Verbetering in leefbaarheid?

Hier kun je ongedwongen babbelen met lotgenoten.

Verbetering in leefbaarheid?

Berichtdoor Wouter van Gennip » dinsdag 19 mei 2009 - 12:44

Geachte leden van dit forum,

Momenteel ben ik voor Philips bezig met een Europese marktstudie omtrent endocrinologie (deze post is dus niet op persoonlijke titel!). Tot dusverre heb ik voornamelijk met chirurgen en professoren gesproken over dit vakgebied. Uit deze site maken we op dat er soms een redelijk verschil in opinie bestaat tussen een deel van de patienten en de specialisten wat betreft leefbaarheid, met name post-operatief.

Ik zou graag van u horen of er bij u behoefte bestaat aan "iets" om u bij uw ziekte te helpen / ondersteunen. Zo ja, dan hoor ik graag wat dan, en waarom.

Weest u zich ervan bewust dat deze vraag deel is van een exploratieve studie, en dat we dus nog geen product hebben.

Met vriendelijke groeten,

Wouter van Gennip
Philips
Wouter van Gennip
Nieuwtje
 
Berichten: 9
Geregistreerd: dinsdag 19 mei 2009 - 10:09
Woonplaats: Eindhoven

Berichtdoor CorineJ » dinsdag 19 mei 2009 - 14:12

post-operatief wat?

Hypothyreoidie komt niet noodzakelijkerwijs na een operatie. Eigenlijk alleen bij mensen bij wie vanwege kanker of Graves de schildklier verwijderd is.

Het merendeel is hypothyreood vanwege een auto-immuunziekte waar geen operatie aan te pas komt.
CorineJ
Forumverslaafde
 
Berichten: 505
Geregistreerd: dinsdag 03 maart 2009 - 14:54

Berichtdoor CorineJ » dinsdag 19 mei 2009 - 14:17

Maar, als je toch een apparaatje gaat verzinnen, dan zou een kunstschildklier wel heel mooi uitkomen. Dus zo'n ding wat continue je bloed meet en op basis daarvan meer of minder schildklierhormoon direct ter beschikking stelt. Dat zou al een hoop schelen.

:-_-:
CorineJ
Forumverslaafde
 
Berichten: 505
Geregistreerd: dinsdag 03 maart 2009 - 14:54

Berichtdoor Wilma S. » dinsdag 19 mei 2009 - 14:28

Erkenning door de medische wereld, en daaruit voortvloeiend bij instanties als het UWV en bedrijfsartsen zou een boel schelen. Tot de laatste richtlijnen, waarin staat dat er blijvend klachten kunnen bestaan die het functioneren en de kwaliteit van leven negatief beïnvloeden, werd ons altijd verteld dat "een pilletje erin, en dan kwam alles weer goed". Helaas is dit niet het geval, en zijn de eerste stappen genomen om dit te onderkennen.

Echter, het zijn eerste stappen, en nog steeds lopen mensen met een schildklierprobleem bij ieder contact met artsen, instanties en wat dan ook op met opmerkingen dat onze klachten niet mogelijk zijn, onmogelijk van onze schildklier aandoening kunnen komen en dergelijke.

Toen ik hypo werd na een radioactieve slok i.v.m. de auto-immuunziekte Graves (een operatie werd afgeraden omdat dit gevaarlijker zou zijn) heb ik een tijd in de WAO gezeten voordat ik de juiste medicatie gevonden had, en mijn lichaam hersteld was van de achtbaan die veranderende hormonen met zich mee kunnen brengen.

Toch werd van mij verwacht dat ik weer fulltime ging werken. Al snel merkte ik dat dit eigenlijk niet gaat. Er gaat consequent meer energie uit dan erin gaat. Na enige maanden werken moet ik de vrije tijd in de avond en het weekend gebruiken om bij te slapen, en schiet een sociaal leven en leuke dingen doen er totaal bij in.

En toch is dit volgens sommige artsen, bedrijfsartsen en instanties niet mogelijk, want door gebrek aan bijscholing leven er een flink aantal nog met het idee "pilletje erin en weer okee". Helaas is het wel mijn dagelijkse werkelijkheid geweest, totdat onder andere door de dagelijkse druk om het weer een week verder te redden uiteindelijk de oogziekte van Graves is ontstaan waardoor ik weer fulltime in de WAO zit. Volgens mijn arts kan dat nog jaren duren.

Erkenning dat je belastbaarheid door een schildklierziekte drastisch beperkt KAN worden en in die gevallen een gepaste belasting aanbieden zou een belangrijke stap zijn.

Sommigen van ons zitten al met een verminderde kwaliteit van leven omdat we niet meer de (leuke) dingen kunnen doen die we willen. Dan word ook nog eens verwacht dat we hetzelfde doen als een gezond persoon en word het niet kwaliteit van leven, maar kwaliteit van overleven.

Nu begrijp ik dat Philips hier weinig aan kan doen, maar al is er maar een mens, u in dit geval, die er wat van opsteekt dan is mijn dag al goed. Een apparaat dat de kwaliteit van leven meet en afsteekt tegen een gezonde gemiddelde mens is helaas wat te veel gevraagd denk ik. Maar het zou wel helpen.  ;-)
Avatar gebruiker
Wilma S.
Forumverslaafde
 
Berichten: 2161
Geregistreerd: zondag 06 februari 2005 - 11:27

Berichtdoor zazoo » dinsdag 19 mei 2009 - 14:53

hoi, leuk dat je onderzoek doet, en ik hoop dat er iets zinnigs uit komt.
waar ik persoonlijk jaloers op ben bij mensen met diabetisch is de mogelijkheid "zelf te kunnen meten en bijstellen" :-D  :????: om maar eens iets te noemen, bij mensen met een te traag werkende schildklier bestaat die mogelijkheid niet,of nog niet, helaas dit gaat vaak echt ten koste van kwaliteit van leven, omdat hypo of hyper slecht is vast te stellen, de sympthomen lijken erg op elkaar.
ik doe maar een gooi :-D
dank je wel voor je aandacht :zwaai: en succes met je onderzoek, wat er dan ook uit komt ;-)
Afbeelding
Baco 7-2-2005 - 26-08 2009 Rust zacht mijn vriend
Avatar gebruiker
zazoo
Beheerster
 
Berichten: 1827
Geregistreerd: zaterdag 30 december 2006 - 15:30
Woonplaats: West-friesland, Andijk

Berichtdoor idje » dinsdag 19 mei 2009 - 15:13

ik denk aan Time released T3 en vingerprik om T4 en TSh te controleren.

groet idje
Avatar gebruiker
idje
Forumbekende
 
Berichten: 129
Geregistreerd: vrijdag 23 december 2005 - 17:33

Berichtdoor SASkia » dinsdag 19 mei 2009 - 15:43

Mag ik je vragen waar precies die marktstudie over gaat. Endocrinologie op zich is wel een heel breed terrein.
Wat is precies de vraagstelling????

Een zijstapje om verschil arts/patiëntbeleving te onderstrepen.

Lareb houdt zich bezig met registeren van bijwerkingen van medicijnen.
Dat doen wel meer nationale instituten over de hele wereld.

Er zijn er maar heel weinig, Lareb is daar een voorloper in, die de bijwerkingen gemeld door de patiënten ook registeren. Meestal worden alleen de meldinigen van artsen en apothekers opgenomen.

Uit een eerste onderzoek waarin meldingen van patiënten en artsen/apothekers werden vergeleken, bleek dat de meldingen heel vergelijkbaar waren. Met andere woorden, meldingen van patiënten zijn betrouwbaar!
Er was echter één VERSCHIL: patiënten schatten de ernst van de bijwerking anders in. Voor een arts is jeuk geen ernstige bijwerking. Voor de patiënt die er 'gek' van wordt, wel!

Dit zal denk ik altijd een groot verschil zijn tussen beleving arts/patïent.

Wat ons zou kunnen helpen:

1. onderzoek naar released versies van onze medicatie, zowel voor T4 (levothyroxine) als T3 (liothyronine). Met een zo delicaat hormonaal feedback systeem is mogelijk een schommeling 10% bodyburden (eenmaal dagelijks slikken bij een halfwaardetijd van 7 dagen)  wat groot. Wellicht dat het welbevinden door minder grote schommelingen (geldt ook voor andere dan schildklierhormonen!) hierdoor verbeterd.

2. onderzoek meetmethoden van schildklierhormonen op celniveau. Ik bedoel daarmee zoeken naar biologische/chemische markers in het bloed die veel beter het schildklierhormoonniveau op celniveau aangeven. Waardoor wellicht medicatie beter op de persoon afgestemd zou kunnen worden.

3. Vooral ook duidelijkheid rond normaalwaarden. Dat normaalwaarden individueel zijn. Laboratoriumnormaalwaarden vertegenwoordigen een groep, geen individu! Iemand met een hoognormale TSH kan daardoor al beginnend patiënt zijn (met klachten), omdat dit voor hem/haar al een abnormale waarde is. Voor anderen kan een hoognormale TSH strikt normaal zijn!

Vastleggen van individuele setpoints wanneer iemand gezond is (20 jaar, 30 jaar, 40 jaar??), of op oudere leeftijd jaarlijkse check-up is misschien helemaal niet zo'n geen gek idee. Geavanceerde thuistesten??

In ieder geval gebeurt er binnen artsenland te weinig met vervolgen van lab waarden over tijd. Trendanalyse, zo gewoon bij wetenschappers, vindt weinig plaats in de artsenpraktijk.

Vraag me af of dit de info is die je vraagt, gezien vraagstelling toch wel erg vaag verwoord is (mogelijk zo bedoeld?).

Groet,
SASkia
** we struikelen over molshopen, niet over bergen **
Avatar gebruiker
SASkia
Forumverslaafde
 
Berichten: 2697
Geregistreerd: zondag 06 februari 2005 - 10:27

Re: Verbetering in leefbaarheid?

Berichtdoor *anna* » dinsdag 19 mei 2009 - 15:57

Wouter van Gennip schreef:Geachte leden van dit forum,

Momenteel ben ik voor Philips bezig met een Europese marktstudie omtrent endocrinologie (deze post is dus niet op persoonlijke titel!). Tot dusverre heb ik voornamelijk met chirurgen en professoren gesproken over dit vakgebied. Uit deze site maken we op dat er soms een redelijk verschil in opinie bestaat tussen een deel van de patienten en de specialisten wat betreft leefbaarheid, met name post-operatief.

Ik zou graag van u horen of er bij u behoefte bestaat aan "iets" om u bij uw ziekte te helpen / ondersteunen. Zo ja, dan hoor ik graag wat dan, en waarom.

Weest u zich ervan bewust dat deze vraag deel is van een exploratieve studie, en dat we dus nog geen product hebben.

Met vriendelijke groeten,

Wouter van Gennip
Philips


Wouter,
Bij dergelijke oproepen word ik altijd een beetje wantrouwig. Vooral omdat het doel van je ‘exploratieve studie’ en de rol van jouw persoon hierin nogal vaag omschreven zijn. Daarom een paar vragen:

* Wat bedoel je met: deze post is dus niet op persoonlijke titel?
* Wat is je functie bij Philips? Doe je dit onderzoek in het kader van een studie marketing?
* Wie zijn ‘we’ als je het hebt over: Uit deze site maken we op?
* Gaat het zo slecht met Philips dat het bedrijf nu een hypoforum inschakelt om producten te creëren :-_-: ?
* Heeft forumbeheer ingestemd met deze commerciële oproep?

Een nieuwsgierige groet van Anna ;-)
*anna*
Veteraan
 
Berichten: 381
Geregistreerd: zondag 23 maart 2008 - 20:47

Berichtdoor Kiek » dinsdag 19 mei 2009 - 15:59

Beste Wouter,

Wat een leuk initiatief! Dit is eindelijk een manier om de industrie te betrekken bij een probleem wat al heel lang om een oplossing vraagt.

Er bestaat inderdaad een discrepantie tussen de ideeën van de artsen en die van de patiënten over kwaliteit van leven.

En dat is begrijpelijk, want artsen voelen niet wat patiënten voelen.
Daarnaast bestaat er simpelweg geen eenduidige theorie over de juiste dosering van het schildklierhormoon.

Misschien is een dergelijke theorie wel te ontwikkelen, waarmee een betere behandeling beschikbaar zou kunnen komen.

Er valt dan bijvoorbeeld te denken aan een elektronische vorm van diagnostiek/lab-at-home waarmee de patiënt zichzelf in de gaten kan houden, waardoor er adequater gedoseerd kan worden.

Voor de problemen waarvoor de endocrinologie staat zou ik je graag willen verwijzen naar een artikel van Romijn c.s. 2003 'intrinsieke onvolkomenheden van endocriene substitutie therapie'

http://eje-online.org/cgi/reprint/149/2/91

Een vriendelijke groet,
Kiek

PS: Mogelijk dat je met het woord ‘post-operatief’ in dit verband ‘initiële behandeling’ bedoelt?
Kiek
Forumverslaafde
 
Berichten: 2053
Geregistreerd: zondag 06 februari 2005 - 11:19
Woonplaats: NH

Berichtdoor Wouter van Gennip » dinsdag 19 mei 2009 - 16:11

Bedankt voor de eerste reacties. Ik heb hierdoor enkele vragen (en excuses voor de engelse termen, ik ken nog niet alle nederlandse vertalingen hiervan):

1) Is radioactief jodium ablatie (131I) in Nederland de standaard methode om hyperthyroidisme veroorzaakt door Graves' Disease te behandelen? Hoe zit dat bij toxic multinodular goiter en enkelvoudige toxic adenoma, enkele andere oorzaken van hyperthyroidisme?

2) Ik heb voor mijn begrip wat waardes opgezocht. De halfwaarde tijd van T4 is 6-7 dagen, en van T3 is dat ~1 dag. T3 heeft een veel krachtiger werking dan T4. Is 1 dag volgens jullie een tijdschaal waarop bij jullie eventuele schommelingen (in wat voor symptomen dan ook) voorkomen?

3) In de literatuur lees ik over de normale waardes van TSH (0.3-4 mU/L), ongebonden T4 (9-26 pmol/L), en ongebonden T3 (3.0-8.8 pmol/L). Zitten jullie waardes in deze gebieden en hebben jullie desondanks klachten, zitten ze erbuiten, of worden deze waardes door de artsen uberhaupt niet met jullie gedeeld? Hoe vaak wordt bij jullie de bloedwaardes na ablatie nog gemeten? Totdat jullie naar de mening van de behandelend arts "ingesteld" zijn?

Het volgende engelstalige boek is wellicht interessant voor diegenen die meer over de endocriene biochemie willen weten, vooral ook omdat er klinische cases in beschreven worden:
"The Endocrine system at a glance" van Ben Greenstein en Diana Wood, Blackwell Publishing (www.blackwellmedstudent.com), ISBN 978-1-4051-0930-7. Het is een lesboek voor medische studenten, dus wel redelijk technisch.
Wouter van Gennip
Nieuwtje
 
Berichten: 9
Geregistreerd: dinsdag 19 mei 2009 - 10:09
Woonplaats: Eindhoven

Berichtdoor CorineJ » dinsdag 19 mei 2009 - 16:17

Wouter, het lijkt er op dat je bezig bent met een specifiek, nl. hypo na Graves. Dat is wat anders dan wat het merendeel van de mensen hebben, nl. auto-immuun hypothyreodie.

Het zou voor ons duidelijker zijn als je specifiek aangeeft naar wat voor soort patienten je op zoek bent.
CorineJ
Forumverslaafde
 
Berichten: 505
Geregistreerd: dinsdag 03 maart 2009 - 14:54

Re: Verbetering in leefbaarheid?

Berichtdoor Wouter van Gennip » dinsdag 19 mei 2009 - 16:24

*anna* schreef:Wouter,
Bij dergelijke oproepen word ik altijd een beetje wantrouwig. Vooral omdat het doel van je ‘exploratieve studie’ en de rol van jouw persoon hierin nogal vaag omschreven zijn. Daarom een paar vragen:

* Wat bedoel je met: deze post is dus niet op persoonlijke titel?
* Wat is je functie bij Philips? Doe je dit onderzoek in het kader van een studie marketing?
* Wie zijn ‘we’ als je het hebt over: Uit deze site maken we op?
* Gaat het zo slecht met Philips dat het bedrijf nu een hypoforum inschakelt om producten te creëren :-_-: ?
* Heeft forumbeheer ingestemd met deze commerciële oproep?

Een nieuwsgierige groet van Anna ;-)


Dag Anna,

In de regels van het forum staat dat je het moet vermelden als je niet op persoonlijke titel een post plaatst, vandaar deze vermelding. Ik heb vanochtend ook een mail rechtstreeks naar de forumbeheerder gestuurd, zodat de post zo snel mogelijk verwijderd wordt mocht hij/zij van mening zijn dat deze in strijd is met de forumregels. De oproep heeft inderdaad een commercieel karakter, maar ik probeer in ieder geval niets te verkopen en wellicht dat er voor jullie iets nuttigs uit komt.

Dit project is niet in het kader van een persoonlijke marketing studie maar wel degelijk een intern marketing project. "We" houdt in dit geval een team in van enkele personen die binnen Europa deze studie uitvoeren. Ikzelf ben overigens Chemisch Technoloog en nu groepsleider binnen een ontwikkel afdeling.

Wat betreft het inschakelen van een forum: we willen graag niet alleen afgaan op de mening van de specialisten, maar ook van de patienten. Dit is normaal ivm privacy tamelijk lastig, maar een forum werkt hierin uitstekend.

Ik heb de vraagstelling met opzet zo vaag mogelijk gehouden, omdat ik anders toch uitga van mijn eigen ideeen in plaats van naar jullie behoeftes te luisteren.

Hopelijk is dit open genoeg?

Met vriendelijke groeten,

Wouter
Wouter van Gennip
Nieuwtje
 
Berichten: 9
Geregistreerd: dinsdag 19 mei 2009 - 10:09
Woonplaats: Eindhoven

Berichtdoor Wouter van Gennip » dinsdag 19 mei 2009 - 16:33

CorineJ schreef:Wouter, het lijkt er op dat je bezig bent met een specifiek, nl. hypo na Graves. Dat is wat anders dan wat het merendeel van de mensen hebben, nl. auto-immuun hypothyreodie.

Het zou voor ons duidelijker zijn als je specifiek aangeeft naar wat voor soort patienten je op zoek bent.


Dag Corine,

Ik begrijp de verwarring. In principe kijken we naar alle endocrine aandoeningen, maar 90% van alle endocrine aandoeningen zijn aan de thyroid of parathyroid.

Voor zover ik het begrepen heb is Graves' Disease 1 van 3 vormen van auto-immuun hypothyreodie:
1) Directe aanval van antilichaampjes op de klier (Graves)
2) via T-cellen (Hashimoto)
3) via het hele auto-immuunsysteem (systemic autoimmune disease, zoals SLE)
Wouter van Gennip
Nieuwtje
 
Berichten: 9
Geregistreerd: dinsdag 19 mei 2009 - 10:09
Woonplaats: Eindhoven

Berichtdoor CorineJ » dinsdag 19 mei 2009 - 16:38

Wouter, Graves is HYPERthyreoidie. Daarom vroeg ik of je specifiek naar mensen vroeg die HYPO na Graves waren.

Mensen die behandelt worden met RAI vanwege Graves worden daarna hypothyreoid.

Dus Graves is auto-immuun hypERthyreoidie, waarvoor helaas de behandeling meestal uiteindelijk bestaat uit het kunstmatig hypOthyreoid maken van patienten.
CorineJ
Forumverslaafde
 
Berichten: 505
Geregistreerd: dinsdag 03 maart 2009 - 14:54

Berichtdoor Kiek » dinsdag 19 mei 2009 - 16:38

1. Nee, in Nederland is RAI niet de standaard methode. Afhankelijk van de situatie wordt vaak geprobeerd de schildklier eerst te kalmerene met block-and-replace  (productieblokkering + synthetisch schildklierhormoon). Er bestaat een kans dat de schildklier weer normaal gaat functioneren.  Als dat niet lukt dan komt RAI in zicht. Overigens is het wel 'cultuur' bepaald.
Toxische struma's worden meestal afdoende met RAI behandeld.

2. Schommelingen vinden plaats gedurende 24 uur, gezonde schildklieren en ook met synthetisch schildklierhormoon = levothryoxine. Liothyronine = T3 voel je na een half uur werken. Halfwaardetijd is minder dan 24 uur.

3. Met behandeling met levothyroxine vinden de meeste mensen het prettig als de FT4 hoog/normaal is, terwijl de TSH dan vaak laag-normaal tot /te laag is.
Dit is overigens ook weer afhankelijk van het soort van hypothyreoïdie.

Het allerbeste on-line boek is de thyroid disease manager op http://www.thyroidmanager.org.  
Dit auteurs van dit boek zijn de beste schildklierspecialisten ter wereld. Overigens zijn daar verhoudingsgewijs veel Nederlanders bij.  Jouw vragen worden in de Thyoidmanager besproken.

Voor het overige kan ik je verwijzen naar de bestaande richtlijn, waarin ook jouw vragen worden besproken.
http://www.internisten.nl/uploads/j5/Pk/j5PkxeDLXwGlL3cFaxJB5A/Schildklierfunctiestoornissen-DEFINITIEF-mei-2007.pdf

Een vriendelijke groet,
Kiek
Kiek
Forumverslaafde
 
Berichten: 2053
Geregistreerd: zondag 06 februari 2005 - 11:19
Woonplaats: NH

Berichtdoor Ann » dinsdag 19 mei 2009 - 16:43

Wat mij  betreft, mag er véél onderzoek en behandeling komen voor postradiatieklachten! Daar reppen de endocrinologen met geen woord over. Ik voel mezelf het slachtoffer van een behandeling met radioactief jodium, kan mijn job niet meer uitoefenen en heb chronische pijnen in het radiatiegebied. Ik voel me bedrogen en afgescheept met mijn klachten die dan wel tussen de oren zullen zitten aangezien mijn waarden goed zijn.

Verder nog:

- de mogelijkheid om de waarden zelf te meten (thuistesten).
- nieuwe testmogelijkheden van de concentratie hormoon op het niveau van de cellen, wat nu niet meetbaar is. Een goede concentratie hormoon in het bloed wil niet zeggen dat elk orgaan over voldoende hormoon beschikt, en dat voelen we wel degelijk.
- een time released T3 dat in België beschikbaar is. Cytomel is in ons land uit de handel genomen.

U spreekt over postoperatieve leefbaarheid. Ik denk dat u bedoelt de kwaliteit van leven zonder schildklier, of bij primaire hypothyreoidie zonder werkende schildklier, en het aangewezen zijn op substitutiehormoon. Wat de artsen ook mogen beweren, voor vélen onder ons is die substitutie ontgoochelend en benadert ze helemaal niet de normale schildklierwerking.

groeten van Ann
Avatar gebruiker
Ann
Veteraan
 
Berichten: 269
Geregistreerd: maandag 06 maart 2006 - 11:00
Woonplaats: Oost-Vlaanderen, BE

Berichtdoor CorineJ » dinsdag 19 mei 2009 - 16:49

Ann schreef:Wat de artsen ook mogen beweren, voor vélen onder ons is die substitutie ontgoochelend en benadert ze helemaal niet de normale schildklierwerking.


Daar wil ik me in elk geval bij aansluiten. Want ook in mijn stabiele, goed-ingestelde periode, was de capaciteit die ik had om normaal te functioneren ernstig verminderd.
CorineJ
Forumverslaafde
 
Berichten: 505
Geregistreerd: dinsdag 03 maart 2009 - 14:54

Berichtdoor Kiek » dinsdag 19 mei 2009 - 16:50

Ann schrijft:
Wat de artsen ook mogen beweren, voor vélen onder ons is die substitutie ontgoochelend en benadert ze helemaal niet de normale schildklierwerking.



Bravo, Ann!
Kiek
Forumverslaafde
 
Berichten: 2053
Geregistreerd: zondag 06 februari 2005 - 11:19
Woonplaats: NH

Berichtdoor SASkia » dinsdag 19 mei 2009 - 16:54

Dag Wouter,

1. Ja in Nederland heeft ablatie de voorkeur, zowel bij Graves als de andere vormen van hyperthyreoïdie. Tenzij bijv. er een groot belemmerend struma (luchtpijp bijv.) aanwezig is waarvoor men toch kiest voor operatie. Of bij verdenking maligniteit of soms andere overwegingen. Allereerst wordt er met schildklierremmers, meestal een jaarlang plus suppletie van T4 gepoogd of na een jaar de schildklier weer normaal functioneert. Ontstaat Graves opnieuw, dan wordt meestal gekozen voor ablatie (grote of kleine slok).
Zie voor meer informatie:


http://www.schildklier.nl/asp/default.asp?t=show&var=1044

http://www.schildklier.nl/asp/default.asp?t=show&var=1070

2. Moeilijk te beoordelen, zonder te kunnen uitproberen. Wat ik persoonlijk wel merk, is een dag vergeten (lees migraine). Dat is dan wel een verval van nog vele procenten erbij. Theoretisch zou je van de schommeling over de dag niet veel merken. De praktijk?

Het blijft een mogelijk niet fysiologisch schommeling, naast andere schommelingen (eens een dag minder opnemen, ziek zijn, etc....). Mogelijk dat het voor een aantal patiënten wel degelijk uitmaakt. Misschien ook dat het avondslikken wat sommigen beter schijnt te bevallen hier ook mee te maken heeft? Dat deze nacht/dag schommeling beter in hun bioritme past?

3. Op dit forum wordt eigenlijk iedereen aangeraden om hun eigen bloedwaarden op te vragen. De meeste patiënten die schildklierhormoon slikken, wordt ook vernoemd in de richtlijn van de huisartsen en in een overzichtartikel in de Lancet, voelen zich het beste bij een TSH rond de 1. Meestal is de FT4 dan hoognormaal. Deze FT4 ligt vaak hoger dan bij gezonde mensen. Een theorie hierachter, het is mogelijk nodig omdat normaal de schildklier ook wat T3 produceert. De T4/FT4 moet compenseren omdat alle T3 uit omzetting zal moeten komen. Op weefselniveau is bij (ratten meen ik?) aangetoond dat dit niet een geheel normale fysiologisch verhouding Ft4/FT3 oplevert in alle weefsels.

Met inachtneming van enige schommeling in de TSH en nog meer in de FT4, weet de doorgewinterde patiënt, dat hoop je althans, de persoonlijke waarde, of het bereik, waarbij hij/zij het meest optimaal is ingesteld.

Hoewel de meeste patiënten hier primair hypo zijn, zonder eerst de ziekte van Graves te hebben gehad, is er wat betreft instelling niet een wezenlijk verschil.

Wat ervaringen na ablatie zijn, zullen de ex-Gravers beter kunnen verwoorden. Graves komt veel minder voor dan primair hypo.

Instellen vereist toch vaak iets meer preciese aandacht dan: patiënt is goed ingesteld wanneer bloedwaarden weer in het normale vallen (zie hierboven) zoals veel artsen nog steeds blijven beweren. Die persoonlijke instelling, de persoonlijk aanpak is van belang.

Enige links:
Door top-endocrinologen onderhouden on-line  schildklier naslagwerk:
http://www.thyroidmanager.org

http://www.thelancet.com/journals/lancet/article/PIIS0140-6736(04)15696-1/abstract

Het laatste artikel raad ik je aan om in zijn geheel in te zien!

Groet,
SASkia
Laatst bijgewerkt door SASkia op dinsdag 19 mei 2009 - 17:00, in totaal 1 keer bewerkt.
** we struikelen over molshopen, niet over bergen **
Avatar gebruiker
SASkia
Forumverslaafde
 
Berichten: 2697
Geregistreerd: zondag 06 februari 2005 - 10:27

Berichtdoor *suze* » dinsdag 19 mei 2009 - 17:00

Wouter van Gennip schreef:1) Is radioactief jodium ablatie (131I) in Nederland de standaard methode om hyperthyroidisme veroorzaakt door Graves' Disease te behandelen? Hoe zit dat bij toxic multinodular goiter en enkelvoudige toxic adenoma, enkele andere oorzaken van hyperthyroidisme?


De standaardbehandeling bij de ziekte van Graves is block+replace-therapie. Dat is een schildklierremmer plus levothyroxine. Pas in tweede instantie als de hyperthyreoïdie terugkeert, kiest men voor radioactief jodium. Voorkeur heeft daar een individuele dosis 131I. Zeg maar: een slok op maat. Dat heeft te maken met het ALARA-principe. Ablatie (= vernietiging) heeft geen voorkeur. Men hoopt dat de schildklier iets blijft doen, hoewel dat in de praktijk na verloop van tijd tegenvalt.

Bij een toxisch modulair struma en toxisch adenoom kiest men voor 131I.

Meer over de behandeling kun je lezen in de internistenrichtlijn.

2) Ik heb voor mijn begrip wat waardes opgezocht. De halfwaarde tijd van T4 is 6-7 dagen, en van T3 is dat ~1 dag. T3 heeft een veel krachtiger werking dan T4. Is 1 dag volgens jullie een tijdschaal waarop bij jullie eventuele schommelingen (in wat voor symptomen dan ook) voorkomen?


Wat betreft schommelingen. Bij het gebruik van geneesmiddelen spelen de ADME-factoren een rol. Absorptie en Distributie bepalen of het geneesmiddel in voldoende concentratie op de gewenste plaats komt, terwijl tegelijkertijd Metabolisme en Excretie het geneesmiddel respectievelijk onschadelijk maken (werkzame metabolieten vormen hierop een uitzondering) en uitscheiden.

Bij schildklierhormoon is T4 een prohormoon. Juist de metabolieten (fT4 en fT3) zijn werkzaam en actief. Van de lichaamsvoorraad T4 wordt per dag +/- 10% aangevuld en verbruikt, maar het vrije (dus ongebonden) T4 in het bloed, of te wel de fT4, vangt dat vrijwel geheel op. Het fT4 is de vorm van T4 die naar de weefsels gaat, dus die ‘merken' nauwelijks iets (tenminste zo legde een endocrinoloog mij dat uit).  

3) In de literatuur lees ik over de normale waardes van TSH (0.3-4 mU/L), ongebonden T4 (9-26 pmol/L), en ongebonden T3 (3.0-8.8 pmol/L). Zitten jullie waardes in deze gebieden en hebben jullie desondanks klachten, zitten ze erbuiten, of worden deze waardes door de artsen uberhaupt niet met jullie gedeeld? Hoe vaak wordt bij jullie de bloedwaardes na ablatie nog gemeten? Totdat jullie naar de mening van de behandelend arts "ingesteld" zijn?


De arts hoort je waarden te vertellen. Bekend is dat heel wat mensen onder- dan wel overgedoseerd zijn met levothyroxine. Een optimale dosis levothyroxine kan veel uitmaken is mijn eigen ervaring.

Op dit forum kom je wel wat mensen tegen die hypothyreoot zijn geworden na een behandeling met radioactief jodium, maar de meeste forummers zijn hypo door de ziekte van hashimoto. Zij hebben niet te maken gehad met ablatie. Maar zoals ik al schreef: ablatie van de schildklier heeft geen voorkeur. Alleen bij schildklierkanker is dat echt de bedoeling van 131I.

Het volgende engelstalige boek is wellicht interessant voor diegenen die meer over de endocriene biochemie willen weten, vooral ook omdat er klinische cases in beschreven worden:
"The Endocrine system at a glance" van Ben Greenstein en Diana Wood, Blackwell Publishing (www.blackwellmedstudent.com), ISBN 978-1-4051-0930-7. Het is een lesboek voor medische studenten, dus wel redelijk technisch.


Dit is ook wel aardig: http://www.thyroidmanager.org  ;-)
*suze*
hypo na graves
*suze*
Forumverslaafde
 
Berichten: 2270
Geregistreerd: zondag 06 februari 2005 - 14:01

Volgende

Keer terug naar HypoCafé

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast

cron