door rinskje » zaterdag 23 oktober 2010 - 13:26
Buikwandcorrectie ivm een bovenbuikbreuk. Ik was helemaal niet dik, maar mijn buik was tijdens de zwangerschappen enorm! Aan het eind van mijn zwangerschappen stopte mijn SK er praktisch volledig mee, niet goed begeleid, geen medicatie gehad en liep met een enorm lijf rond, zonder dat ik veel at.
Mijn (peesplaat tussen de) buikspieren trokken dat niet en zijn gescheurd.
Die zijn tijdens een heftige operatie, die vooral om esthetische redenen wordt gedaan in het algemeen, weer aan elkaar gehecht.
Resultaat: goed werkende buikspieren, een litteken van 35 cm, een verplaatste navel, heel veel rug- en nekklachten, spierklachten in het algemeen, een ontregelde SK, een depressie, haaruitval dat ik de helft van mijn haar al kwijt ben, het altijd koud hebben etc. etc.
Ik kom net bij mijn moeder vandaan. Zij weet niets van SK-en af, maar heeft zelf wel een struma. Haar HA kijkt haar nooit na.
Volgens haar moet ik gewoon niet af willen bouwen, maar juist meer gaan nemen, omdat dit te erg is. Ik ben in 2007 (twee jaar na mijn 1e zwangerschap) thuis komen te zitten, ivm een vermeende burnout. Mijn lichaam wilde niet meer. Ik was onwijs druk in mijn hoofd. Kon niet meer slapen, was alleen maar moe, zodra ik al weer opstond. Hongeraanvallen, niet meer kunnen zorgen voor gezin etc. etc.
Toen kwam de SK als onderwerp eigenlijk voor het eerst omhoog. Ik ben echter pas na mijn tweede zwangerschap (bevallen in mei 2009) gestart met Thyrax. Nooit eerder. Ik ben ook nooit echt hersteld van die burnout, waarvan ik niet geloofde dat het een burnout was. Ik was echter niet zo depressief als ik nu ben, dat is wel nieuw. Het waren in 2007 vooral fysieke klachten. Mijn lichaam wilde echt niet meer.
Ik ben in 2010 begonnen met Thyrax en na een aantal maanden werd kon ik eindelijk de wereld weer aan! Geweldig. Voor het eerst in 5 jaar tijd, met mijn zoon alleen op stap. Gewoon zoals je het als moeder voor je ziet. Gezellig samen ontbijten terwijl je man nog lekker even uit kan slapen.
Nu is dat er allemaal niet meer bij.
Ik hoop iedere keer nog dat als ik stop met het gebruiken van Thyrax ik me wel weer wat beter ga voelen, maar ik heb me de afgelopen jaren, zonder Thyrax, voornamelijk beroerd gevoeld. Misschien is het een illusie om te denken dat mijn SK nog voldoende doet.
Tijdens het uitdoven van mijn SK-ontsteking, begin 2010, werd ik gebeld door de endo: "uw waardes beginnen te normaliseren, maar zijn nog te hoog (FT4 van 19 en een TSH van 0,2). Ik was uitermate verbaasd, omdat ik me kiplekker voelde! Ik dacht dus dat ik wel een Ft4 van 14 ofzo zou hebben.
Ik weet het niet meer. Wat te doen. Waarom voelde ik me vorige week even goed en waarom nu, tijdens menstruatie en eerste helft van nieuwe cyclus zo beroerd???? Iets met oestrogenen?
Ik wil niet weer maar wat gaan experimenteren, maar gericht iets goeds doen. Gewoon de goede kant op, omdat ik dat kan onderbouwen.
Heb ik Thyrax nodig ja of nee??? Echt heel moeilijk dit.
Groetjes, Elsbeth