenwoordig vanzelf wel in deze maatschapppij. (NL)

Geduld wordt beloond !

Beter een haakje aan je nagel, dan een nagel aan een haakje toch ?
Avatar gebruiker
mvk78
Forumbekende
 
Berichten: 199
Geregistreerd: donderdag 09 november 2006 - 14:36
Woonplaats: Noord-Holland

Berichtdoor Wilma S. » woensdag 11 april 2007 - 12:32

Ik heb geen psychische hulp, nooit gehad, want die heb ik niet nodig. Ik gaf omdat het forum zo leeg is zonder berichtjes alleen in een berichtje aan wat mijn ervaringen waren van twee uitersten in schildklierland. Misschien hebben anderen, vooral nieuwelingen, er iets van herkenning aan.

Lastiger was het achteraf om jezelf te leren kennen, maar volgens mij is dat de grote zoektocht van het leven dus tja... iedereen zal dat wel hebben. Misschien wat onbewuster omdat wij toch wat bewuster zijn van veranderingen.

Persoonlijk vond ik destijds psychische hulp totaal onnodig. Alleen al omdat de arts alles op stress en depressiviteit af probeerde te schuiven terwijl ik dondersgoed wist wat de oorzaak was. In den beginne was ik niet depressief, maar dat werd ik wel door een gebrekkig behandeling van de hypo.
Ik kan me wel voorstellen dat een steuntje in de rug voor anderen wel handig is, maar ten eerste was dit berichtje om anderen te laten zien "je bent niet gek, je kan best anders zijn (geworden) door die klier".

Ik heb juist de klachten opgeschreven die WEL bij de schildklieraandoeningen hoorden omdat ik ze ervoor en erna in geen velden of wegen kan bekennen. Behalve angst voor de tandarts en een flossfobie dan, maar dat komt gewoon door herhaaldelijke zeer pijnlijke behandelingen.  ;-)
Avatar gebruiker
Wilma S.
Forumverslaafde
 
Berichten: 2161
Geregistreerd: zondag 06 februari 2005 - 11:27

hoi Wilma

Berichtdoor mvk78 » woensdag 11 april 2007 - 12:49

hoi wilma

Het ontstaan can pleinvrees en examenvrees, komt vaak voort uit onzekerheid/faalangst.
Ik heb die onzekerheid denk ik als kind van mijn moeder overgenomen, dat had dus niets met mijn chronische schildklier gedoe te maken.
Dat wilde ik je zeggen.
sommige dingen en klachten versterken inderdaad je gevoelens qua klachten, maar je krijgt niet al die angsten door een verkeerd werkende schildklier.
Dat is niet zo.
Wel kun je lustelozer en nerveuzer zijn en veel meer.
Ik bedoel te zeggen.

Niet alles komt door je schildkleir klachten.Wel kunnen veel dingen dus versterkt worden ,wat ik al zei.

Wel wordt je gratis assertiever gemaakt, door al die artsen tegenwoordig,hi,hi.
Teminste ik ben er een heel stuk assertiever door geworden.

Ik heb ook al mijn hele leven faalangst.

Vandaag ben ik bij iemand geweest, een vrouw en misschien ben ik nu na een paar sessies klaar ne ben ik van alle psychishce klachten ongeveer af.
Zij werkt op heel diep niveau met mensen.

xxxMar
Assertief wordt je tegenwoordig vanzelf wel in deze maatschapppij. (NL)

Geduld wordt beloond !

Beter een haakje aan je nagel, dan een nagel aan een haakje toch ?
Avatar gebruiker
mvk78
Forumbekende
 
Berichten: 199
Geregistreerd: donderdag 09 november 2006 - 14:36
Woonplaats: Noord-Holland

Berichtdoor Wilma S. » woensdag 11 april 2007 - 13:48

Tja, bij mij was het eerder een darmprobleem. Ik heb een keer een bacterie opgelopen bij de McDonalds, en sindsdien slaat alles op mijn darmen. Ik had officieel een prikkelbare darmsyndroom, maar na een behandeling tegen candida waren al mijn klachten weg. Achteraf gezien vermoed ik dat de McDonalds bacterie de weg vrijgemaakt heeft voor de candida infectie.

Probleem was, als ik zenuwachtig werd, moest er een toilet in de buurt zijn. Buiten kun je niet acuut naar het toilet, dus werd ik daar zenuwachtig van. En kreeg ik darmkramp waardoor ik een toilet nodig had. Vicieuze cirkel, ja, maar zodra de zenuwen weg waren (en mijn lichaam dus niet meer hyper en dus zenuwachtig was), was die vrees ook weg.
En bij examens voelt iedereen spanning, dus sloeg dat op mijn darmen, had ik een toilet nodig, maar je mocht niet weg. Dus werd ik bang om zenuwachtig te worden, en dus werd ik zenuwachtig.

En zenuwachtig worden is niet zo moeilijk als hyper... kon niet stilzitten!
Avatar gebruiker
Wilma S.
Forumverslaafde
 
Berichten: 2161
Geregistreerd: zondag 06 februari 2005 - 11:27

Berichtdoor Anne3 » woensdag 11 april 2007 - 22:06

Het leren omgaan met een gronische ziekte is niet iets wat iedereen alleen lukt.

Er hoeft echt niet iets in je jeugd gebeurd te zijn, en je hoeft je niet zwak te voelen als je besluit hier hulp bij te vragen.

Want waar krijg je, naast dat je je lichamelijk niet goed voelt en pijn hebt, misschien niet allemaal psychisch mee te maken?

Niet meer volledig of helemaal niet meer kunnen werken,  onbegrip van colega's, en artsen, vrienden die afhaken, een partner die het moeilijk vind om met jou en je ziekte om te gaan, jezelf niet meer herkennen, onzekerheid (gaat dit nog over), ben ik dement, ben ik een zeur, kortom je voelt je onzeker enz.
Het is best een heel pakket!

Dus denk je: ik zou best wat ondersteuning bij dit proces kunnen gebruiken gewoon die hulp vragen!
Heb ik ook gedaan en ben daar heel blij om.
Groetjes Anne
************
http://www.bergsma-web.nl
Avatar gebruiker
Anne3
Forumverslaafde
 
Berichten: 1182
Geregistreerd: zaterdag 05 februari 2005 - 23:27
Woonplaats: N.Holland

Berichtdoor zazoo » donderdag 12 april 2007 - 9:01

ik vind van deze ellende het feit dat ik zo emotioneel ben het meest storende, kan bijna geen normaal gesprek voeren zonder in brullen uit te barsten :huil: (heel genant) :boos2:

vooral met gesprekken op school enzo die over de kinderen gaan, als ze je vertellen dat je kind dit ZO GOED doet :boos2: dat mag dus niet want dan sta ik met de tranen in mijn ogen Jasses :-D

de vermoeidheid kan ik wel mee leven, maar die hele sterke emoties die een loopje met je nemen :sip: ik vind het bijna niet te doen.
Afbeelding
Baco 7-2-2005 - 26-08 2009 Rust zacht mijn vriend
Avatar gebruiker
zazoo
Beheerster
 
Berichten: 1827
Geregistreerd: zaterdag 30 december 2006 - 15:30
Woonplaats: West-friesland, Andijk

Berichtdoor Anne3 » donderdag 12 april 2007 - 10:21

zih kan me helemaal vinden in jouw theorie dat je op het moment dat je langdurig te veel van jezelf eist je lichaam gaat protesteren.

En het zal volgens mij gaan protesteren daar waar in jouw genen de zwakste punten zijn.
Voor de een is dat het hart voor de ander de darmen oid en voor ons is het onze schildklier.
Of als je maar lang genoeg geen gehoor geeft aan je begin klachten, ga je stapelen tot je niet meer kan en op een gegeven moment wel moet luisteren naar je lijf.

Waarmee ik niet wil zeggen dat je jezelf (bewust) ziek maakt of hebt gemaakt.
Je karakter (genetisch bepaald), ouders en opvoeding spelen hierin ook een rol. Zoals b.v. altijd flink hebben moeten zijn enz.

Zo vind ik ook niet, dat als je maar je best doet je jezelf weer beter kunt maken.
Iets wat stuk is kan jezelf niet helen, soms of misschien zelfs vaak, kan een arts dat voor je helen maar dan nog moet je met die ervaring verder en zal je nooit meer dezelfde zijn als je was voor die ervaring.
Deze ervaring moet eerst goed, of zo goed mogelijk behandeld worden en daarna een plaatsje krijgen in je leven.
Maar je kan wel zelf nadenken en werken aan hoe je met deze ervaring het beste verder zou kunnen leven.

Zazoo, ook ik heb (hoewel minder) nog steeds last van die stomme emotionele buien, wil op sommige momenten helemaal niet huilen maar ontkom er dan echt niet aan.
Zeker als je t.o. ouders of onbekenden staat kan dit voor me heel zwak en genant aanvoelen.
Op mijn werk vroegen ze toen al: gaat het wel goed met je? En ik maar zeggen, ja hoor!
Nu weet ik dat ik het toen eigenlijk al helemaal niet meer aan kon maar dat toen onderkennen kon ik niet.

Ik weet nu dat ik voorlopig of misschien wel nooit meer, geen te grote verantwoordelijke taken meer aan kan en ga daar ook niet meer voor.
Dit te moeten accepteren heeft me heel veel tranen gekost want mijn werk was heel belangrijk voor mij, en gaf een stukje identiteit, ik was iets naast mijn huisje boompje beestje.
Wat stelde ik nu nog voor?

Nu weet ik dat ik dat het ook fijn aan kan voelen om niet MEER te willen zijn maar ben er nog steeds niet hoor!
Want wie ben ik dan nu, wat kan ik dan nog, wat heb ik anderen en niet te vergeten mijzelf te bieden?
Is het zijn van een gronisch zieke echtgenoot, moeder en oma, met een leuke hobby's genoeg?
Het gekke is ZIJ vinden van wel maar ik?

Dan komt toch weer dat duiveltje om de hoek: je kon meer, wilt meer, wil weer die waardering voelen voor wat je kon en zou dat weer kunnen terug komen?
Nee, moet ik dan tegen mezelf zeggen: ik zal het moeten doen met wat ik NU kan en me daar naar moeten aanpassen en waardering uit moeten halen.
Dus van kleine dingen leren genieten zoals dat ik nu tijd heb om in de tuin te kunnen zitten en áls ik me goed voel op dinsdag naar de markt kan. Dat kon nooit want dan moest ik werken en wilde dat soms zo graag.
Dat ik op een nadere manier van de kleinkinderen kan genieten.

Maar nu ben ik ziek.....keelpijn hoofdpijn spierpijn, heb de griep dus ben zielig.....ben toch in staat te reageren, goh valt dus toch nog wel mee, of vraag ik nu weer teveel van mijn lijf en moet ik mijn bed in omdat ik anders niet snel beter wordt?
Groetjes Anne
************
http://www.bergsma-web.nl
Avatar gebruiker
Anne3
Forumverslaafde
 
Berichten: 1182
Geregistreerd: zaterdag 05 februari 2005 - 23:27
Woonplaats: N.Holland

Berichtdoor @ » zondag 15 april 2007 - 16:28

Hoi dames,

Ik herken de spychische klachten wel, maar dan niet door hypo of b12 maar gewoon doordat het zo´n zware tijd ws, mijn reserves psychisch ook op waren, en dan klapt het op een gegeven moment.
Sinds ik minder thryax slik, voel ik me psychisch weer stabieler, sinds een dag of 4 nu, dus ff aankijken weer. normaliter verandert het bij mij weer. DAT maakt het voor mij zwaar. dat ik niet gewoon kan ´bouwen´en stabiliteit op lichamelijk of psychisch vlak mis.

Ik ga nu autogene training doen. Want aldus die arts, luister ik niet goed naar mijn lichaam. en heb ik constante stress. Nou voglens mij waren het gewoon teveel pillen.
Want nu doe ik alles weer met ´aandacht´, relaxt tempo etc.
Dat kan toch heus niet komen omdat de zon schijnt?

Ik zie wel wat die ´training/coaching/halve therapie´gaat doen. Ik heb het volgens mij niet echt nodig, ik ken m´n systemen maar ben gewoon uitgeput geweest laatste maanden. Lijkt me vrij normaal.
En tja, volgens mij, teveel pillen, daar kun je ook raar van worden (ook al gaf mijn bloed geen hyper aan). Mijn rug is ook minder strak en ik heb weer zin in dingen.

Nou ja, hoe het ook zij, ik doe die therapie erbij, want wie weet zakt dit weer in maar het komt ook gewoon door dat die ziekte erg belastend is, ik weer al een tijd niet meer en dat maakt je ook niet happier. Dayt komt denk ik heus niet omdat ik niet naar mezelf ´luister´, ik luitser me rot en kan niets met veel signalen die ene hypo je geeft.

Maar wie weet helpt het wel en dan is dat ook goed,
geniet van de zon-dag meiden!

***
Zijn of a-zijn, that's the question.

iets moois op: http://www.youtube.com/watch?v=vr3x_RRJdd4
Avatar gebruiker
@
Forumverslaafde
 
Berichten: 1597
Geregistreerd: maandag 20 februari 2006 - 19:31

Berichtdoor Hispoine » zondag 15 april 2007 - 16:46

Anne,

Heel veel beterschap. :roos3:

Hispi
Gebrek aan bewijs is  geen bewijs voor gebrek
Avatar gebruiker
Hispoine
Forumverslaafde
 
Berichten: 770
Geregistreerd: vrijdag 03 november 2006 - 17:50

Berichtdoor Anne3 » zondag 15 april 2007 - 18:22

Dank je Hispi,
ben net weer even op, ik lig al 2dgn. grotendeels op bed met 39 graden koorts, hoofd, keel, en spierpijn en een flinke verkoudheid.
Grrrrr en dat met dit mooie weer!
Vandaag is mijn schoondochter jarig kon daar dus ook niet naar toe. Mijn man is dus alleen gegaan.
Ik zit, hang, lig echt te balen, ben nu sinds dinsdag ziek, lang genoeg vind ik, hoop nu dus toch wel weer te gaan opknappen!
Maar het heerst zegt men....

Je hebt gelijk Astrid, gewoon gaan doen die training.
Is het niet wat je verwacht kan je er toch weer mee stoppen? Gewoon maar ervaren en zien of je er iets mee kan.
En ik hoop dat je je nu langer "goed' blijft voelen!
Groetjes Anne
************
http://www.bergsma-web.nl
Avatar gebruiker
Anne3
Forumverslaafde
 
Berichten: 1182
Geregistreerd: zaterdag 05 februari 2005 - 23:27
Woonplaats: N.Holland

hoi ladys

Berichtdoor mvk78 » dinsdag 17 april 2007 - 16:00

Anne alweer wat opgeknapt ?
Sterkte nog anders.

Ik heb dus c.h.t. en dat is ontdekt toen ik 1 jaar was.

Ik heb het gevoel dat die psychische klachten ook nog per schildklier ziekte erg wisselen en misschien ook wel, per welke medicijnen je gebruikt.

Hebben jullie dat idee en gevoel ook ?

Wel weet ik dat bij mij hypo en hyper klachten door elkaare lopen En dat ik  dus als ik hyper ben, ook wel eens hypo klachten heb en andersom. En dat heb ik nu eindelijk de huisarts verteld laatst.
En nu gelove nze mij eindelijk wat eerder, omdat ik de ervaringsdekundige ben en niet zij !
Dat komt denk ik in mijn geval, omdat ik een stukkie schilkklier heb van amper 5 millimeter doorsnede en als aanvuylling "Thyrax" slik.
Dat slik ik al bijna mijn hele leven zo ongeveer.
Oja, ik werk al jaren aan mezelf, op allerlei manieren.alleen dat schoot niet zo op, maar dat lag aan 2 kanten.

Nu ben ik wel seriues daarmee en zij ook tegen mij en dat is wel fijn.
Ik doe nu ook iets alternateifs, daar ga ik voor de 2de keer volgende heen. (Een regressie therapeute)

En ik ga naar het Mentrum.(Ex -riagg)
Van het Mentrum moet ik nu binnen 23 weken wat horen of lezen.
Daar ben ik nu eindelijk ook seriues genomen, qua hulpvraag.

Regulier en alternatief doe ik bedie dus en dat wisten ze en weten ze  ook van elkaar, want ik heb dat later gewoon gezegd.

Op dit moment weet het Mentrum niet, van die vrouw waar ik volgende week heen ga, want dat is voor mij pas de 2de keer en dat wil ik even afwachten nog, of dat wel wat is, mar ik heb er een erg goed gevoel bij. zij werkt op en heel diep niveau, waardoor ik waarschijnlijk na een paar sessies al klaar ben !
Misschien kan ik daarna dus ook snel bij het Mentrum stoppen !
En bij het Mentrum, krijg ik dus nu binnen 2 weken een therapeut toegwezen voor individuele gesprekken.

Vandaag is mijn vriend jarig !
Hij viert het niet hoor.

xxMar/MvK
Assertief wordt je tegenwoordig vanzelf wel in deze maatschapppij. (NL)

Geduld wordt beloond !

Beter een haakje aan je nagel, dan een nagel aan een haakje toch ?
Avatar gebruiker
mvk78
Forumbekende
 
Berichten: 199
Geregistreerd: donderdag 09 november 2006 - 14:36
Woonplaats: Noord-Holland

Berichtdoor W. » zaterdag 21 april 2007 - 14:41

Hay,

Ik loop al een half jaar nu bij een psychologe om de week en heb er echt baat bij.

En dames vergeet niet dat het lichaam en de geest samen werken hoor!!

Dus als je lichamelijk niet goed in je vel zit, zit je ook niet goed in je hoofd.

En andersom natuurlijk ook.Zit je niet lekker in je hoofd dat heeft dit weerslag op je lichaam.
:zwaai:
w


Het leven is wat je gedachtes ervan maken!!
Avatar gebruiker
W.
Forumverslaafde
 
Berichten: 7024
Geregistreerd: zondag 03 juli 2005 - 11:02

Berichtdoor Anne3 » zaterdag 21 april 2007 - 16:37

Ja, het gaat al weer beter. Nog wat verkouden en erg snel moe maar even afwachten of dit nog bij de griepo hoort of bij de Hashimoto.

Ik heb gisteren een workshop gehad.
Was erg gezellig en leuk om te doen en heeft me weer iets meer inzicht gegeven over hoe ik was, ben, en zou willen zijn.

Mar, lekker dat je nu serieus genomen wordt door je huisarts.
Geeft je vast een goed gevoel.
Je moet het ook eerst voor jezelf duidelijk hebben voordat je het kan over brengen aan een ander.
Mooi dat je nu mer weet dan je arts!

Zou fijn zijn als je idd eerder klaar zou zijn bij het Mentrum!

W. helemaal mee eens!
Lekker dat je zoveel steun vind bij je psych!!
Laatst bijgewerkt door Anne3 op donderdag 26 april 2007 - 19:13, in totaal 2 keer bewerkt.
Groetjes Anne
************
http://www.bergsma-web.nl
Avatar gebruiker
Anne3
Forumverslaafde
 
Berichten: 1182
Geregistreerd: zaterdag 05 februari 2005 - 23:27
Woonplaats: N.Holland

Berichtdoor W. » zaterdag 21 april 2007 - 17:33

:-D  :-D

Oh ik hou van dat soort workshops, je komt op de gekste manier achter wat je eigenlijk bezig houdt.

Over een paar weken ga ik 3 meditaties volgen.Heb ik nooit eerder gedaan maar lijkt mij wel wat ;-)

Fijn dat je je al wat beter voelt.
:zwaai:
w


Het leven is wat je gedachtes ervan maken!!
Avatar gebruiker
W.
Forumverslaafde
 
Berichten: 7024
Geregistreerd: zondag 03 juli 2005 - 11:02


Keer terug naar Hypothyreoïdie en psychische klachten

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast